Morderstwo o zapachu kawy

Kto z Was ma ochotę się przenieść w czasy studenckie albo dopiero ich zakosztować? Ale ten smak ma posmak kawy a w zasadzie nie smak a zapach. Kto jest kawoszem jak ja ten z większą rozkoszą sięgnie po drugą książkę z serii Marty Moeglich „Morderstwo o zapachu kawy”. Książka obyczajowa, która „trąci” wątkiem kryminalnym ma w osobie Misi, studentki kryminologii na wydziale prawa Uniwersytetu w Leuve, w Belgii, główną bohaterkę. Obraca się ona w zacnym towarzystwie studentów, rodziny i sąsiadki, którzy są zaangażowani w znacznym stopniu w rozwikłanie morderstwa dokonanego na osobie Stefana Reiniera, profesora, geniusza prawa, narcyza i wykładowcy w jednej osobie. Misia, z kilkorgiem znajomych z roku, aby móc zaliczyć przedmiot wykładany przez denata, musi rozwikłać sprawę jego zejścia z tego świata. Pytanie brzmi. Czy im się to uda? Co tak naprawdę zyska ta nieformalna grupa dochodzeniowa? Co ma do stracenia jeśli nieumiejętnie poprowadzi śledztwo i dojdzie do niewłaściwych wniosków. Tego typu pytania mnożą się niczym grzyby po deszczu. Sami członkowie owej grupy, mają sporo tajemnic, które w trakcie śledztwa wychodzą na jaw. Nie bardzo sobie tego życzą ale takie są procedury. takie wymogi śledztwa do których wszyscy muszą się dostosować. I kto może najwięcej stracić na śmierci profesora a kto zyskać. Mnóstwo pytań ale czy na wszystkie dostaniemy odpowiedź?

Książkę czytało mi się dobrze ale dopiero po jakimś czasie, ponieważ po kilku pierwszych rozdziałach uzmysłowiłam sobie, że to drugi tom z serii i brakowało mi znajomości pewnych wątków zawartych w tomie pierwszym, pomimo, że autorka stara się co nieco nakreślić czytelnikowi. niemniej jednak gryzłam się jego nieznajomością i chyba stąd ta początkowa trudność.

Ogólnie zarówno styl, intryga, lekkość i powolne tempo książki wpasowały się w moje gusta i mogę stwierdzić, że spędziłam z książką kilka relaksujących godzin.

Współpraca barterowa z Wydawnictwem Filia.

„Morderstwo o zapachu kawy” to lekki kryminał z nutą powieści obyczajowej i akademickiego klimatu, który łączy zagadkę morderstwa z historią dojrzewania i poszukiwania własnego miejsca w świecie.

Główną bohaterką jest Misia Kuleczka – ambitna studentka elitarnego kierunku, która wiąże swoją przyszłość z pracą w wymiarze sprawiedliwości. Studia mają być dla niej przepustką do stabilności i poczucia sensu. Wszystko zmienia się w chwili, gdy na uczelni ginie jeden z profesorów – charyzmatyczna, ale i budząca kontrowersje gwiazda wydziału. Śmierć wykładowcy uruchamia lawinę pytań, niedomówień i podejrzeń.

Misia, zamiast pozostać biernym obserwatorem, dołącza do nieformalnej grupy śledczej stworzonej przez studentów. Każdy z nich jest inny – pochodzą z różnych środowisk, mają odmienne doświadczenia i własne sekrety. Wspólne dochodzenie staje się nie tylko próbą odkrycia prawdy o morderstwie, lecz także testem wzajemnego zaufania. Z czasem okazuje się, że tajemnice bohaterów mogą mieć większe znaczenie, niż początkowo się wydaje.

Emocje w książce budowane są stopniowo – od ciekawości i niepewności, przez napięcie i podejrzliwość, aż po momenty zwątpienia i lęku. Autorka umiejętnie łączy kryminalną intrygę z wątkami osobistymi, dzięki czemu czytelnik angażuje się nie tylko w rozwiązanie zagadki, ale i w losy bohaterów. Pojawia się także motyw przyjaźni, potrzeby przynależności oraz radzenia sobie z trudną przeszłością.

