Do jutra w Amsterdamie. Saga amsterdamska. Tom 1

Czasem jest tak, że jedna, szybko podjęta decyzja może zmienić całe nasze życie. Tak właśnie dzieje się w powieści „Do jutra w Amsterdamie” Agnieszki Zakrzewskiej, w której śledzimy losy głównej bohaterki – Agnieszki.

Agnieszka to dziewczyna, jakich wiele – silna, pełna marzeń, ale też trochę rozdarta i przytłoczona przeszłością. Pewnego dnia podejmuje decyzję, która staje się początkiem wielkiej zmiany. Wyjeżdża do Amsterdamu, miasta które, otwiera przed nią zupełnie nowe możliwości. Czy ten wyjazd pozwoli jej odnaleźć siebie? Czy Amsterdam stanie się jej drugim domem?

Na drodze bohaterki pojawiają się ludzie, którzy odciskają na niej swój ślad. Są czułe rozmowy, nieoczekiwane spotkania, chwile zwątpienia czy grozy, ale też momenty, gdy serce bije szybciej. Autorka nie unika trudnych tematów – kreśli skrajności w postawie zamożnych holenderskich pracodawców, pokazując ich różnorodny stosunek do osób, które u nich pracują. Jest tu zarówno chłodny dystans i wyższość, jak i pełna życzliwości bliskość, którą Agnieszka odnajduje w postaci starszej pani Annemarie, właścicielki willi w Sosnowym Lesie. To właśnie w jej domu Aga odnajduje ciepło, bezpieczeństwo i wsparcie, które pomagają jej oswoić się z emigracyjną rzeczywistością.

"Do jutra w Amsterdamie" to nie tylko opowieść o trudach pracy za granicą, lecz także historia o zaufaniu i przyjaźni. Iskrząca relacja między Agnieszką a przystojnym wnukiem Annemarie, pilotem holenderskich linii lotniczych KLM, dodaje powieści romantycznej nuty.

"Do jutra w Amsterdamie" to powieść pełna ciepła, ale i refleksji nad tym, jak życie na obczyźnie potrafi ukształtować człowieka. To historia, która wzrusza, bawi, a momentami budzi niepokój. Agnieszka Zakrzewska stworzyła piękną opowieść o poszukiwaniu swojego miejsca na świecie, o przyjaźni, miłości i sile, jaką daje wsparcie drugiego człowieka.

Z niecierpliwością czekam na dalsze losy Agnieszki opisane w kolejnych częściach „Sagi amsterdamskiej”. ❤️

Dziękuję Wydawnictwu Flow za egzemplarz do recenzji.

"- Nie wiem. Nie chcę teraz o tym myśleć, czas pokaże. Bo to właśnie czas jest reżyserem naszego życia. A przeznaczenie jego scenarzystą. My odtwarzamy tylko napisane przez niego wcześniej role."

"Dotyk lodowatej fali przebiegł dreszczem moje ciało. To był moment szczęścia zrodzonego z absolutu. Stałam samotnie na granicy nieba i ziemi. Za mną cały świat. Przede mną nieskończoność."

Tę książkę czytałam dokładnie 5 lat temu w booktour, ale nie pamiętam u kogo, wybaczcie. Wtedy dałam tej historii 4/10. Czy coś się zmieniło w moich odczuciach po takim czasie? I tak i nie.

Autorka porusza w "Do jutra w Amsterdamie" bardzo ważne tematy, [Adres usunięty]. rasizm, życie na obczyźnie, trudne relacje rodzinne, przyjaźń. A między tym wszystkim wplecione okolice Amsterdamu i piękna willa w Sosnowym Lesie. W tej willi zamieszkuje cudowna starsza pani, Annemarie de Bruin. Dlaczego akurat o niej wspominam? Bo ta kobieta jest niesamowita! Stała się bratnią duszą naszej głównej bohaterki Agnieszki, ale i moją. Pokochałam tą staruszkę całym sercem ❤️ Zaraża optymizmem, dobrym humorem, miłością do życia i zmarłego męża. To kobieta z pasją i przystojnym wnukiem, który trochę namiesza, a może pokaże jak powinna wyglądać miłość? Bo to Agnieszka stanie między trudnym wyborem uczuciowym - Jeroen czy Stijn? Uczucie budowane na przyjaźni czy motyle w brzuchu przy kimś kto ma ze sobą bagaż doświadczeń i zobowiązania?

