Mroczna obietnica. Ukryte w ciemności. Tom 2

„Mroczna obietnica” jest drugim tomem cyklu pod tytułem Ukryte w ciemności autorstwa D. B. Foryś. Pierwszy „Mroczna pokusa” wywarł na mnie dobre wrażenie, polubiłam bohaterów i czułam, że muszę przeczytać kontynuację, aby dowiedzieć się, co się jeszcze może wydarzyć. Autorka potrafi sprawić, że czytelnik przepada na wiele godzin nie mogąc się oderwać od czytanej lektury. Ilekroć sięgam po książki D. B. Foryś wiem, że ta kobieta mnie nie zawiedzie. Zawsze trafia w mój gust, potrafi rozbawić, zdenerwować i sprawić, że rozpływam się czując emocje bohaterów. Czy można chcieć, czegoś więcej? No tak, dowidzieć się, jak się kończy historia. Nie obawiałam się tego, czy książka utrzyma swój poziom, po prostu wiedziałam, że tak będzie. Jestem pewna, że macie grono autorów, o których wiecie, że z pewnością Was nie zawiodą, Foryś należy do mojego grona.

Główną bohaterką książki pod tytułem „Mroczna obietnica” jest Kornelia Machulska w wyniku pewnych okoliczności, znalazła się tam gdzie nie powinna, stając się świadkiem pewnego zdarzenia, które sprowadza na nią niebezpieczeństwo. Kornelia nie spodziewała się tego, że będzie zmuszona walczyć o swoje życie, ani tego, że zostanie na nią wydany wyrok. Udało jej się uciec z rąk oprychów, odnaleźć w lesie pewien domek, pozornie wydający się opuszczony. Postanawia się w nim schronić, w ten właśnie sposób poznaje Alana. Bohaterów coś do siebie przyciągało, a to wystarczyło, aby zaznać trochę szczęścia pośród mroku i tajemnic. Przeszłość jednak potrafi płatać figle i upominać się o swoje. Nie zawsze wszystko można poukładać i odciąć każdy most prowadzący w przeszłość. Czy związek Kornelii i Alana przetrwa tak trudną próbę? Czy ich miłość okaże si na tyl silna?

„Mroczna obietnica” zdaje się być pisana emocjami, cieszyłam się, że dzięki tej lekturze mogłam lepiej poznać bohaterów i spędzić z nimi więcej czasu. Nie można powiedzieć,, że nowa powieść D. B. Foryś jest zapychaczem, czy powielaczem schematu. Dostaniemy tutaj rozbudowaną historię, która akcją wciąga, hipnotyzuje i zachwyca. Autorka pokazała, że nie tylko ma ciekawe pomysły na kontynuację, ale także potrafi je zrealizować po mistrzowsku. Czytałam książkę z lekkim uśmiechem na twarzy, nie czułam się znużona, czy zmęczona, chciałam znacznie więcej. „Mroczna obietnica” to powieść, w której znajdziemy miłość, tajemnicę, niebezpieczeństwo, przeszłość, a także szczyptę pikanterii do smaku. Drugi tom zdecydowanie jest intensywny, bogaty w akcję, nieprzewidywalny. Czytelnika czka wiele przygód, walki, a także zmian, które zachodzą w bohaterach.

Czytałam tom pierwszy i bardzo mi się podobał. Trochę minęło czasu odkąd poznałam historie Kornelii i Alana, jednak czekałam na ciąg dalszych ich losów. Jeśli czytaliście tom pierwszy wiece jak zakończył się dlatego nie mogłam się doczekać aż dowiem się co było dalej.

Nela i Alan trafiają na wyspę, gdzie rozkręcają swój mały biznesik. Nela jest szczęściwa ale potrzebuje spokoju. Dlatego Alan ukrywa przed nią prawdę. Co się stane gdy wyjdzie na jaw? Czy Nela zaakceptuje to co zrobił Alan? Ich idylle burzy pojawienie się wroga. Tylko czy oby na pewno to wróg? I co łączy go z Alanem? Czy Alan wyjawi swoje sekrety?