Styl Marty Moeglich jest lekki, przystępny i dynamiczny. Dialogi brzmią naturalnie, a narracja płynnie prowadzi przez kolejne etapy śledztwa. Autorka dba o tempo akcji, nie przeciążając tekstu nadmiarem opisów. Akademickie tło nadaje historii świeżości, a motyw kawy – obecny symbolicznie i dosłownie – buduje klimat codzienności, w której nagle pojawia się zbrodnia.

Gatunkowo to kryminał młodzieżowo-obyczajowy, skierowany głównie do młodych dorosłych czytelników, studentów i osób lubiących lżejsze zagadki detektywistyczne z wyraźnym wątkiem relacyjnym. Spodoba się tym, którzy cenią historie o grupie bohaterów próbujących wspólnie rozwikłać tajemnicę, a przy okazji dojrzewających emocjonalnie.

Wśród motywów wyraźnie zaznaczają się: dążenie do prawdy, sprawiedliwość, sekret z przeszłości, budowanie zaufania, a także konfrontacja wyobrażeń o idealnym świecie z jego rzeczywistością. To także opowieść o utracie złudzeń i odkrywaniu, że nawet w miejscach uznawanych za elitarne nie brakuje cieni.

„Morderstwo o zapachu kawy” to wciągająca historia z akademickim klimatem, która łączy kryminalną zagadkę z opowieścią o dojrzewaniu i relacjach. To dobra propozycja na wieczór z książką – szczególnie dla tych, którzy lubią tajemnice podane w lżejszej, ale emocjonalnie angażującej formie.

*współpraca reklamowa*

👉Tej książki byłam ciekawa, bo choć to nie bezpośrednia, ale jednak kontynuacja książki "Śmierć i belgijska czekolada". Tym razem na tapecie mamy Misię, której zachciało się zmieniać świat. To połączenie kryminału i obyczajówki, z elementami komedii i amatorskim śledztwem.

👉Choć czytałam poprzednią książkę autorki, to mimo to nie wiedziałam czego się spodziewać. Powieść zaczęła się dość spokojnie, ale co ważniejsze już na wstępie pojawiło się wiele konkretów i elementów wyjaśniających dlaczego Misa znalazła się na tych konkretnych studiach. Pojawiło się lekkie nawiązanie do poprzedniej książki, i jeśli ktoś jej nie czytał to tu już może poczuć pierwszą pokusę, żeby ją nadrobić, a tych pokus będzie więcej. Po tym szybkim i konkretnym wstępie przechodzimy już do zbrodni, dość spektakularnej choć nieco dziwnej i nietypowej, która pociąga za sobą kolejne niestandardowe działania.

👉Autorka opisuje nam tutaj elementy śledztwa, od tych mozolnych i nudnych, poprzez szalone teorie spiskowe, nieporadne działania, spektakularne katastrofy, aż do nietuzinkowego finału, który może zaskakiwać, choć kryminalni wyjadacze nie będą zaskoczeni. Ja dosyć szybko miałam swoje podejrzenia co do sprawcy i choć autorka naprawdę umiejętnie próbowała mnie zmylić, podsuwając inne i przekonujące tropy czy ślady, to jednak moje założenia w większości się sprawdziły, choć na koniec miło mnie zaskoczył.

👉Książka napisana w bardzo dobrym stylu, panuje tutaj porządek, chronologia wydarzeń, prowadzone przez grupę amatorów śledztwo było bardzo ciekawe, nie skupiało się tylko na znalezieniu mordercy, ale też na wartościach, na budowaniu przyjacielskich relacji itp.

👉Książkę polecam, to lekki kryminał, taki trochę obyczajowy, gdzie oprócz śledztwa ważne są też relacje międzyludzkie, gdzie w tle też pojawia się troszkę inna historia. To świetna propozycja dla rozpoczynających swoją przygodę z kryminałami czytelników, ale zagorzali fani zagadek kryminalnych też znajdą tutaj coś dla siebie. To bardzo przyjemna i czytająca się sama historia, którą szczerze polecam.

