Mocna więź

Jest to historia, którą niestety napisało samo życie. Anna Garska zaginęła 7 lipca 2012 roku i do tej pory jej nie odnaleziono. Zgromadzone dowody wskazują, że została zamordowana przez swojego męża, który mimo oskarżenia nie przyznaje się do winy.

.

Opowieść podzielona jest na to co działo się przed i po zaginięciu Anny. Autorka cofając się w czasie narysowała szczegółowy portret Ani. Zagłębiła się w jej psychikę ukazując przemianę jaka w niej następowała na przestrzeni lat. Mamy również wgląd w przeżycia matki. Widzimy ogrom miłości jaki łączy ją z córką. Dostajemy również bardzo szczegółowy przebieg procesu prowadzonego do oskarżenia i skazania męża Anny Darskiej.

Bardzo lubię czytać książki oparte na faktach. Emocje w nich zawarte są silne i przede wszystkim prawdziwe. Muszę jednak przyznać, że nie spotkałam się z pozycją, która w tak szczegółowy sposób opisywałaby dane zdarzenie. Autorka wspięła się na wyżyny, by oddać wszystko w jak najwierniejszy sposób. Jest to mocno odczuwalne. Momentami miałam wrażenie, że siedzę w sali rozpraw razem z matką ofiary. Nie wyobrażam sobie i nawet nie chcę próbować, co ta kobieta oraz pozostali członkowie jej rodziny musieli wtedy przechodzić.

Realizm i silne emocje to dwie główne cechy tej książki. Całość przepełniona jest głęboko zakorzenioną nadzieją, strachem, a ostatecznie bezradnością, która w tym przypadku boli chyba najbardziej. Rodzice oraz siostra zaginionej podejmowali wszelkie możliwe działania, które mogłyby naprowadzić ich na to, co się naprawdę wydarzyło, a przede wszystkim by odnaleźć Anię. Ciężko się czyta takie dramatyczne historie. Najgorsza dla mnie jest ta niewiedza. Jak przeżyć żałobę skoro nie ma ciała? Gdzie postawić symboliczny znicz? A może gdzieś głęboko w duszy tli się jeszcze niewielka iskierka nadziei...

Ogromnie polecam!

Świetna!

Takie książki z literatury obyczajowej chce się czytać! 🤩

Mimo, że sprawę kryminalną na podstawie której, została napisana książka, to jednak szokowała tak samo.

Co może czuć matka, która czuje, że jej ukochana córka nie zaginęła? Że przeczuwa, iż została zamordowana? I to przez kogo?

Prawdopodobnie przez zięcia. Ale to tylko domysły...

Czytając powieść, musiałam robić przerwy, bo miałam wrażenie, jakbym czytała spisane wspomnienia najbliższych Ani.

Ani, nie Anny... Bo po przeczytaniu książki, czuję niesamowitą pustkę po osobie, która niczemu nie zawiniła. A po prostu znikła...

Polecam obejrzeć materiały, które są dostępne w sieci.

[Adres usunięty]

[Adres usunięty]

Wielka miłość, wspaniały ślub, narodziny córki – nic nie zapowiadało nadchodzącej tragedii. Ania miała wszystko to, o czym marzyła i do czego dążyła przez całe swoje życie. „Ona od zawsze była taka rodzinna” – mówią dziś jej koleżanki. Była. Bo nie żyje. Została zamordowana przez tego, którego kochała najbardziej. Michalina nigdy nie przypuszczała, że któregoś dnia o jej dramacie będzie rozprawiać cały kraj. Była zwyczajną kobietą, matką, żoną, babcią. Pewnego dnia jej życie legło w gruzach. Jej ukochana córka Ania zaginęła bez śladu. Po miesiącach żmudnych poszukiwań i niesłabnących nadziei stało się jasne, że Ania nie wróci. Inspirowana prawdziwą historią Anny Garskiej i jej mamy Michaliny powieść o potędze matczynej miłości i o zbrodni prawie doskonałej.

Jestem zaskoczona tym, jak bardzo przeżyłam tę historię. Po zakończonej lekturze przeczytałam kilkanaście artykułów i obejrzałam chyba wszystkie dostępne reportaże dotyczące zaginięcia Anny Garskiej. Nigdy wcześniej nie słyszałam o tej sprawie, a jak się okazuje, jest ona aktualna do dziś dnia.