I właśnie z tymi uczuciami nadal mam problem, bo tak jak uprzednio, chemii między Agą a mężczyznami nie odczuwałam. Byli, ale szybko o nich zapominałam gdy pojawiały się inne wątki.

Skoro wspomniałam wcześniej o problemie rasizmu, to muszę nawiązać do Prospera, Senegalczyka, przyjaciela Julii, siostry Agnieszki, a i jej samej. Pomocny, uczynny, pracowity, a spotykają go takie przykrości ze strony innych ludzi, że mi go zwyczajnie szkoda. Nie rozumiem jak komuś może przeszkadzać to, że ktoś jest innego koloru skóry. Przecież to nie wygląd świadczy o tym jakim jest się człowiekiem, a jego charakter. Niestety, uprzedzenia są wszędzie, czasem z byle powodu.

Autorka wplotła jeszcze wątek kryminalny. Nie był on mocno rozbudowany, ale za to owiany sporą tajemnicą, choć przyznam, że wolałabym go więcej. Może w drugiej części?

Aaaa, zapomniała bym o Bożenie i braciach - Jerzyku i Romku. Co to za trójka! Prości ludzie, pracowici, szczerzy i sceny z nimi to ciągły śmiech.

Wcześniej nie chciałam poznać kontynuacji. Kiedyś czytałam, a raczej męczyłam tę książkę kilka dni. Obecnie wciągnęłam ją na 2 podejścia. Czy teraz mam ochotę poznać dalsze losy bohaterów? TAK! Liczę na emocje, bo po zakończeniu w pewnym miejscu pracy, w końcu coś ruszyło z kopytem. I zapowiada się powrót osób z przeszłości, które mogą zaburzyć spokój uczuciowy Agnieszki.

Podsumowując. Przygoda w Holandii okazała się podróżą z humorem, chwilą grozy i strachu o bliskich, poznaniem nowych przyjaciół i uczuciowym wichrem. Barwna opowieść, która ukazuje jasne i ciemne strony życia na emigracji, a ryzyko jest wpisane w codzienność.

Czy wszystko będzie miało szczęśliwe zakończenie? Co czeka naszych bohaterów? Zapraszam do poznania "Do jutra w Amsterdamie".

Pani Agnieszka Zakrzewska oddaje w ręce czytelnika pierwszy tom Sagi amsterdamskiej. Książka ta zabrała mnie do Holandii. Niemal czułam jej klimat, smaki i zapachy. Zazwyczaj nie lubię takich opisów, ale tu musze przyznać, że autorka mnie rozpieściła i zapragnęłam odwiedzić kiedyś ten kraj.

Agnieszka jest dziennikarką. Pewnego dnia otrzymuje ofertę pracy jako gospodyni w domach zamożnych Holendrów. Jadą co Amsterdamu, nie wie jeszcze, że jej siostra zniknęła w tajemniczych okolicznościach.

Wraz z bohaterką książki przechadzałam się urokliwymi uliczkami miasta i poznawałam tamtejsza ludność. Nie każda z poznanych osób była miła.

Agnieszka poznaje Annemarie, która staje się jej bratnią dusza oraz pilota holenderskich linii lotniczych KLM. I jak można domyśleć się, mężczyzna nie jest jej obojętny.

Agnieszka to postać dość ciekawa. Na pewno czytelnik nie będzie się z nią nudził. Najpierw rzuca swoje dotychczasowe życie i jedzie pomóc siostrze, później zakochuje się, a na koniec wplątuje się w aferę przemytniczą. Jest więc i ciekawie i czasami zabawnie.