Początek książki to szereg tajemnic, które skrywa Alan. Twierdzi, że to dla dobra Neli, ale im bardziej wszystko ukrywa, tym bardziej zaszkodził swojemu związkowi. Jak wiemy Nela nie należy do potulnych . Potrafi się postawić. W dodatku Alan dostaje ultimatum, w którym ma tylko jedno wyjście. Mimo że usilnie stara się znaleźć inne. To prowadzi do zabawnych sytuacji , które przeplatają się z tymi mrocznymi. W tym wszystkim Nela, która chyba bardziej niż Alan potrafi zachować zimną krew. Mamy dużo niespodziewanych scen, które zaskoczą czytelnika. Akcja dynamiczna, pełno brutalnych zagrań i nieoczekiwanych zwrotów akcji. W tym wszystkim rosyjska mafia, strzelaniny, pościgi, porwania i wiele innych scen, które przyprawia nas o szybsze bicie serca. Nie zabraknie gorących scen między Nela i Alanem. Ta dwójka to wybuchowa mieszanina. Nela to impulsywną osóbką, która szybciej gada niż myśli. Alan łatwo wpada w gniew a jego plan nie zawsze jest taki jak przewidział. Wiele razy musi improwizować.

Postacie są świetnie wykreowane. Mamy tu nowe postacie, które wprowadza nam chaos do poukładanego życia Neli i Alana. Uwielbiam pióro autorki. Nie tylko za lekkość pisania, ale i za kreacje bohaterów. Nie są oni idealni, wręcz przeciwnie mają swoje wady i zalety. Dokładnie wady przed wszystkich, które nie raz wpędzają ich w kłopoty. Dodatkowo nasi bohaterowie mają specyficzny humor, który jest jedyny w swoim rodzaju. Autorka zaskoczy was tym tomem. O ile poprzedni był spokojny, akcja stabilne i powoli się rozwijająca, aż do końcówki, gdzie poskoczyła. O tyle w drugim tego spokoju mamy tylko na moment. Potem akcja przyspiesza i pędzi aż do samego końca. No i zakończenie, które mnie przyprawiło o zawał. Nie mogłam uwierzyć w to co czytam. I na szczęście był epilog, który uleczył moje serce, bo już myślałam, że będzie źle. Pani autorko tak się nie zaskakuje czytelnika, nie takim momentem. Epilog jest zaskakujący i otwarty tak, że być może będzie kontynuacją albo i nie. Polecam

Czekaliście na kontynuację losów Alana i Neli?

My szczerze nie spodziewałyśmy się, że autorka ponownie powróci do ich świata. Zakończenie pierwszego tomu było takie, że na upartego mogłyśmy zamknąć tę historię w jednej części ale... trochę czułyśmy niedosyt i widziałyśmy różne możliwości co do kontyuowania Mrocznej pokusy.

Możemy powiedzieć, że zakończenie pierwszego tomu było otwartą furtką na dalsze losy bohaterów. I tak się stało.

Powracamy do życia Neli i Alana.

Oboje wiodą teraz spokojne życie w ciepłych krajach.

Spokojne?

Może na chwilę.

Bo jednak tajemnice, które ma Alan przed Kornelią w końcu zapukają do ich drzwi nawet na Zanzibarze.

Alan okłamał Nelę i nie powiedział jej prawdy o jego dalszym uczestnictwie w nielegalnych interesach. Teraz jego dawne życie puka do drzwi, by postawić mu ultimatum.

Teraz Alan musi powrócić do kraju by w końcu móc skończyć z dawnym życiem. Musi spełnić warunki narzucone przez niebezpiecznych ludzi, by uratować najlepszego przyjaciela.

Choć sprawa z Romanem w pierwszym tomie wydała się zakończona, tu zaczynamy zabawę od nowa i musimy Wam zdradzić, że będzie bardziej niebezpieczna.

W ogóle ta część diametralnie różni się od pierwszej. Mamy tu więcej akcji, strzelanin i dynamiki.