Wbrew pozorom książka ta nie zawiera tych elementów, które uwielbiam w tego typu historiach. Wartka akcja, ciągły rozwój wydarzeń, a na koniec zaskakujące zakończenie wraz z odpowiedziami na wszystkie moje pytania – niczego takiego nie znajdziecie w „Mocnej więzi”.

Napisana przez Magdalenę Majcher historia, inspirowana prawdziwymi wydarzeniami, rozwija się dość wolno. Naprzemiennie historia opowiadana jest z dwóch ram czasowych: przed 7 lipca 2012 i po 7 lipca 2012. Poznajemy nie tylko sprawę zaginięcia Ani czy też proces skazania jej mordercy, ale cały jej życiorys, począwszy od jej narodzin. Wspomnienia dzieciństwa, młodości i dorosłości bazują głównie na opowieściach mamy zaginionej, czyli pani Michalinie. Dzięki temu, książka ta zyskuje niezwykły i niepowtarzalny atut – ogromny wymiar emocjonalny. Z każdej strony tej książki bije ogromna miłość matki do swojego dziecka. Widoczna jest ta niezwykła relacja, WIĘŹ między tymi dwoma kobietami, która spotęgowała moje przeżycia podczas lektury tej tragicznej historii.

Mimo iż ciężko w tym przypadku mówić o jakiś nagłych i nieoczekiwanych zwrotach akcji – gdyż od początku można się domyślić kto stoi za zaginięciem Ani – to ani przez krótki moment nie odczułam znużenia tą książką. Wręcz przeciwnie, nie mogłam się od niej oderwać choćby na krótki moment.

Ogromnie zasmuciło mnie to zakończenie i wyjątkowo nie mam teraz na myśli samej książki, ale chodzi mi o rzeczywistość. Miałam nadzieję, że historia ta doczeka się swojego zakończenia, a sprawiedliwość zwycięży. Jednak jak się okazuje, ta sprawa nie jest wyjaśniona do dzisiaj…

Bardzo się cieszę, że dane było mi poznać historię Ani i mam ogromną nadzieję, że kiedyś rozwiązanie tej sprawy ujrzy światło dzienne. Jeśli chodzi o samą książkę, to muszę przyznać, że jest to jedna z lepszych książek, jakie przeczytałam w tym roku. Z pewnością będę polecać tę pozycję innym, by pamięć o Ani nigdy nie zgasła.

Moja ocena: 9/10

Książki Magdalena Majcher bardzo lubię , jednak jej najnowsza książka jest inna, gdyż opowiada prawdziwą historię. Przeczytałam ją już jakiś czas temu, natomiast chyba nawet teraz nie uda mi się napisać recenzji bez dopuszczania do głosu emocji. A te, ta książka budzi we mnie olbrzymie...

Historia głośna na cała Polską zaginięcia Anny Górskiej, młodej kobiety, matki małego dziecka, żony, ukochanej córki i siostry. Żyła szczęśliwie, spokojnie i z dnia na dzień zniknęła. Po jakimś czasie stało się jasne, że już nie wróci. Kilka lat później za zabójstwo kobiety został skazany jej mąż, mimo że nigdy nie przyznał się do winy, a ciała nigdy nie odnaleziono.

