Moja mroczna bestia. Grzeszne opowieści. Tom 1

„Moja mroczna bestia” to pierwszy tom serii „Grzeszne opowieści” skupiająca się losach Tariana i Calanthe. ”Tarian Hadez to trzydziestotrzyletni potentat nieruchomości, szef mafii oraz najbardziej rozchwytywany kawaler Nowej Anglii, jednym słowem: bóg. Chociaż określanie go w ten sposób jest z pewnością lekką przesadą, bo gdyby prawdziwe bóstwa istniały, to świat byłby magicznym miejscem, a on wcale nim nie jest. A przynajmniej nie dla mnie. Calanthe Bloom. To ja. Dwudziestoczteroletnia tonąca w długach absolwentka college’u, uzależniona od designerskich butów i podcastów true crime. Do tego florystka z przymusu i singielka z wyboru. Chociaż nie wiodę wymarzonego życia, to entuzjastycznie do tego dążę. Szczególnie w snach, które – po ostatniej pomyłce zaistniałej podczas dostarczania kwiatów – stale nawiedza nie kto inny jak niezwykle tajemniczy Tarian.”

To. Było. Tak. Piekielnie. Dobre. Naprawdę. Sięgnęłam po tą książkę przez zachwyty mojej przyjaciółki, które sprawiły, że byłam nią bardzo zaintrygowana. Jak tylko zaczęłam czytać to przysięgam, nie mogłam się oderwać. Moja szczęka często uderzała o podłogę a ja byłam coraz bardziej zachwycona tą historią. To było moje pierwsze spotkanie z twórczością tej autorki ale na pewno nie ostatnie. Olivia Wildenstein tak płynnie manewruje słowem i opisami, że sprawia, że przez tą książkę się płynie. Zaciera się granica pomiędzy rzeczywistością a fikcją i to jest niesamowite. Dodatkowo to wszystko jest tak genialnie przedstawione, że nie sposób się oderwać od czytania, bo cały czas coś się dzieje. Fabuła skupia się na relacji i losach naszych bohaterów. Gdy w trakcie wypadku (do którego dochodzi niedługi czas po poznaniu naszych bohaterów) Tarian, który ratuje życie Calanthe, zostaje porwany, dosłownie ślad po nim ginie. Nie ma z nim kontaktu i nie wiadomo gdzie jest. Tarian ma moce i jest najmocniejszym przedstawicielem swojego rodzaju, to musicie wiedzieć na start. Oznacza Calanthe swoją runą, która sprawia, że kobieta jest w stanie spotykać się z nim we śnie. Jego lub jej, w zależności, które ściągnie do siebie które. Sam pomysł na tą historię i połączenie mitu o Persefonie i Hadesie z Śpiącą królewną był genialnym pomysłem i jeszcze się z takim nie spotkałam. Co już samo mówi o nieszablonowości tej historii. Autorka wykonała kawał genialnej roboty. Akcja jest ciekawa i nie brakuje jej zwrotów, które sprawiały, że byłam w szoku przez to, co się dzieje. Nawet na chwilę nie zwalnia, bo cały czas coś się dzieje. Bohaterowie szybko skradli moje serce i sprawili, że bardzo im kibicowałam. Tarian nie raz sprawiał, że piszczałam z ekscytacji. Napięcie, jakie wyczuwałam między nimi, doprowadzało do ciarek i ogromnego podekscytowania z mojej strony. Relacja między nimi została świetnie przedstawiona i poprowadzona. „Moja mroczna bestia” to książka, która spodoba się zarówno fanom fantastyki jak i romansu! Gorąco polecam!

Gdy słyszę „retelling”, jestem na tak. Dlatego też z ciekawością spoglądałam w stronę książki Olivii Wildenstein „Moja mroczna bestia”. I choć chwilę mi zajęło, zanim wreszcie wzięłam się za czytanie, to wreszcie mogę podzielić się z Wami wrażeniami.

Calanthe Bloom, po śmierci ojca i w wyniku choroby matki, prowadzi rodzinny biznes – kwiaciarnię. Nie wierzy w magię ani rzekomo boskie rody trzymające władzę; nie interesują jej też ci „wielcy”, nawet gdy dosłownie przejadą jej po palcach. Pomyłka zamówienia, nieoczekiwane spotkanie i kobieta trafia na Tariana Hadeza, co stawia na głowie i w niebezpieczeństwie całe życie jej oraz jej rodziny.

