Nasze jutro

Kto nie czytał powieści "Uwolnij mnie" niech nie czyta 3 pierwszych akapitów mojej recenzji

Daria Skiba to niepozorna długowłosa blondynka, która przygodę z pisaniem rozpoczęła od bloga a aktualnie zabawia się uczuciami czytelników, mrożąc im krew w żyłach swoimi powieściami. To już moja trzecia książka młodej pisarki, koniecznie musiałam poznać dalsze losy Diany i Alana z debiutu Darii, czyli książki "Uwolnij mnie".

Osiemnastoletnia Majka wyjechała z rodzicami do Gdańska, by spotkać się na warsztatach kuglarskich z młodymi ludźmi z grupy Lumos. Od dziecka jest zafascynowana pokazami ogniowymi i marzy, by dołączyć do wrocławskiej Enigmy, dlatego na gdańskich warsztatach zamierza podszkolić swoje umiejętności. Poznani tam Kornelia i Szymon jeszcze pojawią się w jej życiu... Zwłaszcza ON - tajemniczy chłopak z trudną i bolesną przeszłością, który na myśl o Majce zaczął się uśmiechać. Co zrodzi się między nimi?

Rodzice Majki mają do spełnienia w Gdańsku inną misję - zamierzają skoczyć razem na bungee z 90-metrowego żurawia. Czy Dianie uda się pokonać lęki Alana? Tak, to właśnie oni są rodzicami Majki. Minęło wiele lat od koszmaru jaki stał się udziałem Diany, od traumy jaką zafundował jej Patryk. Do równowagi dochodziła przez długi czas a mąż dzielnie ją wspierał w domu i na terapiach, jednak od czasu pobytu w Gdańsku koszmar powraca... Diana wciąż widzi Patryka i zaczyna panikować w miejscach publicznych a co za tym idzie, martwi się o bezpieczeństwo córki.

Moją uwagę zwróciła niesamowita relacja Diany z córką, świetny kontakt, przyjaźń i zaufanie.

"To ona sprawiła, że nasze jutro w ogóle miało szansę zaistnieć." * [Diana o córce]

Jednak dobra książka nie byłaby dobrą książką, gdyby wszystko układało się cudownie, pozytywnie i z uśmiechem bohaterów na twarzach. Chociaż początkowo myślałam, że właściwie to nic nadzwyczajnego się nie dzieje... Ale od czego są zaskoczenia?! I ironia losu...

Daria Skiba spokojne życie rodziny zmienia w coraz większy koszmar, choć nie funduje nam takich przeżyć jak w przypadku pierwszej części tej historii opisanej w debiucie.

"...wszystko jest możliwe, trzeba w to tylko mocno wierzyć." **

Temat choroby bliskiej osoby i świadomość, że odwiedzam ją by się właściwie już tylko pożegnać, jest mi doskonale znany i wciąż dla mnie trudny, dlatego ten wątek bardzo mocno mnie poruszył. Trudna przeszłość Szymona nie była łatwą dla osoby wrażliwej a od momentu, gdy rodzice Majki zobaczyli jej chłopaka... zaczęła się karuzela zdarzeń, która wirowała coraz szybciej. Owszem część pomysłów autorki można było przewidzieć, ale czy wszystkie? Przekonajcie się sami, obowiązkowo sięgając najpierw po "Uwolnij mnie" a dopiero później po niniejszą powieść "Nasze jutro". Gwarantuję, że emocji Wam nie braknie.

"Łzy nie są objawem słabości, a powoli odradzającej się siły,

która została uśpiona w naszych ciałach." ***

Daria Skiba opowiedziała historię, w której przekonujemy się jak to jest, gdy czujemy się winnymi czyjejś śmierci, gdy tragedie z przeszłości znaczą naszą teraźniejszość oraz przyszłość i mimo wsparcia wcale nie jest łatwo się od nich uwolnić. Czasami kilka minut potrafi zaważyć na naszym życiu, odmienić go całkowicie a potem ponosimy konsekwencje podjętych wtedy decyzji.

Na przykładzie Diany autorka pokazała nam, że przechowujemy zdjęcia dotyczące nie tylko dobrych czy miłych chwil, ale tak naprawdę wyrzucenie ich nic nie da, bowiem znajdują się w naszych sercach i umysłach. W książce pada bardzo ważne pytanie - czy można zrezygnować z miłości, tylko dlatego, że ktoś tego od nas oczekuje. Jakie jest Wasze zdanie?