Książka pokazuje tę sprawę z punktu widzenia Michaliny Górskiej, matki Ani. Ukazuje szok po jej zniknięciu, rozpaczliwe pytania co się z nią stało oraz powolne godzenie się z tym, że Ania już nie wróci, że ktoś ją zamordował, bo gdyby żyła na pewno odezwała by się do matki, z którą była bardzo blisko, aż po uświadamianie sobie, że tym kimś prawdopodobnie był jej mąż, ktoś z kim zdawałoby się łączyła Anię miłość, wspólne lata, dziecko. Historia jest bardzo przejmująca ukazuje rodzinę zaginionej Ani oraz to co oni czuli i przeżywali w związku z tą sprawą. Ukazane są również fragmenty z dzieciństwa, Ani, jej dorastania i młodości. Autorka wplotła te fragmenty we książkę, by ukazać w pełni osobę bohaterki. Pokazać nam ją taka jaka była, jako kochana córkę, siostrę, wrażliwą, pełną życia osobę, kochającą matkę. Jak więc to się stało, że zniknęła, została zamordowana, nie miała do czynienia żadnymi podejrzanymi osobami, z patologią. Najbardziej przerażający jest fakt, że za wszystko odpowiada jej mąż, osoba, która mieszkała z Anią od lat, która powinna być jej najbliższa, która zasiadała z jej rodzicami do stołu, którą znali, która wydawała się być „normalnym” facetem, mężem i ojcem. Mało tego, po zniknięciu Ani ON szedł w zaparte, udawał, że nic o tym nie wie, sugerował, że Ania zniknęła z powodu innego mężczyzny, że porzuciła rodzinę. I na tym właśnie polega moim zdaniem cała potęga tej przejmującej powieści, oprócz tego, że opowiada wstrząsającą historię Ani, po jej przeczytaniu wybrzmiewa we mnie pytanie: jak to możliwe, że ze strony najbliższego człowieka można doświadczyć tyle zła, jak to możliwe, że osoba którą kochamy, której ufamy może zadać ostateczny cios? W przypadku Ani była to najgorsza rzecz, która może spotkać człowieka, śmierć, ale ile jest kobiet, które na co dzień zaznają przemocy od partnera, po którym nikt by się tego nie spodziewał? Powieść dotyka więc bardzo uniwersalnych zagadnień dotykając samej istoty człowieczeństwa, jak to możliwe, że człowiek jest zdolny do takiego okrucieństwa, do takiego bestialstwa? W imię czego? Bo tak jak w przypadku męża Ani, żona stała na ma przeszkodzie beztroskiego życia z kochanką? Czy to jest powód by odebrać człowiekowi życie? I jakim trzeba być człowiekiem, by patrząc w twarz rodzicom Ani udawać, że nic się na ten temat nie wie, że to wina żony, że pewnie odeszła i go porzuciła? Jakim trzeba być człowiekiem, żeby iść w zaparte przez tyle lat, żeby nie przyznawać się do tego, co się uczyniło, robiąc z siebie ofiarę, nie zdradzając miejsca porzucenia zwłok, tym samym nie dając rodzinie szansy na pochowanie ciała i ostateczne pożegnanie się. Najbardziej wstrząsające dla mnie w tej lekturze jest to, że po raz kolejny uświadomiłam sobie, że tacy ludzie są na świecie, wśród nas, może całkiem obok, udają ofiarę, podczas gdy tak naprawdę gotowi są na czynienie niewyobrażalnego zła. Oczywiście to nie jest tak, że książka pozostawia nas z takim pesymistycznym wydźwiękiem, to moje osobiste refleksje, bo ja tego zła z ręki najbliższej osoby doświadczyłam i do dziś jest to dla mnie niezrozumiałe i trudne do pojęcia. Powieść natomiast jest bardzo subtelna, napisana w sposób delikatny, wrażliwy, wręcz czuły, bez narzucania czytelnikowi wniosków, po prostu opowiada przejmującą historię, prowokując do rozmaitych refleksji. Bardzo znamienne też dla mnie jest to, że bohaterką książki tak naprawdę jak mama Ani, pani Michalina, kobieta, która doświadczyła tego co najgorsze, która przeżyła śmierć własnego dziecka, ale nie w sposób ostateczny, nie pozostawiający żadnych wątpliwości, lecz przez lata odczuwająca nadzieję, że może jednak to nieprawda, może Ania żyje, wszak ciała nigdy nie znaleziono… Książka pokazuje cały przejmujący proces dochodzenia do prawdy, od zniknięcia Ani, z którym matka nie potrafiła się pochodzić, aż do skazania jej męża. Jest oto książka, którą trzeba przeczytać samemu, bo co bym nie napisała na jej temat, to ciągle nie odda jej przesłania w pełni. Zachęcam Was gorąco do lektury, pozostając z wyrazami szacunku dla rodziny Ani i dla ogromnej pracy, którą autorka włożyła w tę książkę, bo jej emocji w trakcie pisania nie próbuję sobie nawet wyobrazić. Pani Magdaleno, jestem pod ogromnym wrażeniem!