Książka dostarcza wielu emocji. Od lekkiego napięcia tego co czeka bohaterkę, zachwytem nad holenderskim klimatem po rozbawienie niektórymi sytuacjami. Jest to na pewno lekka i przyjemna lektura. Idealna na wieczory po ciężkim dniu. Ale ostrzegam! Od książki szybko nie oderwiecie się

"Do jutra w Amsterdamie" to pierwsza część wznowionej przez Wydawnictwo Flow "sagi amsterdamskiej".

Agnieszka za namową siostry Julii wyrusza w podróż życia do Amsterdamu. Kobieta ma przejąć obowiązki Julii, która musi pilnie wyjechać a dotychczas pracowała jako pomoc domowa u kilku zamożnych klientów. Agnieszka trafia w malowniczy zakątek Holandii i szybko znajduje przychylne osoby, także wśród zleceniodawców. Przebywanie za granicą wybudza jej uśpione uczucia, a los stawia na jej drodze dwóch czarujących mężczyzn. Jak poradzi sobie Aga, która ni w ząb nie zna języka holenderskiego? Czy będzie potrafiła odnaleźć się w obcym miejscu w otoczeniu tylko nieznajomych osób?

Historia Agnieszki jest z pozoru lekka i niezobowiązująca, jednak porusza także trudniejsze tematy. Autorka z wrażliwością i wyczuciem potraktowała newralgiczne aspekty życia na obczyźnie, które bywa bardzo wymagające i niekiedy niebezpieczne.

Ta amsterdamska przygoda Agnieszki jest wyjątkowa, nie tylko ze względu na nową emigracyjną codzienność i wiszące w powietrzu uczucia, ale także dlatego, iż kobieta na własnej skórze dowiaduje się, czym jest rasizm.

Mimo, iż niektóre sceny wydają się być mało realne albo zbyt przewidywalne to powieść ta bardzo mnie wciągnęła. Niespodziewana kryminalna intryga, tajemnice stojące za wyjazdem siostry Agnieszki oraz grupa przyjacielsko nastawionych rodaków Agi sprawiają, że podczas czytania nie zabraknie wzruszeń, odpowiedniej dawki humoru czy emocji.

Jest to historia pachnąca tulipanami, rozgrzewająca romantyzmem, rozbrzmiewająca wieloma językami i rowerowym zgiełkiem opowieść oraz otulająca wyjątkowym klimatem holenderskiej aury.

Powieść tę oceniam pozytywnie, czyta się ją błyskawicznie, dlatego sprawdzi się idealnie jako wiosenna lektura na jeden czy dwa popołudnia. Jest ciekawą zapowiedzią tego, co czeka nas w następnych tomach, po które z pewnością sięgnę.

Polecam serdecznie!

#sagaamsterdamaska

To historia pełna tulipanów, przynoszonych z wdzięczności, miłości czy po prostu by pyszniły się w wazonie i zdobiły mieszkanie. Agnieszka na prośbę siostry zastępuję ją w pracy pomocy domowej w Amsterdamie. Nie ma czasu na zastanowienie, a gdy przyjeżdża na miejsce, to siostry już nie ma. Całe szczęście w poznaniu miasta i rodzin u których ma pracować ma przewodnika, Senegalczyka Prospera. Jest to wspaniały przyjaciel, pomocny i uczynny. Najbardziej rozbawił mnie sposób w jakim Holendrzy wymawiają imię Agnieszka! Autorka musiała się z tym spotykać na co dzień w Niderlandach. Dzięki opisom miasteczek mijanych przez Agnieszkę i atmosferze Holandii przekazaną w słowach przez autorkę poznałam klimat i trochę historii tego kraju.

