Modlitwa do Boga Złego. Kapłan Wiedzy. Tom 2

To już drugi tom przygód fantastycznej ekipy, która złego się nie boi, a jak trzeba to jedno drugiego chronić będzie choćby za cenę życia. Wracamy do Krzysztofa, który w poprzedniej części został obdarzony niewyobrażalną mocą jaką jest wiedza, ale o tym to już wiecie, jeżeli czytaliście 1 tom.

Do naszej ekipy dołączy tajemniczy chłopiec, który został znaleziony pod domem naszej cudownej punkowej pary, czyli Bzdeta i Cipuchy. Chłopiec, mimo że wygląda jak każdy inny nastolatek okazuje się, że chłopiec jest w niebezpieczeństwie i szukają go bezwzględni ludzie którzy chcą go zabić. Jeden minus tej części! Dlaczego jest taka krótka ja się pytam? No tak mi szybko minęło, że teraz muszę czekać na trzeci tom, żeby dowiedzieć się jak potoczyły się losy naszych bohaterów.

Oczywiście cała akcja i poziom według mnie zachowany na tym samym poziomie, mimo że książka cieńsza od 1 tomu. Nowi bohaterowie, nowa rzeczywistość oraz zakrzywiona czasoprzestrzeń, która spowoduje, że przyjdzie zmagać się z czym nowym, nieznanym. Tak jak w poprzednim tomie nie zabrakło humoru, spisków, pościgów, podróży i tajemnic, które mogą okazać się dość mocno obciążające. Musze również napisać, że do ekipy dołączył min Czesio. No osoba, która z humorem i niezłą ciętą ripostą dorównuje naszej kolorowej parze.

Polecam czytać po kolei tę serię, żeby zrozumieć motyw postępowania naszych bohaterów i wiedzieć jaką trudną drogę mają do pokonania. Jeżeli jesteście fanami audiobooków to podkreślam ze lektor Filip Kosior dodał do tej serii coś cudownego i magicznego za to plus.

Za ten egzemplarz również dziękuje Wydawnictwu 5WHY PROMOTION. Czekam na trzeci tom oraz marzy mi się kontynuacja przygód naszych przyjaciół.

Gdzieś na kompletnym odludziu, pewne małżeństwo na progu swoich drzwi znajduje nieprzytomnego i dziwnie ubranego chłopca. Niemal natychmiast sprowadzają dla niego pomoc w postaci ich przyjaciółki, która jest lekarką. Kobieta szybko orientuje się, że coś dziwnego jest w przybyszu, zaczynając od anatomii poprzez mentalność chłopca. Nikt nie zdaje sobie sprawy z tego, że jest on śmiertelnym niebezpieczeństwem dla podążających za nim potężnych i groźnych ludzi.

Do akcji wkracza Kapłan Wiedzy wraz z zawodowa zabójczynią Kaiku.

Drugi tom zdecydowanie bardzo podpasował moim gustom. Był dla mnie dużo lżejszą historią, tak samo bogatą w dobrych bohaterów jak poprzedni tom. Wykreowanie dziecka w zupełnie innej odsłonie niż powinna być, jest bardzo odważnym i ciekawym eksperymentem. Pierwsza część książki co prawda nie zaskakuje, ale druga część zdecydowanie wciąga w wir czytelnictwa. Dzieje się dużo więcej i jest znacznie ciekawiej.

Bardzo wciągająca lektura. Jeżeli przebrniecie przez pierwszy tom, to drugi będzie ogromną przyjemnością.

