Moja wina. Trylogia winnych. Tom 1. Wydanie filmowe

Pierwsza część trylogii wciągnęła mnie od samego początku i od razu dała mi to, czego szukam w młodzieżowych romansach: intensywne emocje, wyrazistych bohaterów i ten nieuchwytny dreszczyk, który sprawia, że czyta się z wypiekami na twarzy. "Moja wina" to historia Noah — siedemnastolatki, która razem z mamą przenosi się z Kanady do Los Angeles, gdzie matka wychodzi za bogatego, wpływowego mężczyznę. Dziewczyna trafia do zupełnie nowej rzeczywistości, pełnej luksusu, ale  i oczekiwań, które szybko okazują się dla niej przytłaczające.

Największym wyzwaniem staje się jednak Nicolas — dorosły syn nowego męża jej mamy, od tej chwili jej przyrodni brat. Nick jest kwintesencją literackiego „bad boya”: przystojny, pewny siebie, prowadzący podwójne życie i bardzo intrygujący. Ich relacja zaczyna się od złośliwości, sprzeczek i udawanego dystansu, ale napięcie między nimi czuć już od pierwszej sceny. Autorka świetnie buduje tę atmosferę zakazanego zauroczenia, które rośnie mimo wszystkich przeszkód i moralnych granic.

Oprócz wątku romantycznego w powieści pojawia się również subtelnie poprowadzony element z dreszczykiem, nadający całości dodatkowej głębi i podbijający emocje. Wprowadza odrobinę niepokoju, ale w dobrym, fabularnym sensie — tak, że historia staje się pełniejsza i bardziej wielowymiarowa.

"Moja wina" to świetne otwarcie trylogii: dynamiczne, emocjonalne i wciągające. Bohaterowie od razu zdobywają uwagę czytelnika, a napięcie między nimi jest poprowadzone tak, że nie sposób przerwać lektury.

„Moja wina” to moje drugie spotkanie z autorką Mercedes Ron. Przyznam szczerze, że nigdy nie miałam w planach czytać „Trylogii Winnych”, ponieważ wydawało mi się, że będzie to seria totalnie nie w moim klimacie. Swego czasu moja koleżanka z pracy, bardzo mnie do tego namawiała, ale zawsze wymawiałam się tym, że mam jeszcze bardzo dużo innych książek do przeczytania. Jednak kiedy padła propozycja, abym podjęła się współpracy przy tym tytule, stwierdziłam — a co mi tam, działamy! Czy moja spontaniczna decyzja okazała się strzałem w dziesiątkę? Już spieszę z wyjaśnieniem.

Głównymi bohaterami historii są Noah Morgan i Nick Leister. Ona jest siatkarką, która zostaje zmuszona przez swoją matkę do przeprowadzki z Kanady do Los Angeles, by zamieszkać z jej nowym mężem, natomiast on jest synem tego mężczyzny. Ich pierwsze spotkanie zdecydowanie nie należało do udanych, jednak z czasem ich wzajemna nienawiść zaczyna przeradzać się w coś odmiennego. Czy ich rodzice zaakceptują to, że tych dwoje połączy coś innego niż tylko rodzinne koligacje? Po odpowiedź na to pytanie odsyłam was do lektury.

Zacznę od tego, że zdecydowanie będzie to romans idealny dla zdecydowanie młodszych czytelników. Myślę, że nastolatkowie, czy młodzi dorośli byliby zachwyceni lekturą i z pewnością wzdychaliby do głównego bohatera, jednak ja już swoje w życiu przeżyłam i niektóre zachowania są dla mnie sygnałem, że dana relacja jest jeszcze bardzo krucha i niedojrzała. Jednakże nie zmienia do faktu, że z perspektywy głównych bohaterów, czy właśnie młodszych czytelników może być odbierana, jako miłość aż po grób. Chociaż dla czytelników powyżej trzydziestego roku życia będzie raczej bajką, która w prawdziwym świecie nie miałaby racji bytu.

„Moja wina” to debiut literacki Mercedes Ron, więc książka, która tak naprawdę rządzi się własnymi prawami — podobnie jak każdy inny debiut. Są w niej elementy, które są świetne, jak chociażby przedstawienie wątku nielegalnych wyścigów samochodowych, ale są również takie, które starsza, czy bardziej doświadczona autorka z pewnością by wyeliminowała. Bezsensowne bójki, wszechobecny chaos czy nieracjonalne podejmowanie decyzji to tylko niektóre z tych, które sama bym z tej książki wycięła, jednak należy również pamiętać, że bohaterami są jeszcze bardzo młodzi ludzie, więc ich zachowanie może czasami być podyktowane przez buzujące w organizmie hormony.

Niemniej jednak książka sama w sobie nie jest zła, ponieważ autorka napisała ją w tak lekki i przystępny sposób, że właściwie publikacja czyta się sama i szczerze powiedziawszy, nim się obejrzycie, będziecie przewracać ostatnie strony, zastanawiając się, jak to się stało, że tom dobiegł już końca.

Chociaż tak, jak wspominałam, nie jest to lektura, która powaliła mnie na kolana, myślę, że warto ją przeczytać, chociażby po to, żeby skonfrontować ją z ekranizacją, co zamierzam zrobić po przeczytaniu wszystkich trzech tomów.

[współpraca reklamowa]

Halo halo czy ktoś nie słyszał o filmie, który cieszy się ogromną popularnością? Obejrzałam „Moją winę” zaraz po premierze i nie ukrywajmy bardzo polubiłam tę historię. Wiedziałam, że jest to ekranizacja, ale nie mogłam się zebrać do zakupu książek. Teraz jednak dzięki wznowieniu trylogii w nowych okładkach mogłam zapoznać się z historią Noah i Nicka również na papierze - co okazało się dosyć ciężką drogą.

Strasznie czytało mi się te książki. Nie w sensie trudnego języka - w tym przypadku styl pisania autorki jest mega prosty i sprawia zerowe trudności. Wbrew pozorom nie polubiłam się z piórem autorki, jak i z ogólnie sposobem stworzeniem fabuły. Pojawiały się błędy, sytuacje były średnio realne. A bohaterzy? Przysięgam wykreowanie Nicka i Noah porównując do filmu to niebo a ziemia. Nie sądziłam, że zachowanie postaci może mnie tak irytować, ale po prostu oni są infantylnymi hipokrytami, którzy nie potrafią ani ze sobą rozmawiać, ani uczyć się na błędach. Nie polubiłam się z nimi kompletnie i naprawdę było mi z tego powodu przykro. Pierwsza część była jeszcze znośna. W drugiej, pt. „Twoja wina” kręciliśmy się w kółko. Kłótnia -> Pogodzenie, zazwyczaj spowodowane pożądaniem -> Znów kłótnia, było to serio nużące i odechciało mi się nawet oglądać po tym film.

Chciałabym powiedzieć, że polecam zapoznanie się z książkami, ale one do ekranizacji niestety podjazdu nie mają:( Niemniej po obejrzeniu filmów można sięgnąć po te tytuły, nawet dla testu ❤🩹

★★,5/5