Most Ikara

Głównym bohaterem książki jest młody mężczyzna o imieniu Antek. Życie nigdy nie było dla niego łatwe, a po tym jak jego rodzina dowiaduje się o jego orientacji seksualnej jest jeszcze gorzej. Ojciec nie chce go znać i wyrzuca chłopaka z domu. Antek podejmuje ważną decyzję i wyjeżdża do Warszawy. Jego problemy jednak nie kończą się wraz z wyjazdem. Mężczyzna stara się odnaleźć w nowym otoczeniu w jakim przyszło mu żyć. Jednak będzie musiał zmierzyć się z problemami stawianymi mu na drodze. Musi odkryć czego tak naprawdę chcę od życia. Czy uda mu się odnaleźć szczęście w wielki mieście z którego tak pragnie?

Książka należy do tych z gatunku jak ja to nazywam bardziej "emocjonalnych". Antek jest osobą, która nie dostała wsparcia w momencie w którym tego najbardziej potrzebowała. Mężczyzna chce poczuć smak miłości, jednak nie przychodzi mu to łatwo. Opisy przeżyć bohatera które zafundował nam autor totalnie mną wstrząsnęły. Z całego serca współczułam Antkowi tego jak był traktowany przez innych. Wielokrotnie miałam złamane serce. Uważam, że autor stworzył bardzo ciekawą postać męską. Bardzo charyzmatyczną, a jednocześnie skryta i tajemniczą. Mogę również wspomnieć, że w książce autor ukazał nam wielką różnorodność jeśli chodzi o bohaterów. W trakcie czytania natrafiamy na wiele diametralnie różnych osobowości. Jednych z nich byłam w stanie polubić na samym początku, innych natomiast nie trawiłam. I muszę tutaj przyznać, że to dla mnie nowość. Nie zdarza mi się często, że czuję niechęć do bohaterów. Co świadczy o tym, że autor idealnie odwzorował ich charaktery, a ja odczuwałam prawdziwe emocje.

Historia w książce „Most Ikara” była w stanie wywołać u mnie wiele skrajnych emocji. W jednych momentach czułam rozczulenia i zachwyt zachowaniem bohaterów, a w innych poirytowanie i złość. Ale uważam, że jest to książka pełna pasji. Z pewnością nawiązuje do pragnień młodych ludzi w ówczesnym świecie. Chcą oni poczuć wolność oraz zasmakować prawdziwego i szalonego życia. Tak samo jak Antek marzą o tym, aby być lubiani i akceptowani przez innych. Autor z pewnością wykonał świetną pracę przy pisaniu tej opowieści, ponieważ ja nie mogłam się od niej oderwać. Historia Antka jest pełna wzlotów i upadków, dobrych oraz złych decyzji. I tak właśnie wygląda życie. Z pewnością jest to historia bardzo realna, która zostanie ze mną na dłużej. I niech nie przestraszy was liczba stron! Być może jest to lekki grubasek, ale całym sercem zachęcam was do przeczytania.

Nie była to dla mnie łatwa lektura, mimo wszystko przeczytanie Most IKara Pawła Nowaka @niezwyklegochlopaka było dużą przyjemnością. Pierwszy raz czytałam książkę poruszającą temat homoseksualizmu. I od razu muszę przyznać, że dużo łatwiej czyta mi się książki o parach heteroseksualnych o czymś co znam, co nie jest dla mnie "dziwne". Pozycja ta jest dość obszerna każda strona przynosiła inne emocje. Autor porusza bardzo trudną tematykę. Odrzucenie przez rodziców przy tym smutek, żal, cierpienie każdego z członków rodziny, bo co ludzie powiedzą.(Nie generalizując, bo nie zagłębiałam się nigdy w tematykę, podejrzewam, że co drugi gej mierzy się ze swoimi rodzicami i zostaje odrzucony). Mam wrażenie, że w tym kraju jak mantrę wszyscy powtarzają "nie mam nic przeciwko". A w rzeczywistości wychowani jesteśmy w przekonaniu, że "normalna" para to kobieta i mężczyzna a pary jednopłciowe to zło, dziwadło, choroba itd. Kim my jesteśmy by oceniać drugiego człowieka. To nie powinno być tak, że każdy zasługuje na szczęście, na to by kochać i być kochanym. Co nas obchodzi co robi ze swoim życiem i z kim. Prowadzenie podwójnego życia. Strach przed przyznaniem się do bycia gejem. Niszczenie siebie samego i kobiety będącej nieświadomej w jakiej relacji funkcjonuje. Jakie to jest NIEUCZCIWE. Przyjaźń. Życzę wszystkim takiej przyjaciółki jaką miał główny bohater. Uwielbiam ją. Jest najlepszą osoba jak mogła stanąć na drodze Antka. Każda rozmowa z nią to coś co sama chciała bym powiedzieć lub usłyszeć. Styl życia homoseksualistów. Trochę potwierdzał stereotyp Pieniądze, seks narkotyki. Tylko czy życie osób heteroseksualnych jest inne? Główny bohater Antek swoją naiwnością doprowadzał mnie do szału, do nerwicy tak bardzo pragnął być kochany, tak bardzo pragnął miłości. "Zakładasz, że ludzie z natury są dobrzy. Nie są, bywają okrutni a im łatwiej im coś przychodzi tym sprytniej potrafią tym zarządzać" Szkoda, że nie zrozumiał swojej przyjaciółki. Sama nie mogę w to uwierzyć, że tyle łez polało się po skończeniu tej opowieści. W mitologii Ikar choć prze chwilę czuł się wolny i szczęśliwy czy Antek dostał taka szansę. Pod względem językowym, stylistycznym książka nie jest wysokich lotów, za to pod względem fabularnym to bardzo dobra historia. Dla mnie trochę za dużo erotyki. Z drugiej strony czytam mocne erotyki o parach heteroseksualnych to dlaczego nie mogą być homoseksualne. Każdy wie po jaka książkę sięga i na co powinien być przygotowany.