Powiem wam, że jako thriller jest to bardzo zaskakująca pozycja. Niespotykana w wielu powieściach jest mieszanka gatunków literackich, których tutaj autor używa. On nie boi się stworzyć postaci dość młodej o bardzo kontrowersyjnej urodzie. Już pierwszy rzut oka na chłopca znalezionego przed domem pewnego małżeństwa budzi ich niepokój. Niby dziecko, ale znacząco odbiega od normy nie tylko wyglądu, ale i zachowania, nie wspominając o anatomii. Nie jest również ubrany jak inne dzieci, co budzi zdziwienie i lekki przerażenie. Wypowiadam się o nim jako o dziecku, choć jest to nastoletni chłopiec. Czy jesteście ciekawi dlaczego? Tą sprawę bada tutaj ich znajoma lekarka, która nie spotkała się dotąd z tak dziwnym zjawiskiem. W późniejszym czasie wyjdzie na jaw, że będzie on poszukiwany i niekoniecznie będzie chodziło o zamknięcie go w celi. Unicestwienie, to bardziej znaczące słowo. Czy jednak możliwe, by był ktoś taki na świecie, kto będzie władał niespotykanymi mocami? Dzięki dobroci autora pojawią się tu także inne postacie, które będą zwolennikami? Czy jednak pomoc z ich strony okaże się użyteczna? Czy faktycznie zależy im na dobru tego chłopca, czy sami mają w tym swój cel? A może zwyczajnie stoją po tej samej stronie, a niesamowicie groźny przeciwnik jest ich wspólnym wrogiem?

Słuchajcie, mnie to zawsze w książkach zadziwiają imiona bohaterów. Tutaj autor ma niezwykłą wyobraźnię na ten temat. Bohaterowie potrafią wchodzić do umysłów innych i na podstawie tych informacji działać. Niby opowieść bardzo niepokojąca, choć niekiedy nie wyczuwałam ich strachu. Stresowali się tylko walką przed walką, a jeśli było do niej trochę czasu, to nawet sobie żartowali. Miłe było to, że cokolwiek planowali my o tym czytaliśmy, więc sami mogliśmy wysnuwać dalsze wnioski. Momentami było dość duszno od atmosfery, jaka panowała w danej chwili, jednak to przechodziło. Jakby sam autor chciał nam dać odetchnąć przed kolejnym starciem.

Mi się książka podobała i czekam na kolejną część!

Cudowne dziecko

Bzdet i Cipucha, bohaterowie poznani w pierwszym tomie, na progu swojego domu znajdują nieprzytomnego chłopca, ubranego w dziwny strój. Zaniepokojeni wzywają na pomoc swoją przyjaciółkę, doktor Olę Sambierską, którą również poznaliśmy w pierwszym tomie. Wspólnie odkrywają, że ów chłopak jest ciekawym przypadkiem medycznym, bowiem mentalnie jak i anatomicznie różni się od zwykłego chłopca w jego wieku. Chłopiec jest wyjątkowy i przez to znalazł się na celowniku ludzi, którzy nie cofną się przed niczym, by go unicestwić. Na szczęście z pomocą cudownemu dziecko przyjdzie Kapłan Wiedzy, czyli główny bohater Kapłana, Krzysztof Lorent i Haiku, kiedyś zawodowa zabójczyni, dziś towarzyszka Lorenta. Wspólnie będą musieli zmierzyć się z zupełnie nowym przeciwnikiem, groźniejszym niż niegdyś Aurelici.

Modlitwa do boga złego to ciekawa kontynuacja losów Krzysztofa i Haiku. Fajnie jest powrócić do ich świata, dowiedzieć się co u nich słychać, co porabiają. Autor wprowadza do uniwersum nowych bohaterów, Yovitę, cudownego chłopca i ścigającego go Tyhrona z pomocnikami, a także Czesia Dybcię, który wprowadza element humorystyczny, podobnie jak Bzdet i Cipucha w pierwszym tomie. Sam wątek tego wyjątkowego chłopca jest ciekawy, akcja toczy się szybko, książkę pochłania się raz dwa, ale sama nie wiem, czegoś mi tu brakowało. Może właśnie autor zbyt szybko poprowadził i rozwiązał akcję, bo ten tom w porównaniu z pierwszym jest krótszy. Czuję lekki niedosyt, bo wiecie, przeczytałam i miałam w głowie jedną myśl, i co tu już wszystko, to koniec książki, myślę, że rozumiecie co mam na myśli. Czytało mi się świetnie i ten tom, autor sprawnie posługuję się słowem pisanym, ma dobre pióro, ale pierwszy tom zachwycił mnie bardziej. Przede mną jeszcze trzeci tom i mam nadzieję, że zachwyci mnie jak Kapłan i będzie doskonałym zamknięciem całej trylogii.