"Mocna Więź" Magdalena Majcher/ Recenzja premierowa

Moi drodzy tym razem porozmawiamy o rozpaczy i tęsknocie, którą czujemy, kiedy tracimy kogoś na zawsze. Śmierć - nieodwracalna strata, po której najmocniej cierpią ci, którzy zostają na ziemi. Pogrążeni w rozpaczy i dojmującym smutku nie potrafimy żyć ze świadomością, że już nigdy więcej nie zobaczymy osoby nam najdroższej, która jeszcze tak niedawno miała całe życie przed sobą. Miała, bo dziś już nie żyje i nigdy nie wróci. Choć zapewne wszyscy zgodzimy się z tym, że nic nie jest w stanie ukoić tego rodzaju bólu, bo czas przecież nie goi tak dotkliwych ran, które trawią nasze serce i duszę, a jedynie uczy, jak z nimi żyć, to jednak swego rodzaju ulgą dla bliskich osoby zmarłej jest możliwość jej godnego pochówku, a także odwiedzania jej na cmentarzu.

Jednak dziś za sprawą najnowszej książki Magdaleny Majcher „Mocna więź”, z której recenzją do Was przychodzę, poznacie wstrząsającą historię matki, której taką możliwość brutalnie i bez najmniejszych skrupułów odebrano. Zanim jednak opowiem kilka słów o samej książce, już na wstępie zdradzę, że nawet jeśli nie czytaliście jeszcze tej książki, to mogliście słyszeć i przypuszczam, że większość z Was słyszała o tym, co zdecydowała się opisać na jej kartach Pani Magdalena. Zapewne teraz zastanawiacie się jak to możliwe. O tym już za chwilę.

Praca pisarza często bywa wyzwaniem, a ja bardzo cenię sobie autorów, którzy takich wyzwań nie boją się podejmować. Pani Magdalena bez wątpienia należy do grona takich właśnie autorów. Z każdą kolejną książką sobie samej stawia coraz wyższą poprzeczkę, a nas czytelników bezustannie zaskakuje. Tak też jest i tym razem, gdyż poznajemy ją w zupełnie nowym gatunku czytelniczym, jakim jest literatura faktu. Stąd też możecie już znać temat, z jakim postanowiła się zmierzyć. Sięgając po ten tytuł, będziecie mogli poznać kulisy głośnej niegdyś w mediach sprawy zaginięcia Anny Garskiej, żony sosnowieckiego policjanta, która, jak możemy przeczytać na okładce książki, padła ofiarą zbrodni prawie doskonałej z rąk tego, którego kochała najbardziej.

W przeciwieństwie do tego, jak robię to zazwyczaj, nie chcę zdradzać niczego więcej ze szczegółów tej sprawy, ponieważ chcę, abyście sami mogli odkrywać je, czytając książkę. Chcę zwrócić Waszą uwagę na to, co dzieje się w sercu matki, kiedy jej świat legnie w gruzach. Panią Michalinę, mamę zamordowanej Ani łączyła z córką niezwykła więź i nagle ten, który miał być dla jej dziecka gwarancją miłości i bezpieczeństwa pozbawia ją życia, odbierając jednocześnie matkę ich dziecku. Mało tego zaciera ślady, podczas gdy rodzina kobiety chce tylko wiedzieć, gdzie jest Ania.

W książce fabuła została skonstruowana tak, abyśmy mogli dowiedzieć się jakim dzieckiem była Ania, jak wchodziła w okres dojrzewania, poznaje Marka, a potem zakłada z nim rodzinę, o której niemalże od zawsze marzyła. To właśnie rodzina była dla niej najważniejsza. W ten sposób najlepiej się spełniała. Szczęściem dla niej było móc być żoną i matką. Drugą część fabuły rozpoczynają natomiast wydarzenia po 7 lipca 2012 roku, a więc po dniu, kiedy Ania podobno wyszła z domu i po dziś dzień nie wróciła. Ta historia to bardzo dojmujący dowód na to, że najbardziej brutalne scenariusze pisze samo życie. Niemalże na własnej skórze odczuwamy determinację jej rodziców młodszej siostry do tego, aby zrobić wszystko, co w ich mocy, żeby natrafić na ślad Ani oraz moment, kiedy muszą przyjąć do wiadomości, że kobieta nigdy nie wróci do swojej bezpiecznej przystani, jak zawsze mówiła o swoich bliskich. Następnie następuje ta chwila, która uświadamia im, że prawdę, której tak bardzo szukają, mają niemal na wyciągnięcie ręki, choć przez długi czas nie brali jej pod uwagę.