Książka, o której dzisiaj Wam opowiem jest książką trudną, emocjonującą i z pewnością ważną. Porusza tematykę homoseksualną, dlatego jeśli nie masz ochoty na nią to książka w tym momencie ci się może nie spodobać. „Most Ikara” to nie tylko książka o życiu głównego bohatera, ale także znajdziecie w niej wiele wątków autobiograficznych. Uważam, że czasami warto zapoznać się z czymś trudnym, po co zwyczajowo bym nie sięgnęła, przemóc się i odpłynąć na kilka dni i godzin. Co otrzymamy czytając książkę?

Głównym bohaterem książki „Most Ikara” jest Antek, chłopak, który żyje w sposób, którego nie czuje, który mówi mu, że nie tak powinno wyglądać jego życie. Nigdy jakoś szczególnie nie czuł pociągu do kobiet, wychowywał się w zwyczajnej, tradycyjnej katolickiej rodzinie o nieco twardych poglądach. Chociaż jego przyjaciółka podświadomie wiedziała, że chłopak czuje pociąg do własnej płci nie naciskała go na zwierzenia, a kiedy one nadeszły życie Antka zaczęło wyglądać zupełnie inaczej. Niezrozumienie ze strony rodziny było naprawdę przykre i krzywdzące, matka uważała homoseksualizm za „chorobę”, którą trzeba wyleczyć, natomiast ojciec poczuł się dotknięty, albo oburzony tym faktem, że decyduje się na to, aby wyrzucić syna z domu. Czy tak powinna wyglądać miłość rodzicielska? Czy naprawdę ważniejsze jest, co powie na to społeczeństwo? Czy tak trudno zrozumieć drugiego człowieka, któremu wcale nie jest łatwo się tak bardzo otworzyć i odsłonić? W chwili, kiedy Antek potrzebował wsparcia i zrozumienia musiał się pożegnać z rodzinnym domem i poszukać poczucia bezpieczeństwa, ciepła, swojego miejsca gdzieś indziej. W ten właśnie sposób Antek rozpoczyna pewien rozdział, przeprowadza się do Warszawy, gdzie chce zacząć w pełni żyć. Nie wie jednak, że wielkie miasta to nie tylko możliwości, ale także zagrożenie, zwłaszcza dla osoby tak zagubionej. Czy chłopakowi uda się odnaleźć w takim świecie? Czy uda mu się uciec przed jego brutalnością i odnaleźć miłość?

„Most Ikara” jest powieścią autorstwa Pawła Nowaka, przez długi czas zastanawiałam się, co tak właściwie powinnam Wam przekazać o tej powieści. Pewnie już orientowaliście się, że jest to pokaźna cegiełka, jednak mimo wszystko przeżycia i emocje, które przekazuje nam autor sprawiają, że bardzo szybko się ją czyta. W powieści są sceny zbliżeń, przedstawiony świat homoseksualistów, czasami może wydać się szokujący, gdzieś tam brutalny, jednak patrząc na to, jak wiele musiał przejść bohater, jaką trudną toczył batalię z samym sobą i własną rodziną, być może tak to właśnie jest. Życie Antka nie rozpieszczało, po swoim ujawnieniu, zrozumieniu, że kocha na swój inny wyjątkowy sposób próbował rozumieć świat i miejsce, w którym się znalazł. Trafił do miejsca, w którym nie powinien się znaleźć i spotkał ludzi, których spotkać na swej drodze nie powinien, popełniał błędy starając się przystosować do nowej społeczności. „Most Ikara” nie jest książką dla każdego, nie każdy zrozumie zawarte w niej treści, a osoby o dużej wrażliwości mogą zwyczajnie czuć się niekomfortowo.

Lubicie książki z wątkami autobiograficznymi? Ja bardzo dlatego ucieszyłam się kiedy zostałam poproszona o zrecenzowania „malutkiego” tomiska pt.: „Most Ikara”.

Antek wie, że będzie musiał opuścić rodzinny dom i zawalczyć o siebie. Wychowywany w tradycyjnej katolickiej rodzinie wiedzie nieszczęśliwe życie udając kogoś kim nie jest. Codziennie musi udawać jednak ile człowiek może wytrzymać prowadząc takie życie? Prędzej czy później maska zaczyna się kruszyć i rozpadać… Dlatego młody chłopak rzuca swoje dotychczasowe życie, aby uciec do Warszawy i zacząć spełniać swoje marzenia oraz znaleźć prawdziwą miłość, z którą nie będzie musiał się ukrywać.