Czy polecam Wam ten tom? Jak najbardziej, jeśli lubicie pomieszanie gatunków, sensację z science fiction to coś dla Was, ale czytajcie zachowując kolejność tomów, wtedy będziecie mieli pełny obraz bohaterów i ich losów. Ja czekam na tom trzeci i cieszę się, że poznałam twórczość pana Krzysztofa.

Za egzemplarz do recenzji dziękuję #5WHYPROMOTION.

Pięć lat później. Pięć lat względnego spokoju, aż tu nagle nie wiadomo skąd, pojawia się on… Tajemniczy dziwny chłopiec, który zjawia się znikąd. Co więcej. Okazuje się, że to nie jest zwykły nastolatek… Powracamy do bohaterów z pierwszej części i okazuje się, że po raz kolejny czycha na nich ogromne niebezpieczeństwo…

Kryminał i thriller z elementami przygodowo sensacyjnymi, naszpikowany historycznymi wydarzeniami. Okraszona jest również elementami komedii oraz sporą dawką fantastyki, dzięki czemu bije od niej niepowtarzalny klimat, który wyróżnia się na tle innych dotąd znanych mi serii.

Tak jak i w poprzednim tomie, tak również tutaj potrzebujemy maksymalnego skupienia przy czytaniu, ponieważ jest w niej dużo równoległych wątków i dynamiczna akcja pędzi w bardzo szybkim tempie pobudzając wyobraźnię czytelnika.

Tutaj również autor serwuje nam niejednokrotnie elementy zaskoczenia. Poznamy kolejne kontynenty i ich historię, a także zwyczaje jakie tam panują. Jest w niej dużo opisów, ale jest o połowę krótsza, dzięki czemu nie musiałam jej rozkładać na kilka podejść i lepiej było mi się wgryźć w fabułę.

Dzięki chłopcu przez całą książkę towarzyszy nam uczucie niepokoju i tajemnicy. A samo zakończenie, pomimo tego, że wiele wyjaśnia, daje nam również otwartą furtkę do kolejnej części i zachęca do sięgnięcia po nią… Ta cześć bardziej przypadła mi do gustu i z przyjemnością będę czekać na kolejny tom.

„Modlitwa do Boga złego”… to historia, w której autor zaskakuje czytelnika kolejny raz. Tu nie tylko tytuł jest frapujący, ale również treść… i to bardzo. Pierwsza część serii „Kapłan” już ogromnie mnie zaskoczyła połączeniem świata realnego z fikcją, tutaj Krzysztof Kotowski oferuje czytelnikowi jeszcze większą dawkę zdziwienia.

Ekscentryczne małżeństwo, Bzdet i Cipucha, znajdują przed drzwiami swojego domu nieprzytomnego chłopca. Już na pierwszy rzut oka widać, że jest zupełnie inny niż jego rówieśnicy. O pomoc niezwłocznie proszą Aleksandrę, lekarkę i zarazem ich przyjaciółkę. Z każdą kolejną chwilą okazuje się jak owy młodzieniec różni się anatomicznie, czy w kwestii zachowania od innych. Staje się on istną zagadką. Do akcji wkracza Krzysztof Lorent z pomocą Haiku, która wcześniej była zawodową zabójczyni, a teraz pomaga Kapłanowi Wiedzy. Co ich spotka, z jakimi wrogami przyjdzie im się zmierzyć?

Tym razem autor zafascynował mnie opowieścią o „zakazanej” wyspie Sentinel w archipelagu Andamanów w Zatoce Bengalskiej. Mieszka tam jedno z izolowanych plemion, które do tej pory żyje jak ludzie 40 tysięcy lat temu 😱 (szok i niedowierzanie). To właśnie na tej wyspie ma miejsce kulminacja całej historii, która niesamowicie mnie pochłonęła, a co najgorsze… skończyła się w takim momencie, że już chciałabym się dowiedzieć co będzie dalej.

Tym razem miałam momentami wrażenie jakby znalazła się w filmie „Piąty element”, który swoją drogą bardzo lubię.