Emigracja

Agnieszka musi poznać funkcjonowanie obcego kraju, w którym język jest mieszanką niemiecko – angielską. Gdzie królują rowery i szybkie dania oraz kwiaty. Agnieszka pracuje w 3 domach, które ukazują nam różne historie. Każdy dom to inna struktura rodziny, inne emocje i wymagania. Agnieszka krąży między tymi ludźmi, uczuciami i emocjami na rowerze. Całe szczęście może porozmawiać od czasu do czasu z Polakami na obczyźnie, bo jak to mówią, lepiej trzymać się razem. Jednak nawet za granicą, w kraju pełnym otwartości na różne związki, spotykamy się z rasizmem.

Miłość w bukiecie tulipanów

Każdy rozdział posiada zapowiadające kilka słów, który tytułuje co się będzie działo. Taka zapowiedź rozbudza ciekawość i zwieńcza historię. Agnieszka spotyka miłość na holenderskich ścieżkach. Jednak nie jest ona prosta i łatwa.

Ale warto również zwrócić uwagę na graficzne wykonanie książki i wspominając o barwionych brzegach. Już teraz wiem jakie piękne będą kolejne okładki następnych części. Niesamowite!

Powieść ta wprowadza wiele życiowych rad, ale również dodaje odwagi w radzeniu sobie w nowych sytuacjach i na nowym gruncie. Ukazuje Holandię oczami emigrantki. Jest tutaj i pomoc i miłość. Jest w tej historii również kilka smutnych sytuacji życiowych i niesprawiedliwych wątków. Tak jak w życiu, gdzie nie tylko jest kolorowo i pachnąco, ale również życiowo i trudno.

Zamykam oczy widzę pola tulipanów, wiatraki i ludzi jadących na rowerach. Taka jest ta książka to cudowna pocztówka z niezwykłej Holandii. Przyznaję się, że po jej lekturze zaczęłam nawet szukać wiosennych lotów, aby móc zobaczyć to na własne oczy.

Mamy tu Agnieszkę, która jedzie do Holandii aby zastąpić siostrę i chwilowo sprzątać domy. Obecnie Agnieszka jest bezrobotna, więc dorobienie paru groszy jest jej na rękę. Jednak na dworcu okazuje się, że jej siostra wcale po nią nie przychodzi a wysyła w swoim imieniu pewnego Senegalczyka Prospera. Zniknięcie jej siostry jest owiane jakąś tajemnicą, a nie wszyscy pracodawcy przyjmują Agnieszkę z uśmiechem.

Książka pełna ludzkich uczuć, od miłości, przyjaźni, tęsknoty po nienawiść. Książka w której niby opisane jest po prostu ludzkie życie, ale nie nudna, bo ciągle coś się dzieje i z jednego zawirowania Agnieszka wpada w kolejne. Książka z nutą nostalgii, za osobami których już nie ma, za pięknem miłości, która była niesamowita, za humorem (bo humor nie zważa na wiek), za przyjaźnią niezależnie od koloru skóry.

To książka o pokonywaniu trudności, życiu w zgodzie ze sobą i docenieniu piękna otaczającej przyrody czy architektury.

Nie mogę też nie wspomnieć o cudownym wydaniu z barwionymi brzegami.

Twórczość autorki widzicie u mnie nie pierwszy raz więc już nie będzie chyba zaskoczeniem gdy powiem, że uwielbiam jej pióro?

Saga Amsterdamska doczekała się odświeżenia a ja po raz pierwszy się z nią spotykam i mimo, że jest to "wczesna Zakrzewska" to oczywiście przepadłam z kretesem.

Zakończenie pierwszego tomu było lekko szokujące, bowiem niby się człowiek spodziewał, że odnajdzie się słynny kolczyk a jednak na pewno nie tego, że w tak spektakularny sposób i w takim momencie!

Co jest niezmienne, to lekki styl pisania i duża dawka akcentów humorystycznych - to jest jak widać, stałe dla twórczości Pani Agnieszki.

Czytając najpierw jej nowsze dzieła a teraz poznając te starsze mogę śmiało powiedzieć, że jest duży progres jeśli o warsztat chodzi chociaż i tak wszystko mi pasuje jak najbardziej.