*olilovesbooks2*

Co skłoniło mnie, by sięgnąć po "Morderstwo o zapachu kawy" zupełnie nieznanej mi dotąd autorki, jaką jest Marta Moeglich? Cóż, odpowiedź jest prosta - lubię kawę i lubię… czytać o morderstwach.

Gdy ginie jeden z profesorów wydziału prawa, na którym studiuje Misia, grupa jego studentów tworzy nieformalną ekipę śledczą, by odkryć, kto stoi za śmiercią wykładowcy.

"Morderstwo o zapachu kawy" okazało się całkiem przyjemną powieścią typu cosy crime, czyli kryminałem kocykowym z wyraźnym motywem dark academia. Nie znajdziecie tu krwawych opisów zbrodni ani naturalistycznych scen oględzin zwłok - autorka skupia się raczej na psychologii postaci i klimacie miejsca, w którym rozgrywa się akcja. Tym miejscem jest prestiżowa belgijska uczelnia wyższa, co dodaje historii eleganckiego, lekko mrocznego sznytu.

Profesor był postacią kontrowersyjną, którą trudno polubić, ale to wciąż nie jest wystarczający powód do morderstwa. Śledztwo prowadzą studenci kryminologii: spostrzegawczy, inteligentni detektywi amatorzy, z którymi łatwo się utożsamić. Ciekawostką jest fakt, że istnieje duże prawdopodobieństwo, że to właśnie w ich gronie znajduje się morderca. Atmosfera jest zdecydowanie lżejsza niż w typowym kryminale, a humor, który od czasu do czasu się pojawia, ma raczej charakter sytuacyjny.

To lekka, klimatyczna lektura, która udowadnia, że czasem dobra intryga kryminalna i garść tajemnic skrywanych za murami uczelni wystarczą, by dobrze się bawić.

„Morderstwo o zapachu kawy” Marty Moeglich to kryminał z wyraźnie zaznaczonym wątkiem obyczajowym, w którym zagadka morderstwa jest równie ważna jak relacje i emocje bohaterów. Autorka nie skupia się wyłącznie na mechanice śledztwa, lecz pokazuje, jak zbrodnia wpływa na życie młodych ludzi, ich przyjaźnie, ambicje, poczucie bezpieczeństwa i zaufanie do świata.

Warstwa kryminalna jest dobrze skonstruowana: tropy pojawiają się stopniowo, napięcie rośnie, a rozwiązanie nie jest oczywiste. Jednak to warstwa obyczajowa nadaje historii głębi. Środowisko akademickie nie jest tu tylko tłem staje się przestrzenią rywalizacji, presji i budowania tożsamości. Bohaterowie dojrzewają na oczach czytelnika, konfrontując się nie tylko z tajemnicą morderstwa, ale też z własnymi słabościami i wyborami.

Tytułowy „zapach kawy” symbolicznie podkreśla kontrast między codziennością a dramatem. Zwykłe rytuały, rozmowy przy kawie, zajęcia, studenckie relacje zostają nagle przerwane przez tragedię. To zderzenie zwyczajności z niepokojem buduje klimat książki i sprawia, że historia wydaje się bliższa a także bardziej realna.

Styl autorki jest przystępny, momentami lekki, co równoważy ciężar tematu. Dialogi brzmią naturalnie, a relacje między bohaterami są wiarygodne i wielowymiarowe. To sprawia, że czytelnik angażuje się nie tylko w rozwiązanie zagadki, ale też w ich osobiste historie.

„Morderstwo o zapachu kawy” to udane połączenie kryminału i powieści obyczajowej dla tych, którzy oprócz intrygi szukają w książce emocji, relacji i psychologicznej głębi.

Czy znacie twórczość Marty Moeglich? Jeżeli nie, to radzę wam szybciutko to nadrobić. Autorka tworzy świetne kocykowe i bardzo przytulne kryminały z wątkami obyczajowymi. Tutaj w "Morderstwie o zapachu kawy" znajdziecie zwłoki, ale nie ma rozlewu krwi. Czyli idealna książka dla wszystkich wrażliwych czytelników. W tej części nasza uwaga skupiona jest na Misi i jej problemach. Gwarantuje wam, że jej historia was zaskoczy. Misia po części zaczyna spełniać moje marzenia. Ona zaczyna studiować kryminalistykę. Ta bohaterka jest po traumatycznych przejściach. W poprzedniej części to jest w "Śmierci i belgijskiej czekoladzie" możecie przeczytać, co spotkało ją, jej brata i bratową.