Jeśli macie ochotę na solidną dawkę niecodzienności, szaleństwa to coś totalnie dla Was. Wartka akcja, niepewność, strach, tajemnica, odmienność, zwroty akcji to wszystko tu znajdziecie. Dodatkowo nie można tu jednoznacznie określić z jakim gatunkiem literackim mamy do czynienia.. fantastyka, trochę thrillera, kryminału… co Wy na to? 😉

🗡 MODLITWA DO BOGA ZŁEGO to drugi tom serii KAPŁAN od Krzysztofa Kotowskiego. Recenzję pierwszego tomu możecie znaleźć na profilu tak więc serdecznie zapraszam!

🗡 Jeśli o mnie chodzi, to ta część była nawet lepsza niż poprzednia! Pojawiają się znani już bohaterowie, ale tym razem czeka ich jeszcze bardziej szalona przygoda, którą śledziłam z zainteresowaniem.

🗡 Bohaterowie na swojej drodze spotykają chłopca, który pochodzi z nieco innego wymiaru naszego świata, gdzie ewolucja przebiega nieco inaczej, więc różni się np. ilością organów - świetny pomysł, prawda? Do tego na chłopca poluje zły pan z jego świata, a pomóc mogą mu jedynie Kapłan i przyjaciele.

🗡 Czytało się szybciutko i bardzo przyjemnie. Osobiście wolałabym nieco więcej akcji, ale też nie jest tak, że się nudziłam. No i mam wrażenie, że wszystko było mniej chaotyczne niż w pierwszym tomie, więc to również na plus. Zakończenie oczywiście wzbudziło moją ciekawość i chętnie poznam kolejne tomy.

🗡 Krzysztof Kotowski w świetny sposób łączy gatunki, wymyśla oryginalne wątki i kreuje ciekawych bohaterów. Nic tylko czytać kochani!

Współpraca: #5whypromotion 💙

,,Modlitwa do boga złego" to drugi tom recenzowanego przeze mnie w marcu ,,Kapłana".

Akcja książki rozpoczyna się w momencie, gdy pewne małżeństwo znajduje przed swoim położonym na uboczu domem tajemniczego nastolatka. Wygląda i zachowuje się on bardzo nietypowo, więc gospodarze proszą o pomoc znajomą lekarkę - Aleksandrę Sambierską.

Wkrótce okazuje się, że znaleziony w ogrodzie chłopak różni się od zwykłych ludzi zarówno pod względem psychicznym, jak i anatomicznym. Po pierwszej udanej próbie kontaktu nastolatek komunikuje pilną potrzebę zobaczenia się z Krzysztofem Lorentem, czyli Kapłanem Wiedzy. Czy dojdzie do spotkania? Co wspólnego mogą mieć ze sobą Kapłan i tajemniczy przybysz? Czy ma to jakiś związek z potężnym bractwem Aurelitów, które pięć lat temu było dla Krzysztofa i jego przyjaciół źródłem wielu problemów?

🗡️⚔️

Książka zaintrygowała mnie już od pierwszych stron, zapewne za sprawą pojawienia się tajemniczego chłopca. Z zaciekawieniem śledziłam losy znanych mi już postaci, a także tych nowych.

Autor po raz kolejny zaprezentował ciekawą mieszankę gatunkową, którą trudno przyrównać do jakiejkolwiek innej powieści. Muszę jednak przyznać, że momentami poczucie humoru niektórych postaci i ich sposób wysławiania się były dla mnie nieco męczące. Jest to oczywiście rzecz gustu, ale odjęcie kilku zbędnych wulgaryzmów i zmniejszenie liczby ironicznych wypowiedzi obniżyłyby mój poziom rozdrażnienia.

Bardzo przypadł mi do gustu motyw podróży pojawiający się w ostatnich rozdziałach, a zakończenie sprawiło, że mam ochotę sięgnąć po kolejny tom i dowiedzieć się, jak autor zamierza zakończyć serię.

Objętościowo część ta jest prawie dwa razy krótsza od poprzedniej. W mojej ocenie jest to zmiana na dobre, ponieważ lektura mi się nie dłużyła, co zwiększyło moją chęć sięgnięcia po kontynuację.

RECENZJA „Modlitwa do Boga złego” Krzysztof Kotowski.

Jest to kontynuacja „Kapłana” o którym pisałam tutaj —>

Po pierwszym tomie miałam dość mieszane uczucia, ale byłam ciekawa, jak historia potoczy się dalej.

