Cudze życie. Nowy początek

„Cudze życie. Nowy początek” to niesamowicie poruszająca i wzruszająca książka Pawła Nowaka, w której zetknięci zostajemy z dalszymi losami wcześniej poznanych bohaterów. To moment, w którym zostajemy zaprowadzeni na skraj przepaści i sami musimy zdecydować, czy skoczymy, czy też nie. To także opowieść, która zmusza czytelnika do zastanowienia się nad własnym życiem i znaczeniem każdego momentu w nim.

Najważniejszymi w tej części są trzy postacie: Grzegorz, Dorota i Magda. Mimo, że występują również osoby poboczne, które mają znaczenie dla całości opowieści, to właśnie życie tej trójki ich najboleśniej doświadcza. Grzegorz każdego dnia na nowo zadręcza się myślami o Antku, i choć próbuje szukać szczęścia i miłości, to te najwidoczniej nie są mu pisane. Magda, której miłość do Grzegorza z dnia na dzień tylko się pogłębia, znajduje powierniczkę w Dorocie, co prowadzi do stworzenia ciekawej relacji. Jednak te wszystkie wątki przy zakończeniu bledną. To, co autor zafundował nam na ostatnich stronach książki sprawiło, że w pierwszym momencie miałam ochotę napisać do Pawła i zwyzywać go, że tak się nie robi, że to niesprawiedliwe. Jednak po pewnym czasie doszło do mnie, że właśnie tak musiało być, że każdy bohater odnalazł to swoje własne życie w inny sposób.

Dodatkowo styl pisania autora jest wciągający, a język prosty, co sprawia, że powieść jest przystępna dla różnych czytelników. Wartka narracja sprawia, że bardzo trudno oderwać się od lektury, a emocjonalne opisy i rozrywające serce dialogi dodają książce autentycznego charakteru. Zdecydowanie na plus dla mnie jest oznaczenie wiekowe na okładce książki +18. Bez trudu można się dzięki temu zorientować, że nie jest ona odpowiednia dla młodszych czytelników, choćby ze względu na mocne sceny seksualne.

Podsumowując „Cudze życie. Nowy początek” to pozycja, która porusza, inspiruje i skłania do głębszych przemyśleń. Paweł Nowak stworzył dzieło, które zostaje z czytelnikiem na długo po zakończeniu lektury. Polecam ją wszystkim, którzy pragną zastanowić się nad sensem istnienia poprzez pryzmat niezwykłych bohaterów i niepowtarzalnej historii.

Uwielbiam książki Pawła Nowaka. Zachęcona poprzednimi częściami, postanowiłam sięgnąć po kolejną. W żadnym wypadku się nie zawiodłam. Znów nie brakowało poczucia humoru, czy też elementów fantastyki. Osoby lubiące wprowadzenie magii do rzeczywistości będą oczarowane (i to dosłownie). Dobrego humoru w pozycji tej nie brakuje, a więc niejednokrotnie można się pośmiać i nieco przenieść do innego świata. Doceniamy to, ponieważ mamy dosyć swoich codziennych problemów i bardzo chętnie nieco się od nich oderwiemy. Z pomocą Pawła Nowaka jest to możliwe.

Mówi się, żeby nie oceniać książki po okładce, a pomimo tego wielu ludzi właśnie to robi. Choć my sami jesteśmy, jak takie książki, które są oceniane przez środowisko nie przez środek, a właśnie wygląd. Pomimo oceniania innych, nie bierzemy pod uwagę, że dana osoba nie jest tym, za kogo się podaje. Może wygląda idealnie, ale czy jej życie takie jest? A może właśnie ten ubrany ubogo ma je lepsze? A może ktoś wygląda tak, bo życie, a może ktoś go do tego zmusił? Może on chce żyć inaczej, a nie może, bo żyje cudzym życiem? A nie swoim, które tak bardzo chciałby mieć?