Wracając do "Morderstwa o zapachu kawy" spotkacie tutaj wyjątkowe śledztwo prowadzone między innymi przez nieformalną grupę początkujących studentów kryminalistyki. Czy poradzą sobie z powierzonym im zadaniem? Czy raczej będą utrudniali śledztwo? Ta sprawa wywróci do góry nogami życie nie jednego studenta. Każdy tutaj skrywa nie jeden sekret. Czy wśród nich znajduje się morderca wyjątkowego profesora? Ta sprawa nie będzie taka prosta. Oczywiście śledząc tę historię i będąc bardzo czujnym, szybko odkryjecie sprawcę. Przynajmniej mi się to udało. Mimo wszystko dobrze bawiłam się podczas czytania. Był jeden moment, w którym polały się moje łzy. Myślałam, że szybko odkrywając prawdę, już nic mnie tutaj nie zaskoczy. A jednak bardzo się myliłam. Końcówka książki bardzo mnie zaskoczyła. Mam nadzieję, że Marta Moeglich pociągnie dalej tę historię. Kto wie, może w kolejnej części lepiej poznamy życie Teodora — brata Misi, a męża Marty, albo ich sąsiadki o imieniu Thérèsa. Swoją drogą muszę wam powiedzieć, że ta starsza pani nie jest typową staruszką. Ma świetny umysł i pomaga naszym bohaterom w ich trudnych i dramatycznych sprawach. Warto ją poznać. Chciałabym mieć taką sąsiadkę, która świetnie gotuje i daje rady na wagę złota.

Świetnie było powrócić do tych postaci i poznać ich dalsze losy. Autorka w bardzo dobry sposób przedstawiła ich sylwetki. Po raz drugi za sprawą Marty Moeglich znalazłam się w wyjątkowej Belgii.

Fabuła jest tak wciągająca, że nie da się odłożyć tej książki, nim nie pozna się zakończenia. A gdy skończycie czytać, będziecie smutni, że tak szybko musicie pożegnać się z Misią i jej rodziną.

Czy jesteście gotowi poznać Misię i jej wszystkie traumatyczne przeżycia?

Recenzja

„Morderstwo o zapachu kawy”

Seria: Mroczna strona

Autor: Marta Moeglich

Wydawnictwo: Wydawnictwo Filia

(Współpraca reklamowa, barter)

"Ta sprawa była tak skomplikowana, miała tyle warstw, które trudno było zrozumieć."

Są historie, które zaczynają się nie od krzyku, lecz od szeptu. Nie uderzają nagłym dramatyzmem, ale powoli, niemal niezauważalnie, osiadają w świadomości czytelnika, by z każdą kolejną stroną zaciskać wokół niego niewidzialną sieć napięcia.

„Morderstwo o zapachu kawy” Marty Moeglich to właśnie taka opowieść, subtelna, nastrojowa i niepokojąco prawdziwa.

To kryminał, który nie próbuje szokować brutalnością. Zamiast tego uwodzi atmosferą, emocjami i tajemnicą ukrytą w codzienności. Bo tutaj zbrodnia nie pachnie krwią. Pachnie kawą. A to czyni ją jeszcze bardziej niepokojącą.

Podczas lektury czułam się bardziej obserwatorką ludzkich emocji niż tylko świadkiem kryminalnej zagadki.

"Morderstwo o zapachu kawy", to intrygujący kryminał osadzony w akademickim świecie, gdzie spokojne studia szybko ustępują miejsca niebezpiecznemu śledztwu. Gdy znienawidzony profesor zostaje otruty kawą we własnym gabinecie, w kręgu podejrzanych znajdują się osoby z najbliższego otoczenia. Misia, młoda studentka kryminologii, zostaje wciągnięta w wir wydarzeń, które wystawią na próbę jej odwagę, intuicję i marzenia o przyszłej karierze.