Druga część była o niebo lepsza!

Akcja toczyła się tak szybko, że nie spostrzegłam jak skończyłam i zostało mi teraz już tylko czekać na tom 3 i na to, jak wszystko się zakończy!

Postaci wykreowane przez Kotowskiego nie tylko zakorzeniły się, ale i rozkwitły z wielką mocą na stronach „Modlitwy…” co bardzo mnie ucieszyło. Bohaterzy, którzy byli ujęci w pierwszym tomie mam wrażenie, że dość w okrojonej wersji - tutaj mają pole do manewru. Podobało mi się również to, że dołączył kolejny „główny” bohater i nie tylko on - ale, ale! Bez spoilerów.

Jeśli czytaliście tom 1 i nie do końca do was przemówił, to zachęcam i tak sięgnąć po tom 2.

Zdecydowanie dla mnie 9/10!

———-

#krzysztofkotowski

#5whypromotion

#kapłan

#kaplan

#modlitwadobogazlego

#modlitwadobogazłego

Drugi tom "Kapłana", to okazja do kolejnego spotkania z ulubionymi postaciami z pierwszej części.

Aleksandra Sambierska zostaje "po znajomości" wezwana na pomoc. Zaprzyjaźnione małżeństwo, które kilka lat wcześniej udzieliło jej i Kapłanowi nieocenionej pomocy, znalazło przed swoim, znajdującym się w środku lasu domem, dziwnego chłopca. Chłopak mocno wystraszony, dziwnie ubrany, nie komunikujący się po polsku nagle zemdlał pod ich drzwiami. Ola ponownie naraża się na kłopoty w pracy i spieszy na ratunek. Okazuje się, że nie tylko zachowanie chłopca jest dziwne. Odziany jest w ubranie przylegające niczym druga skóra, ma nietypowe serce i dodatkowe narządy, a do tego potrafi porozumiewać się przy pomocy telepatii. W ten sposób przekazuje, że chce się spotkać z Kapłanem. Krzysztof Lorent pędzący spokojne życie wśród Indian przyjeżdża na wezwanie przyjaciół. I znów mamy do czynienia z zaskakującymi wydarzeniami, a trup ściele się gęsto.

Ta część wydaje mi się jeszcze bardziej skomplikowana i zagmatwana niż poprzednia, ale mimo to wciągająca bez reszty. Z niecierpliwością czekam na tom trzeci.

‘Modlitwa do Boga Złego’ to drugi tom trylogii zatytułowanej ‘Kapłan’ autorstwa Krzysztofa Kotowskiego. Książka, która dzięki akcji i nietuzinkowej fabule wciąga czytelnika już od pierwszych stron. W tej części poznajemy dalsze losy bohaterów, dlatego też znajomość pierwszej części jest konieczna! Serdecznie Wam ją polecam.

Już w pierwej części zachwyciłam się stylem pisania autora oraz jego pomysłami na fabułę. Tak samo jest również teraz, stylistyka cudowna, historia bardzo interesująca, nieszablonowa i, co dla niektórych będzie ważne, dużo łatwiejsza w odbiorze. Tę książkę czyta się dużo szybciej niż poprzedni tom, a to dzięki bardzo dynamicznej akcji połączonej ze świetnie przeplecionymi intrygami oraz teoriami spiskowymi – moim ulubionym wątkiem w tej serii. Dosłownie mogę powiedzieć, że pochłonęłam ją za jednym razem. Do łatwiejszego odbioru przyczyniła się też konstrukcja książki. Ten tom jest cieńszy oraz nie jest podzielony na dwie części, dzięki czemu wręcz płyniemy wraz z akcją. Nie bez zaznaczenia jest fakt, iż tutaj nie znajdziemy wprowadzenia wyjaśniającego kto jest kim i o co chodzi, dlatego też trzeba znać poprzedni tom, aby odnaleźć się w akcji. Bohaterowie tak jak poprzednio wykreowani wspaniale. Dużą rolę w tej części odegrali Bzdet i Cipucha, co niezmiernie mnie cieszy, gdyż tak pozytywnie zwariowanych postaci nie spotkałam dawno. Jak w poprzedniej książce tak i w tej mamy do czynienia z otwartym zakończaniem, dlatego też nie żegnam się z bohaterami, tylko wyczekuję kolejnego spotkania. Dodam tylko, że cóż to za zaskakujące zakończenie.

