Życie jak czekolada

Ta historia była taka…Prawdziwa. Ile razy się słyszało, że ktoś musi zrezygnować z marzeń i podporządkować się woli rodzicom? Taki los spotkał Emilię, którą swoją drogą bardzo polubiłam. Z resztą Ninę, która musi walczyć o swoje, też jest ciekawą postacią.

Losy bohaterów są jak czekolada – gorzkie i słodkie. Tak jest właśnie z tą historią. Z wielkim zaciekawieniem śledziłam ich przygody i każdemu kibicowałam. W tle towarzyszy nam manufaktura czekoladek. Fabuła biegnie swoim torem i muszę przyznać, że nie było chwili, bym się nudziła, czy coś mi się przeciągało.

Było to też moje pierwsze spotkanie z twórczością Autorki i zaliczam je jak najbardziej do tych udanych. Z przyjemnością sięgnę po inne książki. Jeśli chodzi o styl i język to bardzo wpasowały się w mój gust. Tak naprawdę nie mam do czego się przyczepić.

Bardzo dobrze spędziłam czas przy tej książce, więc nie pozostaje mi nic innego jak ją Wam polecić!

BRUNETTE BOOKS

Czy mam tutaj smakoszy czekolady? Jaką lubicie słodką, gorzką a może z orzechami?

"Życie jak czekolada" to drugi tom cyklu Sagi czekoladowej i właśnie czytając tę powieść przekonujemy się, że życie ma smak czekolady. Czasami słodkiej, gorzkiej , a nawet twardej z orzechami.

Poznajemy dalsze losy Niny, która może stracić Malinową Bombonierkę. Pasierb zmarłej ciotki Emilii nie cofnie się przed niczym. Zamierza odebrać Ninie chocolatierkę, która kiedyś należała do Emilii. Zdesperowana dziewczyna nie zamierza poddać się. Znajduje stare zapiski swojej ciotki i poznaje niesamowitą historię jej życia.

Jakie pozna sekrety z przeszłości ciotki?

Czy Nina straci cukiernię ciotki?

Odpowiedzi szukajcie w tej książce.

W "Życiu jak czekolada" poznajemy historię ciotki Niny, Emilii Dobrzyckiej oraz co sprawiło, że prowadziła Bombonierkę. Obserwujemy też batalię jaką musi stoczyć Nina, żeby nie stracić ukochanej cukierni.

Autorka stworzyła niesamowitą serię, która zapewniła mi mnóstwo emocji. Przewracałam kartkę za kartką, by poznać przeszłość ciotki Emilii, która nie była usłana różami. Z ogromną ciekawością śledziłam losy Niny.

Czeka Was przygoda słodko-gorzka, bo oprócz słodkości dostaniecie też poruszającą historię, która wzruszy Was do łez.

Już nie mogę doczekać się trzeciego tomu. Uwielbiam styl autorki i nie mogłam oderwać się od tej książki ani przez chwilę.

Polecam z całego serca "Rok na końcu świata" oraz "Życie jak czekolada".

Szykujcie dobrą kawę oraz coś słodkiego i zacznijcie swoją przygodę z sagą czekoladową.

Rewelacja!

"Życie jak czekolada" to drugi tom “Sagi czekoladowej” – kontynuacja, która bezpośrednio łączy się z wydarzeniami z pierwszej części. Pod wieloma względami różni się od niej, jednak wciąż przyciąga wyjątkowym urokiem.

Tym razem czytelnik jest nie tylko uczestnikiem zdarzeń toczących się wokół Malinowej Bombonierki. Agnieszka Zakrzewska prowadzi historię dwutorowo opisując teraźniejszość oraz wydarzenia z lat 70-tych i 80-tych ubiegłego wieku. Poznamy historię Emilii – ciotki Niny, do której kiedyś należała cukiernia. Dowiemy się, jak zaczęła się jej miłość do cukiernictwa, czekolady oraz będziemy świadkami trudnej drogi, jaką bohaterka musiała przejść. Ta część wyjątkowo przypadła mi do gustu. Jest pełna emocji i jestem pewna, że poruszy niejednego odbiorcę.