Do jutra w Amsterdamie jest dynamiczna, gdyż nasza bohaterka niespodziewanie zostaje wrzucona na miejsce swojej siostry, do obcego kraju, bez języka ale jak się okazuje, Julka zadbała, by Agnieszka nie została tam całkowicie sama.

Dużo się dzieje, są sekrety, intrygi, niebezpieczeń*twa, nutka romansu i nowe przyjaźnie.

Sympatyczny Prosper kradnie moje serce swoją szczerością, lojalnością i próbami rozmowy po polsku (wiecie, gowombki i te sprawy).

Agnieszka - no ja się nie dziwię, że się gubi ale jak dla mnie świetnie sobie poradziła.

Jedynie początkowo źle moim zdaniem ulokowała uczucia - jakoś tak od początku byłam na nie dla tego związku.

W książce spotkacie całkiem sporo postaci, jednakże autorka zręcznie wszystko ze sobą łączy i nie ma tego uczucia zagubienia, kto jest kim, tu wszystko jest jasne.

Po przeczytaniu notki dowiedziałam się, że autorka nieco pozmieniała w tej sadze - ale ja wam nie powiem co, bo dopiero ją poznaję przy tym nowym wydaniu.

Na początku dziwiłam się, że tak szybko od premiery mamy już zapowiedź drugiego tomu ale po lekturze Do jutra w Amsterdamie strasznie się z tego cieszę, bowiem napięcie po lekturze sięga zenitu i muszę koniecznie poznać ciąg dalszy!

Mam nadzieję, że wszystkie tomy będą szybko wydane bym poznała losy Agnieszki w pełni.

Znacie książki Agnieszki Zakrzewskiej?

Ja znam i uwielbiam, mam jeszcze kilka na liście do nadrobienia ale powoli to robię.

Dzięki temu, że Agnieszka i wydawnictwo Flow postanowili wspólnie trochę zmodyfikować debiut autorki i wydają teraz nową wersję miałam okazję czytać poniekąd pierwszą historię jaką wyniosła Agnieszka🩵.

„Do jutra w Amsterdamie” od tego się zaczęło i to jak!

Agnieszka na prośbę swojej siostry Julki która pilnie musi wyjechać do RPA musi ją ratować i zastąpić na trochę w jej pracy w Amsterdamie.

Dziewczyna postanawia pomóc siostrze i dopina swoje sprawy przed urlopem w Polsce i wyjeżdża do kraju tulipanów. I podczas drogi poznaje innych ludzi, którzy jadą za pieniędzmi do tego kraju. Na miejscu czeka na nią przyjaciel Juli, który pomaga jej na każdym kroku, odnaleźć się w nowej rzeczywistości. A ona zapowiada się niezwykle ciekawie, praca u poukładanego prokuratora, który zawsze służy pomocą, sprzątanie u demonicznej Charlotty, która do najmilszych nie należy i podkreśla swoją wyższość na każdym kroku a także dotrzymywanie towarzystwa uroczej starszej pani. Poza pracą Agnieszka zaczyna też żyć w Amsterdamie, korzysta z uroków miasta, uczy się języka a także nawiązuje nowe i obiecujące znajomości. Czekają ją też sporo przykrości, ale to sprawdzicie sami jak przeczytacie tą historię.

A ja Wam powiem, że warto bo poza piękną fabułą, autorka wspaniale przemyciła wiele życiowej mądrości. W książce nie zabraknie wspaniałej przyjaźni, siostrzanego oddania, nowych miłości i starych spraw które dadzą o sobie znać. Do jutra w Amsterdamie pokazuje też trudności z jakimi muszą się mierzyć ludzie, którzy jadą za lepszym jutrem do innego kraju ile upokorzeń muszą znieść bo są „u kogoś”.

Oj wspaniale debiutowałaś Agnieszko🩵 gratuluję! I cieszę się, że postanowiliście nadać tej niesamowitej historii nowe życie bo jest ona niezwykła🩵