Na pastwiska zielone. Saga rodziny Neshov. Tom 3

"Czasu miała więcej niż dość, właśnie to było problemem, cały ten cholerny czas, który tylko snuł się wokół wszystkich codziennych czynności, nocnych myśli, wszystkiego, co chciałaby robić inaczej, gdyby mogła."

Trudny w odbiorze tom sagi, duży ciężar emocjonalny, wiele przygnębiających i ponurych odczuć, nostalgiczny klimat. Walka o utrzymanie pięciopokoleniowego dziedzictwa, poświęcanie siebie i swoich pragnień w imię czegoś, co raczej nie ma perspektyw, usilne trzymanie się narzuconych przez poprzedników idei, radzenie sobie z wyrzutami sumienia i poczuciem winy. Trzeba przyznać, że autorka nie szczędzi, zwłaszcza głównej bohaterce, zmartwień, zgryzot i trosk. Wszystko przekonująco przedstawione, portrety bohaterów precyzyjne nakreślone, fabuła pochłania, zachęca do refleksji i przemyśleń. Wspaniale ujęte czynności codziennego dnia, nietuzinkowi ludzie i bolączki rodziny.

Ale poza przeważającymi mrocznymi i ciemnymi barwami ludzkich losów pojawiają się też ciepłe i pogodne wydarzenia, pozytywnie nastrajające, dające nadzieję na przyszłość, rodzące pokłady ufności, wiary i wyczekiwania. To zdobywanie odwagi na podążanie tropem własnych marzeń, odkrywanie smaku nowych rzeczy, wychodzenie ze skorupy cierpienia i złych wspomnień, próby ułożenia życia według nowych reguł i wartości. Tym razem zyskują ci, którzy poprzednio zostali pokrzywdzeni przez los i zbiegi okoliczności, a tracą ci, którym dotąd wiodło się dobrze. Daleko do szczęśliwych zakończeń, jednak jak w życiu, przeznaczenie czasem się uśmiecha, a kiedy indziej zabiera to, co najcenniejsze. I jeszcze obraz pozornej spójności, podczas gdy każde ogniwo egoistycznie stara się świecić indywidualnym blaskiem, bez patrzenia na dobro całości.

Jestem pod wrażeniem surowej, przenikliwej narracji, wnikliwego spojrzenia, szczerego oddania natury człowieka, umiejętności podsycania zaciekawienia, a przecież powieść prowadzona w spokojnych rytmach. Nie zabrakło sprytnie wplecionego humoru, nadającego nieco lekkości i delikatności opowiadanej historii. Wiele niewiadomych i niedopowiedzeń, świadome pozostawienie czytelnikowi swobody w snuciu przypuszczeń odnośnie finalnej odsłony. Zastanawiamy się, czy wygra niedostrzegana miłość? W jaki sposób można by było pokonać obawy i lęki? Dlaczego niektórych wypowiedzianych bolesnych słów nie można wycofać już z obiegu życia? Jak unikanie odpowiedzialności wpływa na innych? Czy można jeszcze liczyć na radość i spełnienie, kiedy otoczenie wydaje się sprzeciwiać dobrym intencjom? Zerknijcie na wrażenia z pierwszego i drugiego tomu sagi, "Ziemia kłamstw" i "Raki pustelniki", satysfakcjonujące przygody czytelnicze.

[Adres usunięty]

Rodzinna saga skandynawska w rękach Anne B. Ragde okazała się niezwykle plastyczną scenerią do kreowania nowych wydarzeń i jedynie utrzymywania starych bohaterów. Wartościowa, mądra i pełna emocji historia o ludzkich problemach, od której nie sposób się oderwać.

Zauroczyła mnie historia rodziny Neshov i przyznaję, że dałam się porwać ich dramatom. Dawno nie czytałam tak prostej a jednocześnie głębokiej lektury, która kusiłaby mnie tajemnicą z pozoru prostą do rozwiązania. Jednak trzymając w rękach trzeci już tom serii wiedziałam, że w tym przypadku nic nie jest takie proste. A w połączeniu z niebanalnym klimatem Norwegii, przyciężkawą atmosferą chwili i dramatem zwykłej rodziny historia nabrała znaczenia i zatrzymała mnie przy lekturze kontynuacji na moment nie tylko zaangażowania się w fabułę, ale także chwilę refleksji.

Autorka w pewien sposób pogrywa sobie z czytelnikiem, ponieważ najpierw angażuje go emocjonalnie w rozgrywane wydarzenia a następnie kończy wybrany tom w taki sposób, że po prostu nie sposób nie sięgnąć po ciąg dalszy. Z zapartym tchem śledziłam losy braci Neshov w drugim tomie i kiedy przyszło już do finału myślałam, że mam w głowie poukładaną każdą emocję. Nie spodziewałam się jednak, że losy bohaterów przyjmą zupełnie nieoczekiwany obrót. Tak właśnie trafiłam do trzeciej części serii - historii ponownie opisanej z perspektywy braci i Torunn.