"Życie jak czekolada" to powieść, która smakuje jak najlepsze praliny i jest aromatyczna jak poranna kawa niezbędna, żeby przeżyć 😉 W książce znajdziecie mnóstwo czekoladowych inspiracji, a Autorka pisze w takim stylu, że skutecznie pobudza wyobraźnię czytelnika. Czekolada staje się dla bohaterek pasją, narzędziem do tworzenia małych dzieł sztuki oraz powodem do nawiązania relacji międzyludzkich

Nie zabrakło tu wątku miłosnego, ale Agnieszka Zakrzewska nie stawia go na pierwszym planie, za to zaskakiwała nim aż do samego końca. No i humor: Autorka uraczy sporą dawką zabawnych dialogów, ale nie w sposób prześmiewczy.

"Życie jak czekolada" to ciepła i otulająca historia, choć sporo w niej trudnych i bolesnych emocji. Agnieszka Zakrzewska pokazuje, że życie może mieć tyle smaków ile czekolada: czasem jest pełne słodyczy, czasem gorzkie, a czasami kompletnie nie do ogarnięcia jak śledź w czekoladzie 🙂

Doczekałam się dalszych losów Niny. W drugiej części powieści "Życie jak czekolada" pasierb ciotki Emilii zaciekle walczy o "Malinową Bombonierkę", twierdząc, że po prostu to jemu się należy dziedzictwo. Zdesperowana dziewczyna, szukając ratunku, sięga po stary dziennik swojej ciotki wierząc, że znajdzie w nim coś co uratuje jej spadek. Przy okazji dowiaduje się, że młoda Emilia miała bardzo smutne i trudne życie. Matka despotka potrafiła zamienić je w piekło. Ale też dzięki temu znalazła się w miejscu, w którym mogła szkolić się w produkcji najlepszych pralinek i zyskała nowy cel w życiu.

Jestem ciekawa jak potoczy się batalia Niny o chocolatierkę. Czy historia jej ciotki zmieni życie dziewczyny i jej spojrzenie na świat i ludzi? Czy bracia Jeurissenowie okażą jej wsparcie czy wręcz przeciwnie?

Na końcu powieści kilka słodkich i ciekawych przepisów, które będą nie lada gratką dla miłośników czekolady 🥰

Za egzemplarz dziękuję @wydawnictwofilia

Nad Malinową Bombonierką zawisły czarne chmury. Pasierb ciotki Emilii nie cofnie się przed niczym, żeby odebrać Ninie należne jej dziedzictwo. Zdesperowana dziewczyna szukając ratunku, czyta stare zapiski swojej ciotki i poznaje fascynującą historię jej życia. Młoda Emilia Dobrzycka zmuszona przez apodyktyczną matkę do wstąpienia do zakonu musi zrezygnować z beztroskich marzeń o studiach. Kiedy przełożona wysyła ją na postulat do Szwajcarii, trafia do małej manufaktury pralinek. Siostry uczą ją tajników produkcji najlepszej na świecie czekolady. Emilia postanawia zrzucić habit i otworzyć własną cukiernię. Na jej drodze staje matka, która żeby do tego nie dopuścić posuwa się do kłamstwa. Jak zakończy się batalia Niny z pasierbem jej ciotki i jaki wpływ na losy Malinowej Bombonierki będą miały sekrety z przeszłości Emilii?

To moje drugie spotkanie z twórczością autorki i zarazem drugie z #sagaczekoladowa, pierwszy tom "Rok na końcu świata" ogromnie mi się spodobał i byłam bardzo ciekawa jak potoczą się dalsze losy bohaterów, dlatego nie było innej opcji jak sięgnąć po "Życie jak czekolada". Poraz kolejny utwierdzam się w tym, że język i styl jakim posługuje się Pani Agnieszka jest niezwykle przyjemny w odbiorze, ja książkę wręcz pochłonęłam w około dwie godziny i można powiedzieć, że zarwałam dla niej noc, ponieważ skończyłam czytać około 2 w nocy.