Jeśli lubicie nietuzinkową fabułę, wartką akcję i niespotykanych bohaterów to książka dla Was, którą gorąco polecam. Może i jest to wymagająca seria, ale zdecydowanie warta poznania. Nie mogę się doczekać aż przeczytam kolejny tom, ciekawe czym tam autor mnie zaskoczy.

"Uciekaj, chłopczyku, przez ciemny las

Zapomnij o słońcu, powstrzymaj czas

Zapomnij o bogach, drzemiących w niebie

Posłuchaj piosenki i ratuj siebie...

La la la la... i ratuj siebie..."

Bzdet i Cipucha - członkowie subkultury punkowej, znajdują na progu swojego domu pod lasem około piętnastoletniego chłopca. Chłopak ma na sobie dziwaczny strój, który przylega do jego ciała jak druga skóra i nie sposób go zdjąć oraz mówi w niezrozumiałym języku. W wezwanej karetce przyjeżdża doktor Sambierska, która pięć lat temu również zajmowała się podobnie niespotykanym przypadkiem. Równolegle obserwujemy świat bohaterów fantastycznych i ich poczynania. Kim jest dla nich chłopiec? Do czego się posuną by go uchwycić?

Już po przeczytaniu prologu wiedziałam, że to będzie naprawdę znakomita powieść. Ma ona w sobie niezwykłą tajemniczość i klimat grozy.

Miło było mi poznać dalsze losy bohaterów znanych mi już wcześniej z "Kapłana" - pierwszego tomu. Są to świetnie napisane postaci, bardzo konkretne i charakterystyczne. Szczególnie małżeństwo punków - to moi ulubieńcy z tej książki.

Historię, którą autor serwuje nam w drugiej części przyjęłam z wielką sympatią. Losy chłopca niezwykle mnie zaintrygowały. Napięcie stale rosło. Mogę nawet stwierdzić, że ta część chyba bardziej mi się spodobała od pierwszej i lepiej do mnie dotarła. Jestem oczarowana fabułą tej książki, dialogi zostały wyśmienicie napisane, bohaterowie intrygujący na każdym kroku, obecne były elementy grozy, ale i motywy humorystyczne. Rozbudowane wątki i wnikliwe opisy to ogromna zaleta tej powieści. Po raz kolejny nie zawiodłam się na tym autorze. Jego styl pisania jest wyjątkowy i po prostu świetny a za razem przystępny i zrozumiały. Już czekam na kolejną część z tej serii!

Mieszkające na odludziu małżeństwo punków znajduje pod drzwiami swojego domu dziwnie ubranego nastolatka. Chłopak nie mówi i ewidentnie jest przerażony. Gdy traci przytomność dzwonią po pomoc do zaprzyjaźnionej lekarki Aleksandry Sambierskiej. Okazuje się że chłopak tylko pozornie wygląda na zwykłego nastolatka, którego szukają wyjątkowo niebezpieczni ludzie.

„Modlitwa do Boga złego” to drugi tom z cyklu”Kapłan”, który zrobił na mnie jeszcze większe wrażenie niż poprzednia część. Pojawienie się nowego wątku powoduje, iż całość wciąga od pierwszych stron, a sam pomysł na fabułę, kupił mnie w całości. Oczywiście nie zabraknie tutaj akcji, pościgów, tajemnic czy walki, która zdecydowanie robi wrażenie, a plastyczne opisy powodują, iż można sobie wszystko bez problemu wyobrazić. Całość jest naprawdę dobrze przemyślana i pełna zwrotów akcji, a za sprawą nowych bohaterów momentami również zabawna. Nie brakuje tu również ciętych ripost czy ironicznych dialogów które są naprawdę dobrze napisane.

