Moja krew

Tak nieprzewidywalnej książki to ja dawno nie czytałam. Czytasz i prawie cały czas jest utrzymywane napięcie. Coś, co wydaje się na pozór oczywiste... Mocno zadziwia🤯

Naszą bohaterką jest Clara Lofthus. To córka zwykłego rolnika, która osiągnęła sukces. Jako matka dwójki chłopców oraz... Pani Minister! Wiadomo... Tak wysokie stanowisko wymaga dodatkowej ochrony. Ze względu jednak na swoje tajemnice, Clara odmawia tego przywileju 🤷

Pewnego razu jednak kobieta żałuję tej decyzji. Okazuje się bowiem, że ktoś porywa Jej synów. Zdeterminowana Pani Minister postanawia odnaleźć ich na własną rękę.

💥Kto porwał chłopców?

💥Dlaczego to zrobił?

💥Czy Clara odnajdzie swoje dzieci?

💥Co z Jej karierą?

Niebywe szybko czytało mi się tę książkę. Byłam bardzo podekscytowana każdą kolejną stroną. 🤭

Jedynie zakończenie... Wbiło mnie w fotel. Zbierałam szczękę z podłogi. Takie książki uwielbiam❤Brawo za budowanie cudownego napięcia ❤Oby każda książka taka była ❤

⭐RECENZJA⭐

Clara to samotna matka bliźniaków, która zostaje ministrem sprawiedliwości. Ta funkcja ciągnie za sobą wiele rzeczy, ale najbardziej niebezpieczeństwo. Pewnego dnia w swoim domu znajduje list, a jej synów nie ma. Zaczyna się walka z czasem i chęć odzyskania na czas swoich dzieci. Czy kobieta podoła temu?

〰️

Z autorką @ruthlil miałam już do czynienia przy powieści "Odbiorę Ci wszystko", dlatego zdecydowałam się na sięgniecie po tę książkę. Język i styl napisanej lektury od razu przypadł mi do gustu. Nie czułam żadnego ciężaru, ani nic zbędnego tutaj. Fabuła niby prosta, a jednak wciągająca i trzymająca do samego końca. Niektóre rzeczy mogłyby toczyć się szybciej - wiecie, taka akcja i jej nagłe zwroty! To lubię! Tutaj historia toczyła się tak, jak pisarka sobie zapragnęła, ale przez to troszkę straciła na tym. Podobało mi się bardzo to, jak autorka wplotła w całą tę fabułę ważny temat, a mianowicie temat traumy. Nie będę rozwijać tego, ale za każdym razem jestem wdzięczna pisarkom bądź pisarzom za to, bo to pokazuje jak przeszłość, w której była ta trauma, wpływa na naszą teraźniejszość i przyszłość. Postacie niczego sobie. Nie było tutaj żadnych związanych z nimi "ochów, achów". Byli, bo być musieli, bez nich nie powstałaby ta powieść, ale nic poza tym. Tęsknić za nimi nie będę 😅 Nie spodziewałam się takiego zakończenia, dlatego jeszcze bardziej byłam nim zaskoczona. Myślałam o czymś zupełnie innym, a tu proszę. Ogólnie lekturę odbieram na plus i polecam ją, jak i poprzednią pisarki. Warto wyrobić sobie o nich własne zdanie! Miłego i zaczytanego Wszystkim! 😘

〰️

Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję @wielkalitera 🖤

〰️

Dzisiaj przeniesiemy was w norweski mroczny klimat, a dokładnie w polityczny kryminał, który wywołał w nas wiele różnych emocji.

Zapraszamy na recenzje książki "Moja krew" od Wydawnictwa Wielka litera oraz Ruth Lillegraven.

" Krew z mojej krwi, kość z mojej kości, dusza z mojej duszy"

Clara właśnie została mianowana na stanowisko ministra sprawiedliwości. Jednak nie wszystko jest takie różowe jak się wydaje. Dziewczyna ma wiele wrogów teraźniejszych jak i wrogów związanych z jej dosyć powikłaną przeszłością. Kobieta stara się jednak za wszelką cenę chronić swoją prywatność i odmawia ochrony siebie i dwóch synów ( mąż niedawno utopił się). Pewnego dnia po przyjściu do domu zauważa, że jej synów nie ma w pokoju, zaczyna się martwić i szuka ich. Znajduje jednak list, w którym napisane jest, że Andreas i Nikolai zostali porwani. Czy kobieta odnajdzie synów? W jakich sposób przeszłość wpłynie na jej życie? Odpowiedzi oczywiście możecie poznać czytając tę historię. No, a teraz standardowo kilka słów od nas.