Muszę oczywiście jeszcze raz wspomnieć, że bohaterowie tutaj wykreowani są bardzo realnie przedstawieni i jestem pewna, że większość z Nas mogłaby się z powodzeniem z nimi utożsamić. Historia ta przedstawiona jest z perspektywy kilkorga bohaterów, co pozwoliło mi lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą oraz lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Myślę, że w tym przypadku był to fajny zabieg, ponieważ tym sposobem każda z postaci odegrała tutaj istotną rolę, dostarczając tym samym wielu emocji. Występują tutaj również dwie przestrzenie czasowe: przeszłość i teraźniejszość, co pozwoliło mi poznać w końcu większą część losów ciotki Niny - Emilii, jej ścieżkę prowadzącą do otworzenia "Malinowej Bombonierki", która okazuje się była bardzo trudna i wyboista. Śledzimy też losy Niny, która za wszelką cenę chce zatrzymać i prowadzić dalej dorobek życia swojej ciotki. Nie zabraknie oczywiście wszelkich perypetii u rodziny i znajomych Niny, które dostarczają czytelnikowi wielu skrajnych emocji i za pomocą, których autorka porusza szereg ważnych i ponadczasowych kwestii. "Życie jak czekolada" to poruszająca, wartościowa i słodko - gorzka opowieść, idealna na jesienny wieczór, a wszystko okraszone jest wyjątkowym i niepowtarzalnym smakiem i aromatem czekolady. Na myśl o tej książce przychodzą mi do głowy dwa cytaty/powiedzenia: "Życie jest jak pudełko czekoladek – nigdy nie wiesz, co ci się trafi” oraz „Szczęście. Proste jak szklanka, jak czekolada albo kręte jak ścieżki serca. Gorzkie. Słodkie. Żywe”. Nie mogę się doczekać dalszych losów bohaterów, bo wiele pytań pozostało bez odpowiedzi. Polecam! Moja ocena 9/10.

Wciąż nie mogę uwierzyć w to, że kiedy sięgnęłam po drugi tom sagi czekoladowej musiałam ją czytać przy kawusi tak bardzo było mi słodko:-) W ogóle pralinki są moim ulubionym typem czekolady dlatego nie mogłam się oderwać od książki, która wręcz nimi pachnie:-) Nina wytwarza tam same cudeńka, aż człowiek pragnie, by ta chocolatierka istniała naprawdę. Może z wyjątkiem dwóch braci, którzy niczym ogień i woda wpoili w tą historię swoje trzy grosze. Podoba mi się to, że książka jest obyczajówką z dobrym wątkiem kryminalnym. Jeśli ktoś lubi zagrania psychologiczne, to również bedzie z niej zadowolony. Jak czytaliśmy w pierwszej części Nina odziedziczyła Bombonierkę po ciotce Emilii. W tej części o prawa do jej własności będzie ubiegał się pasierb ciotki. A uwierzcie mi, że u niego to nawet chwyty poniżej pasa są dozwolone. Zachowywał się jakby nie miał ani serca ani uczuć. Rozgrzebywał przeszłość Emilii poddając pod wątpliwość jej poczytalność. Jak sądzicie, chodziło mu tylko o tą cukiernię? Oczywiście Nina będzie zdesperowana, ale będzie walczyć. Jak nikt odnalazła się w nowym miejscu pracy. Nadała jej szyku i smaku odnajdując w sobie zamiłowanie do czekolady. Dlatego tak ważne dla niej jest utrzymanie dziedzictwa w jej dłoniach. Czytając zapiski swojej ciotki pozna ją pod kątem pod którym nie spodziewała się ją znać. Pozna wszelkie tajemnice i trudy, które wciąż stawały na jej drodze. Nie lubię zbytnio zdradzać fabuły, gdyż sama wiem jak złość bierze, kiedy czyta się recenzje a tam widnieją same spoilery. Mogę was tylko zapewnić, że słodkie jest pióro autorki, która umie zaczarować czytelnika, by pokochał tą książkę tak jak kocha się czekoladę. Bardzo lekko jej przychodzą ciepłe i strojne porównania. Rozdziały są krótkie zakończone pewnymi niewiadomymi. Każdy wątek jest tutaj ukończony i zawiera efekt wow. Przy tej pozycji nie można się nudzić, gdyż wciąż się tutaj coś dzieje, a bohaterzy miewają swoje sekrety, które w tym tomie wyjdą na światło dzienne. Dużo tutaj na sumieniu ma mama Niny, ale czy wyjawi wszystko, to już sami musicie się przekonać. Jak dla mnie ten tom jest jeszcze lepszy, tylko pamiętajcie, by czytać je po kolei, gdyż to w pierwszym wszystko się zaczęło. Czytanie tylko drugiego nie oddałoby tylu zachwytów:-)