To wydarzenie staje się początkiem śledztwa, które nie tylko odsłania sekrety akademickiego środowiska, ale również zmusza bohaterów do konfrontacji z samymi sobą. Uczelnia, miejsce, które miało być przestrzenią wiedzy i rozwoju, okazuje się sceną ukrytych napięć, ambicji, rywalizacji i przemilczanych prawd.

Autorka z ogromną precyzją pokazuje, że największe tajemnice nie kryją się w ciemnych zaułkach, lecz w ludzkich sercach.

Największą siłą tej powieści jest jej główna bohaterka.

Misia nie jest genialną detektywką. Nie posiada nadzwyczajnej intuicji ani pewności siebie. Jest młodą kobietą, która wciąż nosi w sobie ślady przeszłości, znanej czytelnikom z poprzedniego tomu, Śmierć i belgijska czekolada. Trauma nie zniknęła. Ona wciąż istnieje, cicha, obecna, wpływająca na jej decyzje, sposób postrzegania świata i relacje z ludźmi.

To właśnie czyni ją tak autentyczną.

Jej udział w śledztwie nie wynika z odwagi czy brawury. Wynika z potrzeby zrozumienia. Potrzeby odzyskania kontroli nad rzeczywistością, która kiedyś odebrała jej poczucie bezpieczeństwa.

Misia wątpi. Popełnia błędy. Boi się. A mimo to idzie naprzód.

I właśnie dlatego czytelnik idzie razem z nią.

Intryga kryminalna została skonstruowana z ogromnym wyczuciem. Nie znajdziemy tu spektakularnych pościgów ani przesadnych zwrotów akcji. Zamiast tego autorka prowadzi czytelnika przez labirynt półprawd, niedopowiedzeń i subtelnych wskazówek.

Każdy bohater coś ukrywa.

Każdy może być winny.

Każdy ma swoją historię.

Podejrzenia zmieniają kierunek, a prawda pozostaje nieuchwytna niemal do samego końca. Autorka umiejętnie igra z oczekiwaniami czytelnika, pozwalając mu wierzyć, że odkrył rozwiązanie, tylko po to, by chwilę później podważyć jego pewność.

To kryminał, który angażuje intelektualnie. Zmusza do myślenia. Do analizowania. Do wątpienia.

Jednak „Morderstwo o zapachu kawy” to nie tylko historia o zbrodni.

To przede wszystkim opowieść o:

-dojrzewaniu utracie złudzeń -konfrontacji z własną przeszłością

-i trudnej drodze do prawdy, tej kryminalnej i tej osobistej

Ogromną rolę odgrywają tu bohaterowie drugoplanowi, wyraziści, niejednoznaczni i autentyczni. Relacje między nimi są pełne napięcia, niedomówień, ale też ciepła i wzajemnego wsparcia. Każda postać wnosi do historii coś istotnego, nadając jej głębię i wiarygodność.

To właśnie dzięki nim ta opowieść żyje.

Najbardziej wyjątkowym elementem tej książki jest jej atmosfera.

Autorka stworzyła historię, która otula czytelnika niczym miękki koc, a jednocześnie nie pozwala mu poczuć się w pełni bezpiecznie. Codzienność miesza się tu z niepokojem. Spokój z napięciem. Ciepło z cieniem.

Tytułowy zapach kawy staje się symbolem tej opowieści, czegoś znajomego, zwyczajnego, a jednocześnie skrywającego głębię i tajemnicę.

To cozy crime w najlepszym wydaniu, inteligentny, emocjonalny i pełen subtelnego napięcia.

Styl Marty Moeglich jest lekki, płynny i niezwykle sugestywny. Autorka nie potrzebuje brutalnych scen ani dramatycznych zwrotów akcji, by przyciągnąć uwagę czytelnika. Jej siłą jest psychologia postaci, atmosfera i emocje.

Każdy rozdział pozostawia niedosyt. Każda scena ma znaczenie. Każde słowo buduje klimat tej historii.

To książka, którą się nie tylko czyta.

To książka, którą się przeżywa.

„Morderstwo o zapachu kawy” to kryminał wyjątkowy. Nastrojowy, inteligentny i pełen emocjonalnej głębi. To historia, która udowadnia, że największe tajemnice nie kryją się w samej zbrodni, lecz w ludziach.