Sama fabuła książki jest bardzo ciekawa. Opowiada przede wszystkim o problemach z jakimi borykają się osoby homoseksualne w dzisiejszym świecie. Mówi o trudach związanymi z brakiem akceptacji ze strony bliskich, zrozumienia oraz wsparcia. Autor opowiedziała także o pułapkach czychających na biegnących ku marzeniom młodych dorosłych. Chociaż muszę przyznać, że w wielu sytuacjach zastanawiałam się jakim cudem na jedną osobę może spać tyle nieszczęść. Zastanawiałam się także jak można odrzucić swoje dziecko tylko dlatego, że kocha osobę tej samej płci… Jak można wyrzec się miłości do własnego dziecka i zmuszać go do „wyleczenia” się z tak paskudnej choroby w mniemaniu rodziców. Ta książka może być swoistym przewodnikiem do rodziców jak nie zachowywać się, gdy dziecko powie, że jest homoseksualne…

Jeżeli chodzi o bohaterów to odnoszę wrażenie, że w przypadku Antka autor chciał przekazać wiele emocji i czasami się w tym gubił. Za to jego przyjaciółka - Kasia - została wykreowana w świetny sposób. Okazała się być zwykłą dziewczyną i prawdziwą przyjaciółką.

Co bardzo mnie „zakuło” to sytuacje związane z gejowskim otoczeniem. Opisy sytuacji, które miały tam miejsce nie mieściły się w głowie. Jako osoba, która zna wiele osób z tego środowiska muszę przyznać, że poczułam pewien niesmak… Podobnie było z moimi przyjaciółmi, którzy są gejami. Uważam, że autor mógł to otoczenie przedstawić zdecydowanie z lepszej strony. Bądź przedstawić jego zarówno jasną, jak i ciemną stronę.

Cała książka poruszała w czytelniku wiele emocji, jednak zakończenie… ono robi tutaj robotę.

Podsumowując - książka porusza dość ważny, ale i trudny temat homoseksualizmu. Uważam, że „Most Ikara” skłania do refleksji, a przynajmniej powinien. Każdy czytelnik powinien przemyśleć jakby się zachował w sytuacji samego Antka, a także jego rodziców. Historia była ciekawa, jednak uważam że można było ją troszeczkę skrócić. Chociaż biorąc pod uwagę fakt, że jest to książka z wątkami autobiograficznymi to zapewne autor chciał bardzo dokładnie przelać na papier wszystkie swoje myśli. Jedyny minus za stylistykę oraz interpunkcję, która mogłaby być lepiej dopracowana.

Pan Paweł Nowak podjął się niełatwego zadania, ponieważ w swojej książce porusza wiele poważnych tematów, które powinny dać do myślenia współczesnym osobom. Czy udało mu się spełnić pokładane w nim nadzieje? Uważam, że tak. Według mnie jest to jedno z najlepszych dzieł literackich, jakie miałam przyjemność czytać w ostatnim czasie. Wiem, że jest to powieść fikcyjna, ale według mnie pokazuje ona w genialny sposób to z jak wieloma problemami muszą radzić sobie ludzie. I to na dodatek młodzi. Warto przekonać się (według mnie!) jak sobie poradził z tym Antek - główny bohater tej powieści, który zawojował mój świat.

„MOST IKARA”

Paweł Nowak Wydawnictwo Novae Res

Nieczęsto sięgam po książki o związkach homoseksualnych. Postanowiłam przeczytać „Most Ikara” i nie zawiodłam się. Autor postanowił napisać powieść z punktu widzenia chłopaka, który kocha inaczej. Na początku nie chciał się do tego przyznać. Nie ciągnęło go do dziewczyn. Jego przyjaciółka Kaśka wiedziała o tym od dawna. Czekała na odpowiedni moment, aż ON jej o tym powie. Antek postanowił wyjść z ukrycia i powiedział o tym swoim rodzicom i swojej przyjaciółce. Jaka była ich reakcja? Pewnie się domyślacie. Nie miał lekko w domu. Ojciec go nienawidzi i wywala z domu, a matka za wszelką cenę chce uleczyć go z tej ”choroby”. Jedyne wsparcie ma w swojej przyjaciółce. Rodzice zapomnieli o swoim dziecku i jego uczuciach i patrzyli na niego przez pryzmat swojego strachu przed homoseksualistami. Dla nich się nie liczyło ich dziecko tylko ich poglądy i przekonania. Jak można odtrącić własne dziecko, bo kocha inaczej? Nie rozumiem takich rodziców. Nie chcieli szczęścia dla własnego syna tylko dla siebie. Czy jak prześpią się z tym tematem to na nowo pokochają swoje dziecko? Do czego są wstanie posunąć się rodzice dla własnego spokoju?

W powieści „Most Ikara” poznajemy również myśli mamy Antka, są przerażające. Ta kobieta chyba sama ma problemy psychiczne.