"Czasami nie tylko czyny świadczą o naszej odwadze i dojrzałości, ale nawet same słowa. Wypowiedziane w odpowiednim momencie potrafią zdziałać cuda, podobnie jak cisza,

kiedy jest potrzebna." ****

Podsumowując - "Nasze jutro" to opowieść o pragnieniu bycia lepszym dla drugiej osoby, kształtowaniu własnej drogi, strachu, zagubieniu i zakopanym uczuciu. O ludzkich słabościach, poranionej duszy, konieczności przezwyciężenia własnych traum dla szczęścia dziecka, poczuciu winy, walce z demonami, ale przede wszystkim o różnych odcieniach miłości - młodzieńczej w przypadku nastolatków, dojrzałej, trwałej, wieloletniej i dodającej sił w przypadku życiowego partnera oraz nierozerwalnej więzi matki z dzieckiem. Serdecznie polecam!

* D. Skiba, "Nasze jutro", Vectra, Czerwionka-Leszczyny 2018, s. 146

** Tamże, s. 35

*** Tamże, s. 219

**** Tamże, s. 284

„Czy normalne życie po straszliwej traumie jest możliwe? Diana próbuje ze wszystkich sił. Pragnie szczęścia u boku ukochanego, jednak przeszłość nie daje o sobie zapomnieć. W ich życie wkradają się tajemnice, które wychodzą na jaw w najmniej odpowiednim momencie. Czy Diana odnajdzie w sobie siłę, by po raz kolejny zawalczyć o lepsze jutro?

Maja, nastolatka, całym sercem pokochała taniec i... ogień! To właśnie dzięki niemu pozna Szymona, który z każdym kolejnym dniem będzie odsłaniał przed nią karty przeszłości. Czy dziewczyna okaże się na tyle silna, by stawić czoła przeciwnościom i wpuścić do serca miłość?”

Daria Skiba uwiodła serca czytelników swoim debiutem Uwolnij mnie. Mnie osobiście historia zawarta w tej powieści skradła serducho i niecierpliwie wyczekiwałam kontynuacji, by poznać dalsze losy bohaterów. Muszę przyznać, że autorka i tym razem mnie nie zawiodła, bo Nasze jutro, to powieść jeszcze lepsza niż Uwolnij mnie. Tym razem dostałam jeszcze więcej emocji, które nie raz rozdzierały moje serce i jeszcze więcej niezapomnianych wrażeń. To kolejna piękna książka, która wyszła spod pióra Darii, w której znajdziecie ogromny ładunek emocjonalny, a łzy wzruszenia nie raz pojawią się na Waszej twarzy. Uważam, że to literatura na bardzo wysokim poziomie i czekam na kolejne książki Darii.

Tym razem fabuła została poprowadzona aż przez czterech bohaterów. Dwójka z nich to oczywiście Alan i Diana, których poznaliśmy już w poprzednim tomie (tak na marginesie napiszę, że uwielbiam tę dwójkę), ale oprócz nich głos zabierają także nowi bohaterowie, Majka córka Diany oraz Szymon, chłopak, z którym Majkę połączy uczucie. Bardzo lubię, gdy w książkach głos zabiera większa liczba bohaterów, bo dzięki temu stają się mi oni bliżsi i traktuję ich niczym najbliższych przyjaciół. Jeżeli jestem już przy bohaterach, to muszę nadmienić, że ich kreacja wyszła Darii perfekcyjnie, bo każdy z nich jest bardzo wyrazistą i charakterystyczną osobowością. Każdego z nich obdarzyłam sympatią i razem z nimi przeżywałam ich wzloty oraz upadki. Dzięki temu wszystkiemu książka zyskała głębi i wiarygodności, a o to właśnie chodzi, by historia bohaterów w jakimś stopniu stała się i moją historią, bym mogła przeżywać ją razem z nimi i bym mogła czuć to, co czują w danej chwili. Emocji mnie nie zabrakło i jestem przekonana, że z Wami będzie podobnie.

Nasze jutro to kolejna piękna i niebywale emocjonująca historia, która wyszła spod pióra cudownej młodej kobiety, jaką jest Daria. To historia, która ukazuje ludzkie dramaty i pokazuje, jak przeszłość może namieszać w życiu. Końcówka książki doprowadziła mnie na skraj załamania nerwowego i naprawdę nie wiedziałam co znajdę na ostatniej stronie…

Ta historia wyryje w Waszych sercach ślad!

Gorąco polecam, bo to książka obok, której nie można przejść obojętnie.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Darii oraz Wydawnictwu Vectra.

Czy normalne życie po straszliwej traumie jest możliwe? Diana próbuje ze wszystkich sił. Pragnie szczęścia u boku ukochanego, jednak przeszłość nie daje o sobie zapomnieć. W ich życie wkradają się tajemnice, które wychodzą na jaw w najmniej odpowiednim momencie. Czy Diana odnajdzie w sobie siłę, by po raz kolejny zawalczyć o lepsze jutro?

