Możemy mieć siebie. Miasteczko Willow Creek. Tom 2

Każde działanie ma swoje konsekwencje. Niektóre jednak towarzyszą człowiekowi już całe życie. I choćby bardzo się pragnęło cofnąć pewne decyzje, które nie miałyby aż tak dużego wpływu na dalsze losy, to jest to niestety niemożliwe. Lecz czy można naprawić wszystko w sposób, który w jakimś stopniu zrekompensuje dawne działania i poprawi teraźniejszą sytuację?

Stella jest siostrą Graysona, którego losy poznaliśmy w poprzednim tomie. Dotąd pracowała jako menadżer w rodzinnym hotelu, obecnie wraz z braćmi planuje otwarcie własnej działalności w Willow Creek. Jest najmłodszą z rodzeństwa, a na dodatek otaczają ją sami bracia, którzy skrupulatnie dbają o to, by dziewczyna była otoczona opieką. I choć Stella ma już trzydzieści lat to w tej kwestii nic się nie zmieniło. Jednak nie kwestia zaborczych mężczyzn w jej życiu sprawia, że unika wikłania się w związki, a przeszłość. Pomimo upływu aż 12 lat ona nigdy nie pogodziła się z tym, czego musiała doświadczyć, ani nie przestała kochać tego, który powinien się od niej trzymać z daleka.

Jack jest najlepszym przyjacielem Graysona ale właściwie to wszyscy Parkersonowie są dla niego jak bracia. To oni stanowili jego rodzinę, gdy jego własna się rozpadła i chce być wobec nich lojalny. Kiedyś był księgowym, jednak zdecydował się wrócić do Willow Creek i prowadzić wyprawy survivalowe dla grup. Kocha las, samotność, nie przeszkadza mu pobyt z dala od cywilizacji, bowiem tam znajduje ukojenie. Jednak nawet największe odludzie nie sprawi, że zapomni o tym, co zmieniło jego i jego życie na zawsze. Ani o miłości swojego życia, której twierdzi, że nie jest wart.

"Możemy mieć siebie" to kolejna, urocza odsłona serii "Willow Creek". Wydarzenia z tej powieści odrobinę zazębiają się z fabułą poprzedniego tomu, a także wprowadzają w tematykę historii miłosnej następnego brata, stąd uważam, że najlepiej czytać je po kolei. I choć troszkę zepsuło mi lekturę dość niedbałe tłumaczenie to koniec końców liczy się historia, a ta jak zwykle w wykonaniu Corinne Michaels mnie urzeka. Już pierwszy rozdział tej książki sprowadza na nas istną bombę emocjonalną, której absolutnie się nie spodziewamy. Autorka decyduje się tu poruszyć tematykę trudną, nieco kontrowersyjną, a na pewno taką, która wyzwala dość skrajne i trudne do zmiany opinie. Aczkolwiek uważam, że to ważne kwestie, zwłaszcza w literaturze kobiecej, ukazujące życie w całej jego rozciągłości, bez upiększeń czy słodyczy, rzucające przeszkody na drogę bez zastanowienia i ostrzeżenia. Ta książka to przede wszystkim historia o życiu w cieniu konsekwencji własnych wyborów, z permanentnie wyrwanym sercem i cierpieniem w duszy zamaskowanym uśmiechem na twarzy, który został perfekcyjnie dopracowany. Oczywiście to także opowieść o prawdziwej miłości, której nie zmniejszyły złe doświadczenia, tragedie, próby unikania się nawzajem oraz upływ czasu. Lecz to także powieść o sile rodziny, niezachwianym uczuciu między rodzeństwem oraz wyzwaniach jakie niesie ze sobą nie tylko życie ale także rodzicielstwo. Poprowadzenie historii Jake`a i Stelli pozytywnie mnie zaskoczyło, chociażby z uwagi na to, że Autorka pozwoliła sobie wyjść poza utarte schematy, które zazwyczaj w romansach otrzymujemy. Warto zawitać do Willow Creek, by spotkać się z bohaterami i poznać ich historie- to na pewno nie będzie stracony czas!