Cała seria głęboko wryje się w moją pamięć. Cudze życie – Nowy początek to kontynuacja, którą zapoczątkował Antek, można powiedzieć, że zwyczajny chłopak ze zranioną duszą. Duszą, która chciała zaznać tylko odrobinę miłości. Niestety pomimo tego, że szczęście dopisało młodemu mężczyźnie, to nie mógł się on cieszyć nią zbyt długo. Finał pierwszej części kończy się tragicznie. W drugiej wchodzimy w buty Grzegorza, który nie może sobie poradzić ze śmiercią – już drugiej miłości. Ale to właśnie osoba, której najmniej się spodziewał w swoim życiu, podała – choć niechętnie – dłoń. Grzegorz przeprowadza nas przez swoje życie, pokazując, jak świat okrutnie toleruje osoby homoseksualne. Pokazuje również, że te osoby niczym się nie różnią. A moim zdaniem są wyjątkowe, bo żyją własnym – choć nie zawsze kolorowym – życiem.

Ostatnia część to ta, której najbardziej wyczekiwałam. Gdy zaczęłam czytać początek, nie mogłam się oderwać. Wiele razy musiałam zrobić porządny wydech, bo z nadmiaru wrażeń nieświadomie wstrzymywałam oddech. Autor tak perfekcyjnie przedstawił historię każdego bohatera, że czułam, jakbym była ich częścią. Dosłownie momentami łzy same cisnęły się do oczu. Już nie pamiętam, kiedy książka wywarła na mnie tak wiele emocji, że nie byłam w stanie spokojnie oddychać, gdy przeczytałam jej ostatnie zdania. Naprawdę Paweł Nowak stworzył coś wręcz perfekcyjnego! Zdecydowanie ostatnia część była najlepsza z całej serii. Można wyczuć, że w pisanie wkłada nie tylko ogrom pracy, ale on po prostu oddaje swoje serce całej twórczości.

Osobiście podziwiam autora, bo swoją karierę pisarską rozpoczął z trudnym tematem. Musi mierzyć się z hejtem, bo nie każdemu się podoba takiego typu literatura. I to jest tak zwane ocenianie przez pryzmat społeczeństwa. Uważam, że każdy powinien najpierw zapoznać się z dziełami autora, a potem wypowiadać się na temat.

Bardzo, ale to bardzo polecam Pióro Pawła Nowaka, które pomimo swojej lekkości pozostawia rany na sercu czytelnika. Ciężkie, choć prawdziwe tematy z ludzkiego życia, wiele przemyśleń i wydarzeń, które dają do myślenia, a także ogrom emocji, to właśnie znajdziecie w tej, a także pozostałych książkach autora!

Paweł – Dziękuję ci bardzo! I czekam na kolejne historie!

Chciałabym napisać, że wszyscy bohaterowie poprzednich książek Pawła zmądrzeli, ale nie mogę tego zrobić. Niektórzy stali się jeszcze bardziej zaborczy i pragnęli zmieniać, przestawiać i układać życie innych, zapominając, że w ich własnym dalej jest bałagan. Mam tu na myśli Magdę. Wiem, że kochała Grzegorza, wiem, że chciała dla niego jak najlepiej, ale nie można się zachowywać tak jak robiła to ona. Knucie za plecami innych, nawet dla ich dobra, to nie jest najlepszy pomysł. W właśnie takie pomysły i wtrącanie się do cudzego życia znowu doprowadziły do tragedii.

Książka jest bardzo ale to bardzo emocjonująca. I nie zawsze emocje, które odczuwałam były dobre. Musicie wiedzieć, że czytając "Cudze życie. Nowy początek" doświadczyłam zarówno chwil dobrych, jak i smutku, kończąc na rozgoryczeniu. Choć autor mi zasugerował, że powinnam mieć pod ręką husteczki, to ani razu nie zapłakałam. Za to często byłam zła, ale nie na Pawła, tylko na bezmyślność jego bohaterów. Człowiek podobno uczy się na błędach, ale w tym przypadku życie cudzym życiem kolejny raz przyniosło krwawe żniwa.

Gorąco polecam. Daje do myślenia i chwyta za serce.

