Narodowa tożsamość Żydów wyrosła na gruncie religijnych i historycznych korzeni narodu oraz jego doświadczeń na przestrzeni dziejów. W jaki sposób wpłynęły one na ukształtowanie współczesnych Izraelczyków jako świadomych wyznawców judaizmu i kontynuatorów tradycji budowanej przez lata przez żydowską diasporę na całym świecie? Na to pytanie usiłuje odpowiedzieć Amos Oz w książce "Na ziemi Izraela".
"Na ziemi Izraela" to reporterska opowieść o współczesnych mieszkańcach Jerozolimy oraz Zachodniego Brzegu. Autor, odwiedzając te terytoria spotyka się z miejscowymi, aby podyskutować o ich spojrzeniu na własną żydowskość. Rozmówcami Amosa Oza są zarówno intelektualiści, a wśród nich nauczyciele czy dziennikarze, jak i zwykli żołnierze bądź niewykwalifikowani robotnicy fizyczni. Pisarz dociera do środowisk ortodoksyjnych wyznawców judaizmu, ale wysłuchuje także zwolenników państwa świeckiego. Z każdym ze swoich rozmówców porusza temat naznaczonej cierpieniem historii Żydów, a także niepewnej przyszłości państwa Izrael.
O książce
Gniew i bunt. Na początku lat osiemdziesiątych Amos Oz pokazał Izraelczykom nieopisane oblicze ich kraju. Wielki pisarz w roli mistrza reportażu.
Włodek Goldkorn
O autorze
Amos Oz to izraelski hebrajskojęzyczny pisarz i publicysta. W swojej ojczyźnie uważany jest za najwybitniejszego rodzimego twórcę literatury. W 1986 roku został uhonorowany Nagrodą Bialika - czołowym izraelskim wyróżnieniem przyznawanym przedstawicielom sztuki pisarskiej. Przez kilka lat nazwisko prozaika figurowało na liście kandydatów do literackiej Nagrody Nobla. Pisarz zasłynął głównie jako twórca powieści i zbiorów opowiadań. Najsłynniejsze powieściowe utwory prozaika to "Czarna skrzynka", "Mój Michael" czy "Judasz". Autor poświęcił się też eseistyce literackiej i politycznej, której tematyka oscyluje wokół stosunków pomiędzy Izraelczykami a mieszkańcami Autonomii Palestyńskiej. Książka "Na ziemi Izraela" w przekładzie Magdaleny Sommer ukazała się w serii Reportaż oficyny wydawniczej Czarne.