Mojra. Niczyja wojna 3

Już na samym początku autorka rzuciła nas w ramiona nowej, nieznanej krainy i jej mieszkańców. Wraz z bohaterami odkrywamy jej uroki, jak i sekrety. Znane z wcześniejszych tomów informacje stają się bezużyteczne.

Najgorsze, że zniknęła cała moc, do której czytelnik się przyzwyczaił. A bez niej trudno runicznym funkcjonować. Jako czytelnik też do niej przywykłam i dziwnie było się przestawić na inne tory.

Bez obaw autorka zadbała, by inne sprawy zajęły nam myśli. Dzieje się sporo, kilka nowych faktów wychodzi na jaw i mogłoby się wydawać, że to nic nieznaczące informacje. A okazuje się, że łączą się one z naszą sprawą.

„I nie kłam już więcej, bowiem kłamstwa rodzą bunt, a bunt jest matką wojny. Ty natomiast jesteś córą pokoju, nie zmarnuj tego”.

I nie martwcie się, o starych bohaterach również nie zapomniała, dowiemy się w swoim czasie co u nich słychać. Wszystko zmierza ku wielkiemu finałowi, lecz na niego będziemy musieli jeszcze chwilę poczekać.

Jak zwykle miło spędziłam czas z bohaterami. Wciągająca i pełna akcji historia, która porywa w swój świat i nie pozwala go opuścić, aż nie wypełni się przeznaczenie.

„Niczyja wojna” to trzeci tom cyklu Mojra, cieszy mnie fakt, że jest on obszerny i będę mogła spędzić nieco więcej czasu. Trochę bałam się przyśpieszać i czytać zbyt szybko, bo gdzieś tam w środku czułam, że to będzie niezbyt dobre połączenie. Jak poradzić sobie z długą przerwą? Cieszyłam się, że mogłam udać się do Ratrii i po raz kolejny poznać zupełnie inne zakątki. Czy Ziemie Niczyje nie brzmią interesująco? Muszę Wam powiedzieć, że czekałam właśnie na tą magię i mityczne aspekty historii, a autorka zdawała się usłyszeć moje wołanie. Byłam ciekawa, czy trzeci tom będzie na takim samym, wysokim poziomie, jak poprzedniczki. Muszę Was jednak przestrzec, jeśli raz wejdziecie w świat Mojr będziecie zmuszeni w nim pozostać, a tym samym nie będzie ucieczki.

Główną bohaterką powieści autorstwa Agnieszki Kulbat pod tytułem „Niczyja wojna” jest Rayn, córka skrytobójczyni, która posiada magię runiczną. Przepowiednia złączyła ją z Aidanem, człowiekiem, którego cudem ocaliła. Wiele się stało, zupełnie, jakby to wydarzenie zapoczątkowało wszystko. Walkę, bunt, wojnę i wydarzenia w Namiri, a także to, że runa przeniosła ich na Ziemie Niczyje. To teren chroniony barierą, przetrwać tam nie jest łatwo. Rayn jako kapłanka musi wziąć udział w walkach podziemia. Nie jest to łatwa sprawa, obca ziemia i tak wiele niewiadomych. Wszystko się zmienia, kiedy poznaje Kavrasa. To ówczesny champion, który ma dla Rayn własne ultimatum. Czy dziewczyna skusi się na jego propozycje? Czy sojusz i ratunek jest dla niej ważniejszy niż Aiden? Czy sobie poradzą? Czy Samir utrzyma władzę?