Grzegorz z każdej strony dostaje sygnały, by porzucić przeszłość, uporać się ze stratą i ruszyć przed siebie - rozpocząć nowe życie. Jednak czy jest na to gotowy? Boi się zakochać, a każda osoba, którą darzył uczuciem, odeszła, jakby wisiało nad nim fatum śmierci. Dorota postanowiła wziąć sprawy w swoje ręce i na siłę pokierować życiem przyjaciela. Kiedy Wiktor puka do drzwi Grzegorza, z początku wywołuje niechęć i niekoniecznie dobre wspomnienia, ale z każdą wspólnie spędzoną chwilą, odnajduje w nim prowizoryczne szczęście. Niestety nie na długo, bo bycie bogatym człowiekiem, nie zawsze przyciąga miłość. W końcu ktoś porządnie otworzy mu oczy, więc gdy w jego życiu pojawia się Hubert, niespodziewanie oblewa go spokój i chęć pomocy mu.

Czy to wszystko może się dobrze skończyć i czy Grzechorz zasługuje na szczęście?

-------

"Cudze życie. Nowy początek" to książka przepełniona tysiącem emocji, a także kontynuacją losów głównych bohaterów. Autor po raz kolejny mnie zaskoczył, bo historia była jeszcze lepsza niż poprzednia. Chłonęłam wszystko całą sobą i ubolewałam nad życiem bohaterów, nad ich rozterkami i sytuacjami, które ich otaczały, mimo całkiem młodego wieku. Historia Huberta złamała moje serce i na długo pozostanie w mojej pamięci, bo aż zatrzymałam się i z bólem serca myślałam, czy takie rzeczy mogą dziać się w prawdziwym dziecięcym życiu. Przekonałam się, do czego jeden człowiek zdolny jest dla zemsty, a drugi dla braterskiej miłości. Natomiast uszczęsliwanie na siłę, przynosi tylko chwilowe szczęście. Wprowadzenie postaci Huberta, wiele wniosło do tej historii i pozwoliło mieć nadzieję, na lepsze życie oraz na odnalezienie prawdziwego szczęścia. Podobno nadzieja umiera ostatnia i tak właśnie w tej historii się stało.

"Cudze życie. Nowy początek" jest kontynuacją losów bohaterów "Cudzego życia". W zasadzie można czytać tę część osobno, jednak mogą zdarzyć się takie momenty, kiedy trudno zrozumieć postaci i niektóre ich zachowanie. 

Z pośród wszystkich bohaterów chyba największe wrażenie zrobił na mnie Wiktor. I choć to postać negatywna, która dużo namieszała w życiu innych, to podobała mi się jego kreacja. Z kolei Dorota mnie zaskoczyła. W "Moście Ikara" nie wzbudziła mojej sympatii, jednak tu jej przemiana wypadła korzystnie. Tylko czy nie za późno...? Tego to ja już Wam nie zdradzę. Natomiast Grzegorz... może cieszyć się moją ogromną sympatią. Bardzo mu współczułam, że los tak się z nim obszedł. W tym przypadku widzimy, jak ważne jest zrozumienie i rozmowa. 

Tematyka, z jaką mierzy się Paweł Nowak, jest trudna, gdyż spora część naszego społeczeństwa wciąż ma problem z akceptacją homoseksualizmu. A przecież każdy a prawo kochać i być kochanym.

Autor doskonale ukazał to, jak ludzie nie widzą w sobie błędów, a innym je wytykają. Jak zbytnio interesują się cudzym życiem. Dlaczego? Bo wydaje się nam lepsze, łatwiejsze, wartościowsze? Czy można na siłę uszczęśliwiać innych? A może ten ktoś przez to cierpi? Te i wiele innych refleksji spływa na czytelnika podczas tej lektury. 

Tworząc poszczególne sylwetki postaci, autor naprawdę się postarał. Wszedł w ich głowy, myśli i uczucia. Efektem tego jest to, że bazujemy na nierzadko skrajnych emocjach, szczerych, pełnych dramatyzmu wyznaniach i mądrych przemyśleniach. Relacje, jakie łączą bohaterów, są trudne, skomplikowane, niejednoznaczne. 