Dzięki tej książce i rodzicom Antka uświadomiłam sobie, jak nie należy postępować, gdy dziecko powie, że kocha inaczej. Trzeba otoczyć je miłością a nie nienawiścią. Przecież to krew z krwi, a nie obcy człowiek. Ile rodziców w taki sposób wyrzeka się swoich dzieci? Pewnie bardzo wielu. Nie czyń drugiemu co tobie nie miłe. Dziecko to dziecko – nie ważne co zrobi – zawsze należy je kochać i szanować jego życiowe wybory, a nie piętnować, bo kocha inaczej. Nie przyszło na świat po to, żeby było znienawidzone przez własnych rodziców. Wydaje mi się, że to również jest spowodowane faktem „co ludzie powiedzą”. Nie interesuje mnie co ludzie powiedzą, najważniejsze jest szczęście dziecka. Ludzie są i odchodzą, a dzieci zostają na całe życie. Szkoda czasu, żeby się przejmować tym co powiedzą inni.

Poznajemy również myśli Kaśki – przyjaciółki Antka. Dziewczyna mocno wspiera swojego młodszego przyjaciela. Staje się jego rodziną. Jest dla niego jak siostra. Bardzo podoba mi się jej postawa w stosunku do Antka. Jedyny minus to taki, że przez pomoc innym nie potrafi sobie ułożyć własnego życia. Odtrąca miłość. Porusza się w środowisku gejów. Czy i ona ogarnie się i otworzy się na prawdziwą miłość? Czy pomyśli o sobie, a nie tylko o Antku?

Samo środowisko gejów mnie przeraziło, a zwłaszcza kluby przeznaczone specjalnie dla nich. Co tam się wyprawia to głowa mała. Czytałam i oczy wychodziły mi z orbit. Nie polecam tej książki osobą poniżej 21 roku życia. Znajdziecie tutaj mocne i często brutalne sceny seksu.

Antek szuka swojej miłości. Wiadomo na początku nie umie się ogarnąć i łapie wszystko co wpadnie mu do ręki. Przez przypadek na moście poznaje dużo starszego mężczyznę – Grzegorza. Opowiada jemu swoją historię życia. Jak potoczy się jego dalsze życie?

Chłopak poznaj mężczyzn, których nigdy nie powinien spotkać. Dlaczego? Poczytajcie. Będziecie przerażeni. Ja byłam i do tej pory jestem.

Zakończenie było dla mnie głębokim szokiem. Płakałam jak bóbr. Tak się nie robi. Tak nie powinno się skończyć. Oj, oj. Do takiego zakończenia doprowadził każdy z bohaterów. Każdy dołożył w to swoją cegiełkę.

Jedyny minusik to objętość tej powieści. Mogłaby być troszkę krótsza. Rozumiem, że autor chciał dokładnie przedstawić nam świat widziany oczami Antka i jego bliskich.

Akcja rozkręca się powoli, ale da się czytać. Zakończenie mnie dobiło. Paweł Nowak mnie zaskoczył. Czy pozytywnie, czy negatywnie? Jak przeczytacie to się dowiecie.

Polecam zagłębić się w tą powieść. Dowiecie się co czuje młody chłopak, który się ujawnił. Jakie są jego przemyślenia i reakcje na nowy świat. I sytuację, w której się znalazł.

Moim zdaniem każdy zasługuje na miłość. Powieść „Most Ikara” daje do myślenia. Co byście zrobili, gdyby wasze dzieci powiedziały wam, że kochają inaczej? Czy postąpilibyście tak jak rodzice Antka? Czy tak jak jego przyjaciółka Kaśka?

Bardzo ciekawy, metaforczny tytuł i mroczna, klimatyczna, pasująca co niego okładka. Ikar stanowi symbol dążenia do realizacji własnych celów, wbrew naturalnemu porządkowi. To odwaga w podążani drogą marzeń, nawet wbrew temu co mówią inni. Ale jest to także nadmierna ambicją, która czasem może doprowadzić do katastrofalnych skutków, co znamy i pamiętam z mitu o Ikarze i Deadalu. Urzeczony wolnością Ikar leciał zbyt wysoko słońca, które roztopiło wosk na jego skrzydłach i runął do morza.

Lubicie nawiązania do mitologii? Ja bardzo. Są takie ciekawe, metaforyczne, mitologoe grecką znam najlepiej i miło, że nadal jest żywa w myślach autorów którzy się nią inspirują.

Główny bohater Antek, wychował się w tradycyjnej, katolickiej rodzinie, gdzie od pokoleń panuje patriarchat. Przez lata zakladał maskę, ale już ma dość udawania i nie chce żyć w narzuconej mu przez rodzinę roli.

Ciężko bywa sprostać wymaganiom innych, szczególnie gdy wartości i poglądy wyznawane przez rodziców i dzieci różnią się od siebie. Konflikty pokoleniowa to w zasadzie już tradycyjny problem, który dotyczy każdej rodziny. Rodzice choć kochają i dbają, nie zawsze rozumieją świat dorastających dzieci, ranią ich narzucając swoje racje.

Antek chce uciec od przeszłości i zawalczyć o marzenia. Ta droga prowadzi go do samej stolicy, do Warszawy. Duże miasto może zachwycić, oczarować swoimi możliwościami, światłami, sławą, przepychem. Tam wszysfko wydaje się większe i szybsze, intensywniejsze i łatwiejsze. Czy takie jest? Duże miasto może także przytłoczyć. Fascynujące, namiętne relacje mogą być także niebezpieczne. Patrzenie różowymi okularami na świat i rzucenie się w wir wolności moze być upajające, nie tylko przyjemne, ale i odbierające logiczne myślenie.