„Mocna więź” to bardzo bolesna historia o miłości, która miała być obrazem zakochanych w sobie bez pamięci dwojgu młodych ludzi. Którzy mieli się przy sobie zestarzeć, a stała się straszną tragedią, która zakończyła życie młodej kobiety i zniszczyła świat jej najbliższych. To także świadectwo pięknych relacji na płaszczyźnie matka - dziecko, jak również walka o sprawiedliwość w imię pamięci i miłości do córki.

Na jednym ze spotkań autorskich online, w którym miałam przyjemność brać udział, Pani Magda powiedziała, że podczas powstawania książki obawiała się, czy zdoła unieść ciężar tej historii w taki sposób, aby wiernie oddać ogrom emocji jej towarzyszących. Śmiało mogę powiedzieć, że poradziła sobie doskonale. To co, według mnie zasługuje na uwagę i uznanie, to fakt, że w książce tej nie znajdziemy subiektywnych odczuć i osądów samej autorki. Od początku do końca Magdalena Majcher pozostaje bezstronna i wiernie przekazuje to, co usłyszała od Pani Michaliny, Pani Agnieszki oraz koleżanek Ani. Domyślam się, że nie było to łatwe, ale świadczy to o wielkim profesjonalizmie autorki.

Jest to jedna z tych książek, których nigdy się nie zapomina. To taka książka, która wywoła wiele bardzo silnych emocji. Wzruszy i poruszy. Ta historia na pewno nie pozostawi nikogo obojętnym, ale ja nie potrafię ocenić tej historii w skali liczbowej. Wręcz czuję, że nie mam do tego prawa. No bo jak ocenić ludzką tragedię.

Natomiast mogę i chcę ocenić książkę pod względem pracy i serca autorki włożonego w napisanie tej powieści. Pod tym względem zasługuje na pełną dziesiątkę. Od pierwszej do ostatniej strony widzimy, jak wiele czasu i zaangażowania Pani Magda poświęciła, aby wszystko, co przeczytamy, było rzetelne i dopracowane pod każdym względem. Was z całego serca zachęcam do przeczytania tej książki. Niech pamięć o Ani będzie ciągle żywa, w sercach tych z nas, którzy po nią sięgną. Natomiast ja mam wielką nadzieję, że autorka nie poprzestanie tylko na tej pozycji i będzie dalej podążała w kierunku literatury faktu. Czekam na to z niecierpliwością.

Powiem Wam, że bałam się lektury tej książki… Bałam się tych emocji, tego rozdarcia serca i łez. Bałam się, bo sama jestem matką dwóch córek. A opisana tutaj historia zdarzyła się naprawdę… Mowa o książce Magdaleny Majcher „Mocna więź” @wydwnictwo_wab.

Ta książka to historia Anny Garskiej, kobiety która zaginęła 7 lipca 2012 roku w nadal niewyjaśnionych okolicznościach. Do dzisiejszego dnia nie znaleziono ciała kobiety, matki 2 letniej córeczki… Podejrzanym, skazanym przez sąd został jej mąż, policjant…

Mama Ani – Michalina Kaczyńska ogromnie zaangażowała się w to, aby odkryć prawdę. Mimo cierpienia i bólu przekazała autorce wspomnienia, dzięki którym powstała ta książka. Ale ta historia to również poszlaki i zapisy czynności śledczych, które przyczyniły się do aresztowania męża ofiary i procesu sądowego.

Opowieść toczy się dwutorowo – poznajemy historię Ani przed 7 lipca i po jej zaginięciu. Ten dramat, który został przedstawiony na kartach książki to również opowieść o więzi między matką a córką i o relacji, które je łączyła. To także niewyobrażalna chęć, by wyjaśnić te sprawę do końca po to, aby się pożegnać, po to, by rozpocząć żałobę, i mieć miejsce, które można by odwiedzić, złożyć kwiaty i zapalić świeczkę.