Corinne Michaels to jedna z tych pisarek, której książki kupuję w ciemno. Jeszcze na żadnej z przeczytanych dotychczas książek tej autorki się nie zawiodłam. Podobnie było z "Możemy mieć siebie" to druga część serii Miasteczko Willow Creek. Tym razem głównymi bohaterami książki są Stella i Jack, których ścieżki po latach rozłąki się znów przecinają. Co z tego wyniknie tego Wam nie zdradzę, ale zdecydowanie polecam sięgnąć po książkę i dowiedzieć się co się wydarzy, a wydarzy się na prawdę sporo!

Książka "Możemy mieć siebie" autorstwa Corinne Michaels to druga część z serii Miasteczko Willow Creek. Kto lubi książki tej autorki to obok tej nie przejdzie obojętnie. Czyta się ją jednym tchem, nie mogłam się oderwać od czytania. Świetnie napisany romans, trzymający w napięciu, zwroty akcji, które nadają tempa i świetnie zarysowani bohaterzy. To nie tanie romansidło, a książka, która sprawia, że czytając spajasz się z tą historią, chcesz poznać jej zakończenie, a jednocześnie nie chcesz, żeby się kończyła. Polecam!

Tej autorki nie muszę wam chyba przedstawiać, ani mówić wam jak uwielbiam styl Corinne. Nie ma długich opisów, dialogi są naturalne, wydarzenia łączą się ze sobą w spójną całość, więc nie zgubimy się w nich.

Okładka też bardzo mi się podoba i pasuje do pierwszego roku. W środku mamy rozdziały z perspektywy Stelli oraz Jacka.

Stella to młodsza siostra Graysona, którego mogliśmy poznać w pierwszym tomie. Dwanaście lat temu stało się coś, co na zawsze zmieniło zarówno Stelle jak i Jacka. Ich sekret przez ponad dekadę był tylko ich. Ale czy w końcu nadejdzie czas, że będą musieć się z nim mierzyć?

Ta dwójka robi wszystko, by się unikać. Jednak ich wzajemne przyciąganie jest widoczne gołym okiem. Każde z nich inaczej radzi sobie z tajemnicą, jaką przyszło im dzielić. To trudne i cholernie smutne co ich spotkało i rozumiałam zarówno Stelle jak i Jacka i ich podjęte decyzję.

Uwielbiam książki, gdzie akcja dzieje się w małym miasteczku. Czuję się wtedy jakbym tam była. Jakbym była sąsiadką obserwującą życie bohaterów. Dlatego też i ten tom serii bardzo przypadł mi do gustu. Nie nudziłam się ani chwili, ponieważ już od pierwszej strony coś się dzieje, a my w miarę rozwoju sytuacji, wciągamy się jeszcze bardziej.

Jak na Corinne Michaels przystało nie zabrakło również wielu emocji. Od tych smutnych, po te radosne. Gama ich była ogromną i cieszę się, że po raz kolejny jestem usatysfakcjonowana po lekturze. Naprawdę było to coś wspaniałego. Jeśli planujecie przeczytać tę książkę, sięgnijcie po 1 tom, ponieważ łączą się one ze sobą. Dobrze by było też znać serię o Braciach Arrowood.

Ta książka dostarczy wam tego co najlepsze w książkach. Swojski klimat, cudowni bohaterowie i problemy z jakimi można się spotkać w życiu codziennym. Polecam Wam całym sercem.

Robiąc przegląd nowości i zapowiedzi na stronie księgarni, zauważyłam wysyp powieści autorstwa Corinne Michaels. Konsekwentnie sięgam po kolejne z nich, ponieważ twórczość autorki należy do moich ulubionych. Postaci z krwi i kości, chwytające za serce zdarzenia, fabuła potrafiąca wydobyć z czytelnika emocje. I choć oczywiście autorka ma w swoim dorobku, w mojej ocenie, lepsze i gorsze historie, bez względu na wszystko zawsze sięgam po każdą. Nie mogłam sobie odpuścić także „Możemy mieć siebie”, która dotarła do mnie dzięki uprzejmości księgarni TaniaK[Adres usunięty]. Jak w porównaniu do całego autorskiego dorobku pisarki wypadła ta książka? O tym chciałam Wam dzisiaj opowiedzieć.