„Niczyja wojna” przedstawia historię, która zaczęła się dość niewinnie i z każdym kolejnym tomem ofiarowuje czytelnikom znacznie więcej. Rany, nie miałam pojęcia, że autorka ma tak bardzo rozwinięty pomysł na świat, a także fabułę dotyczącej Rayn. Bogowie lubią mieszać, a wraz z nimi Agnieszka Kulbat, zaczęłam myśleć o tym, że zawarli jakiś pakt, aby dręczyć bohaterów, a tym samym czytelników. Relacja rozwijająca się między Aidenem i Rayn zaczyna dojrzewać, rozwijać się, przetrwać trudności pojawiające się w zupełnie nowym miejscu. Ciekawa okazała się postać Karvasa, lokalny champion wysunął dość śmiałe żądania. „Niczyja wojna” to znacznie dojrzalsza część, jeśli można ją porównać do poprzednich książek. Uwielbiam tą historię, bohaterów i rozwój, który jest widoczny u autorki. Agnieszka Kulbat ma interesujący zamysł, jakby rozrysowała fabułę, rozłożyła ją na części i skrupulatnie go realizowała. Jej pióro uzależnia, zaczęłam się zastanawiać, czy bogowie nie rzucili jakiejś klątwy na czytelników, ilekroć poznają historię, pragną coraz więcej jej otrzymywać. Uważam, że to świetna książka, dobrze przemyślana, potrafiąca utrzymać ciekawość i emocje.

"Niczyja wojna" to już trzecia część cyklu Mojra autorstwa Agnieszki Kulbat. Po dramatycznym zakończeniu poprzedniej części, nasi bohaterowie zostają przeteleportowani na Ziemie Niczyje. Tam gdzie magia nie ma wstępu, chyba że za zgodą tajemniczych Panien. Kim one są? Czemu magia w tym miejscu nie działa i jak się stąd wydostać? Nasi bohaterowie zrobią wszystko by wrócić do domu, tylko co tam na nich czeka?

Ryan i Aiden, to mieszanka wybuchowa. Łączy ich wiele i równie wiele dzieli. Przeszłość i przyszłość, będą musieli sobie zaufać i zacząć współpracować. Tylko czy tak łatwo odzyskać stracone zaufanie? Teraz to będą ich decyzje, Mojry ani Tytani nie będą im przeszkadzać, tylko jak długo. W końcu ktoś stoi za ich teleportacją. Będą zmuszeni walczyć o wolność. O wolność wszystkich ludzi na Ziemiach Niczyich, to nie ich walka, ale czy na pewno.

Myślałam, że już wiem czego się mogę spodziewać, ale jednak nie, tego co ich tutaj czeka nie dało się przewidzieć. Na każdym kroku coś się dzieje, ciągle spiski, walka, ale to dopiero początek. To jak to wszystko się rozwija, to o co będzie się toczyć walka, jakie będą jej koszty i porażka, która nie wchodzi w grę, to było wręcz genialne. Ale najlepsza była finałową walka, to było fenomenalne. Ten opis, ich umiejętności i współpraca, to było jak skomplikowany taniec z ogniem w tle. Wielkie brawa dla autorki👏.

Muszę wspomnieć jeszcze o jednej postaci, która się tutaj pojawia, chodzi o Kavrasa. Polubiłam tego gościa wprowadzi trochę zamętu😁. Namiesza trochę Ryan w głowie, powkurza Aidena😁, ale ogólnie spoko z niego gość i chętnie poznała bym jego historię😁.

Autorka zastosowała fajny zabieg, najpierw dostajemy historię Ryan i Aidena, a potem przenosimy się do Twierdzy Namiri i obserwujemy wydarzenie po zniknięciu tej dwójki. To było ciekawe, dostajemy wiele kolejnych niewiadomych i pytań, strasznie jestem ciekawa co dalej nam autorka zaserwuje, choć też trochę się boję co może ich jeszcze czekać. Autorka nie oszczędza im niczego, a wręcz przeciwnie podrzuca kolejne kłody pod nogi.

Genialna historia. Każda część coraz lepsza od poprzedniej. Bohaterowie ciekawie się rozwijają, uczucia między nimi czuć od pierwszej części, ale reszcie tutaj coś się dzieje😁. Przeznaczenie, które jest przeciwko nim, ale ja w nich wierzę🥰. Czekam na więcej, a wam gorąco polecam🥰🥰🥰

To już trzeci ale nie ostatni tom serii Mojra.

