Książka trochę nie-poważna, a miejscami owszem...
Główna bohaterka – pani Eustaszyna, mająca tak naprawdę na imię Jadwiga – przedwojenna „ahystokhatka”, jest postacią niesamowitą. Walka ze służbą zdrowia, rewolucje domowe, organizowanie życia męża, loty samolotem, obrót nieruchomościami czy napisanie książki? Wszystko to drobiazgi dla naszej bohaterki. Głównym jej zadaniem jest odgrywanie wiodącej roli w życiu wszystkich znanych jej osób ze szczególnym uwzględnieniem bratanicy męża i jej mężczyzn, czyli jednego nieco safandułowatego inżyniera i jednego bardzo przystojnego lekarza kardiologa. Którego z nich wybierze bratanica? A właściwie – którego z nich wybierze dla niej jej ciocia? Jak pani Eustaszyna przemebluje świat, co zarządzi i czym zaskoczy znanych i nieznanych jej ludzi?
Opisywane tu sytuacje mogły się zdarzyć, albo i nie... Ale czytać o nich trzeba z przymrużeniem oka. Bo po to zostały opisane – żeby rozbawić i nieco rozświetlić szare dni...
Moja bohaterka? Prawie osiemdziesięciolatka, przebojowa, energiczna, postępowa i nowatorska, jakby była o połowę młodsza. Nie ma dla niej nic trudnego, wszystko załatwi, wszystko wie i wszystko umie (jeśli trzeba). Kobieta, jaką każda z nas chciałaby być. Pani Eustaszyna mogłaby być mną w całości, gdyby nie fakt, że ja… nie cierpię gotować. Reszta się zgadza, łącznie z uwielbieniem Adama Małysza.
Maria Ulatowska o bohaterce książki
Maria Ulatowska mieszka w Warszawie i – jak sama przyznaje – urodziła się w ubiegłym wieku. Kocha książki oraz przyrodę, zwierzęta i muzykę klasyczną. Nie znosi chamstwa, niepunktualności, niesolidności i brak poczucia humoru. Pisanie książek jest dla niej niesamowitą przygodą. Snuciem opowieści – tych z życia i tych wymyślonych. Eksploracją własnej wyobraźni. Raczej przyjemną zabawą, niż ciężką pracą. Czymś, co wciąga, wciąga, wciąga… Twierdzi jednak, że w pisaniu książek wyręcza ją klawiatura jej komputera. Stanowczo nie chce zdradzić jego marki.
Jaki jest główny klimat i ton powieści "Przypadki pani Eustaszyny"?
Książka utrzymana jest w lekkim, humorystycznym tonie, który ma na celu rozbawienie czytelnika i poprawę nastroju. Autorka Maria Ulatowska stworzyła opowieść pełną optymizmu, dystansu do rzeczywistości oraz zabawnych perypetii starszej damy o silnym charakterze. Fabuła skupia się na codziennych wyzwaniach przedstawionych z przymrużeniem oka, co czyni lekturę idealną na odprężenie po ciężkim dniu. To doskonała propozycja dla osób szukających literatury obyczajowej pozbawionej mroku i ciężkich tematów społecznych.
Kim jest tytułowa bohaterka i czego można się po niej spodziewać?
Pani Eustaszyna to energiczna, prawie osiemdziesięcioletnia kobieta o arystokratycznych manierach, która z ogromnym zapałem angażuje się w życie swoich bliskich. Jadwiga, bo tak brzmi jej prawdziwe imię, jest postacią nowoczesną, przebojową i niezwykle zaradną, potrafiącą odnaleźć się w każdej sytuacji od lotów samolotem po obrót nieruchomościami. Jej postać udowadnia, że dojrzałość może iść w parze z niespożytą energią oraz ciągłą chęcią do działania i zmieniania świata wokół siebie. Czytelnik obserwuje jej zabawne starcia z systemem ochrony zdrowia oraz próby swatania bratanicy męża z odpowiednimi kandydatami.
Czy "Przypadki pani Eustaszyny" to powieść z ciągłą fabułą czy zbiór opowiadań?
Utwór stanowi spójną powieść obyczajową, w której poszczególne epizody z życia bohaterki łączą się w barwną historię jej codziennych zmagań. Choć książka opisuje różnorodne sytuacje, takie jak domowe rewolucje czy podróże, wszystkie te elementy służą budowaniu pełnego obrazu charakteru głównej bohaterki. Narracja prowadzona jest w sposób wciągający, skupiając się na relacjach międzyludzkich i decyzyjności pani Eustaszyny w sprawach jej rodziny i znajomych. Dzięki takiemu układowi treści czytelnik może płynnie śledzić rozwój wydarzeń i kibicować bohaterce w realizacji jej kolejnych, często zaskakujących pomysłów.
Czego możemy dowiedzieć się o stylu pisarskim Marii Ulatowskiej w tej książce?
Maria Ulatowska posługuje się stylem pełnym ciepła, wysokiej kultury osobistej i charakterystycznego poczucia humoru, który unika wulgarności. Autorka czerpie inspirację z własnych doświadczeń i wyobraźni, co nadaje opowieści autentyczności oraz sprawia, że bohaterka staje się bardzo bliska czytelnikowi. Pisarka kładzie duży nacisk na detale obyczajowe i pozytywne relacje międzyludzkie, tworząc świat przyjazny i pełen życzliwości dla drugiego człowieka. Lektura odzwierciedla pasję autorki do snucia opowieści, które mają rozświetlać szare dni i dawać odbiorcy czystą przyjemność z czytania.
Dla jakiego typu czytelnika książka "Przypadki pani Eustaszyny" może nie być odpowiednim wyborem?
Książka nie będzie satysfakcjonująca dla osób poszukujących mrocznych thrillerów, ciężkich dramatów psychologicznych czy literatury faktu opartej na twardych danych. Ze względu na swój lekki i miejscami celowo niepoważny charakter, może nie przypaść do gustu czytelnikom oczekującym od literatury głębokiej analizy traum lub skomplikowanych intryg kryminalnych. Jest to pozycja stricte rozrywkowa, w której realizm często ustępuje miejsca komizmowi sytuacyjnemu i optymistycznej wizji jesieni życia. Jeśli szukasz lektury pełnej napięcia, brutalności lub pesymistycznych wniosków, ta historia zdecydowanie nie spełni Twoich oczekiwań.
