Naondel. Kroniki Czerwonego Klasztoru. Tom 2

Naondel, mówi o powstaniu Czerwonego Klasztoru, o którym czytamy w pierwszym tomie tej trylogii. Czyta się tak samo jak pierwszą część, jednym tchem. Powieść daje dużo do myślenia, zapada głęboko w pamięć, po przeczytaniu nie można się od niej uwolnić. Bardzo polecam.

Piękna opowieść o przyjaźni, miłości i zaufaniu. Idealna dla dorastających dziewcząt, ale także dla tych starszych. Baśń o siostrzeństwie i poczuciu bezpieczeństwa.

Recenzja z bloga: zatraceni w kartkach

"Naondel" opisuje zakon jeszcze przed "Maresi" czy czytamy więc zaprzeszłe dzieje?

W pewnym sensie cofamy się w czasie, bo czytamy o tym jak powstawał klasztor. Jednak to nieznaczny, że trzeba zaczynać od drugiego tomu, żeby wszystko zrozumieć. Wręcz przeciwnie. Kiedy pochodzimy z Maresi po Czerwonym Klasztorze, zrozumiemy drugi tom, czyli to wszystko co spowodowało, że wygląda tak jak wygląda.

Narracja w tej książce się zmienia między bohaterkami. Na początku czułem mętlik, ale z czasem przywykłem i dzięki tej zmianie, rozumiałem bardziej każdą z bohaterek. Stajemy po części po stronie każdej z nich. Mimo że narrator się zmienia to styl pisania nie. Zmiana narracji powoduje więc tylko i wyłącznie zmianę punktu widzenia.

„Naondel” w swoim stylu kojarzyłem bardzo z opowieściami „tysiąca i jednej nocy”, bo sposób, w jaki autorka komunikuje się z nami, jest iście bajeczny i magiczny!

Minusem książki jest jej grubość, bo w porównaniu z pierwszym tomem to „Naondel” jest prawie dwa razy grubszy. Nadrabia jednak ten minusik piękną okładką, która cieszy oko i aż zachęca do czytania.

To co opisuje książka to piękny obraz współpracy kobiet, które uciekły od mężczyzny- swojego oprawcy, gwałciciela i przestępcy. Aż zaskakuje mnie fakt, że książka mówiąca o potędze kobiet, tak bardzo spodoba się facetowi! Feministyczny pogląd na świat w wykonaniu autorki pokazuje jak wielka siła i moc drzemie w kobiecie.

„Naondel” jako drugi tom Kronik Czerwonego Klasztoru przenosi nas do przeszłości powstania Czerwonego Klasztoru. Nie jest uzależniona od pierwszego tomu, jednak nie bez powodu zostały one wydane w tej kolejności ;)

Recenzja z bloga: zatraceni w kartkach

Z reguły jak mówię znajomym, że zdarza mi się przeczytać jakąś młodzieżówkę to dziwnie na mnie patrzą. Pewnie dlatego, że nie jest to typowa lektura dla osób, które kiedyś przekroczyły już magiczną barierę 30 lat. Jednakże praca z młodzieżą powoduje, że wciąż czuję się młodo i stąd zdarza mi się czytać literaturę dla troszkę młodszych ode mnie czytelników. Cieszę się, kiedy trafiam na prawdziwe perełki.

Kabira jest wychowywana na opiekunkę tajemniczego źródła, którego wody mają magiczną moc uzależnioną od faz Księżyca. Pewnego dnia poznaje syna wezyra, w którym się zakochuje i wiele wskazuje na to, że uczucie zostanie odwzajemnione. Los bywa niestety przewrotny i szybko okazuje się, że młody chłopak jest chory na punkcie władzy. Doprowadza do zniewolenia Kabiry, która staje się jedną z jego wielu żon...

Naondel to mądra historia o miłości i o zaufaniu. To także powieść o przyjaźni mimo różnego pochodzenia, a także pomaganiu sobie nawzajem. Chociaż jest to fantastyka, to zdecydowanie cechy charakteru bohaterów są bliskie zachowaniu prawdziwych ludzi, którzy także potrafią wykorzystać nasze uczucia aby osiągnąć własne cele.

Polecam tę książkę i młodym i tym troszkę starszym. Myślę, że dorosły człowiek także spędzi przy niej chwile pełne refleksji nad ludzkim zachowaniem. Niestety bardzo często to właśnie dorośli zawodzą młodych, więc dobrze by było, żeby ta książka miała szansę na rozpoczęcie szerokiej dyskusji o tym, czym jest zaufanie i dlaczego jest ono tak ważne. Jesienny wieczór to idealny moment na właśnie takie rozważania.

Świetnie napisana kontynuacja "Kronik Czerwonego Klasztoru". Opowieść o kobietach, które przede wszystkim pragnęły wolności w świecie rządzonym przez mężczyzn, gdzie kobieta znaczyła tyle co przedmiot.

"Naondel" oczarowuje. Łapie za serce od pierwszej strony. Jest to opowieść pełna emocji, bólu, ale przede wszystkim magii. Każda z bohaterek to kobieta o wyrazistym charakterze, która opowiada swoją trudną, nieraz tragiczną historię.

Harem wezyra, w którym dane było im żyć, łączy ich opowieści, a wspólny od teraz los daje nadzieję na ucieczkę ze złotej klatki...

"Naondel" czyta się jednym tchem. Każda z bohaterek wnosi coś wartościowego do fabuły, która jest dynamiczna, a opisy niezwykle plastyczne.

Ta książķa to taki wyborny deser, który wprowadza nas w błogi nastrój, a gdy się skończy, to chcielibyśmy go zjeść jeszcze raz.

Warto!