Maja, nastolatka, całym sercem pokochała taniec i... ogień! To właśnie dzięki niemu pozna Szymona, który z każdym kolejnym dniem będzie odsłaniał przed nią karty przeszłości. Czy dziewczyna okaże się na tyle silna, by stawić czoła przeciwnościom i wpuścić do serca miłość?

"Co, jeśli jawa czasami stawała się rzeczywistością? Co, jeśli najgorsze koszmary wdzierały się do naszego życia z szyderczym uśmiechem, mówiąc: "niespodzianka"?"

"Nasze jutro" to kontynuacja debiutu Darii Skiby "Uwolnij mnie", który to zrobił na mnie bardzo pozytywne wrażenie. Byłam ogromnie ciekawa jak potoczyły się dalsze losy bohaterów, bo zakończenie pierwszej części pozostawiło mnie z wieloma znakami zapytania.

Bardzo polubiłam z Dianę i Alana już w pierwszym tomie. Tu poznajemy ich jako już dojrzałe i odpowiedzialne osoby nie tylko za siebie, ale i za drugą osobę. W żaden sposób nie są przerysowani, są tacy jak my, prawdziwi w tym co robią i mówią. Autorka oddała narrację czterem postaciom: Dianie, Alanowi, Majce i Szymonowi. Początkowo miałam wątpliwości czy, aby nie zgubię się w takiej narracji, ale moje obawy okazały się niepotrzebne. Wyszło płynnie i, co najważniejsze, dzięki takiemu rozwiązaniu mamy możliwość podziwiać całe spektrum osobowości - ich myśli, uczucia, wątpliwości i motywy zachowania. Pozwala to na zbliżenie się do nich, zżycie się z nimi.

"Byłam szczęśliwa. Spełniona i szalenie szczęśliwa, a do tego kochana przez najlepszego faceta na całym świecie. Życie było piękne i choć demony przeszłości czasami dawały o sobie znać, skutecznie je tłumiłam w sobie. Teraz mogło być już tylko lepiej."

Autorka sporo miejsca poświęciła zagadnieniu tańca z ogniem. Nie przypominam sobie, abym kiedykolwiek spotkała się z tym tematem w książkach. Miałam natomiast okazję widzieć taki pokaz tańca na żywo i muszę przyznać, że zrobił na mnie ogromne wrażenie. Dlatego tym bardziej byłam ciekawa w jaki sposób autorka przedstawi ten aspekt. W każdym słowie tego wątku daje się odczuć ile serca Daria włożyła w opisanie tego sportu. Tak, chyba sportu, bo to wbrew pozorom zajęcie wymagające sporej kondycji fizycznej. Choć z drugiej strony też i niebezpieczna pasja, o czym można przekonać się na kartach powieści.

"Obracam się wśród ognistych wstęg, już nie słysząc muzyki, ale czując ją w sercu."

Historia ta boleśnie i wyraźnie pokazuje, jak wielki wpływ mają wydarzenia z przeszłości na teraźniejszość. Że nie można na jedno pstryknięcie palcami wymazać z głowy złych chwil. Jedynie co możemy zrobić, to w jakiś sposób nauczyć się z nimi żyć, zaakceptować je, bo one tworzą nas, to jacy jesteśmy. Nic bowiem nie dzieje się bez przyczyny. Ważne jest natomiast to, byśmy potrafili wyciągnąć odpowiednie wnioski i ruszyli do przodu. Jest to również opowieść przepełniona najróżniejszymi emocjami, które stają się udziałem czytelnika. Przeżywamy wszystko wraz z naszymi bohaterami, kibicujemy im, współczujemy, złościmy się.

"(...) byliśmy już tylko my i nasze jutro. Wspólne i lepsze jutro."

Autorka posiada bardzo lekkie pióro, buduje naturalne, dynamiczne dialogi. Tak, jak i w przypadku "Uwolnij mnie", tak i tu mamy do czynienia z umiejętnie stopniowanym napięciem i poprowadzoną intrygą. Jeśli myślicie, że otrzymacie kolejną przewidywalną fabułę, to mylicie się. Jestem zaskoczona zaproponowanymi rozwiązaniami. Szczególnie końcowe sceny mocno mnie zadziwiły i czytałam z rosnącym zaciekawieniem i niepokojem o losy bohaterów. I mimo że to dopiero druga powieść w dorobku Darii Skiby, jestem pełna uznania, że można tak pisać i mieć takie pomysły.

