Moja druga młodość

Rycząca 45+

„W wieku 20 lat masz taką twarz, jaką dała ci natura. W wieku 30 - jaką wyrzeźbiło ci życie; a po 50. - na jaką sobie zasłużyłaś” – o prawdziwości tych słów wypowiedzianych przez Coco Chanel przekonuje się wraz z upływem lat każda kobieta. Zdając sobie sprawę z tego, że mamy realny wpływ na nasz wygląd, na to, jak nasze ciało reaguje na kolejne lata, możemy podjąć odpowiednie kroki, by dłużej zachować młodość. Dotyczy to nie tylko wyglądu twarzy, czy – mówiąc szerzej – kondycji fizycznej, ale i psychicznej. Mamy bowiem tyle lat, na ile się czujemy i dlatego w wielu przypadkach mówi się, że „czterdziestka to nowa dwudziestka”, zaś kobiety w tym wieku wielokrotnie zaczynają organizować swoje życie na nowo, świadome swojej kobiecości i swoich wyborów zmieniają drogę zawodową, partnera, powiększają rodziny…

Czy taką „nową dwudziestką” jest Mira Kowal, czterdziestosześcioletnia rozwódka, obdarzona wyjątkowo ciętym językiem, przyciągająca kłopoty i niewłaściwych mężczyzn niczym magnes? Przekonamy się o tym dzięki lekturze rewelacyjnej powieści autorstwa … Miry Kowal. Książka pt. „Moja druga młodość”, opublikowana nakładem Wydawnictwa Dygresje, to doskonały przepis nie tylko na nudę, ale chandrę, na kryzys wieku średniego, kłopoty z dorosłą córką i … na nieudany związek. Napisana z dystansem do przedstawicieli obu płci i do świata powieść, to doskonały przykład tego, że w lekki sposób można pisać o rzeczach poważnych, że mistrzowsko użyta ironia jest wciąż drogą prowadzącą do sukcesu.

Autorka przedstawia nam Mirę w stosunkowo łaskawym dla bohaterki okresie życia. Pogodziła się już z odejściem męża do młodszej, a przynajmniej przestała już pozbawiać go w myślach życia i to na tysiące różnych sposobów. Dorosła już córka Ewelina prowadzi swoje życie i mogłoby się wydawać, że Mira może nareszcie zająć się sobą, oddawać się swoim pasjom i spędzać czas w taki sposób, jaki lubi. Tyle tylko, że jej pasje nie są jeszcze w pełni sprecyzowane, wolny czas spędzany na spotkaniach z przyjaciółkami oznacza nadchodzące kłopoty, zaś córka dokonuje błędnych – zdaniem bohaterki – wyborów, które spędzają jej sen z powiek. Bo jak tu myśleć o sobie, kiedy latorośl przedstawia przyszłego męża w wieku swojego ojca? Co z tego, że przystojnego, szarmanckiego i o zadowalającej (oględnie mówiąc) sytuacji materialnej?

Jakby mało było jeszcze kłopotów z przyszłym zięciem Jeremim, to Mira ma jeszcze na karku dziwacznego starego kawalera, historyka mieszkającego wciąż z mamusią i namiętnie degustującego naleweczki, a także swoje przyjaciółki – Sabinę i Krysię. Ta druga zresztą jest inicjatorką przemiany Miry w prawdziwie świadomą swojego piękna i seksualności kobietę, ale także sprawczynią prawdziwych problemów. Jeśli do tego dodamy jeszcze pomysły Miry na zarabianie, otrzymujemy mieszankę wybuchową!

Jeśli chcecie poznać kobietę, która na lokalnym targu szuka specjalistów od czarnej roboty, która każdego poranka napawa się widokiem własnoręcznie zniekształconej twarzy męża widocznej na zdjęciu (tak, Mira zdaje sobie sprawę, że dorysowanie mu wystającego zęba było dziecinne), która rozpoczynając pracę jako opiekunka do dzieci, kończy dniówkę jako porywaczka i złodziejka, to z pewnością dobrze trafiliście. Nie pożałujecie zarówno tej znajomości, jak i lektury książki, która wzbudza ataki niekontrolowanego śmiechu i która działa lepiej, niż tabliczka czekolady. Autorka sprawnie posługując się językiem, stworzyła nie tylko interesującą fabułę, ale przede wszystkim wspaniałe dialogi, pełne czarnego humoru, ironii, a także bohaterów z krwi i kości, w niczym nie przypominających wiotkich i nijakich laleczek z papier-mâché. Bohaterowie Miry Kowal kochają i nienawidzą, przeżywają chwilę uniesień i smutku, z równym zapałem planują zemstę, jak i odwdzięczają się za okazaną dobroć. Nic zatem dziwnego, że szybko stają się nam bliscy, zaś my zaczynamy żyć ich problemami, codziennymi wydarzeniami z ich życia. To wszystko sprawia, że powieść „Moja druga młodość” jest doskonałym wyborem niezależnie od pory roku, godziny, stanu konta czy kondycji psychicznej. To książka, którą powinno się przepisywać w charakterze lekarstwa, zaś Mira Kowal jest autorką, na której kolejne powieści czekać będę odtąd z niecierpliwością.

Justyna Gul

Qultura słowa

Mira znajduje się między czterdziestką a pięćdziesiątką w metryce. Ma dorosłą córkę, byłego męża i niereformowalne przyjaciółki. W jej życiu pojawia się też niechciany zięć oraz zdziwaczały wędkarz. Połączenie losów bohaterów to prawdziwy galimatias i cyrk na kółkach.

Początkowo byłam nastawiona do tej książki bardzo sceptycznie. Całość wydawała mi się wymuszona, wszystkie historie jakby na siłę zabawne, a brak zdań złożonych sprawiał, że każdy zwrot brzmiał jak wystrzał karabinu. Z czasem jednak przyzwyczaiłam się do stylu autorki i zaczęłam się dobrze bawić. Ba! Nawet czułam się rozbawiana podczas lektury tej powieści.

Zawsze powtarzam, że uwielbiam „bohaterki – wariatki”, takie zakręcone, zabawne, naiwne, niezdarne postacie, które co chwilę przypadkowo ładują się w kłopoty i śmieszne historie. Mira jednak pobiła wszystkie kobiety z książek, które do tej pory przeczytałam. Popada w konflikt z prawem, daje się wciągnąć w najdziwniejsze pomysły przyjaciółek, traci głowę dla pewnego mężczyzny, robi głupoty po alkoholu (bez niego zresztą też) i wprost nie da się jej nie lubić. Jej przyjaciółki nie są wcale lepsze, ich siła nasila się, gdy spotykają się ze sobą i wpadają na kolejny genialny pomysł. Mam wrażenie, że jedynymi w miarę myślącymi postaciami są Ewelina i Jeremi – córka i przyszły zięć Miry. Nadają oni równowagę w tym świecie wariatów.

Ta niespełna trzystustronicowa książka, to pozycja idealna dla damskiej części czytelników. Poprawi humor po ciężkim dniu, odpręży i pomoże uciec od zmartwień. Jej bohaterowie są komiczni, a akcja nieustane mknie do przodu. Bez przerwy coś się dzieje, ale ten chaos jest bardzo dobrze przemyślany. „Moja druga młodość”, to komedia pomyłek, pełna niedomówień, przekręconych faktów oraz komicznych gagów. Koniecznie musicie ją przeczytać!