Wielce obiecujące wydało mi się połączenie motywu Śpiącej Królewny oraz mitu o Hadesie i Persefonie. Zresztą lubię jedno i drugie, a jeszcze ta mroczna aura… Początek historii był naprawdę intrygujący i obiecujący, jednak najlepszy okazał się dla mnie motyw snów tworzący fantasmagorie, wprowadzający chaos, chwilami wręcz obłęd, tworząc klimat niczym w filmach Tima Burtona. To właśnie w snach poznajemy postaci, odkrywamy ich sekrety, pragnienia oraz prawdziwie oblicza. Trudnym, ale ciekawym okazał się też wątek straty oraz choroby alzheimera, która dotyka matkę bohaterki. I choć nie było tego za wiele, autorka odmalowuje ból, jaki towarzyszy bliskim osób dotkniętych tym schorzeniem.

W tej książce można znaleźć wiele więcej, jednak to nie dziwi przy takiej ilości stron. Znalazło się tu więc trochę dynamicznej akcji niczym z kinowego ekranu oraz wątek „Mody na sukces” i naprawdę nie przesadzam – w pewnej chwili można było się pogubić w kwestii kto z kim, gdzie i kiedy… I, rzecz jasna, romans. Tak, to romantasy, gdyż ten wątek i relacja między bohaterami są kluczowe. I nawet bym się za wiele nie czepiała, wszak to książka skierowana do czytelników 18+, a tytuł serii „Grzeszne opowieści” mówi sam za siebie, ale nawet jak na mój gust pewne sceny spicy były po prostu niesmaczne (pominę, że to insta love).

Jeśli już się żalę, to jeszcze dodam, że treść spokojnie w kilku miejscach można było skrócić i trochę mi żal, że nie został pociągnięty mocniej wątek Atlantydy – wydaje mi się, że gdzieś pomiędzy wierszami autorka nawiązywała właśnie do tego, ale bez rozwinięcia tej myśli, a szkoda. Za to podobał mi się motyw magicznej Kopalni i wywodzącej się od niej mocy. Bardzo bym chciała, aby ten temat został pociągnięty w kolejnej części.

Polecam Wam także zerknięcie do posłowia, gdzie autorka opowiada o swoich inspiracjach i przesłaniu tej książki, co uważam za ciekawe. A, i jeśli mieliście obawy, to je rozwiewam: Calamity faktycznie nie jest Fallon. 😉

Dawno nie miałam tak mieszanych uczuć w stosunku do żadnej książki... Ale po kolei.

"Moja mroczna bestia" zaczyna się intrygująco, chociaż także nieco przewidywalnie. Tarian, bogaty, przystojny i - oczywiście - niebezpieczny facet, nagle zwraca uwagę na Calanthe, typową szarą myszkę. W tym momencie już wiemy, że ta dwójka pewnie skończy razem, ale nie wyprzedzajmy faktów.

W każdym razie sytuacja się komplikuje, bo Tarian zostaje porwany, ale na szczęście wcześniej przekazuje Calanthe swoją runę - bo gdy był mały, wpadł do randomowej kopalnii, przez co teraz na świecie istnieje magia (to tak w skrócie, ale przyznajcie, że brzmi to komicznie 😆). Calanthe może dzięki tej runie komunikować się z nim w snach. Wiecie, fajna sprawa, bo może pomóc go odszukać, przekazywać mu informacje i być łącznikiem między nim, a jego zaniepokojoną rodziną. Ale nie, szkoda czasu na głupoty, skoro w tym czasie nasi bohaterowie mogą oddawać się fizycznej przyjemności, prawda? 🤦🏻‍♀️

Mam problem, bo o ile czułam się naprawdę zaintrygowana tą historią i - szczególnie na początku - nie mogłam się od niej oderwać, tak później coraz więcej rozwiązań fabularnych mocno mnie irytowało. Ostatecznie nie wczułam się w fabułę, nie polubiłam bohaterów, ani nie poczułam się szczególnie usatysfakcjonowana obiecanym "retellingiem". Często się nudziłam, łapałam za głowę przy niektórych plot twistach i chwilami gubiłam w tym, kto jest po czyjej stronie, jakie w ogóle są strony i o co ten cały konflikt. A zakończenie? Ehh...

Żeby nie było, książka jest całkiem okej, ale po obiecującym początku liczyłam na więcej. Może i nie żałuję spędzonego przy niej czasu, ale jestem pewna, że nie zostanie w mojej pamięci - a tym bardziej w sercu - na długo. A szkoda ☹️

On jest sze­fem mafii. Sze­fem mafii z nad­przy­ro­dzo­ny­mi mo­ca­mi oraz po­czu­ciem urazy...😈 Przedstawiamy Wam książkę "Moja mroczna bestia" czyli powieść fantasy jednej z bardzo lubianych przez nas autorek, która okazała się być totalnym zaskoczeniem! 🤯