"Nasze jutro" to powieść o różnych barwach miłości, traumie z przeszłości, drugich szansach, trudnych decyzjach, o nadziei na to, że dla każdego z nas jest gdzieś lepsze jutro. To książka, która zdecydowanie będzie zajmować w moim sercu szczególne miejsce. Jeśli jeszcze nie znacie "Uwolnij mnie" i "Naszego jutra" czym prędzej to nadróbcie. Gwarantuję niezapomniane emocje!

sza-[Adres usunięty]

Diana i Alan mają po kilkanaście lat więcej niż w chwili kiedy poznaliśmy ich w tomie pierwszym. Koszmarne przeżycia jakie miały miejsce w tamtym czasie, są nie do zapomnienia. Mimo wsparcia rodzin, terapii , te wspomnienia ciągle snują się w ich życiu niczym ciężka mgła. Ale nie oznacza to, że nie zaznali szczęścia. Słońcem i największą radością ich życia jest dorastająca córka Maja. Ale w życiu dziewczyny już nie tylko rodzice są tymi najważniejszymi. Nie dość że odziedziczyła po matce miłość do ognia, to na horyzoncie pojawił się on, Szymon.

aria znów sprawiła że od pierwszych stron książki byłam zaskoczona. Nie spodziewałam się historii Diany i Alana już jako rodziców. Rodziców dorosłej córki.

To było mistrzowskie posunięcie. Daria nie poszła na łatwiznę pisząc kolejny tom, opierając go wyłącznie na traumie głównych bohaterów. Ona wolała pokazać na pierwszym planie ich mocne strony . Ogromna miłość, wsparcie, solidarność co do zapewnienia córce bezpieczeństwa.

W "Naszym jutrze" znajdziemy dużo informacji o ognistej pasji zarówno autorki jak i jej bohaterek. Tajniki tańca z ogniem, zarówno zagrożenia jak i pasja młodych ludzi. To właśnie ogień zbliża Maję i tajemniczego Szymona. Ogień i Wrocław, bo tam właśnie dzieje się ich historia.

Autorka pisząc tę powieść musiała poradzić sobie aż z czwórką głównych bohaterów. Mogę sobie tylko wyobrazić jak ciężko było jej rozdzielić emocje , stworzyć tak wyraziste i interesujące sylwetki unikając jakiejkolwiek przesady. Potrafiła pokazać historię Mai i Szymona w taki sposób, by Diana i Alan nie stracili przy tym na wyrazistości i nie odsuwając ich na dalszy plan. Co więcej w najmniej spodziewanych momentach potrafili nieźle namieszać, i sprawić że moje serce zamarło.

Najnowsza książka Darii Skiby pokazuje jak wielki wpływ mają na ludzi sytuacje z przeszłości. O tym jak trudno pozbyć się starszych wspomnień kiedy one prześladują człowieka co noc. O tym, że tajemnice nigdy nie są tymi nie do wykrycia... To książka o ogromniej miłości, i niezwykle dojrzałym rodzicielstwie.

więcej na [Adres usunięty]

Daria Skiba swoim debiutem zdobyła serca wielu czytelników. „Uwolnij mnie” został bardzo dobrze przyjęty, a czy kontynuacja, czyli „Nasze jutro” jest równie emocjonujące i zaskakujące? Na pewno jest inne.

W „Uwolnij mnie” autorka tylko napomknęła o swojej pasji, jaką był taniec z ogniem, w „Naszym jutrze” ten motyw jest dominujący. I choć Daria już nie tańczy z poikami, to widać jak duże znaczenie miał w jej życiu ten etap. Swoją miłość przelała na nową w powieści postać, a właściwie dwie postaci — Majkę i Szymona, których połączą wspólne treningi i występy.

Znana z poprzedniej części Diana po traumatycznych przeżyciach wreszcie odzyskuje władzę nad własnym życiem. Jest spokojna i z Alanem oraz córką Majką tworzy szczęśliwą rodzinę. Autorka usypia czujność, wydaje się, że po wszystkich złych wspomnieniach nie został nawet ślad, rodzina jest stabilna i silna, nic nie jest w stanie zniszczyć tej więzi. Jednak Daria Skiba nie byłaby sobą, gdyby wszystko toczyło się gładko, więc na wielki napis „żyli długo i szczęśliwie” czytelnik musi poczekać, tylko czy na pewno go doczeka?

Co może być gorsze od kłamstwa? Chyba tylko prawda. Kiedy długo skrywany sekret ujrzy światło dzienne, może się okazać, że jednak sama miłość nie wystarcza, a to, co budowane latami, rozsypie się jak domek z kart. Końcówka książki to emocjonalny rollercoaster! Równocześnie z ostatnimi kartkami powieści uświadamiasz sobie, że przez cały czas wstrzymywałeś oddech. Polecam :)