Ścieranie kurzu z pudeł z rękopisami, segregowanie ubrań, coraz pewniejsze otwieranie kopert z listami i w końcu – rozczytywanie notatek z sesji terapeutycznych.
Tak wygląda śledztwo w poszukiwaniu dowodów miłości amerykańskiej pisarki Carson McCullers do innych kobiet. Kobiet, które jej biografowie konsekwentnie i z uporem nazywali „przyjaciółkami”, „współlokatorkami”, „towarzyszkami podróży”.
W przypadku queerowych historii miłosnych historycy domagają się dowodów, jakich nigdy nie żądają od związków heteroseksualnych. Jenn Shapland nie szuka odpowiedzi na pytanie, czy Carson była lesbijką, bo w jej archiwum nie brakuje świadectw, które to potwierdzą. Autorka chce się dowiedzieć, jak lesbijki budowały swoją tożsamość w czasach, gdy ich odmienność zbywano milczeniem bądź nazywano „wrodzonym zaburzeniem”.
Moja autobiografia Carson McCullers to pełna buntu i niepozbawiona humoru kronika poszukiwania prawdy i wypełniania luk w pamięci, języku i tożsamości. Z migotliwych odłamków życia swojej ukochanej pisarki Jenn Shapland buduje intymny i zarazem odważny pamiętnik własnego coming outu.
O książce
Shapland, sama lesbijka, wchodzi między ślady życia swojej bohaterki jak na miejsce zbrodni: ostrożna i czujna, ufająca jednak własnemu queerowemu doświadczeniu. Potwierdzając jej miłości do kobiet, potwierdza samą siebie. Pokochałam tę książkę.
Renata Lis
To okupiona ogromnym wysiłkiem analiza tego, w jaki sposób szukamy prawdy o sobie i innych – drogami, które często bywają trudne, które otwierają się przed nami dzięki przebłyskom […]. Książka Shapland to rodzaj doskonałego rozliczenia; chciałoby się, by było takich więcej.
The New York Times Book Review
Shapland łączy szczerą autoanalizę i odsłanianie własnej przeszłości z tworzeniem wnikliwego portretu pisarki, która wyznała, że jej miłości były „niedotykalne”, a jej uczucia „niewypowiadalne”. Przepełniona wrażliwością kronika poszukiwania prawdy przez biografkę.
Kirkus Reviews
Piękna opowieść o tym, jak najlepsi pisarze wyrażają najgłębsze tajemnice serca.
Library Journal
Bezpretensjonalny, poruszający zapis miłości na marginesach.
The New Yorker
Podążanie za Shapland występującą w roli detektywa to wielka przyjemność, a tajemnica, którą postanawia rozwikłać, należy do tych najtrudniejszych: jak zrozumieć i wyjasnić luki w cudzym języku, cudzej historii i tożsamości?
The Los Angeles Review of Books
Ta porywająca książka to po trosze list od fanki, po trosze opowieść detektywistyczna, a po trosze bezkompromisowe sprostowanie.
The New York Review of Books
Ta książka pokazuje, jak ignorowało się i nadal ignoruje queerową historię kobiet. To osobista, poruszająca, przekraczająca granice gatunków relacja z literackiego odkrycia.
Book Riot, przyznając książce Shapland tytuł najlepszej książki 2020 roku
Ta książka to zarazem zapis własnego coming outu, jak i wnikliwe studium obsesji na punkcie pisarki z Georgii, która zasłynęła czułymi portretami odmieńców.
The Atlanta Journal-Constitution
Czy "Moja autobiografia Carson McCullers" to tradycyjna biografia opisująca życie pisarki chronologicznie?
To nie jest klasyczna biografia, lecz hybryda eseju, reportażu śledczego i pamiętnika autorki. Jenn Shapland przeplata losy McCullers z własnym procesem odkrywania tożsamości, tworząc nieliniową opowieść o szukaniu prawdy. Autorka odrzuca suchy ton akademicki na rzecz osobistego zaangażowania i emocjonalnej bliskości z opisywaną bohaterką. Taka konstrukcja sprawia, że czytelnik aktywnie uczestniczy w procesie odkrywania celowo zatajonych faktów historycznych.
Dla kogo ta książka może okazać się nieodpowiednim wyborem?
Książka nie jest odpowiednia dla osób szukających wyłącznie faktograficznego, suchego kalendarium życia Carson McCullers. Ze względu na silnie zarysowany wątek osobisty Jenn Shapland, czytelnicy oczekujący obiektywnego dystansu biograficznego mogą poczuć się przytłoczeni subiektywizmem narracji. Publikacja ta porusza bardzo konkretną tematykę queerową, co czyni ją pozycją niszową, skupioną na problematyce wykluczenia i tożsamości. Nie jest to również właściwy wybór dla czytelników unikających w literaturze tematów związanych z orientacją seksualną i emancypacją.
W jaki sposób Jenn Shapland analizuje materiały archiwalne dotyczące życia Carson McCullers?
Shapland opiera swoją narrację na wnikliwej analizie listów, ubrań i notatek z sesji terapeutycznych pisarki. Autorka wychodzi poza oficjalne dokumenty, szukając śladów miłości do kobiet, które wcześniejsi biografowie celowo pomijali lub bagatelizowali. Każdy odnaleziony przedmiot staje się dla niej kluczowym dowodem w sprawie o przywrócenie bohaterce jej prawdziwej tożsamości. Dzięki temu czytelnik poznaje od kulis pracę archiwisty, który musi mierzyć się z systemowymi lukami w pamięci historycznej.
Czy treść skupia się bardziej na analizie dzieł literackich czy na prywatności pisarki?
Publikacja koncentruje się przede wszystkim na prywatnym, intymnym życiu pisarki oraz jej relacjach z innymi kobietami. Zamiast drobiazgowej analizy tekstów literackich, autorka bada emocjonalne i tożsamościowe tło, które ukształtowało twórczość McCullers. Książka rzuca nowe światło na to, jak ukrywana orientacja wpływała na poczucie wyobcowania bohaterki znane z jej słynnych powieści. Jest to głębokie studium psychologiczne, które pozwala lepiej zrozumieć osobiste motywacje stojące za literackim dorobkiem autorki.
Jaki styl narracji dominuje w tej publikacji łączącej biografię z osobistym wyznaniem?
Narracja ma charakter intymnego wyznania połączonego z literackim śledztwem o wysokim ładunku emocjonalnym. Autorka posługuje się językiem pełnym wrażliwości, często bezpośrednio analizując własne odczucia w kontekście odkryć archiwalnych. Styl ten jest odważny i bezkompromisowy, szczególnie w fragmentach dotyczących coming outu samej Jenn Shapland. Dzięki takiemu podejściu publikacja zyskuje autentyczność i staje się żywym dialogiem między dwiema kobietami z różnych epok.