To bezpośrednia kontynuacja wątków zaczętych w poprzednim tomie więc warto najpierw po niego sięgnąć. Polecam bo to zdecydowanie lektura warta uwagi

"(...) - Nieważne czy jest ich garstka, czy armia. Dwunastu prostych Żydów pod wodzą aramejskiego cieśli stworzyło religię, która zmieniła świat na zawsze. A jeszcze do tego jeden z nich był zdrajcą. Więc nie mów mi, ilu ich jest, tylko jakim sposobem i od kogo dostali taką potęgę we władanie. Nie mów mi, że przeciętny szermierz nagle zaczyna walczyć jak Kapłan i to jest przypadek."

Nie wiem czemu o tej serii jest tak cicho, jest wciągająca, zabawna i przede wszystkim niegłupia, widać ogrom wiedzy oraz pracy, jaką włożył autor w stworzenie tej historii.

"Modlitwa do Boga Złego", mimo że rozgrywa się parę lat po wydarzeniach z pierwszego tomu, a do tego pojawia się nowy wątek, który staje się osią tej opowieści, to i tak wymaga znajomości pierwszej części. Fabuła, bohaterowie a przede wszystkim całe uniwersum, w którym rozgrywa sie akcja, są ze sobą tak sciśle powiązane, iż nakazują bezwzględną lekturę "Kapłana".

Tym razem dostajemy zdecydowanie więcej akcji, Krzysztof Lorent powraca w towarzystwie Haiku, aby chronić tajemniczego chłopca, którego pojawienie się, niesie ze sobą ogromne niebezpieczeństwo. Będą tajemnice, pościgi, walki oraz daleka podróż, która zakończy się w najciekawszym momencie. Oczywiście nie zabraknie też poczucia humoru, tym razem za sprawą nowego bohatera, zwanego Dybciem.

"Modlitwa do Boga Złego" to dobrze napisana, pełna zaskakujących zwrotów akcji, przygodowa lektura, od której nie sposób się oderwać.

Pamiętacie, jak pisałam, że "Kapłan" to jazda bez trzymanki? Cofam te słowa, pierwszy tom to była ledwie dziecięca karuzela w porównaniu do "Modlitwy do Boga złego". W domu Bzdetów pojawia się tajemniczy chłopak, zachowuje się dziwnie, a jeszcze dziwniejszy ma kostium. Z czasem nie mamy pewności czy ta postać jest w ogóle człowiekiem... Wracają znani nam bohaterowie, pojawia się świeży ciekawy wątek, znowu posłuchamy o ciekawostkach ze świata i tych historycznych. Jednym słowem, komu podobał się początek fantastycznej przejażdżki Kotowskiego, ten w kontynuacji znajdzie wszystko to, co zdążył już polubić.

Z jednej strony to dobrze, a z drugiej... musiałam przełknąć te same drażniące mnie elementy. Jasne, w prowadzeniu dialogów i filozoficznych dyskusji autor nie ma sobie równych. Kiedy robi się zbyt poważnie albo któraś postać zaczyna przynudzać, to napięcie rozładowują żarty, przy których naprawdę można parsknąć na głos śmiechem. Tylko po co do niektórych spraw powracać po raz enty i w kółko coś wałkować? Wyszło na to, że można "Modlitwę..." przeczytać bez znajomości poprzedniego tomu, bo i tak zostało tutaj wszystko streszczone.

Niestety, po przeczytaniu całości, mam wrażenie, że świetny pomysł z "przybyszem", trochę się zmarnował. Było dużo gadania, a mało działania, jakby to prosto ująć. Samo zakończenie niewiele wyjaśnia, chociaż może taki miał być zamysł, żeby czytelnik wyczekiwał już kolejnej części. A co z tajemniczym zakonem Aurelitów? Coraz bardziej w moich oczach wypadają jak tani pozerzy, niechże coś tam się podzieje, co zmieni moje zdanie!

Ten tom jest o połowę cieńszy niż pierwszy, więc czuję lekki niedosyt. Nie da się ukryć, że wykreowany świat jest wciągający, zdecydowanie warty poznania. Polecam miłośnikom szalonej kreatywnej fantastyki, takim którzy lubią przygody i tęsknią za rozrywką w stylu Dana Browna. Chociaż porównywanie tej serii tylko do jednego popkulturowego tytułu jest nieporozumieniem, można znaleźć tutaj naprawdę wiele. Sprawdźcie to sami.