Moralność pani Piontek

Gertruda Poniatowska z domu Piontek, już od bardzo dawna wie, czego chce. Chciała mieć męża lekarz z rodowym nazwiskiem, ma. Chciała mieć syna lekarza, ma 35 – letniego syna ginekologa. Żyje niczym hrabina, porcelana, drogie szpilki. Czego chcieć więcej?

Wszystko zaczyna się sypać, gdy jej ukochany synek Augustyn postanawia w końcu wyprowadzić się z rodzinnego domu. Udaje mu się znaleźć mieszkanie od starszej kobiety, która to samo mieszkanie wynajmuje studentce Ani. I tak Augustyn uciekając od zaborczej matki ląduje w mieszkaniu ze współlokatorką. Raczej nie muszę wspominać, że wyprowadzka ukochanego syna pani Poniatowskiej jest niczym cios w serce. Gertruda za wszelką cenę chce odzyskać syna i w tym ma jej pomóc mąż Romuald. Jednak tak się składa, że pan Poniatowski sam najchętniej uciekłby gdzie pieprz rośnie.

Czy Gertruda sprowadzi syna do domu? Co pani Poniatowska planuje? Czy Augustyn i Ania dogadają się, co do mieszkania? I co będzie robił Romuald?

Ci, co są ze mną już od jakiegoś czasu wiedzą, że uwielbiam twórczość Magdaleny Witkiewicz. Gdy tylko mam na regale jakąś nowość jestem w stanie rzucić swoje dotychczasowe plany i sięgnąć właśnie po książkę tej autorki.

Tym razem pierwsze skrzypce gra Gertruda, chciałaby mieć wszystko pod kontrolą, jednak jej zaborczość i za wszelką cenę dążenie do celu trochę ją gubi. To wszystko sprawia, że jej najbliżsi zwyczajnie chcą od niej uciec. Jednak pani Poniatowska skrywa kilka sekretów, które będą kluczowe w tej historii.

Augustyn, co do niego mam mieszane uczucia. Z jednej strony lekarz ginekolog, z drugiej cały czas pod spódnicą mamusi. Jednak, gdy w końcu decyduje się uwolnić wszystko dzieje się w zastraszającym tempie. Poznaje pewną młodą i ambitną dziewczynę, która pracuje w tym samym szpitalu, co on i wszystko toczy się bardzo szybko.

Pan Romuald, to starszy mężczyzna, który mam wrażenie, że dla świętego spokoju przymyka oczy na wybryki swojej żony. Jednak, gdy nadarza się okazja sam chętnie pędzi do bloku gdzie mieszkanie wynajmuje jego syn. Aczkolwiek wcale nie idzie do syna tylko do sąsiadki, to z nią ma wiele wspólnych tematów do rozmów.

Autorka w tej książce podkreśla jak ważna jest rozmowa w związku oraz, że zazwyczaj jesteśmy wstanie coś docenić dopiero, gdy tego nam zabraknie. Tę historię dosłownie się pochłania. Ja nie byłam w stanie się od niej oderwać i tak przeczytałam ją w ciągu jednego dnia. Powieść jest krótka, styl pisania autorki jest bardzo lekki, a czytanie jej sprawiło mi ogromną przyjemność. Gorąco wam polecam i gwarantuję poprawę humoru oraz mile spędzony czas.

Po twórczość Magdaleny Witkiewicz sięgam w ciemno, bo wiem, że czego nie napisze, to będę zadowolona. Po przecudownej "Opowieści niewiernej", wzruszającej "Pierwszej na liście", niezwykle kobiecej "Szkole żon" oraz słodko-gorzkiej "Awarii małżeńskiej" nadszedł czas na zabawną Moralność pani Piontek.