"Cudze życie. Nowy początek" to spectrum ciężkich decyzji i ich konsekwencji, bólu, cierpienia, tęsknoty, akceptacji i tolerancji, szczerości i zakłamania, ale i trafnych spostrzeżeń. To również konkluzja, że czas nie stoi w miejscu, dlatego trzeba przestać żyć cudzym życiem, a zacząć cenić swoje. Ta powieść wstrząsa dogłębnie, a łzy płyną same...

"Cudze życie. Nowy początek" to kolejna, wartościowa powieść Pawła Nowaka. Tym samym są do dalsze losy bohaterów, których poznaliśmy w "Moście Ikara" oraz "Cudzym życiu".

Najnowsza powieść autora chwyta za gardło i serce. Zmusza do refleksji nie tylko nad życiem, ale także nad samym sobą.

Niestety często jest tak, że dostrzegając cudze błędy, zapominamy o tym, jak wiele popełniamy własnych.

Pragniemy wejść z butami w życie innych, nie zauważając, że nasze ucieka nam między palcami, że oddalamy się od swoich bliskich, zapominamy o ich potrzebach, aż w końcu przyłapujemy się na tym, że tak naprawdę nic o nich nie wiemy.

Cudze życie nas pochłania.

Fascynuje.

I bardziej interesuje niż nasze własne.

Uszczęśliwiamy kogoś na siłę, sami będąc nieszczęśliwymi.

Jednak nie tędy droga.

Wiem. Cudze życie kusi. Kusi swoją innością. Odmiennością. Bo różni się od naszego, które często nas przytłacza.

Czasami pomóc innym jest łatwiej niż sobie, bo wydaje nam się, że tak naprawdę nic już nam nie pomoże. Otaczamy się beznadzieją. Czarnymi myślami. Swoją niedoskonałością.

Dlatego tak łatwo wejść nam w życie innych. Szczególnie, że ono wydaje nam się dużo łatwiejsze. Bardziej wartościowe. Lepsze. Mieszamy w tym życiu, nie zdając sobie sprawy z tego, że swoim zachowaniem doprowadzamy do jeszcze większej katastrofy, że unieszczęśliwiamy innych, zadajemy im ból.

I zanim dotrze to do nas, że robimy źle, okazuje się, że może być już za późno na naprawienie błędów.

Historia Grzegorza, jednego z głównych bohaterów książki "Cudze życie. Nowy początek" jest tą, która sprawiła, że po policzkach pociekły łzy. Nie spodziewałam się takiego obrotu spraw. Nie spodziewałam się takiego zakończenia.

Grzegorz miał naprawdę wszystko.

Doświadczył w życiu naprawdę wiele.

I mimo wszystko, był dobrym człowiekiem, człowiekiem, który odpokutował swoje winy, a którego życie tak potwornie doświadczyło.

Polubiłam Grzegorza całym sercem.

Współczułam mu.

Bo chociaż dane mu było kochać i być kochanym, to jednak czegoś w jego życiu zabrakło...

Zabrakło szczęścia

Zrozumienia

Rozmowy

"Mówi się, że istnieje siedem podstawowych uczuć, które spotykają człowieka, siedem tych, które musi poznać, aby w pełni rozwinąć swoją emocjonalność. Doświadczyć w pełni człowieczeństwa, nauczyć się kochać i nienawidzić. Poza tymi podstawowymi uczuciami, Grzegorz doświadczył jeszcze jednego, jego zdaniem najsilniejszego uczucia, które potrafi zabić miłość lub spotęgować nienawiść. Rozczarowania."

"Cudze życie. Nowy początek." to pewnego rodzaju katharsis każdego z bohaterów. Czy wyciągną oni wnioski że swojego postępowania? Czy nareszcie przestaną żyć cudzym życiem i zaczną doceniać swoje?

Przekonajcie się sami ❤️