To opowieść o prawdzie. O stracie. O odwadze. O dorastaniu.

I o tym, że czasem najciemniejsze sekrety kryją się tuż obok nas.

Bo gdy zamkniecie tę książkę…

zapach kawy jeszcze przez chwilę pozostanie z Wami.

„Morderstwo o zapachu kawy” to druga powieść wydana nakładem wydawnictwa Filia, napisana przez Martę Moeglich. Jest to drugi tom kryminalnych przygód rodziny Kuleczków. Jednak myślę, że znajomość treści książki „Śmierć i belgijska czekolada” nie jest wymagana. Autorka swoją najnowszą historię napisała w taki sposób, że nieznajomość jej pierwszej książki nie utrudnia czytania i nie burzy całości.

Akcja w „Morderstwie o zapachu kawy” skupia się na Misi i jej podjętych studiach związanych z kryminologią. Na nieszczęście studentów jeden z profesorów ginie. Studenci z grupy Misi mają możliwość dołączenia do nieoficjalnej grupy śledczej pod nadzorem komisarza de Ligne. Czy młodym studentom uda się ustalić przyczynę śmierci profesora Reniera? Czy ktoś ze studentów chciałby jego śmierci?

Dla mnie najnowsza książka Marty Moeglich była na pewno bardziej wciągająca od pierwszej historii (pomimo, iż jest grubsza o kilkadziesiąt stron). Powieść ledwo się zaczęła, a już się skończyła, więc to dobrze świadczy o akcji powieści. Nie ukrywam też, że pomysł na fabułę był ciekawy i oryginalny. Myślę, że autorka dopiero się rozkręca i jest nadzieja na kolejne historie. Aby były tylko lepsze. Czekamy na rezultaty.

To historia bez krwawych i dramatycznych scen, więc tym bardzie może ją czytać każdy czy to wielbiciel powieści obyczajowych, czy kryminalnych, która to będzie odskocznią od mocnych wrażeń.

Morderstwo o zapachu kawy autorstwa Marty Moeglich to powieść, która łączy w sobie elementy kryminału akademickiego, powieści obyczajowej i subtelnej analizy psychologicznej młodych dorosłych wchodzących w świat odpowiedzialności. Już sam tytuł sugeruje atmosferę – z jednej strony intrygę i zbrodnię, z drugiej codzienność studenckiego życia, w której zapach kawy towarzyszy zarówno nocnym rozmowom, jak i nauce do egzaminów.

Główną bohaterką jest Misia Kuleczka – ambitna, pełna nadziei studentka elitarnego kierunku związanego z wymiarem sprawiedliwości. Autorka ciekawie buduje jej portret jako osoby, która w studiach upatruje nie tylko kariery, lecz przede wszystkim sensu życia i poczucia sprawczości. Zderzenie tych idealistycznych wyobrażeń z rzeczywistością stanowi jeden z najmocniejszych punktów książki. Świat akademicki, który miał być przestrzenią zasad i autorytetów, okazuje się miejscem pełnym napięć, rywalizacji i moralnych niejednoznaczności.

Punktem zwrotnym jest śmierć jednego z profesorów – gwiazdy wydziału. Motyw morderstwa uruchamia dynamiczną część fabuły, jednak autorka nie poprzestaje na prostym schemacie „kto zabił?”. Najciekawsze w tej historii jest bowiem to, jak zbrodnia wpływa na relacje między bohaterami. Nieformalna grupa śledcza, do której dołącza Misia, staje się laboratorium ludzkich emocji. Młodzi ludzie, pochodzący z różnych środowisk i noszący w sobie własne tajemnice, muszą nauczyć się współpracować, ufać sobie – a czasem również konfrontować z własnymi słabościami.

Warstwa obyczajowa jest równie istotna jak kryminalna. Pytania o to, czy sekrety bohaterów mają związek ze śmiercią profesora, przeplatają się z refleksjami nad dorastaniem, traumą i próbą odnalezienia swojego miejsca w świecie. Autorka umiejętnie buduje napięcie, stopniowo odsłaniając kolejne elementy układanki, a jednocześnie pozwalając czytelnikowi zbliżyć się do wewnętrznych rozterek Misi. Jej wątpliwości dotyczą nie tylko śledztwa, ale też własnej przyszłości – czy podoła studiom, czy przeszłość nie przekreśli jej planów, czy zdoła zaufać innym.

