Nastroje (wydanie ilustrowane)

Spośród wszystkich ulubionych autorów Louisa May Alcott znajduje w moim sercu wyjątkowe miejsce. Jej twórczość porusza mnie do głębi, mądrość treści inspiruje a kolejne nowe historie - zapadają w pamięć na długo po zamknięciu ostatniej strony.

Nie tylko Małe kobietki udały się autorce, bowiem każda jej książka ma swoje unikatowe oblicze. Czytając wszystko co zostało przetłumaczone na język polski muszę przyznać, że trudno byłoby mi wytypować najlepszą książkę Nastroje nie ułatwiają sprawy. Wydaje się, że to kwintesencja talentu autorki, uwypuklenie wszystkich jej pozytywnych cech, ponieważ lekturę czyta się z rosnącym zaangażowaniem, podziwiając pomysłowość, wykonanie, przedstawione zdarzenia aż w końcu rewelacyjnie poprowadzoną kreację wszystkich bohaterów, których sylwetki skłaniają do głębszej analizy. Całość jednocześnie nie jest w żaden sposób nużąca czy przytłaczająca, wręcz przeciwnie! Lekka jak piórko cały czas otula nas swoimi ramionami.

Chociaż opis z okładki sugeruje, że czeka nas romans, nie do końca się z tym zgodzę. Sylvia Yul prowadzi swoją opowieść w bardziej obyczajowym stylu, pokazują czytelnikowi drogę ku dorosłości. Stawiając czoła licznym humorom i nie odnajdując się wśród rówieśniczek, Sylvia marzy o zawiązaniu nici porozumienia z jakimkolwiek chłopcem. I tak na scenę wkroczą Adam i Geoffrey, którzy pozwolą nam z innej perspektywy spojrzeć na kobiece decyzję, zmiany zachodzące pod wpływem uczuć a także ułatwią analizę różnorodnych sylwetek, ponieważ każdy z nich będzie reprezentował inne cechy charakteru. I choć celem książki będzie ukazanie siły kobiet, nie będzie ona narzucać własnych prawd a jedynie otworzy drogę do wyciągania własnych wniosków.

Polecam bacznie obserwować główną bohaterkę, ponieważ na przestrzeni całej fabuły zmienia się ona nie do poznania. Jej dynamiczna sylwetka motywuje, daje do myślenia, zachęca do podejmowania własnych odważnych decyzji. Bohaterka jest pełna energii, życia, świadoma swoich działań, mimo nękających ją tytułowych nastrojów. Sylvia wchodzi w wiek dorastania, więc doskonale można zrozumieć jej humory oraz popadanie w melancholię a całości dopełni dzieła potrzeba akceptacji ze strony męskiego przyjaciela. Pojawi się - co niecodzienne na tamte czasy - motyw miłosnego trójkąta, zupełnie nienachalny, ale jednocześnie bardzo emocjonalny i nietuzinkowy, przyprawiający czytelnika o szybsze bicie serca, zachęcający do jeszcze intensywniejszej analizy wszystkich bohaterów z którymi się zaprzyjaźniamy, których przygody są nam bliskie, których bardzo trudno pożegnać na ostatnich stronach książki.

"Nastroje. Wydanie ilustrowane" to typowa dla stylu Louisy May Alcott opowieść dyktowana prozą życia i ludzkimi pragnieniami. Odrobinę moralizatorska, ale w zupełnie nie nachalny sposób, lekka jak piórko, zabawna, pełna dynamicznych i przywołujących uśmiech dialogów, z bohaterami o których nie zapomnimy. Można z niej wyciągnąć nie jedną lekcję życia, ale przede wszystkim można się w niej zatracić na wiele niezapomnianych godzin co oczywiście gorąco Wam polecam!