Rozdzierająca historia nakreślona przez Magdalenę Majcher o nieustających poszukiwaniach, o smutku, który towarzyszył na każdym etapie tej sprawy i gasnącej z każdym dniem nadziei…

Premiera książki 24.02.2021 a ja serdecznie polecam, choć wiem, że nie napawa ona optymizmem i może złamać niejedno matczyne serce.…

Magdalena Majcher do tej pory dała się poznać czytelnikom jako autorka powieści obyczajowych, w których bardzo często przewijał się motyw [Adres usunięty]. macierzyństwa. Edukowała społeczeństwo i nie bała się poruszać tematów trudnych i nieprzyjemnych, tematów tabu. Nazywałam ją pisarką zaangażowaną społecznie. W swojej najnowszej książce Magdalena ukazuje nieznane dotąd oblicze – wytrwałej reportażystki, która dąży do ukazania prawdy o zbrodni prawie doskonałej. Od dziś nazywam Magdalenę Majcher wschodzącą gwiazdą polskiego reportażu.

7 lipca 2012 roku na zawsze odmienił życie Pani Michaliny. Tego dnia zaginęła jej ukochana córka, Anna Garska. Do tego dnia nic nie zwiastowało tragedii. Ania była dobrym i posłusznym dzieckiem, odnalazła wielką miłość, wzięła ślub, urodziła dziecko. Spełniły się wszystkie jej młodzieńcze marzenia. Marzenia, za które zapłaciła najwyższą cenę… Marek, mąż Anny, czynny policjant, powiedział Pani Michalinie, że 7 lipca Ania opuściła jego i swój dom. Po czym jakby rozpłynęła się w powietrzu. Miesiące żmudnych poszukiwań doprowadziły do posadzenia Marka na ławie oskarżonych. Wszelkie zdobyte dowody wskazują na to, że to ON tego dnia, z pełną premedytacją, zamordował swoją żonę po czym ukrył jej ciało tak, że do dziś nie zostało odnalezione…

Mocna więź to historia życia i tragicznej śmierci Ani Garskiej, ale to również historia jej mamy, Michaliny. To powieść o potędze miłości i największej krzywdzie dla rodzica, jaka istnieje. Magdalenie Majcher udało się zachować obiektywizm całej sprawy, mimo że nie było to łatwe. Ukazała czytelnikom historię Ani od jej narodzin aż po tragiczną śmierć, dzięki czemu każdy, kto będzie czytał tę książkę, bardzo zżyje się z Anią i będzie przeżywać jej losy. Magdalena sprawiła, że czytelnik będzie miał poczucie straty bliskiej osoby, nawet jeśli nie znał Ani osobiście. I mimo że finał tej historii wszyscy znamy, to do końca mamy nadzieję, że może jednak okaże się ON inny…

Nie ukrywam, że czytanie Mocnej więzi przysporzyło mi wielu emocji. Przede wszystkim jednak wzruszeń i smutku. Doceniłam również trud Magdaleny włożony w research, setki przegadanych rozmów z mamą Ani, Panią Michaliną Kaczyńską oraz zamieszczenie na końcu książki zdjęć z prywatnego albumu Pani Michaliny.

Mocna więź to pierwsza książka w pisarskim dorobku Magdaleny Majcher, która została inspirowana prawdziwą historią zaginięcia przed kilku laty Anny Garskiej. Pierwsza, lecz mam nadzieję, że nie ostatnia. Autorka, pisząc tę książkę, postawiła sobie poprzeczkę niezwykle wysoko. Poradziła sobie z jej napisaniem celująco, dlatego też śmiało mogę powiedzieć, że Mocna więź to zdecydowanie najlepsza książka Magdaleny. Jestem przekonana, że Autorka jeszcze zaskoczy nas nie jeden raz. Pięknie rozwinęła się pisarsko przez kilka lat swojej obecności na polskim rynku wydawniczym, który bez niej nie byłby już taki sam.