A czy wy lubicie czytać książki o czekoladzie? Ja bowiem polecam serię na prezent z którego każdy będzie zadowolony:-)

Uwielbiacie smak czekolady? Kochacie słodko zaczytywać się w powieściach chwytających za serce? To najnowsza powieść Agnieszki Zakrzewskiej jest właśnie dla Was. „Życie jak czekolada” to drugie spotkanie z bohaterami serii „Saga czekoladowa”. To przyjemna lektura o pasji i miłości okraszona słodkimi smakami. Lecz zdarza się również, że tak jak w życiu możemy trafić na gorzką czekoladę. Zatem zasiądźcie w fotelu, przeczytajcie tę recenzję, a następnie sięgnijcie po najnowszą książkę Pani Agnieszki.

Na kartach tej powieści ponownie znajdziemy się w Malinowej Bombonierce, manufakturze czekoladek prowadzonej przez Ninę. Niestety pasierb Emilii próbuje odebrać Ninie owy spadek. Ta, chcąc uratować manufakturę, próbuje znaleźć wskazówki w starych zapiskach swojej ciotki. Tym samym poznajemy jej przeszłość, jej ciekawą historię. I tutaj okazuje się, że nie zawsze czekolada ma słodki smak, ponieważ czasem może poczęstować nas goryczką. Jeśli jesteście ciekawi tej historii, to koniecznie sięgnijcie po „Życie jak czekolada”. Ta historia poruszy najczulsze struny Waszego serca.

Również los młodej Emilii Dobrzyckiej poruszy Wami do głębi. Dziewczyna pod przymusem matki musi zrezygnować ze swoich marzeń, aby wstąpić do zakonu. Ta historia uświadamia nam, że nie ma nic gorszego jak przerwane marzenia i życie pod dyktando drugiego człowieka. Emilia będąc w Szwajcarii, trafia do małej manufaktury pralinek. Tutaj poznaje sekrety produkcji czekolady. To doświadczenie sprawia, że kobieta odnajduje w swoim życiu nowy cel.

Jeśli jesteście ciekawi jak potoczą się losy Emilii oraz czy Nina uratuje swoje dziedzictwo, to koniecznie sięgnijcie po najnowszą powieść Agnieszki Zakrzewskiej. Autorka na kartach książki „Życie jak czekolada” snuje historie słodkie, które nie są pozbawione również goryczki. Tak jak w życiu, tak w losach głównych bohaterów wiele się wydarzy. Czy odnajdą w sobie siłę, aby zawalczyć o swoje marzenia, aby realizować swoje pasje? Warto się o tym przekonać. Dlatego też z całego serca zachęcam Was do lektury tej książki. Książki, która zapewni Wam wiele niezapomnianych chwil, obdarowując niezwykłymi wrażeniami podczas czytania. Zatem życzę słodkiej lektury.

Agnieszka Zakrzewska posiada wyjątkowy talent. Z łatwością pióra nanosi na karty swej powieści poruszające historie, które warto poznać. Warto być świadkami wydarzeń w życiu Emilii i Niny. Malinowa Bombonierka zaprasza i kusi swoimi słodkościami.

Powieść „Życie jak czekolada” ukazała się nakładem Wydawnictwa Filia

Hej hej ❤️

Jakiś czas temu recenzowałam przesłodką książkę ,,Rok na końcu świata" Agnieszki Zakrzewskiej.

Dzisiaj drugi tom Sagi czekoladowej ,,Życie jak czekolada"

W pierwszej części poznaliśmy Ninę, która odziedziczyła po ciotce, której nie znała sklep z czekoladkami. W tej części Nina będzie musiała stawić czoła pasierbowi ciotki Emilii, który za wszelką cenę chce odebrać Ninie jej odziedziczony sklep z czekoladkami zwany Malinową Bombonierką. Dziewczyna jest zdesperowana. Pokochała prowadzenie sklepu, stał się częścią jej życia i pasją. Szukając ratunku, pogrąża się w zapiskach ciotki i poznaje historie jej życia. Każda informacja zaskakuje ją coraz bardziej. Nina nie była świadoma tego, że życie ciotki wcale na początku nie było usłane różami. Dowiaduje się, dlaczego Emilia zaczęła prowadzić chocolatierkę i gdzie nauczyła się fachu.