Powiadają, że zrozumieć serce kobiety - to dopiero sztuka! Że płeć piękna, te wiotkie i eteryczne istoty, które za wszelką cenę należy chronić przed złem tego świata... że one właśnie potrafią zaprowadzić rozkochanego w nich mężczyznę na skraj miłosnej przepaści. A następnie zmienić zdanie i pozostawić go tam, drżącego, na "emocjonalną śmierć". Ach, kobiety!

Sylvia Yule, choć dziewiętnastoletnia, dotychczas nie zaznała słodkości prawdziwego uczucia; jak sama mawiała, potrzebowała przyjaciela, nie zaś kochanka. Gdy poznaje przyjaciół swojego brata, Moor'a i Warwick'a, początkowo nie zmienia stanowiska. Dopiero po jakimś czasie czuje, że coś znaczącego uległo zmianie, a jeden z mężczyzn stał się jej bliższy niż do tej pory... czy jednak i on odwzajemnia uczucie?

Nazwisko autorki pewnie nie jest Wam obce, bowiem to właśnie ona stoi za "Małymi kobietkami". Mój romans z jej twórczością rozpoczął się właśnie od wposmnianej powieści, a jako że pani Alcott zawiera w swoich książkach wiele mądrości, to nasza "relacja" trwa nadal. I ma się całkiem dobrze.

Sylvia nie szukała miłości, lecz ona znalazła ją - i to w podwójnej postaci. Szczerze powiedziawszy współczułam naszej młodej bohaterce. Przecież ta niespełna dziewiętnastoletnia dziewczyna po raz pierwszy mogła zakosztować tego, czym zachwycał się ówczesny świat i od razu musiała wpaść w kłopoty. Bo kochać dwóch i nie móc się zdecydować - to prawdziwy problem. Współcześnie również, choć chyba nie aż w takiej skali. Obecnie bowiem nie musimy wychodzić za pierwszego mężczyznę, który przypadnie nam do gustu - w tym temacie mamy bardzo dużo swobody. Sylvia była o wiele za młoda na pewne decyzje, niepewna, która ścieżka poczyni mniej szkód. Nie miała żadnych doświadczeń damsko - męskich, a już stanęła przed poważnymi wyborami.

Zaskakująco czyta się o tym, jak wyglądały rozstania czy rozwody w czasach, gdy pani Alcott tworzyła historię Sylvii. Wiadomo, celem i właściwie jedynym obowiązkiem wciąż było wyjście za mąż, urodzenie dzieci i prowadzenie gospodarstwa domowego. Jej wolność wciąż tkwiła w czyichś rękach - najpierw rodziców, później męża. Nie wyobrażam sobie, że ktoś decyduje za mnie, gdzie wolno mi pójść i co robić, jak się ubierać czy z kim rozmawiać. Już nie wspominając o tym, kogo wolno mi kochać. I że odnośnie tego mogę zmienić zdanie, bo ludzką rzeczą jest zmienność. To przerażające, że ludzie w tamtych czasach tkwili w często nieszczęśliwych małżeństwach, gdyż rozwód równał się wzięciu na języki i ogólnemu potępieniu. W Nastrojach widać już jednak drobne zmiany w świadomości społeczeństwa, a raczej jednostki, które postanowiły żyć po swojemu.

Było mi bardzo szkoda naszej głównej bohaterki; tego, że nie miała matki, która wspierałaby ją radami odnośnie mężczyzn i zamążpójścia. Mimo tego, że jej starsza siostra Prue starała się być jej jak najbardziej pomocną, to akurat w kwestiach damsko - męskich nie była specjalistką. Niepewność co do swoich uczuć, a tym samym kolejnych kroków sprawiła, iż zmienne nastroje naszej głównej bohaterki nieustannie ją dręczyły.

Nastroje autorstwa Louisy May Alcott to książka, która skłania do refleksji nad relacjami damsko - męskimi. Pokazuje, że brak dbałości o własne emocje może doprowadzić człowieka na skraj. Współcześnie, gdy tak wiele bodźców ma na nas wpływ każdego dnia, musimy dbać o siebie podwójnie. I niech ta książka nam o tym przypomina.