ZARYS FABUŁY

Stella Parkerson już dawno podkochiwała się w Jacku O’Donnellu, który był przyjacielem jej starszego brata. Marzyła o tym, by kiedyś stworzyć z nim związek, toteż w wieku osiemnastu lat wyszła do niego z odważną prośbą i poprosiła go o pocałunek. Tej nocy doszło jednak do czegoś więcej. A chwile zapomnienia zaowocowały czymś, co zupełnie zmieniło życie tej dwójki. Odtąd dzielili razem tajemnicę, której piętno daje o sobie znać także teraz, pomimo tego, że minęło już dwanaście lat.

Teraz oboje są już dorosłymi ludźmi, z bagażem doświadczeń i własnych przemyśleń. Każde z nich po swojemu radzi sobie ze wspomnieniami, choć łączy ich jedno. Pomimo rozstania, wciąż coś do siebie czują. I unikanie siebie nawzajem niczego nie zmienia. Wystarcza jeden pocałunek, by wszystko wróciło do nich ze zdwojoną siłą. Tylko czy tak łatwo realizować swoje uczucia, kiedy los zsyła kolejne przeszkody? Kiedy należy skonfrontować się z echem przeszłości, potrzeba naprawdę silnej miłości, by była w stanie pokonać trudne wyzwania.

SŁOWO O BOHATERACH, CZYLI LUDZIACH DZIELĄCYCH JEDEN SEKRET

Główni bohaterowie powieści to ludzie, którzy dzielą ten sam sekret. Tajemnicę, która zmieniła ich życie. Każde z nich na swój sposób radzi sobie z jej konsekwencjami, a arcytrudna decyzja, którą wspólnie podjęli, nie pozwala im zapomnieć o tym, co wydarzyło się w przeszłości. Stella Parkerson chce dociekać, dowiadywać się, szukać odpowiedzi na pytania. Chce brnąć w to, co było, gotowa na emocje, które nie będą łatwe. Tkwi w przeszłości poniekąd aktywnie, choć jej sfera uczuciowa pozostaje zamrożona. Choć spotykała się z różnymi mężczyznami, nikt nie był taki, jak Jack, jej jedyna miłość. Tymczasem Jack wydaje się być obojętny, ponury, bierny. Jakby odciął się od przeszłości. Czuje się winny, a poczucie odpowiedzialności za dawne lata nie pozwala mu na poszukiwanie szczęścia. Kiedy przychodzi mu skonfrontować się jeszcze raz z konsekwencjami zamierzchłej decyzji, boi się zaangażować. Nie chce przeżywać tego od nowa. Ta dwójka wydaje się być od siebie zupełnie inna. A jednak niewątpliwie Stella i Jack mają się ku sobie.

KONSEKWENCJE PRZESZŁOŚCI

Nowa powieść Corinne Michaels to historia miłości młodych dorosłych, których uczucia pchnęły w zupełnie niespodziewanym kierunku. Musieli podjąć najtrudniejszą decyzję, z jaką przyszło im się zmierzyć. Najważniejsza akcja rozgrywana jest jednak w teraźniejszości, to właśnie tutaj okazuje się, że pomiędzy Stellą i Jackiem miłość wciąż wisi w powietrzu. I choć niewątpliwie nie brakuje namiętności, autorka przede wszystkim kładzie nacisk na sferę mentalną, na wspólne pokonywanie oporów i barier. Na brnięcie w kolejne, niełatwe wyzwania i wspólne naprawianie błędów dawnych lat. To jednak także historia o odchodzeniu. Pisane listy, rodzicielstwo, nowe szanse i pewna dziewczynka, która niedawno utraciła matkę. Głębszych refleksji nie brakuje.

PODSUMOWANIE

„Możemy mieć siebie” to romantyczna historia o pięknej, ale wcale nie tak łatwej miłości. O przemijającym czasie i nieprzemijającym bólu oraz wiecznych uczuciach. Namiętna, ale bardzo daleka od bycia wulgarną. Stonowana, skłaniająca do przemyśleń, poruszająca głębsze tematy. Jedna z tych książek, które potrafią wywołać emocje - od wzruszenia, po radość i łzy żalu. Pojawiły się tutaj i te gorzkie odcienie życia i pojawiła się nadzieja, która nigdy nie powinna odejść. Warto się jej trzymać i warto się starać, bo nie ma błędów, których nie można byłoby naprawić. I właśnie o tym jest ta książka. Polecam.