"Ile jesteś w stanie zapłacić, aby poznać smak wolności"?

Mitologiczny Ikar pragnął wolności, lecz zachwyt nad nią odebrał mu uważne myślenie i upadł. Antek także pragnął wolności, a ta, która dała mu Warszawy upoiła go, zachwyciła, ale także zraniła.

Czy Antek skończy jak Ikar? Czy marzenia i ambicje sprowadzą na niego upadek, czy jednak wyłamie się z tego schematu?

To nie jest abstrakcyjna powieść, rozterki Antka, porównania do Ikara, marzenia, ambicją i wolność, to wszystko dotyczy każdego z nas. Każdy z nas dorasta, zmienia się i chce poznać nowy, wielki, szalony świat. Pragniemy wolności, niezależności. Po drodze popełniamy błędy, śmiejemy się, płaczemy, cieszymy i cierpimy. To właśnie jest życie. To życie Antka, z którym możemy się utożsamiać.

Mamy tu naprawdę wiele wątków, takich z codziennego życia jak na przykład randkowanie w internecie, czy brak akceptacji. Niezrozumienie przez rodziców może być bardzo bolesne. Antek jest odrzucany przez swoją orientację i to przykre, jak wiele osób takich jak ON przechodzi przez to samo w domu. Miłość, przede wszystkim ta rodzicielska powinna być ponad podziałami.

Dzięki tej realności możemy wczuć się w przygody Antka i przy okazji zainspirować się, znaleźć odpowodzi na nasze własne pytania.

W życiu Antka mamy wiele cierpienia, spowodowanego przez potrzebę bliskości. Jak to się mówi, samotnego serce zbliża się do każdego, kto okaże choć trochę zainteresowania, w nie zawsze jest to dobre, czy prawdziwe.

To wyjątkowa książka o życiu, o trudzie życia, bolesnej nauce o własnych błędach, konsekwencjach, porażkach, ambicjach, wychodzeniu poza schematy, modele wychowania. To także powieść o tym, czego każdy z nas pragnie, o miłości, przyjaźni marzeniach.

Książka jest naprawdę obszerna, jednak styl jest lekki i przyjemny, dzięki czemu czytanie nie dłuży się, a jest bardzo ciekawe. Zrobiła na mnie wrażenie, dała do myślenia, wzruszyła, zaszokowała. Napewno na długo ją zapamiętam i już teraz bardzo ją wam polecam.

„Ile jesteś w stanie zapłacić, aby poznać smak wolności?”

Antek to chłopak z dobrego domu, był długo wyczekiwanym dzieckiem. Wychowany w tradycyjnej, katolickiej rodzinie, silnie odczuwa presję życia według ustalonych patriarchalnych reguł. Życie jakie wiodą jego najbliżsi i jakie zastaje mu narzucone, zaczyna wywoływać w nim sprzeciw, stopniowo narastający bunt. Po rodzinnej awanturze Antek ucieka do Warszawy, ma zamiar się usamodzielnić, podejmuje pracę, idzie na studia. Warszawa to miasto ogromnych możliwości i jednocześnie niebezpiecznych zaułków. Chłopak nie zdaje sobie sprawy, że upragniona wolność o którą tak walczył, niesie w sobą ryzyko i nieuniknione pułapki w które łatwo wpaść. Przed tym wszystkim będzie się bardzo trudno ochronić, nieznającemu życia młodemu człowiekowi.

Ucieczka od dotychczasowego, ograniczającego pod wieloma względami życia, czy da pełną wolność? Smak pożądania miewa cierpki smak, a w życiu nic nie ma za darmo, za wszystko trzeba prędzej czy później zapłacić. Antek stopniowo odkrywa swoją inność, jego reakcja na chłopców jest znacząca. Po przeprowadzce do Warszawy trafia na podobnych do niego. Nie chce i potrafi być sam, zostaje boleśnie zraniony przez partnera. Zawiera nowe znajomości, obraca się w towarzystwie gejów, czy znajdzie to czego szuka? Czy kolejny związek, tym razem z dużo starszym mężczyzną spełni jego oczekiwania? Brak zrozumienia wśród najbliższych niesie cierpienie i rozgoryczenie. Ludzie, którzy powinni bezwarunkowo kochać, nie tolerują inności. Postrzegają ją jako chwilowy kaprys, zachciankę, niedorzeczność, wręcz zboczenie. Potrzeba akceptacji siebie i innych. Ciągła krytyka, osądzanie, pomawianie, złe słowa, które ranią. Kim my jesteśmy i jakimi wartościami się kierujemy, żeby oceniać innych? Każdy ma prawo do szczęścia, do życia po swojemu.

