Nadzieja pośród ciemności

Co to była za książka, aż czasami brałam większy oddech. Poznaliśmy siedemnastoletniego chłopca, który w obliczu wojny, różnych nalotów, niebezpiecznych hałasów, biegnie co sił, by zobaczyć, czy dziewczyna do której coś czuje jest bezpieczna. On nie patrzył na swoją rodzinę, choć też ich kochał. Musieli uciekać, gdyż robiło się coraz niebezpieczniej. Sprawdzał miejsce za miejscem i nigdzie nie mógł jej znaleźć. Jakie przerażenie było w jego głosie, w gestach, ta nerwowość, że nigdzie jej nie było. Ale to było piękne i przykre jednocześnie. Nie dodałam, że to czasy gdzie zaczynała się nerwowa atmosfera. Lata 1939, gdzie nad Krakowem zaczynały pojawiać się oznaki coraz większego chaosu. Oni już w pewnym momencie tak bardzo przyzwyczaili się do przelatujących samolotów, że kiedy wszystko ucichło, na twarzach wyskakiwało przerażenie i niepewność. Ruben z początku jest pokazany jako beztroski chłopak, którego na wszystko stać. Na tamte czasy, jako syn mężczyzny, który pracą rąk tworzył piękne parasole, naprawdę miał bardzo wygodne życie. Te parasole się tutaj przewijają i wyrażają piękno chwili, albo tęsknotę za kimś. To taki symbol wszystkiego, co scala i oddala. Niestety wszystko co miłe tutaj mija, by podać kartę odwrotności. Ruben bowiem musi nauczyć się ciężkiej pracy. Te wydarzenia obfitują w odniesienie do jego rodziny oraz dziewczyny, której nigdzie nie może znaleźć. Trudno powiedzieć, czy to moc uczucia, czy szczęście sprawia, że postrzelony, zostaje przez kogoś przygarnięty. Jednak i to nie koniec jego podróży, bo ludzie, którzy stoją na jego drodze nie zawsze są mili. W tle wciąż majaczy postać ukochanej.

,,Odwróciłem wzrok i przytaknąłem, próbując ukryć rozpacz."

,,Minęły dwa lata- osiem długich kwartałów, odkąd widziałem moją Zeldę i tyle się wydarzyło. Teraz nie mogłem w to uwierzyć, ale możliwe, że w końcu ją zobaczę, wezmę w ramiona, ucałuję jej piegowate wargi i posłucham, jak opowie mi różne historie swoim zachrypniętym głosem. Wydawało się niemożliwe, że w końcu byłem tak blisko odnalezienia jej. Czułem się, jakbym śnił."

Oj nadzieja potrafi być tutaj zgubna, ale jedno trzeba przyznać postaci. Jest najbardziej wytrwałym chłopakiem, który całym sobą, słowem, uczynkiem i westchnieniem tęskni za nią niczym za odgłosem bicia serca. Tą historię się chłonie, słowa się spija, a wyznania scałowuje ze wspomnień. Mega romantyczna, urocza i piękna. Klimatyczna i wciągająca. Piękniejsza wśród pięknych, normalnie mega ją polecam!

Młody, siedemnastoletni Ruben jest zamożnym żydem pomagającym ojcu przy produkcji parasoli. Zakochany w pięknej, rudowłosej Zeldzie korzysta z uroków młodości. Jednak nagle przyszła ona. Ta, która odebrała wielu wszystko co mieli, a nawet więcej. Życie przestało jawić się jak bajka, szczęście odeszło, chowając się w najciemniejszym zakątku czekając na lepsze czasy. Młodość przestała być postrzegana jako najpiękniejszy okres. To co miało być na zawsze zostało nagle odebrane. Inny człowiek zdecydował, że życie ma się skończyć tu i teraz. Ruben dorasta w tym świecie i tylko nadzieja na ponowne spotkanie z ukochaną pozwala codziennie wstać i być ...

Debiut. Wielce wnikliwy i mocny pod względem psychologicznym. Bez krwawych scen, ale i bez wygładzania prawdy i okrutnej rzeczywistości. Głęboko wpływająca na psychikę czytelnika, według mnie bardziej niż brutalne opisy działające na nasze emocje.

To powieść napisana w narracji pierwszoplanowej więc dokładnie poznajemy odczucia towarzyszące głównemu bohaterowi. Jego postrzeganie rzeczywistości tu i teraz. Jego zmagania z fizycznym wycieńczeniem i psychiczną pustką. Jego drogę do odnalezienia dziewczyny, z którą wiązał przyszłość. W końcu, jego nadzieją na to,że będzie lepiej...bo przecież musi...jakoś..kiedyś...ale musi.

Bardzo dobry debiut pod praktycznie każdym względem. Mam tylko jedno ale...nie wiem czy tylko mi towarzyszyły takie odczucia podczas lektury, ale wydaje mi się,że w książce Ruben ma żal także do Polaków o zło wyrządzane Żydom. W pewnych momentach było to aż nazbyt odczuwalne.

Niemniej, polecam. Jest to lektura ciężka, naładowana pesymistycznymi emocjami ale warta uwagi.

To jedna z tych historii, które nie tylko się czyta - one się przez nas przelewają. Zatrzymują. Wstrzymują oddech. Zmuszają, by na chwilę zamilknąć. A potem wracają w myślach jeszcze długo po ostatniej stronie.

Ruben to siedemnastoletni chłopak z Krakowa. Żyd, syn producenta parasoli. Gdy wybucha wojna, jego świat - dotąd bezpieczny, ciepły, pełen miłości - w jednej chwili zamienia się w koszmar. Znika ukochana dziewczyna, rodzina zostaje rozdzielona, a on sam musi ukrywać się przed światem, który przestał być ludzki.

Ta książka bolała. I poruszała - z każdą stroną mocniej. Nie jest patetyczna, nie epatuje cierpieniem - raczej ukazuje kruche, intymne momenty: gesty, myśli, wspomnienia. Małe światła, które rozbłyskują nawet wtedy, gdy wszystko inne tonie w mroku.

Dla mnie „Nadzieja pośród ciemności” to coś więcej niż opowieść o Holokauście. To hołd dla miłości, dla siły przetrwania, dla pamięci.

I dla tych, którzy mimo wszystkiego - kochali dalej.

Z całego serca polecam tę książkę. Ale ostrzegam - będziecie potrzebować chusteczek. I cichego wieczoru tylko dla siebie 💔🌙