Zaczniemy od początku książki, gdyż po pierwszych stronach zauważyłyśmy, że nie możemy zapamiętać imion w książce, nie mogłyśmy się z początku przyzwyczaić, nie wiemy czy było to spowodowane obcym krajem, czy innymi nazwiskami, ale po prostu musiałyśmy przeczytać jeszcze raz żeby ogarnąć. Ale nie martwcie się już po przeczytaniu kolejnych stron wszystko stawało się jasne. A no i plusik za imię występujące w książce, które ma również w połowie nasza mama, niestety w Polsce nie spotkałyśmy się z takim imieniem.

Książkę czytało nam się bardzo przyjemnie i szybko, język był prosty i pochłaniał czytelnika. Każda kolejna strona sprawiała, że chce się czytać.

Opowieść skierowana jest wprost w ręce czytelników kryminałów i thrillerów, mrocznych historii, które można szybko połknąć. Zwykły czytelnik, który nie jest zainteresowanym mrokiem w książkach też powinien być zadowolony, ponieważ pomimo tego, że przeszłość oraz porwanie dzieci jest straszne, to fabuła nie jest aż taka już mocna.

Jeżeli mówimy już o fabule, to powiemy wam, że ona właśnie wywołała w nas największe emocje, ponieważ początkowo książka bardzo nam się podobała, wątki były ciekawe, bardzo się rozrastały pokazując nam coraz to nowe wydarzenia z którymi związana jest główna bohaterka. Jednak końcówka nas zawiodła, jak dla nas była słaba, jednak jest to nasza opinia i możecie sądzić inaczej. Bardzo chaotyczna.

Akcja toczyła się w taki umiarkowany sposób, opowiadała raczej o przeszłości. Było w niej zawarte wiele uczuć, dziwnych, skomplikowanych jak sama książka.

Klimat powieści utrzymany był w mroku, złych rzeczach, jednak według nas nie był aż taki straszny, jak potrafią być niektóre kryminały. Bardzo przyjemnie się go czytało i to sprawiało, że łagodniał w oczach.

Opowieść przedstawiała szereg cech ludzkich, według nas nawet tych najgorszych, pokazujących jaki powinien być człowiek, nie mówimy, że nie pojawiły się te dobre, a szczególnie jako wspomnienia, jednak przeważały te nacechowane ciemnością.

Główna bohaterka to dosyć skomplikowana osoba, przejawiająca jak dla nas objawy choroby psychicznej, lecz pozostająca zawsze w czujności, waleczna i nie poddająca się, zawsze dążącą do wyznaczonego celu. Wszystkie postacie przedstawione w książce mają swoje tajemnice, które po troszku wychodzą na światło dzienne i to one właśnie je ukształtowały, pokazały jacy są naprawdę.

Podsumowując zachęcamy do przeczytania tego skomplikowanego kryminału, który z pewnością was zaskoczy i zastanowimy się na nowo o co może chodzić. Nam się bardzo podobał. Miłego dnia

Już na wstępie zaznaczam, że będę narzekać na faceta, a kobiecie nic nie zarzucę, niezła zaskoczą co… zróbcie sobie screena zapisujcie, czy co Wam tam w duszy gra.

Fabuła w książce jest dość prosta (zaginięcie, polityczne brudy), ale przy tym wciągająca i zwyczajnie ciekawiło mnie jak ta historia się zakończy. Czego mi zabrakło to trochę tempa. Cała powieść się intrygująco się rozwija tylko w takim strasznie żmudnym tempie i trochę mi to psuło odbiór.

Postać Clary na duży plus ciekawie wykreowana, zdeterminowana bez rozchwiań jak w wiadomym dla Pań przedziale czasowym w trakcie miesiąca…

…

…

O wypłatę mi chodziło, a Wy już pewnie ostrzyłyście kły. O wypłatę, bo nie wiecie wtedy jaki ciuch, kosmetyk, książkę czy gips lub zaprawę murarską zakupić. Nadal Was lubię, poważam, szanuję i tak dalej…
Wracając do Cary, ma swoje demony, ale jej zachowanie jest racjonalne, mimo że działa pod sporą presją. No i zasadniczo szacuneczek dla niej spory, nie mam się o co przyczepić i dziwnie mi z tym… nie polecam tego stanu.

Gorsze wrażenie zrobiła na mnie postać Alexa jest ON drugoplanową albo i trzecioplanową postacią, ale to taki typowy #przegryw ciamajda co podbija do laski, robi jej zadania, a ona na dyskotekę idzie z jego bratem, sąsiadem czy ojcem jeśli jest fanką geriatrii. Postać irytująca i do wymazania, zwyczajnie szkoda prądu…

Książka pod płaszczykiem kryminału dotyka też ważnego tematu, czyli „traumy”, nie powiem czyjej, bo to byłby spojler, a spojler to możecie zakupić do samochodu może być nawet takie fajny ze Stara czy innego Kamaza.