Akcja przyspiesza jeszcze bardziej, autorka zsyła nam nowe postacie a także nowe zagrożenia.

Pojawiają się także kolejne boginie i teraz pytanie - kto jest pierwowzorem, mojry czy panie?

Komu zaufać, jak wydostać się z bańki, w jakiej znaleźli się Rayn i Aiden?

Nasi bohaterowie muszą się zmagać z nowymi wyzwaniami a także z sobą samym.

Każda decyzja ma wpływ na losy zarówno Rayn, Aidena jak i całego świata, ta para jest pierwszymi przeznaczonymi, którzy zmienili bieg wydarzeń.

Co się stanie dalej?

Czy Mojry i Tytani są już na granicy pokonania czy może faktycznie nie są tacy źli?

Rany jak szybko przeczytałam tę część!

Dużo się w niej działo co pozwoliło na błyskawiczne przejście przez kolejne strony historii, Rayn i Aiden odkrywają swoje uczucia i umiejętności, bowiem znajdują się tam, gdzie nie sięga ich moc.

Utracili runy, czy bezpowrotnie?

Na planszy nowe wyzwania, zagrożenia i... zauroczenia.

Muszę przyznać, że w tym tomie pojawiło się znacznie więcej elementów romantycznych aczkolwiek nie przeszkadzały mi one w odbiorze fabuły.

Podobało mi się rozgraniczenie odnośnie losów Rayn a Aurory i dopiero w drugiej części książki mogliśmy zajrzeć, co adeptka wraz z odmieńcami robi w Ratrii.

Nie obeszło się bez strat podczas wojny jednak coś mi się wydaje, że Venron namiesza.

Tu myślę, że ktoś kombinuje i to bardzo a Elys wydaje mi się zbyt naiwna - mam przeczucie, że naszyjnik i to, z kim jest związany, przyspożą jeszcze kłopotów.

Oby nie było za późno na ewentualny ratunek.

Ciekawa jestem dalszych wydarzeń, kibicuję także Aurorze chociaż mam obawy, czy aby się nie zachłyśnie za bardzo władzą, jaka jej będzie dana.

Jestem bardzo ciekawa, co autorka nam jeszcze zafunduje aczkolwiek chyba bym wolała, by zakończyła na czwartym tomie.

Mimo, że ta seria mi się podoba to jednak stwierdzam, że jak coś trwa za długo to się zaczyna robić męczące i więcej jak 6 tomów to już na pewno nie będzie nic dobrego ale być może zostanę zaskoczona, któż to wie?

Ja sama nie wiem, ile tomów Mojra będzie miała ale na pewno przeczytać planuje każdy z nich.

„Niczyja wojna” to trzecim tom serii Mojra. Jestem zdziwiona jak ta seria przypadła mi do gustu. Każdy tom wydaje się jeszcze lepszy od poprzedniego, jednocześnie cała seria utrzymuje wysoki poziom. Dynamiczna akcja nie zwalnia ani na sekundę, do tego dochodzą sekrety, tajemne sojusze, nieznany świat schowany za barierą, slow burn, który nie dominuje głównego wątku, nowi sprzymierzeńcy, jednak nie od razu wiadomo komu można ufać. W tym tomie dostajemy wiele odpowiedzi dotyczących działania świata, historii Mojr i Tytanów, a także poznajemy nowego przeciwnika, których chowa się w cieniu, działa pod przykrywką innych, jest zły i przebiegły. Nasi bohaterowie mają kolejne trudne zadanie do rozwiązania, a także muszą zweryfikować co do siebie czują. Przez prawie całą książkę śledzimy poczynania głównych bohaterów, jednak końcówka książki przybliża nam losy starych postaci, które zmagają się ze skutkami wojny w Ratrii. Tam również będzie się dużo działo, zawiązują się sojusze, trzeba dojść do równowagi w nowym świecie, a tuż za rogiem czai się kolejne niebezpieczeństwo.