Przede wszystkim sam początek historii absolutnie nie zwiastuje tego co ma się lada moment wydarzyć. Pozornie zwykła dziewczyna, która nie ma w życiu najłatwiej - ojciec zmarł, matka zmaga się z zaawansowanym Alzheimerem natomiast sama Calanthe Bloom stara się za wszelką cenę nie dopuścić do upadku ukochanej kwiaciarni rodziców. Przez pewne niefortunne zdarzenie wpada na Tariana Hadeza - najbardziej rozchwytywanego kawalera Nowej Anglii, o którym można byłoby powiedzieć: Bóg we własnej osobie... Że tyle, że prawdziwe bóstwa nie istnieją. Tylko... Czy aby na pewno? 🤔

Przede wszystkim do sięgnięcia po ten tytuł skłoniło nas jedno najważniejsze zdanie "Połączenie Śpiącej królewny oraz mitu o Hadesie i Persefonie w mrocznym wydaniu" i już byłyśmy przekonane, że musimy przeczytać tę historię 😍 Akcja toczyć się będzie nie tylko w świecie w jakim żyją bohaterowie ale i w... ich snach 😎 co uważamy było bardzo ciekawym i oryginalnym pomysłem na poprowadzenie fabuły w kierunku zupełnie dla czytelnika nieznanym oraz zawarcie w historii wielu niewiadomych, które z momentu na moment coraz bardziej pragniemy odkryć 😍

W książce spodziewać się możecie elementów należących do fantastyki, które będą połączone z elementami należącymi do erotyki. Nie myślcie jednak, że wszystko dostaniecie od razu na tacy. Autorka będzie lubiła wodzić Was za nos i np. kiedy w pewnych intymnych sytuacjach przyjdzie co do czego... Pojawi się coś lub ktoś kto przerwie akcję w kulminacyjnym momencie a Wy czasami będziecie mieć ochotę płakać z rozpaczy czekając na kolejną sytuację i spotkanie bohaterów, które znowu będzie stało pod znakiem zapytania...🤣

Jeżeli chodzi o nas uważamy, że była to fajna książka, która potrafiła zaintrygować tajemnicą, jaką kryła za niesztampową fabułą jednakże była to także książka, która posiadała w naszej opinii kilka niedociągnięć. Momentami odnosiłyśmy wrażenie, że autorka chce umieścić w niej zbyt wiele wątków mając bardzo dużo pomysłów na poprowadzenie fabuły. Absolutnie wg. Nas by się nic nie stało gdyby skrócić ją o jakieś 200 stron gdyż książka ta jest prawdziwą cegiełką. Mimo to uważamy, że jest naprawdę warta sięgnięcia i przekonania się samemu jaka przyszłość czeka pewną zwykłą śmiertelniczkę i mężczyznę przypominającego diabła w najczystszej postaci...😈😁

Czy jakaś książka Was pozytywnie zaskoczyła w ostatnim czasie?

Calanthe Bloom to 24-letnia kobieta, która pomaga schorowanej mamie w prowadzeniu kwiaciarni. Mimo, że nie jest lekko stara się wykrzesać uśmiech na twarzy.

Tarian Hadez to 33-letni mężczyzna, zajmujący się wieloma sprawiamy i mający coś, czego chcą inni. Nie, wcale nie chodzi o pieniądze, ale o coś, co przecież nie istnieje, prawda? O magię.

Kiedy przeczytałam opis “Mojej mrocznej bestii” od razu wiedziałam, że muszę ją przeczytać. Byłam zaintrygowana tym, co mogło mnie spotkać w tej historii i szczerze mówiąc się nie zawiodłam. Calanthe i Tarian to bohaterowie wykreowani w naprawdę ciekawy sposób, a motyw “spotkań w śnie” dodawał ich relacji dynamiki. W końcu w prywatnym życiu nie mieli okazji się lepiej poznać, co mogło wszystko skomplikować.

Cała fabuła była ciekawa, chociaż wielu rzeczy można było się domyślić, jednak nie odebrało to chęci czytania. Jedynym, do czego mogę się przyczepić to długość książki. Ma ona nieco ponad 700 stron i szczerze mówiąc na spokojnie można by ją skrócić o ⅓, bo czasami czułam się, jakby wydarzenia stały w miejscu. Uważam, że to dodałoby też całej akcji nieco więcej dynamizmu, którego nieco mi brakowało.

Myślę, że jeśli lubicie romantasy to ta historia może się Wam spodobać, tak jak mi. Nie oczekiwałam po niej plot twistów, gdyż tak jak już pisałam, wielu rzeczy zaczęłam się domyślać w trakcie czytania, ale mimo to, spędziłam z historią Calanthe i Tariana przyjemny czas.

Oczywiście, ja z chęcią przygarnęłabym już drugi tom, bo wiem, kto będzie jego bohaterką, ale muszę mieć potwierdzenie, czy bohaterem będzie ten, którego chcę.

[współpraca reklamowa: wydawnictwo niezwykłe]