Mroczna pokusa wyróżniała się spokojem i stabilnością. Dom w lesie, dwójka ludzi na odludziu i rodzące się romantyczne uczucie. Tutaj mamy niebezpieczeństwo, rządzę zemsty i walki. Tutaj możemy powiedzieć bohaterowie wyszli do ludzi. Pojawiają się nowi bohaterowie, dzieje się więcej, Kornelia pokaże pazur i stanie się bardziej odważna. Dla swojej miłości będzie w stanie wiele znieść.

Alan będzie chciał chronić dziewczynę. Padną nieprzyjemne słowa, wydarzy się coś złego....

Autorkę mamy wrażenie napędzała adrenalina podczas pisania. Wartka akcja. Mocne słowa. Intrygująca fabuła i tajemnicze postacie. Bójki i rozlew krwi.

To wszystko dodatkowo okraszone miłością i pożądaniem.

Tak, tak ‼️ Naszych bohaterowie przyciąga do siebie niezwykła namiętność i pożądanie. Ich uczucie zrodziło się niespodziewanie. Teraz oboje będą o siebie dbać, chronić i walczyć o wspólne szczęście.

Jesteście gotowi na powrót do życia Alana i Korneli?

Stawicie z nimi czoła niebezpiecznym ludziom?

Jak już wspomniałyśmy wcześniej ta część jest zupełnie inna niż pierwsza.

Na pewno więcej się tu działo. Akcja pędziła. Niebezpieczeństwo czaiło się na naszych bohaterów na każdym rogu. Nie było im lekko. Dzięki postaciom drugoplanowym zrobiło się tu też bardziej ruchwilie. Poznamy inne osoby, których na początku nie polubiłyśmy ale później pokazali, że można na nich liczyć i w naszych oczach urośli.

Autorka bardzo nas zaskoczyła tym tomem i całą fabułą tej części.

Mamy przed sobą idealne zakończenie tej dylogi.

Wiemy już że będziemy tęsknić za Nelą i Alanem. Ale ich historia zatoczyła już pełne koło i my jako Czytelniczki jesteśmy usatysfakcjonowane całością

Papierowe Księżniczki

Prawdę powiedziawszy nie mogłam się doczekać kontynuacji losów Alana i Kornelii. Z przyjemnością pochłonęłam drugą cześć przygód naszych bohaterów.

Wydaje się, że Kornelia i Alan prowadzą spokojne życie na wyspie, jednak przeszłość Alana i tak się o nich upomina i przerywa ich beztroskie życie po raz kolejny wprowadzając do niego chaos. Albo wrócą do Polski i się z nią rozprawią, albo będą zmuszeni znowu uciekać. Tylko jak długo można żyć ciągłymi ucieczkami? Oboje mają już tego dość, więc pragną to zakończyć. Ich związek zacznie się troszkę sypać przez skrywane sekrety Alana, jednak ich miłość jest tak głęboka, że oboje nie potrafią bez siebie zbyt długo żyć. Czy uda im się zatem rozprawić z przeszłością raz na zawsze?

„Leżałem na plecach ze wzrokiem wbitym w sufit, obserwowałem blask wkradającego się przez okno księżyca i chłonąłem dźwięki wyspy zmieszane ze spokojnym oddechem ukochanej. Właśnie wtedy coś sobie obiecałem. Tam, w ciemnej sypialni i z jeszcze większym mrokiem w sercu. Choćbym miał zniszczyć świat, zyskać rzeszę wrogów, a potem zapłacić za to wysoką cenę, sprawię, że pewnego dnia wraz z Kornelią odzyskamy kontrolę nad naszym losem. I nic mi w tym nie przeszkodzi.”

Powiem wam, że Foryś nie szczędzi przygód naszym bohaterom w tym tomie. Tutaj sensacja goni sensację, a niebezpieczeństwo czai się niemalże za każdym rogiem. Alan stara się troszczyć o Kornelię z całych sił, jednak nawet on nie jest w stanie przewidzieć wszystkich ruchów przeciwników. Kornelia przechodzi przemianę i z szarej myszki staje się odważną, silną kobietą, która oczywiście ma jeszcze swoje słabości, ale stara się ich nie okazywać. Nie chce się usuwać w cień, tylko wspólnie z Alanem stawić czoła przeciwnikom. Jemu oczywiście nie zawsze się to podoba, więc próbuje się przeciwstawiać. Jednak czy można protestować z mocno rozdrażnioną kobietą? Alan natomiast odrobinę się uspokaja w tym tomie, w pozytywnym znaczeniu tego słowa, Kornelia ma na niego dobry wpływ.