[Adres usunięty]

"Mocna więź" to powieść pisana z niesamowitym wyczuciem. Emocje, które towarzyszą bohaterom, są niezwykle silne, ale również bardzo intymne, bo to powieść oparta na prawdziwych wydarzeniach. Historia zaginięcia Anny Garskiej widziana głównie oczami matki, której niepewność co do losów córki będzie towarzyszyła do końca życia. Kiedy umiera ktoś bliski, mamy miejsce na cmentarzu gdzie możemy go symbolicznie odwiedzić, zapalić lampkę na znak pamięci, tęsknoty, przeżywamy żałobę, która kiedyś mimo bólu się kończy. Mama Ani, p. Michalina została tego pozbawiona, ciała jej córki nie odnaleziono, a sprawca do dziś nie ujawnił miejsca, w którym je ukrył. Czy można zostać skazanym na coś gorszego?

"Mocna więź" opowiada o samej zaginionej, kim była, jakie miała marzenia, plany. Ze zdjęć spogląda na nas młoda, uśmiechnięta kobieta, taka również wyłania się ze wspomnień najbliższych. O jej rodzinie, która poruszyła niebo i ziemię, by odkryć prawdę. To również zapis czynności śledczych, długotrwałego zbierania poszlak, które w ostateczności doprowadziły do zatrzymania męża ofiary pod zarzutem zabójstwa oraz samego procesu przed sądem.

Niewiarygodne ile emocji wywołuje ta książka, jak sposób przedstawienia wydarzeń wpływa na czytelnika. Pod koniec miałam wrażenie, że nieprzypadkowo rozdziały podzielone są na "przed" i "po" wydarzeniach z 7 lipca 2012 r., bo dla p. Michaliny czas właśnie tak się układa, nie ma dni, tygodni, miesięcy, jest tylko to, co było przed zaginięciem i to, co wydarzyło się po nim. "Przed" było normalne, szczęśliwe życie, "po" już tylko nieustanna walka.

Zgadzam się z p. Wojciechem Chmielarzem, ta historia czekała na Magdalenę Majcher.

Ile może znieść matka? Jak długo żyć nadzieją?

Magdalena Majcher postawiła sobie poprzeczkę bardzo wysoko. Sięgnęła po prawdziwą historię, którą z dużą dbałością o szczegóły włożyła w ramy powieści obyczajowej. Mimo że czytałam ją kilka miesięcy temu, wciąż żywe są wszystkie emocje, jakie towarzyszyły mi podczas lektury. Emocje matki, kobiety, aż wreszcie czytelnika, bo przecież „Mocna więź" to książka dla każdego. Autorce udało się jednak powściągnąć emocje własne, czego efektem jest rzeczowo przedstawiona historia Anny Garskiej. Nie jest to kolejny akt oskarżenia. Magdalena Majcher postarała się bowiem o to, aby pokazać jedną z najgłośniejszych spraw kryminalnych, obiektywnie. Udało jej się znaleźć równowagę pomiędzy jej tragizmem a emocjami matki.

Więź z czytelnikiem jest budowana od pierwszej strony. Poznajemy Anię od jej pojawienia się na świecie, razem z nią dorastamy, przeżywamy pierwszą miłość, macierzyństwo... i nagle ta więź zostaje brutalnie zerwana przez wydarzenia z 7 lipca 2012 roku. Ten sposób poprowadzenie fabuły sprawia, że mamy poczucie utraty kogoś bliskiego. A może wpływ ma na to przede wszystkim fakt, że opisane wydarzenia widzimy oczami jej mamy - Pani Michaliny. Wszystko to sprawia, że tę książkę czujemy bardziej i przeżywamy bardziej, wchodząc niejako w rolę matki...

To, co nadal wydaje się dla mnie niesamowite, to fakt, że autorce udało się tak skonstruować fabułę, że pomimo tego, że przecież znamy finał tej opowieści, czytając, wciąż mamy nadzieję na to, że zakończy się ona inaczej... Że książka dostarczy nam happy endu. A jednak tak się nie dzieje, bo mimo że jest to powieść obyczajowa, to nadal u jej fundamentów leży historia, która wydarzyła się naprawdę. W moim przypadku doszło do czegoś, co mogę określić mianem uderzenia. Finał przyniósł otrzeźwienie, niedowierzanie, smutek i łzy. Wszystkie te emocje zostały spotęgowane, kiedy zobaczyłam zdjęcia, które znalazły się w książce. To sprawia, że historia Anny Garskiej opisana przez Magdalenę Majcher staje się niejako namacalna.