Gertruda Poniatowska, z domu Piontek, to kobieta w typie hetery, dla której wszystko musi chodzić jak w zegarku - oczywiście zgodnie z jej czasomierzem. Tytułowa bohaterka pochodzi ze wsi, jednak ukrywa to jak tylko może, inwestując w markowe buty oraz drogą porcelanę, do tego niszcząc w zarodku każdy pomysł swojego męża, który jest idealnym przykładem pantoflarza. 35-letni Augustyn, syn Gertrudy oraz Romualda, w końcu postanawia wyprowadzić się od rodziców, co wprawia matkę w osłupienie. Konsekwentnie dąży do realizowania własnych marzeń, nie zważając na protesty mamusi. Nie zawsze wszystko idzie po jego myśli, chociażby wtedy, gdy wynajmuje mieszkanie wraz ze współlokatorem (w zasadzie zgrabną i ładną współlokatorką), jednak kto przejmowałby się takimi błahostkami...

Początkowo byłam przekonana, że Gertruda nie wzbudzi we mnie żadnej sympatii. Jednak nie jest to matka z piekła rodem, jaką można poznać w "Hormonii" czy "Maminsynku" Nataszy Socha. Nie da się ukryć, że aby przetrwać z taką kobietą, należy uzbroić się w anielską cierpliwość i nie zważać na jej irracjonalne pomysły, aczkolwiek sytuacja, w jakiej w końcu znajduje się pani Piontek, pokazuje, że jednak jest to dobry człowiek, któremu zależy na najbliższych, chociaż może nie okazuje tego tak, jak powinna (a do tego łączy nas słabość do szpilek!). W zasadzie polubiłam wszystkich bohaterów tej książki, chociaż nieduża liczba stron nie pozwoliła mi tak mocno zżyć się z postaciami, ale będę miło wspominała nieco zagubionego Romualda, niezłomnego Augustyna, sympatyczną Anitę, zwariowanego Cyryla, zaczytaną Janinę, a także pomysłowe rodzeństwo sąsiadujące z państwem Poniatowskimi.

Owa książka uświadamia, że miłość potrafi być ślepa, co nie znaczy, iż człowiek wyjdzie na tym niezbyt korzystnie. Warto dokonywać wyborów zgodnie z własnymi przekonaniami oraz sumieniem, wszak nikt nie przeżyje za nas życia, a mamy je tylko jedno. Do tego każdy inaczej okazuje bliskim swoją miłość - nie zawsze wygląda to tak, jakbyśmy tego chcieli, jednak nie pozostaje nic innego, jak uszanować i zaakceptować owe sposoby.

"Moralność pani Piontek" to przewidywalna (rozgryzłam każdą sytuację sporo przed tym, jak autorka przedstawiła to czytelnikowi, a jedynym efektem zaskoczenia okazał się związek Anuli - na początku byłam przekonana, że zwiąże się z kimś innym), ciepła i nieco naiwna historia, przepełniona humorem, która potrafi rozweselić człowieka w pochmurne dni. Na szczęście, pomimo tej lekkości, powieść skłania do przemyśleń i uświadomienia sobie kilku istotnych spraw.

[Adres usunięty]

Bohaterowie z udawanym rodowodem mogą również mieć zabawne historie, co starała się udowodnić Magdalena Witkiewicz w jednej ze swoich wcześniejszych książek.

Gertruda Piontek od zawsze uważała, że wieś nie jest dla niej,dlatego gdy tylko nadarzyła się okazja wyprowadziła się do miasta. Poślubiła laryngologa dlatego, że nazywał się Poniatowski, a to z pewnością było nazwisko z rodowodem. Chciała by jej syn także został lekarzem, ale nie przypuszczała, że ginekologiem. Teraz czekało ją jeszcze większe nieszczęście.

W książce jest sporo zbiegów okoliczności, których czytelnik domyśla się na długo wcześniej niż zostaną zdradzone w fabule. Nie jest to jednak kryminał z zagadkami, a zwyczajna powieść obyczajowa. Zabrakło mi jednak większego efektu zaskoczenia. Mimo wszystko, czyta się lekko, choć pojawia się jeden poważniejszy wątek.

,,Moralność pani Piontek" Magdaleny Witkiewicz to pozycja, z którą można przyjemnie spędzić czas, jeśli damy sobie na to szansę.