Nie wiem jak wy, ale ja uwielbiam twórczość Dorotki i mogę ją brać w ciemno, dosłownie, a i tak wiem, że zawsze będę zadowolona. Autorka ma w sobie jakiś dar, który sprawia, że za każdym razem jej książki pochłaniam w zawrotnym tempie, a do tego kiedy czytam ostatnią stronę zawsze sobie powtarzam: To już koniec? Niemożliwe. Dodatkowo zawsze wiem, że w fabule zaskoczy mnie niejednokrotnie i to się również sprawdza. Wykreowane postacie to osoby z krwi i kości, których nie raz przeora życie, ale jednak mają w sobie ogrom sił, aby wszystkiemu stawić czoła. Napędzają się wzajemną miłością, która jest tak ogromna, że nic nie jest w stanie jej zniszczyć. Na przekór wszystkiemu, w złych i dobrych chwilach trwają u swego boku, wspierając się wzajemnie. Jedno za drugim jest w stanie wskoczyć w ogień. I na taką miłość naprawdę dobrze się patrzy, a nawet momentami zazdrościłam im jej. Spodobało mi się to, że Kornelia w końcu potrafiła postawić na swoim i że tak łatwo nie dała się spławić. Jest o wiele silniejsza niż wcześniej, choć czasami sama w to wątpi. Alan natomiast to niezwykle troskliwy, ale i też wybuchowy facet, który dla tej dziewczyny jest w stanie nawet zabić.

Miłość potrafi mieć różne oblicza. Jedni w trudnych sytuacjach, w chwilach zagrożenia nie jest w stanie przetrwać, inna natomiast tylko się umacnia w takich chwilach. Nasi bohaterowie nie mają lekkiego życia, gdyż przeszłość Alana upomina się w najmniej spodziewanym momencie i nie daje im chwili spokoju. Albo stawią jej czoła, albo zginą. Porachunki mafijne to śmiertelne niebezpieczeństwo, a jeśli raz wejdziesz w to szemrane towarzystwo, naprawdę trudno się z niego uwolnić.

„Leżąc na tyłach auta w kompletnym mroku, myślałam jedynie o tym, jak cholernie skomplikowało się moje życie. Zdawało mi się, że odkąd zamieszkaliśmy na wyspie, przeszłość o nas zapomniała, ale ona tylko schowała się w cieniu i czekała, by powrócić z hukiem. A my nie mieliśmy szans przed nią uciec.”

Czy nasi zakochani będą mieli w końcu szansę na normalne życie? Czy kiedykolwiek będą mogli spokojnie iść do przodu nie oglądając się za siebie? O tym koniecznie musicie przeczytać.

Jeszcze wspomnę, że im bliżej byłam zakończenia tym większą chęć mordu miałam na autorce, jednak ma szczęście, bo jej się upiekło i wyjdzie z tego cało. Zakończenie pozostawia nas z lekkim niedosytem, więc ja bym widziała w tym przypadku trzecią część.

"Mroczna obietnica" to świetna, pełna adrenaliny i niepokojących wydarzeń historia, w której nade wszystko to właśnie miłość gra pierwsze skrzypce. Wciągająca, emocjonująca i poruszająca – taka właśnie jest ta historia! Gorąco polecam!

Recenzja booktoura

[…] Gdy mężczyzna z przeszłością pragnie dziewczyny pełnej nadziei[…]

Nadziei na wspaniałe życie, na zapomnienie o przeszłości, na bycie z ukochaną osobą. Ale przeszłość czasami się o nas upomni. Tak jak w tej historii.

Alan nie może się uwolnić o przeszłości, od obietnicy danej rosyjskiej bratwie. Gdy obiecuje złapać swego „brata” nie wie w jakie bagno się szykuje. A Nela trwa przy nim. Jednakże nie wie z czym przyjdzie się jej zmierzyć.

