Morderstwo nie jest takie proste. Agatha Christie między kryminałem a true crime

Świetnie napisana książka. Bez zbędnego lania wody. Skupia się na podstawowych elementach kryminalistyki w oparciu o twórczość Agathy Christie. Nigdy nie czułem potrzeby zapoznania się z fikcją literacką A.C. ale po tej książki to lektura obowiązkowa do nadrobienia. Cała książka na tyle ciekawa, że w 2 wieczory została przeczytana.

Morderstwo nie jest takie proste to zderzenie true crime z kryminalnymi historiami Agathy Christie. Carla Valentine, specjalistka od medycyny sądowej, zrobiła analizę powieści jednej z najznakomitszych pisarek kryminałów. Czym inspirowała się Agatha Christie? Jak daleko była od prawdy? Gdzie leży granica między nauką a literacką twórczością? Czy aby na pewno Morderstwo nie jest takie proste?

Wszystko zaczyna się od zbrodni…

Autorka zabiera nas w podróż śladami kryminalistycznymi po powieściach, które znamy i kochamy. Zawsze zastanawiałam się, jak bardzo może pozwolić sobie pisarz w trakcie prowadzenia literackiego śledztwa. Agatha Christie słynie z nieprzewidywalnych zwrotów akcji, umiejętnie budowanego napięcia, ale także z tego, że wyprzedzała swoje czasy metodami kryminalistycznymi. Carla Valentine pokazuje nam na przykładach, jak wielka pisarka potrafiła wizualizować coś, bez czego współczesna kryminalistyka nie mogłaby już istnieć. Rękawiczki, odciski palców, badanie trajektorii lotu? Już teraz wydają nam się to standardowe procedury, ale za czasów Agathy Christie kryminalistyka (i kryminologia) dopiero rozkwitały.

„Podobno Agatha prawie nigdy nie wzorowała swoich postaci na prawdziwych osobach, bo dla niej wcale nie wstawały się bardziej realistyczne. Musiała je wymyślać, by móc z nimi robić to, co przyszło jej do głowy. Stawały się czymś w rodzaju marionetek. Gdyby istniały naprawdę, znałaby ich cechy charakteru i proces myślowy, które mogłyby nie pasować do przewidzianych dla nich w opowieści zachowań.”

Bo Morderstwo nie jest takie proste!

Agatha Christie jest przedstawiana właśnie jako pionierka kryminalistyki. Autorka zabiera nas w podróż zbrodni za pomocą ośmiu rozdziałach po sprawach, na jakie każdy dobry detektyw powinien zwracać uwagę na miejscu zbrodni: odciski palców, ślady kryminalistyczne, balistyka, dokumenty i pismo odręczne, odciski broni i ran, analiza plam krwawych, autopsja i toksykologia. Do książki dołączono rewelacyjne zestawienia metod działania morderców w książkach Agathy Christie oraz powieści, w których wykorzystano mapy i schematy pomieszczeń. Na wyróżnienie również zasługuje spora bibliografia, będąca najlepszym dowodem na merytoryczne przygotowanie Carli Valentine. Tak wiele można dowiedzieć się z tej książki! Nie tylko o samej twórczości Christie, ale przede wszystkim ciekawostek związanych z kryminalistyką. Wiedzieliście, że początek „daktyloskopii”, a raczej świadomego używania odcisków palców jako podpisu, miał swoje miejsce u Babilończyków za czasów Hammurabiego? A może zastanawialiście się, czym są listy pisane zatrutym piórem? Albo jakie wielkie zbrodnie w całego świata inspirowały Agathę Christie do kolejnych powieści? Kto próbował naśladować morderców z książek?

True crime vs kryminał.

Zetknięcie się faktów naukowych, kryminalistyki z literacką twórczością to doskonała rozrywka dla fanów nie tylko Agathy Christie. Każdy, kto lubi czytać o zbrodniach, odnajdzie się w Morderstwo nie jest takie proste. Tłumaczenie Jakuba Michalskiego sprawiło, że nie czuje się ciężaru wiedzy i ciekawostek, przez książkę się po prostu płynie, a każde nowinki chłonie jak gąbka. Przekonajcie się, czy istnieje zbrodnia doskonała i dlaczego Christie była wirtuozem kryminalistyki. Bardzo Wam polecam tę kryminalną przygodę!

Carla Valentine "Morderstwo nie jest takie proste. Agatha Christie między kryminałem a true crime." 🖤

Autorka ukończyła studia z zakresu patologii sądowej i przez lata pomagała patologom w sekcji zwłok.

Muszę Wam powiedzieć, że dawno nie czytałam tak interesującej książki.