Co do zakończenia to mnie zaskoczyło pozytywnie i wydaje mi się, że mało kto wpadnie na rozwiązanie przed końcem. Dobrze wszystko przemyślane, można się czepiać detali (jednak pewne sytuacje były mało prawdopodobne i tak dalej…), ale to konto miłego człowieka dla miłych ludzi więc tego nie robimy.

Mnie autorka przekonała i coś tam od niej sobie jeszcze przeliteruje bardzo skrupulatnie literka po literce.

[Adres usunięty]

"Moja krew" dzisiaj wskoczyła na półki księgarń i myślę, że nie jedna osoba chętnie ją kupi, ale czy warto po nią sięgnąć? Musiałam sprawdzić, a tę chęć na lekturę miałam już jak zobaczyłam okładkę w zapowiedziach, a po przeczytaniu opisu przepadłam. Co nie znaczy, że mnie zachwyciła, prawda? Ale poprzeczka była postawiona wysoko, wszak to kolejny dreszczowiec tej jesieni, który może okazać się petardą tego roku.

O czym jest ta książka? Całość skupia się na głównej bohaterce, Clarze i jej dwóch synach, bliźniakach. To kobieta, która jest silna, sama sobie radzi jako matka, a do tego obejmuje bardzo ważną funkcję ministra sprawiedliwości. Nie może być łatwo kiedy ktoś jest przekonany o swoich poglądach, broni i ich i w każdym temacie ma swoje zdanie. To może jej zaszkodzić.

Jednak skupiamy się podczas lektury nie tylko na życiu zawodowym Clary, ale także prywatnym, w którym, jak każdy, ma pochowane wiele tajemnic. Ktoś by powiedział, że ma trupy w szafie... pewnie by się zbytnio nie pomylił, ale o tym musicie przekonać się sami podczas czytania. Co ciekawe, nasza główna bohaterka przez swoją przeszłość odmawia przyznania jej ochrony, nie chce pomocy, co odbije się jej czkawką. Dlaczego? Zostają porwani jej synowie i postanawia, że sama ich musi odszukać. Czyżby przyszło jej właśnie zapłacić za swoje grzechy? Czy najwyższą cenę zapłacą dzieci za błędy, przewinienia, za własną matkę?

Zawsze podczas czytania czy oglądania filmu, serialu z wątkiem porwania dzieci zastanawiam się co kieruje rodzicami gdy zakładają z góry, że sobie poradzą sami, że znajdą porwanych, że zapłacą okup i wszystko wróci do normy. Jednak nie można z góry osądzać jeśli się w takiej sytuacji nie było, a bliskim grożą śmiercią. Często irytują mnie tacy bohaterowie, bo mam wrażenie, że są lekkomyślni, naiwni. Nie tym razem. Clara to kobieta, o której śmiało można i bez ogródek powiedzieć, że to baba z jajami. Dlatego razem z nią przeżywałam chwile niepokoju, wręcz namacalnego strachu, bo taki stworzyła autorka. Miałam wrażenie, że to wszystko wydarzyło się naprawdę, bo opisane zostało tak, że ma się nieprzyjemne uczucie, że uczestniczy się w całej gonitwie za życiem dzieciaków, a jednocześnie chce się pomóc głównej bohaterce. Tylko czy warto? Cięzko powiedzieć, kiedy bohater wzbudza w czytelniku całą masę uczuć, ale jednak gdzieś tam w środku czuje się do niego sympatię, a może nawet zaufanie. Gorzej, gdy okazuje się, że niesłusznie, a to pani polityk, więc spodziewać się można po niej wszystkiego, również okropnej manipulacji.

Lubię, gdy w fabule znajduję coś innego, nowego, zaskakującego, a rozwiązanie znajdujące się na końcu historii jest zupełnie nie takie, jak sobie wymyśliłam podczas czytania. W tym przypadku tak właśnie jest. Lubię też happy end'y, ale też książki, w których zakończenie jest obrzydliwe, zalane krwią, kończy historię paskudnie i ciężko się z niego otrząsnąć. Nie powiem Wam jak jest w tym przypadku, musicie się przekonać sami czy na końcu gości uśmiech i ulga, czy załamanie i łzy. Za to powiem, że to rasowy thriller psychologiczny, który warto wrzucić na swoją listę "do przeczytania, pod kocykiem, z kubkiem herbaty, tej jesieni".

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Wielka Litera.