„Mroczna obietnica” to książka, od której nie idzie się oderwać, od której nie idzie zapomnieć. Od której po skończeniu wciąż przeżywasz emocje jakie miałaś, gdy ją czytałaś. Trzęsące się dłonie, ukryty krzyk, ból, rozpacz, płacz z bezsilności i radości. Rozpalone policzki i gorąc na całym ciele. Rozpadające się serce na milion tysięcy kawałków. Takich których ciężko jest pozbierać. Milion myśli galopujących w głowie jak stado rozpędzonych koni. Te wszystkie emocje były jak rozpędzony pociąg, który nie zatrzyma się dopóki nie przeczytasz ostatniej strony. A jak do niej dotrzesz to uśmiech i głęboki wydech żeby uspokoić twój stres pojawią się.

Piękna historia. Cieszę się, że w końcu poznałam finał tych dwojga. Może i przeszłość deptała im po piętach, ale bardzo powoli. A oni w końcu dali sobie ogromny kredyt zaufania i miłość na którą zaslugiwali;)

Uwielbiam czytać serie i dylogie, gdyż dają mi możliwość powrotu do świata bohaterów, których zdążyłam polubić. Tym razem miałam okazję wrócić do historii Kornelii i Alana, którzy umilali mi czas przy pierwszym tomie "Mrocznej Pokusy". W tej części, drugiej i jednocześnie ostatniej, nad czym ubolewam, bohaterowie już wynieśli się z małego domku w lesie, gdzie rozpoczęła się ich przygoda. Cieszyli się tym, że odcięli się od przeszłości, jednak nie na długo. Szczęście i wolność, które odczuwali, były tylko pozorami, gdyż jak wiemy, przeszłość lubi wracać w najmniej oczekiwanym momencie. Tak było i tym razem. By zakończyć całą farsę związaną z nielegalnymi interesami, które po cichu dalej prowadził Alan i pozbyć się wroga numer jeden, będą musieli stoczyć wojnę. Nie wiedzą, co ich czeka, czy uda im się rozprawić z przeszłością i faktycznie zaznać wyczekiwanej wolności, bez myśli z tyłu głowy, że znowu może coś pójść nie tak. Jak sobie z tym poradzą? O tym przekonajcie się sami.

Od mojego pierwszego zetknięcia się z piórem Autorki wiedziałam, że będę z przyjemnością do niej wracać. D.B. Foryś w swoich powieściach potrafi zasiać nutkę niepewności, sprawić, że policzki płoną krwistą czerwienią, a przy tym z lekkością prowadzi nas przez fabułę. Dokładnie tak, choć "Mroczna Obietnica" to wkroczenie do mafijnego świata pełnego niedomówień, zawirowań i gorących scen, czyta się ją nadzwyczaj lekko. A jeśli ktoś (czyli ja) skusi się na audiobooka, to klękajcie narody. Historia nas dosłownie pochłania, nie pozwala się odłożyć na potem, a przyjemny głos lektorów wywołuje ciarki na ciele.

Słuchając audiobooka, czułam się tak, jakbym sama była częścią historii bohaterów. Trzymałam kciuki za to, by w końcu wszystko się dobrze skończyło, ale jednocześnie chciałam, by na samym końcu zadziało się coś, co sprawiłoby, że Autorka jeszcze jakoś pociągnie fabułę. Jednak wiedziałam, że to jest niemożliwe i kończąc książkę, będę zmuszona rozstać się z bohaterami. Szczerze mnie to boli, bo zdążyłam się z nimi zżyć podczas tych dwóch krótkich tomów. Mogłam ich poznać i razem z nimi przeżywać wszystko, co działo się na kartach powieści. Zaczynając od feralnego dnia, gdy się poznali, kończąc na ich wspólnym życiu i walce o swoje szczęście.

Lektura "Mrocznej Obietnicy" dostarczyła mi całej masy wrażeń, emocji, które kotłowały się we mnie przez całą jej długość. Śmiech, łzy, niedowierzanie, a przy samym końcu, uczucie pustki. Spędziłam z nią przyjemnie czas, przez co szczerze mogę polecić Wam tę dylogię. Obiecuje, że tak jak ja polubicie bohaterów i będziecie kibicować im do samego końca, przy okazji świetnie się bawiąc.