Rewelacyjny debiut. Kontrowersyjna, poruszająca, przepełniona bólem i samotnością opowieść o braku akceptacji, społecznym odrzuceniu. Niesie ogromne emocje, zmusza do refleksji i zastanowienia. Czy my jesteśmy tolerancyjni? Zakończenie całkowicie mnie zaskoczyło, wręcz zszokowało. Bardzo polecam, historia otwiera oczy, pozwala spojrzeć z większą wrażliwością na zwykłą, czy niezwykła ludzką inność. Tatiasza i jej książki :)

Życzę sobie, żeby świat podążał w kierunku, w którym takie książki nie będą uchodzić za skandaliczne. „Most Ikara” to historia, która nosi w sobie cały ogrom smutku, krzywdy i bezsilności, która w starciu z brakiem empatii i zrozumienia jest z góry przegrana. Zaskoczeniem był dla mnie sposób kreacji, gdyż z uwagi na to, że jest to debiut, nie spodziewałam się aż takiej lekkości i płynności. Było jednak czysto, estetycznie, chociaż zdarzały się też również fragmenty przegadane, ale zdaję sobie sprawę, że ciężko byłoby tego uniknąć na ponad sześciuset stronach. Widać, że autor lubuje się w szczegółach i skrupulatnym opisie wydarzeń, co nie zawsze mieści się w oczekiwaniach czytelnika, ale ze względu na wspomniany już przeze mnie niezły warsztat pisarski, nie mają one przytłaczającego, nużącego charakteru. Ponadto ma się wrażenie, że autor chce przybliżyć nam ten świat, nie pomijając żadnej kwestii. Dobrym posunięciem było zamieszczenie w treści również rozdziałów z perspektywy drugoplanowych bohaterów. W żaden sposób nie powinno się usprawiedliwiać tego, co złe, ale dzięki tym wypowiedziom możemy poznać przesłanki niektórych zachowań czy wypowiedzianych, bolesnych słów. Antek – główny bohater książki – nie jest postacią łatwą do zrozumienia. W żaden sposób nie neguję jego wyborów, tym bardziej nie oceniam, mając świadomość, że pewne sytuacje podyktowane były wcześniejszymi doświadczeniami, które tkwią pod jego skórą jak zadra. To historia, w której bohater zachłystuje się wolnością i popełnia kilkukrotnie te same błędy, ale kto z nas jest doskonały? Fabule bliżej jest do romansu niż do powieści obyczajowej, dlatego największym problemem była dla mnie dość duża liczba scen erotycznych. Nie mam na myśli oburzenia bądź poczucia kontrowersji, po prostu zazwyczaj trzymam się od tego gatunku z daleka ze względu na właśnie te elementy. Zakończenie mnie zdruzgotało, jest naprawdę mocne i jeszcze bardziej emocjonalne, a i nie można zarzucić mu dynamicznego charakteru. Zastanawiam się, w jaki sposób autor rozbuduje ten finalny wątek. Liczę na to, że poziom tolerancji urośnie do tak wysokiego poziomu, że autorom takich książek nie trzeba będzie gratulować odwagi do ich napisania. Szukacie historii o zakazanej, a tym samym kuszącej wolności, poszukiwaniu miłości za wszelką cenę i decyzjach powodujących karuzelę emocji, z którą spędzicie wiele godzin? To właśnie ta książka.

Elektryzująca okładka, zapraszająca nas nieśmiało do środka. Doskonale oddaje ducha tej powieści, ulotność, samotność, rozpacz. A tytuł? Zastanawiający i intrygujący. Symboliczny.

Antoni jest wychowywany w tradycyjnej katolickiej rodzinie. Jest długo oczekiwanym dzieckiem. Wszystko musi być zgodne z kanonem wiary, ułożone, bo inaczej być nie może. Bo co ludzie powiedzą? Będą wytykać palcami? Chłopak w pewnym momencie zauważa swoją inność. Dusi się w swoim ciele. Nie interesują go przedstawicielki płci przeciwnej, odczuwa przyspieszone bicie serca na widok chłopców. Po rodzinnej awanturze wyprowadza się do Warszawy, gdzie zamierza się usamodzielnić. Podejmuje pracę i kontynuuje studia. Dzięki swojej przyjaciółce, Kasi, poznaje towarzystwo gejów. Nawiązuje romans z Markiem, który, jak się okazuje, był wobec niego nieuczciwy. Prowadził podwójne życie. Antek nie może się pozbierać po tym rozstaniu. Rzuca się w wir życia w stolicy. Odczuwa potrzebę kochania i bycia kochanym. Nie potrafi być sam. Oczekuje zainteresowania i akceptacji. Do czego doprowadzi otwarcie się na nowe znajomości? Czy świat homoseksualistów jest uczciwy i łatwo dopuszcza do swojego grona nowych? Dopiero znajomość z Grzegorzem zaowocuje stanowczymi decyzjami życiowymi. Tylko czy związek dużo starszego mężczyzny, obarczonego bolesnymi przeżyciami, z młodym i delikatnym mężczyzną ma jakiekolwiek szanse? Czy możliwa jest szczerość między nimi? Czy mają podobne potrzeby i oczekiwania od życia? Czy to tylko chwilowa zabawa bez zobowiązań? A być może poważny związek?