Styl Marty Moeglich jest przystępny, momentami bardzo obrazowy. Dialogi brzmią naturalnie, a relacje między bohaterami rozwijają się w sposób wiarygodny. Atutem powieści jest także realistyczne oddanie atmosfery studiów – presji, ambicji, ale i potrzeby przynależności. Kryminalna zagadka nie dominuje nad całością, lecz harmonijnie współistnieje z wątkiem dojrzewania.

„Morderstwo o zapachu kawy” to książka, która może zainteresować zarówno miłośników lekkich kryminałów, jak i czytelników szukających historii o młodych ludziach stojących na progu dorosłości. To opowieść o tym, że prawda bywa bardziej złożona, niż się wydaje, a sprawiedliwość – nawet ta studiowana na wykładach – w praktyce wymaga odwagi, empatii i gotowości do zmierzenia się z własnymi lękami.

Misia Kuleczka studiuje na wydziale kryminalistyki, gdzie dochodzi do tajemniczego morderstwa. W swoim gabinecie zostaje odnaleziony martwy profesor, a grupa studentów w ramach zaliczenia przedmiotu ma pomóc w policji w przeprowadzeniu śledztwa. Chcąc nie chcąc, godzą się na to, ponieważ nie mają wyboru, te studia kosztowały ich zbyt wiele wysiłku, by teraz się wycofali. Czy uda im się rozwikłać zagadkę?

Już po imieniu i nazwisku głównej bohaterki można się domyślić, że nie jest to poważny, mrożący krew w żyłach thriller. Jest to komedia kryminalna, która ma to do siebie, że składa się z wielu niedorzeczności i uchodzi jej to płazem. Ten gatunek ma to do siebie, że albo się go lubi, albo nie. Do, której grupy ja należę? Ciężko powiedzieć. Kiedyś chętnie sięgałam po tego typu książki, ale od dłuższego czasu są one dla mnie średnia rozrywką. Nienajgorszą, ale też nie wybitną.

W zasadzie każdy z bohaterów mógł mieć motyw, by wysłać znienawidzonego profesora na tamten świat. Nie należał on do najmilszych osób i choć był inteligentnym człowiekiem, to słynął również z wykorzystywania i gardzenia ludźmi. Ze swojego doktoranta, będącego również jego asystentem, zrobił sobie chłopca na posyłki, wykorzystywał młode studentki obiecując złote góry, czuł się niczym pan świata, a jego śmierć nie wywołała zbyt wielu łez. Kto za tym zabił? Ja wiem i wiedziałam od samego początku. Nie trudno było się domyślić.

Prócz samego wątku kryminalnego, w fabułę wplecione zostały również aspekty obyczajowe, przez co mamy okazję bliżej postać bohaterów. Podobno nie jest to pierwsza tego typu akcja Misi Kuleczki, ale nie wiedziałam o tym, ponieważ nigdy wcześniej nie spotkałam się z twórczością autorki. Nie przeszkadza to jednak w lekturze, ponieważ „Śmierć i belgijska czekolada” opowiada inną historię niż „Morderstwo o zapachu kawy”.

Autorka ma lekkie pióro i książka na pewno przypadnie do gustu osobom szukającym lekkiej, niezobowiązującej lektury, która jednocześnie będzie zawierać w sobie intrygę i śledztwo. To propozycja dla tych, którzy w kryminale bardziej niż dreszczu emocji szukają humoru, przerysowanych postaci i lekkiej zagadki do rozwiązania. To książka, która nie pretenduje do miana ambitnego thrillera, jej siłą jest swoboda, ironia i dystans do opowiadanej historii. Choć dla mnie okazała się jedynie przyjemną, lecz niewymagającą rozrywką, jestem przekonana, że miłośnicy komedii kryminalnych odnajdą w niej dokładnie to, czego oczekują - filiżankę aromatycznej kawy, szczyptę intrygi i sporą dawkę uśmiechu.