Dziękuję serdecznie Autorce za zaufanie i możliwość zrecenzowania tej cudownej dylogii, która zostanie w moim sercu na dłużej! Życzę Ci kochana nowych czytelników i weny do pisania jeszcze lepszych książek, choć wysoko postawiłaś poprzeczkę. Polecam gorąco!

Alan i Kornelia zostawili wszystko za sobą i układają sobie życie z dala od wszystkich i wszystkiego. To na Zanzibarze odnaleźli spokój, to tu zamierzają wieść spokojne, zupełnie inne niż wcześniej życie. Roman czeka w więzieniu na proces i może się wydawać, że już nic nie zburzy ich planów. Niestety mylą się i to bardzo.

Mężczyzna w tajemnicy przed ukochaną przejął interesy po Romanie. Miał się odciąć od tego wszystkiego, nie zrobił tego. Kontaktuje się tylko z człowiekiem, któremu ufa bezgranicznie, na którego wie, że może liczyć. Niestety pewne sprawy wymykają się spod kontroli, a przeszłość zaczyna się o niego upominać.

Również Kornelia nie do końca jest szczera z ukochanym. W jej życiu pojawił się pewien mężczyzna, z którym trenuje. Walka, pewna forma boksu jest dla niej sposobem na poradzenie sobie ze stresem.

Przed tą dwójką trudny czas. Przeszłość, niebezpieczni Rosjanie, konieczność powrotu do kraju – to tylko nieliczne problemy, z którymi będą musieli się zmierzyć. Czy dadzą radę? Czy ich miłość będzie na tyle silna, aby przetrwać? Co się stanie, kiedy odkryją brak szczerości, tajemnice tej drugiej osoby?

Pierwszy tom był książką, z którą po prostu nie dało się nudzić, zdecydowanie mi się podobała i z niecierpliwością czekałam na kontynuację. Oczekiwania miałam nie małe, jednak nie tylko się nie zawiodłam, ale autorka pozytywnie mnie zaskoczyła.

Akcja szybka, z zaskakującymi zwrotami. Książkę czytało się szybko, a podczas czytania towarzyszyło mi wiele emocji. Dla mnie to była pozycja na jedno czytanie, nie byłam w stanie się oderwać i czytać z przerwami.

Bohaterowie trochę się zmienili, dojrzeli, zaczęli bardziej przejmować się tym drugim. Jednocześnie pozostali sobą, a to sprawiło, że nadal im mocno kibicowałam.

„Mroczna obietnica” to świetna książka, którą z ogromną przyjemnością polecam. Duża dawka adrenaliny gwarantowana.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

„Mroczna obietnica” jest idealna lekturą,aby miło spędzić czas przeżywając ogrom emocji.Druga część jest znacznie dynamiczniejsza.Szybka akcja wraz z mafia w tle,która o sobie przypomina jest genialna.Poprowadzona fabuła z duża ilością niebezpieczeństwa sprawiła,że miałam ciarki na skórze.

Przez tą lekture dosłownie się „płynie”.Lekkość języka jest fantastyczna.Miałam wrażenie,ze byłam blisko bohaterów.Czułam ich strach i dylematy z którymi musieli się zmierzyć.Jakakolwiek podjęliby decyzję i tak będzie nieodpowiednia.Gdy na szali jest życie bliskiej osoby,wtedy nie myśli się racjonalnie.Zrobi się niemal wszystko,aby uchronić przed najgorszym.Bo przyjaciel jest wart podjęcia ryzyka…

Powieść zachwycona i oszałamia.Do chwili obecnej czuje emocje,które towarzyszyły bohaterom.Poznajemy ciemna stronę półświatka.W życiu trzeba zrobić czasem coś,czego nawet nie chcemy,ponieważ sytuacja nas do tego zmusza.

Nieokiełznane pożądanie wraz z prawdziwym uczuciem jest ogromne.Historia Kornelii i Alana udawadnia,że miłość istnieje i dla niego zrobimy niemal wszystko.

Ze swojej strony ogromnie polecam książkę,jak i poprzedni tom serii📚MustRead dla każdego co kocha książki