Choć nie znam książek Agathy Christie to filmowe adaptacje na ich podstawie są mi dobrze znane. Szczególnie te gdzie głównym bohaterem jest detektyw Hercules Poirot.

Christie zaczęła pisać i zdobywać stopniowo popularność na początku XX wieku. Napisała 66 kryminałów i 44 thrillery. Na początku naturalny wybór mordercy stanowiła trucizna. Cyjanek, arszenik czy morfina zdobyły swoją popularność niewątpliwie dzięki autorce. Christie opisywała też te mniej znane, jak esenryna, taksyna, czy kwas szczawiowy.

Książka zawiera mnóstwo cytatów z książek Agathy Christie. Dzięki temu nabrałam autentycznej ochoty na ich przeczytanie.

Autorka dowiodła, że Christie była kompetentną, pracowitą i rzetelną badaczką nowinek kryminalistycznych. Poniekąd wyprzedzała swoją epokę opisując np. zdejmowanie odcisków palców z miejsc zbrodni czy badanie śladów kryminalistycznych.

Moim zdaniem dziedzina patologii to bardzo intrygująca sprawa. Valentine opisuje w sposób zrozumiały dla przeciętnego czytelnika wszelkie zawiłości kryminalistyki. Szczególnie ciekawy jest rozdział o BPA, czyli o analizie plam krwawych (ang. bloodstain pattern analyst), który opiera się w pewnym stopniu na interpretacji.

Christie podczas pisania swoich książek czerpała wiedzę, dzięki konsultacji kolegów po fachu oraz z prawdziwych spraw dotyczących otrucia. Autorka wykazuje, że Agathę możemy zdecydowanie zaliczyć do ekspertów z zakresu analityki i chemii. Miała rozległą wiedzę na temat substancji chemicznych. Przyczyniło się do tego niewątpliwie jej doświadczenie z pracy w ambulatorium. Christie w swoich opisach była niezwykle dokładna w kwestii zapachów trucizn i ich kolorów, a także symptomów ich zażycia.

Książka jest świetnym opracowaniem rodzajów morderstw, które opisywała Christie. Zdecydowanie polecam ją Waszej uwadze.

Carla Valentine, autorka tej pozycji, jest patologiem głęboko zanurzonym w świecie kryminalistyki, ale jest też wielką i wierną fanką twórczości Agathy Christie. W książce tej dostajemy zgrabną analizę wielu powieści Christie, łącznie z małym wprowadzeniem do nauki o morderstwach. Dowiadujemy się o tym jak śledczy wykorzystują wiadomości o odciskach palców, broni, ranach, plamach krwi, truciznach od technicznej, ale bardzo przystępnie przekazanej strony. Oczywiście autorka przybliża nam, w których powieściach Christie jakich metod użyła, jak dawała wskazówki czytelnikom, ale też jak często chciała nas zwieść. Przy tym, jeśli się tego obawiacie, pani Valentine nie zdradza zbyt dużo z poszczególnych fabuł, a więc nawet jeśli nie jesteście zapoznani z całym dorobkiem literackim Agathy, nie będzie to przeszkodą w zapoznaniu się z “Morderstwo nie jest takie proste..” :D Wręcz małe fragmenty i zachwyt autorki nad nimi zachęcą Was do jak najszybszego nadrobienia tych powieści! Do tego dostajemy też troszkę o historii samej kryminalistyki, ale też od ciekawej strony - poznajemy realne przełomowe śledztwa, również z czasów życia i twórczości Christie, które skutkowały powszechnym wprowadzaniem nowych metod w rozwiązywaniu śledztwa. Często sama autorka inspirowała się nimi lub wspominała o nich na kartach swoich książek, więc daje nam to dobry kontekst do wielu z nich. Bardzo przyjemnie czytało się ten hołd Carli Valentine dla Agathy Christie. Bo jak się okazuje nasza królowa kryminałów była bardzo dobrze obeznana z kryminalistyką. W jej powieściach pojawiały się bardzo często najnowsze nowinki z tej dziedziny. Miała rozległą wiedzę, którą nieustannie poprawiała, jej opisy były bardzo poprawne - co do działania trucizny była nawet pochwalona w Pharmaceutical Journal, a jeśli chodzi o parę błędów, które popełniła to wynikały one z ułatwienia narracji, a niektóre zostały poprawione w przyszłych pozycjach. Dzięki temu, że widać naprawdę wielką miłość Valentine do twórczości Christie była to lektura lekka, przyjemna choć o morderczej tematyce. Kontekst historyczny, wstawki z biografii Christie, naukowe podejście sprawiają, że jest to lektura wszechstronna i wyczerpująca, ale przy tym zdecydowanie nie męcząca!