Chyba zdążyłam już się zakochać w twórczości Pani Magdaleny Witkiewicz. I jak możecie zauważyć coraz częściej czytam jej książki. Jestem z nich bardzo zadowolona. Książka, którą ostatnio czytałam to "Moralność pani Piontek". Tak, Piontek. Jest to kolejna pozycja, przy której świetnie się bawiłam, a jednocześnie wzruszyłam.

"Moralność pani Piontek" to historia ginekologa Augustyna Poniatowskiego i jego upiornej mamuśki, nazywanej przez niego harpią i piranią - Gertrudy Poniatowskiej, z domu Piontek. Gertruda to ekscentryczna kobieta, która zawsze musi postawić na swoim. Jest nadopiekuńczą matką, przewrażliwioną żoną i lekarką. Marzyła o tym, aby jej syn został laryngologiem. Ale że do zawodu zabierał się (cytuję) "od dupy strony" - na złość matce został ginekologiem, z resztą, cieszącym się dobrą opinią. Gertruda ma bzika na punkcie butów, porcelanowych filiżanek i oczywiście swojego syna Augustyna, którego kocha ponad życie. Jednak syn chce w końcu uwolnić się od nadopiekuńczej matki i wyprowadza się z domu. Przez przypadek zamieszkuje z Anulą - studentką marketingu, nazywaną przez Gertrudę zwyczajnie lafiryndą ( prawdę mówiąc, Ania z lafiryndą nie ma nic wspólnego).

Romuald - mąż Gertrudy i ojciec Augustyna, ma dosyć swojej żony. Co rusz wymyśla sposoby, aby pozbyć się żony, a raczej, tak ją zdenerwować, żeby sama od niego odeszła. W tym planie pomaga mu Przebrzydły Cyryl - przyjaciel Augustyna. Cyryl jest częstym gościem w mieszkaniu Augustyna i Anuli, a można nawet powiedzieć, że jest tam częściej niż sam pan ginekolog. Oczywiście ma w tym swój interes.

Specjalistka od szczęśliwych zakończeń mnie nie zawiodła. Czytając lekturę już od pierwszych stron się uśmiechałam, bo jak tu się nie śmiać czytając tak zabawną charakterystykę Gertrudy, która ma bzika na punkcie butów z jak najwyższym obcasem? Nawet do trumny kupiła sobie szpilki! Najwyższe! Dla większego efektu z czerwoną podeszwą, a co!

"Moralność pani Piontek" jest humorystyczną książką, napisaną lekkim, potocznym językiem. Za to właśnie uwielbiam twórczość pani Witkiewicz. Książka wciąga bez reszty, czyta się ją bardzo szybko. Akcja jest bardzo dynamiczna, wręcz galopuje! I to bardzo szybko.

Bardzo podoba mi się sposób, w jaki pani Witkiewicz wykreowała bohaterów. Wprost doskonały, bo każdy z nich jest inny. Gertruda - kobieta z piekła rodem, która zawsze stawia na swoim. W małżeństwie nie jest głową ani szyją - jest tym i tym. Maskuje swoje pochodzenia i wszystkich przekonuje, że pochodzi z TYCH Poniatowskich. Natomiast jej mąż Romuald, to typowy pantoflarz. Nie sprzeciwia się żonie, robi to, co mu każe. Biedaczek boi się nawet powiedzieć, że nie lubi pić kawy z filiżanki, że wolałby ze zwykłego kubka. Zwyczajnie siedzi jak mysz pod miotłą. Augustyn to przeciwieństwo Romualda. Twardo stąpa po ziemi i potrafi sprzeciwić się matce, której nic a nic się to nie podoba.

W lekturze nie oczekujcie tylko śmiechu. Czeka na Was również nutka goryczy. Autorka w powieści porusza trudny i bardzo ważny temat, który skłania do refleksji. Ale o tym nie mogę Wam więcej powiedzieć.