Most Ikara to trudna i bolesna historia o wykluczeniu, o braku zrozumienia dla osób homoseksualnych, braku akceptacji i odrzuceniu. Samotność dotyka osoby, które nie są rozumiane przez otoczenie tylko dlatego, że kochają inaczej. Walczą nie tylko z innymi, ale również z własną innością. Nie jest to dla nich łatwe i proste. Odrzucenie przeżywają bardzo boleśnie, a najgorsze jest to, że nie mogą liczyć na najbliższych. Na rodzinę, która nie jest w stanie pogodzić się z tym, że ma dziecko kochające inaczej. Rodzice nie liczą się ze zdaniem dziecka, łudzą się, że to tylko chwilowa fanaberia i wymysł. Zakłamanie jest wszechobecne i odczuwalne.

Ta lektura skłania do refleksji i próby odpowiedzi na pytanie, czy tak trudno jest nam zaakceptować geja w naszym otoczeniu? Dlaczego ludzie traktują ich jak trędowatych, wyobcowanych i chorych? Każdy ma prawo do szczęścia i nie jest naszą rolę oceniać innych. Zaliczeniem egzaminu z dorosłości jest akceptacja inności, a przynajmniej powstrzymanie się od krytyki i osądów.

Temat homoseksualizmu jest dzisiaj dość żywy w życiu społecznym. Można zaobserwować, że na przestrzeni ostatnich lat zmieniło się podejście do homoseksualistów, bardziej otwarcie mówi się o tym, nie wytyka się palcami i nie piętnuje tych osób. Nie wszyscy jeszcze akceptują kochających inaczej, ale zauważalny jest postęp.

Po tej lekturze pojawiło się u mnie pytanie. Jakie czynniki mają wpływ na to, że kocha się osobę tej samej płci? Wychowanie? Geny? Chęć bycia widocznym? Nie wiem, ale się nad tym głęboko zastanawiałam … Dzięki tej historii można chociaż na chwilę być w świecie homoseksualistów, obcować z nimi, wysłuchać ich, dzielić z nimi ich ból i smutek, wysłuchać ich racji i argumentów.

Nie często mi się zdarza, że płaczę przy lekturze. Muszę się przyznać, że ta opowieść właśnie wywołała u mnie smutek i sprawiła, że po policzku popłynęły łzy bólu i żalu. A zakończenie? Rozłożyło mnie całkowicie, nie spodziewałam się aż takiego szokującego zakończenia.

Powieść jest niesamowita, bolesna i pełna ogromnych emocji. Z jednej strony szokuje, ale i zmusza do refleksji. Zdecydowanie polecam, zwłaszcza dla tych, którzy nie potrafią zaakceptować homoseksualizmu. Mam nadzieję, że po wchłonięciu tej lektury, inaczej spojrzą na te kwestie i pozwolą innych na bycie szczęśliwymi, niezależnie od tego, kogo się kocha. Ważne, że się kocha i jest się kochanym i rozumianym.

Brawo dla autora za odwagę!

"Most Ikara" idealnie odzwierciedla zmagania mitologicznego Ikara. Trudno bowiem nie zauważyć tu powiazań, gdyż główny bohater dąży do spełnienia swoich marzeń i pragnień. Jednakże w swojej naiwności wzlatuje zbyt wysoko, za wiele chce, za bardzo ufa tym, którzy wykorzystują jego naiwność.

"Ten most był dla niego synonimem marzeń. Złudzeniem nowego życia, innego, lepszego niż to, które miał. Miał być bramą do szczęścia, a przejazd na drugą stronę miał otworzyć nowe, nieznane dotąd możliwości."

Tego typu książek i tematyki homoseksualizmu na polskim rynku mi brakuje. Tym bardziej, że jest to temat adekwatny do naszych czasów, kontrowersyjny z licznymi prawdziwymi fragmentami z doświadczeń autora. Dlatego uważam, że główny bohater może być bliski każdemu nastolatkowi czy może już nawet mężczyźnie, zresztą każdemu.

Paweł Nowak pokazuje jak wygląda życie osoby z odmienną orientacją seksualną, jak ciężko zaakceptować samego siebie, a jeszcze trudniej o tę akceptacje u innych. Moją uwagę zwróciły wątki poświęcone rodzicom Antka. To oni powinni kochać swoje dziecko bezwarunkowo, tymczasem tak nie jest... Poza tym sporo tu także innych ważnych tematów i problemów współczesnego świata.

"Nie wolno, dlaczego nie wolno? - pytałem siebie w myślach. - Przecież nikt nie robi niczego złego, JA NIE ROBIĘ NICZEGO ZŁEGO! CHCĘ TYLKO KOCHAĆ! A rodzina? Ojciec mnie znienawidzi, matka się załamie."

Autor skumulował tu sporo przeróżnych osobowości, postaw i zachowań. Bohaterowie są naprawdę różni i taki też jest ich odbiór przez czytelnika. Jestem pewna, że znajdziecie swojego ulubieńca, ale i też taką postać, którą znienawidzicie.

W trakcie lektury towarzyszy nam całe spektrum emocji i uczuć: śmiech, rozczulenie, zachwyt, podniecenie, smutek, złość, frustracja, irytacja, przerażenie. Będziemy świadkami wzlotów i upadków, słabości, kuszącego wielkomiejskiego świata, błędnych decyzji z ich niebezpiecznymi konsekwencjami, wkraczania w dorosłość, która odziera człowieka z naiwności.

Książka jest pokaźnych rozmiarów, jednak dzięki lekkiemu piórze autora czyta się nadzwyczaj szybko. Fabuła trzyma w napięciu do samego końca, finał zaś pozostawia w osłupieniu.