Czy przeszłość ciotki i jej sekrety będą miały znaczny wpływ na batalię, którą toczy z pasierbem? Jaką rolę w tym wszystkim odegrają bracia Jeurissenowie?

Ta pozycja to druga część wspaniałej opowieści, która ukazuje nam, że życie ma różne smaki. Wstawię tutaj cytat, który idealnie odzwierciedla poprzednie zdanie.

,,(...) życie jest jak czekolada-czasem słodkie, niekiedy gorzkie, a momentami twarde jak orzechy wypełniające jej aksamitne wnętrze..." Kiedy uważamy, że los uśmiechnął się do nas w najmniej oczekiwanym momencie i znaleźliśmy cel w życiu, to zawsze trafi się ktoś, kto będzie chciał nam zrobić pod górkę. W tym przypadku był to pasierb ciotki. Jednak warto pamiętać, że każde czarne chmury można przegonić, a po deszczu wychodzi słońce. Jeśli wierzymy w coś mocno i bardzo czegoś chcemy, nikt nie jest w stanie nam tego zabrać. Przynajmniej ja tak uważam. To druga część, która poruszyła moje kubki smakowe. Sielankowa historia z nutką niepewności i z cudownie wykreowanymi bohaterami. Dołączona do książki kawa wypełniła zapachem cały dom. Taki klimat to ja rozumiem. Nie ma większej przyjemności z czytania, jeśli ma się pod nosem pyszną kawusię i ciacho.

Hm na ten jeden dzień czytania, odłożyłam moją dietę na bok. 🤣

Serdecznie polecam Sagę czekoladową Agnieszki Zakrzewskiej dla wszystkich, a przede wszystkim dla łasuchów i czekoladożerców. 🥰

Czekolada nie zawsze bywa słodka, czasem zaskakuje ostrą nutą, lub nawet odrobiną goryczy. Podobnie i życie nie przynosi tylko powodów do uśmiechu szczególnie gdy cierpienie zadaje własna matka, niszcząc marzenia młodości, pasję i miłość.

W drugiej części Sagi czekoladowej Agnieszki Zakrzewskiej „Życie jak czekolada” poznajemy nie tylko bieżące perypetie Niny przy prowadzeniu odziedziczonej holenderskiej manufaktury czekoladek o cudnej nazwie Malinowa Bombonierka, ale przede wszystkim cofamy się do owianej tajemnicą historii jej ciotki Emilii. I mimo że tak jasne i słodkie okładki mogą sugerować równie lekkie i przyjemne treści, to jednak jej przeszłość wzrusza i przeraża jednocześnie. Bo czy matka może być zdolna do takiego okrucieństwa, tak bardzo skrzywdzić swoją córkę?

Pierwsza część miała zdecydowanie lżejszy przekaz, choć już zapowiadała nadejście wydarzeń budzących silne emocje. I rzeczywiście nie da się czytać bez błysku w oku o ogromnej pasji i sile prawdziwej przyjaźni, ale też bez żalu o ogromnej krzywdzie wyrządzonej własnemu dziecku w wyniku choroby psychicznej, czy fanatyzmu.

Autorka dużo miejsca poświęca relacjom międzyludzkim, czasem czyni to w sposób budzący uśmiech jak w przypadku prób zacieśnienia więzi po wielu latach związku, gdy zaczyna dominować rutyna i przyzwyczajenie. Czasem wzruszający, przy próbie spojrzenia ponad stereotypy i wystawioną na pokaz maskę, w głąb duszy człowieka. Bo zdarza się, że złotko otulające czekoladkę, a nawet jej wierzchnia warstwa może okazać się fasadą skrywającą wnętrze warte poznania.

Zakochałam się w tej serii, w której nie tylko opisy wytwarzanych słodkości działają na wyobraźnię pobudzając ślinianki, ale przede wszystkim historie bohaterów z życia wzięte wzruszają budząc sprzeciw, ale i nadzieję. A jeśli jeszcze nie jesteście przekonani do sięgnięcia po nią, to może dodatek w postaci tajnych przepisów bohaterów na (uwaga!) śledzie w czekoladzie, lub czekoladki z papryczką piri-piri zwiększające witalność pobudzą Wasz apetyt na tę lekturę!