Podsumowując, "Moralność pani Piontek" to humorystyczna książka pełna pomyłek. Jest to powieść z przesłaniem, o miłości i nadopiekuńczości, a również o tym, że zaczynamy coś doceniać wtedy, kiedy możemy to stracić. Lektura bardzo mnie odprężyła i zrelaksowała. Dzięki niej nabrałam apetytu na kolejne powieści pani Witkiewicz. A "Moralność pani Piontek" - książkę słodko - gorzką zdecydowanie polecam!

Świetna, przezabawna, napisana lekko książka. To zdaje się moje pierwsze spotkanie z M. Witkiewicz. Przeczytana w dwa dni. Oczywiście od pewnego momentu można się domyślać zakończenia, ale wcale to nie przeszkadza. Mój nr jeden w tej książce to mąż pani Piontek czyli pan Poniatowski. Świetnie skonstruowana postać, przezabawny, momentami czarny humor. Daję wysoką ocenę

Moralność Pani Piontek przeczytałam ostatnio z polecenia na jednej z grup czytelniczych i nie żałuję ani jednej minuty spędzonej na lekturze. Jest to książka z serii tych cudownych polepszaczy humoru, sprawiająca że zaraz po jej odłożeniu chcemy być lepsi dla siebie i innych. Dzięki tej książce nabrałam sił do moich codziennych nudnych obowiązków i wykonuję je z uśmiechem.

Przepis na komedię romantyczną, która rozbawi do łez zna Magdalena Witkiewicz. Zna i nie zawahała się go użyć w historii zapisanej na kartach książki „Moralność pani Piontek”.

Ta powieść, to komedia w najlepszym wydaniu. Często podczas lektury wybuchać będziemy śmiechem, któremu nie będzie końca. Lecz to nie tylko komedia. To również powieść okraszona romantyczną historią, która skradnie Wasze rozweselone serca.

Gertruda Poniatowska, de domo Piontek to kobieta nieznosząca sprzeciwu. Wszystko musi być po jej myśli. Jej syn Augustyn w swoje trzydzieste piąte urodziny pomyślał, że najwyższy czas ulotnić się od matki. Nie to żeby jej nie kochał. Jednak doszedł do wniosku, że lepiej będzie mu z dala od autorytarnej matki. Jednak rodzicielka nie dopuszcza do siebie myśli, że Augustyn mógłby odejść od niej do innej kobiety – lafiryndy, którą nazwała tak pani Piontek. Ową lafiryndą jest Anula, studentka, która wynajmuje lokum od starszej Pani Halinki. Tak się jednak składa, że Augustyn wynajmuje te same lokum. Młoda studentka po zawodzie miłosnym, już nie tak młody chłopak, który wyrwał się spod skrzydeł apodyktycznej matki oraz jego przyjaciel – podrywacz Cyryl – to mieszanka ciekawych charakterów. A gdy spotkają się one pod jednym dachem, wówczas wszystko może się zdarzyć.

Czeka nas zatem komedia pomyłek, która rozbawi, poprawi humor i doprowadzi do łez. Do rozweselających łez. Lecz nie tylko fabuła jest mocnym punktem tej komedii. Magdalena Witkiewicz stworzyła barwnych bohaterów, których nie sposób zapomnieć. Gertruda, Romuald, Augustyn, pani Halinka, Anula, a może Cyryl, kto najbardziej przypadnie Wam do gustu? Wybór nie jest łatwy, ponieważ każdy z bohaterów ma to coś, co sprawia, że miedzy czytelnikiem a każdym z nich powstaje chemia.

Dodam tylko, że lektura tej komedii powoduje reakcje śmiechu. W zasadzie się temu nie dziwię, ponieważ autorką książki jest Magdalena Witkiewicz, pisarka, która nie raz udowodniła, że niezależnie od gatunku literackiego, w którym porusza się w swej twórczości, zawsze stawia na to, aby czytelnik był zadowolony z lektury. I tak samo jest w przypadku komedii, którą polecam Wam z uśmiechem na twarzy.

Książka „Moralność pani Piontek” ukazała się nakładem Wydawnictwa Filia