"Most Ikara" to szczera, odważna, pełna skrajnych emocji powieść, która zmusza do wielu refleksji i przemyśleń, uczy akceptacji i tolerancji, przypomina że każdy ma prawo kochać i być kochanym. Być może ta książka zmieni niejedno spojrzenie na osobę "inną" niż my, ale wcale nie gorszą. Polecam każdemu bez wyjątku!

Każdy człowiek szuka miłości i akceptacji.

Każdy pragnie być kochanym i szanowanym.

Każdy chce zrozumienia i toleranji oraz by akceptowano go takiego jakim jest.

Antek jest dudziestokilkuletnim chłopakiem, który szuka jeszcze siebie i swojej życiowej drogi. Szuka także miłości i akceptacji, których nie zaznał od najbliżych. Jego rodzice nie są tolerancyjni i kiedy dowiadują się, że ich syn jest "inny" niż wszyscy, nie potrafią się z tym pogodzić. Po licznych awanturach, ojciec wyrzuca Antka z domu.Zagubiony i zraniony chłopak, znajduje pocieszenie u swojej przyjaciółki Kaśki - starszej od niego o dwa lata dziewczynie, traktującej go jak brata.

Kiedy sytuacja z rodzicami wciąż się nie poprawia i Antek przeżywa swoje pierwsze zawody miłosne, stawia wszystko na jedną kartę i wyrusza do Warszawy. Wierzy, że tam czeka go nowe, lepsze życie, a Most Świętokrzystki, którego wówczas oglądał przez szklany ekran, miał stać się początkiem jego przygody ze stolicą. Właśnie tu poznaje Grzegorza, który wyciąga do Antka pomocną dłoń.

Lecz czy mężczyzna ma czyste intencje?

Czy życie w wielkim mieście nie przytłoczy naiwnego chłopca?

Czy nie zostanie ON ponownie wykorzystany i zraniony?

A może właśnie tu odnajdzie upragnione szczęście i spokój?

Może właśnie tu odnajdzie swoje miejsce na ziemi i stanie sie w pewnym siebie z mężczyzną?

"Most Ikara" to powieść licząca ponad 600 stron. Mimo tej objętości czyta ją się bardzo szybko. I uprzedzam, że wciaga już od pierwszych stron.

Paweł Nowak @zwyczajnychlopak stworzył trudną i odważną historię.

Pozory niestety często mylą i to, co wydaje się dobre, wcale takie nie jest.

Podobało mi się to, że sytuacja została opisana także z perspektywy rodziców Antka. Wiadomość, że chłopiec jest homoseksualistą jest dla nich ogromnym szokiem. Pragną, by ich syn był "normalny" i robią wszystko, by go uzdrowić. Jednak metody, do jakich się posuwają, są zbyt bolesne.

Czy kiedykolwiek zaakceptują "odmienność" Antka?

Jak potoczą się losy chłopaka?

Jestem tego ogromnie ciekawa.

Gratuluje Autorowi udanego debiutu, a wydawnictwu @wydawnictwo_novaeres za egzemplarz książki

Są takie mosty, z których po portu trzeba się rzucić,

są takie kary, na które człowiek nie zasługuje

i był taki Ikar, które zamiast tańczyć na tęczy, poleciał w stronę słońca..

Są też takie blizny, które rozrywa każde wspomnienie powodów ich powstania,

jest taka miłość, która ma swoje granice

i jest taka bezsilność, z którą trudno sobie poradzić..

„Most Ikara” to świetnie opowiedziana historia młodego chłopaka, Antka, który postanowił zawalczyć o siebie i o swoje marzenia. Napotkał na swojej drodze niejedną ścianę: trudną drogę do samoakceptacji, bezsilność wobec własnych potrzeb i możliwości, brak zrozumienia ze strony rodziców i otoczenia, nieczyste granie na emocjach, brutalną rzeczywistość, smutek i rozczarowanie ludźmi.

Choć Antek jest czasami naiwny, a jego życiowe wybory są niekiedy głupie i nierozsądne, z całą pewnością jest wojownikiem, któremu na własnej skórze przyszło się przekonać, że nie można całe życie uciekać przed sobą, że jest na świecie miłość i przyjaźń i nie należy ciągle spełniać oczekiwań innych.

Czy na swojej drodze do spełnienia, niczym mitologiczny Ikar, Antek wzbił się zbyt wysoko i spadł w przepaść, czy jednak udało mu się unieść na bezpiecznej chmurze marzeń o szczęściu na własnych warunkach?

Żeby się przekonać po prostu trzeba to przeczytać!

„Most Ikara” to mocna książka. To emocjonalny rollercoaster. Porusza, zasmuca, szokuje, zmusza do przemyśleń. Ja jestem pod wrażeniem.

Mam nadzieję, że po lekturze „Mostu Ikara” niektórym ludziom łatwiej przyjdzie na nowo zdefiniować w swoim osobistym słowniku, co znaczy być „normalnym”.

Gratulacje dla Autora – wielowątkowa i wielowymiarowa powieść, świetny debiut literacki, odważny, pouczający i ważny głos wielu zwyczajnych ludzi. Polecam💙.