Autorka w swojej sadze skupiła się na jednym motywie przewodnim - życiu rodziny bardzo pokiereszowanej przez los, która niemal każdego dnia zmaga się z problemami. To zbliża ją do czytelnika, który emocjonalnie angażuje się w życie bohaterów i dzięki bogatej analizie psychologicznej braci zrozumieć ich wybory. Wejście do głowy wybranego bohatera i dostrzeżenie mechanizmu decydującego o jego życiu to wielka zaleta książek, jednak udostępniają ją tylko nieliczni autorzy, którzy mają naturalny talent do pokazywania swoich postaci od kulis. Ragde potrafi to doskonale, dlatego jej książki są takie wartościowe - nie tylko opis miejsc, akcji czy wydarzeń są tutaj dopracowane w każdym detalu, ale właśnie bohaterowie odzwierciedlają wszystkie ludzkie problemy, dzięki czemu bardzo łatwo odnaleźć w ich sylwetkach samego siebie. Szczególnie, że seria dotyka problemów jednej konkretnej rodziny - walczą oni z mrokiem życia i demonami przeszłości żyjąc chwilą obecną i próbując radzić sobie z wydarzeniami na swój własny sposób. Ale przez wszystkie tomy obserwujemy tych samych bohaterów, przez co przywiązujemy się do nich emocjonalnie i jak na sagi rodzinne przystało - zaczynamy żyć ich życiem.

Chociaż saga jest wyjątkową i piękną historią - nie miejcie złudzeń. Tak naprawdę to smutna opowieść o życiu i jego trudach. To pouczająca i wartościowa lekcja życia w której dostrzec można wiele dylematów moralnych - na temat uprzedzeń, rodziny czy miłości. Uczy, angażuje, ale wciąż pozostawia po sobie posmak smutku i tragedii, która stanowi nieodzowny element tej rodziny. Autorka po raz trzeci już udowodniła, że ma wielki talent i cieszę się, że jeden spontaniczny wybór zaprowadził mnie do tak wartościowej serii, która wciąż dotyka jednego, głównego problemu - wyborów i decyzji, które zmuszają nas żyć pod ich dyktando.

Czy pamiętacie historię rodziny Neshov?

Jeśli nie to przypomnę.

Po śmierci matki trzech braci Neshov próbuje odzyskać swoje braterskie relacje.

Najstarszy z nich Tor-pozostając na rodzinnym gospodarstwie, pragnie, aby to jego córka, Torunn poprowadziła gospodarstwo.

Średni brat Margido-całkowicie pochłonięty swoim biurem pogrzebowym, wcale nie jest zainteresowany odbudową braterskich relacji.

Najmłodszy zaś Erlend, wraz ze swoim partnerem Krumme spodziewają się dzieci z Jytte i Lizzi.

Tor Neshov bardzo samotny i pozostawiony sam ze zwierzętami, nagle odbiera sobie życie.

Gdy córka dowiaduje się o tym przeżywa traumę.

Za wszelką cenę chce sprostać gospodarskim obowiązkom przejętym po ojcu, ale czy to się jej uda?

Do pomocy Torunn dostaje młodego zmiennika, Kaja Rogera.

Co wydarzy się między młodymi?

Czy wspólnie zdołają poprowadzić gospodarstwo?

Matka Torunn proponuje córce, by sprzedała gospodarstwo po ojcu, lecz sprzedać gospodarstwo to nie taka prosta sprawa. Wszak Torunn jest prawdziwą dziedziczką, a zresztą gospodarstwo Neshov objęte jest różnymi zobowiązaniami.

Co zrobi córka Tora?

Przecież nie może zawieść ojca.

Kiedy ojciec żył wszystko wydawało się takie naturalne. Doglądał swoje zwierzęta i je pielęgnował. A ona? Taka młoda? Kto ma jej doradzić? Poprowadzić i nauczyć opieki nad zwierzętami?

Dziewczyna przecież cały czas mieszkała w mieście, skąd miałaby cokolwiek wiedzieć o prosiakach, świniach i chlewach?

Trzecia część sagi o rodzinie Neshov dostarcza czytelnikowi wiele emocji i przeżyć.

W tej części naprawdę wiele się dzieje.

Autorka w swej powieści nie tylko opisuje szare życie zwykłych ludzi, ale także miesza ich z humorem, szaleństwem, ciepłem i miłością.

Poczytajcie o rodzinie Neshov, gdy wszyscy-tak różni od siebie-członkowie jednej rodziny wspólnie spotykają się, aby obmyślić strategię prowadzenia gospodarstwa.

Książka w sam raz na letnie wieczory, na urlopie, w czasie złapania oddechu ta lekka lektura sprawi że się odstresujecie.

Dziękuję Wydawnictwu Smak Słowa za trzecią część sagi o rodzinie Neshov i czekam na czwartą-już ostatnią część pt. ‘Przebaczenie na zawsze”.

Życzę miłej lektury i ciepłych wrażeń.

Polecamy, zespół [Adres usunięty]