Podsumowując:

„Mocna więź" to zdecydowanie najlepsza książka w dorobku Magdaleny Majcher. Mam okazję obserwować jej rozwój niemal od samego początku i jestem przekonana, że na pewno niejednokrotnie nas jeszcze pozytywnie zaskoczy. To powieść napisana emocjami, ale niepozbawiona chłodnego poglądu na całą sprawę związaną z zaginięciem Anny Garskiej. Wielki ukłon w stronę autorki, że udało się jej zachować obiektywizm, za to, że potrafiła wysłuchać Pani Michaliny i przedstawić tę historię widzianą jej oczami, zachowując przy tym ogromną wrażliwość. „Mocna więź" to przede wszystkim opowieść o wielkiej, matczynej miłości, ale także o nadziei, której wątły płomień tlić się będzie tak długo, aż zostanie zdmuchnięty przez kolejne fakty, które, choć zapewne brutalne, mam nadzieję, przyniosą ukojenie... To wreszcie historia zwyczajnej dziewczyny, która chciała tylko kochać i być kochaną i za to marzenie zapłaciła najwyższą cenę. Polecam! (NIEnaczytana)

„..nie potrafiła się pozbyć myśli, że gdyby tamta dziewczyna przyszła wtedy na spotkanie, ona nadal miałaby córkę, całą i zdrową”.

„Aniu, czy zostaniesz moją żoną?” Te słowa usłyszała Ania z ust ukochanego Marka.

Kilkanaście lat później zostaje ON oskarżony o jej zabójstwo.

Co takiego wydarzyło się feralnego 7 lipca 2012 roku?

Zaginięcie Anny Garskiej, córki, żony i młodej matki z Czeladzi przez wiele miesięcy nie schodzi z pierwszych stron gazet.

Marek Garski, po rzekomym zniknięciu żony, pozostawiony z dzieckiem początkowo nie wzbudza podejrzeń policji. Najbliższa rodzina Ani, odchodząca od zmysłów, nie doszukuje się drugiego dna. Nie wierzą jednak, jak twierdzi mąż, że ich córka i siostra porzuciła swoje dotychczasowe życie. Pogrążona w bólu matka nie ustaje w poszukiwaniu zaginionej córki.

„Miała Ani tyle do powiedzenia..Byle już wróciła, byle ten koszmar się skończył..”.

„Mocna więź” to powieść oparta na prawdziwych wydarzeniach, w której autorka z zebranych materiałów dowodowych, wielu rozmów przeprowadzonych z mamą Ani, odtwarza jedną z najgłośniejszych spraw kryminalnych w Polsce, starając się zachować przy tym obiektywizm opisywanych zdarzeń.

„..ja zostałam tylko jej narratorem, ubrałam prawdziwą historię w słowa i emocje” powiedziała Magdalena Majcher dla VIVY.

Podziwiam autorkę za to, że zmierzyła się z tą tragiczną sprawą kryminalną. Wczuła się w piekło, które przeszła i wciąż przechodzi rodzina Ani. Opisała jej trzydziestoletnie życie, od noszenia jej pod serduszkiem, do bolesnej pustki, która tam pozostała, oczami matki.

Nie potrafię więcej napisać, przez ogrom emocji ciężko mi przelać myśli, z trudem sklejam zdania. Zjednoczyłam się z cierpiącym sercem matki..

Droga Mamo, obyś zaznała spokoju.

Czy może być coś gorszego dla rodziców niż strata dziecka? Chyba tylko niepewność i niewiedza co się z nim stało i ciągle tląca się nadzieja.

"Mocna więź" to książka oparta na prawdziwej historii Anny Garskiej i jej mamy Michaliny.

Większość z Was pewnie kojarzy tą historię z przekazów medialnych, relacji i programów telewizyjnych.

Anna była młodą kobietą, żoną, matką, córką i siostrą. Swoją rodzinę kochała ponad wszystko. I nagle znika. Jej mąż twierdzi, że wyszła z domu po awanturze małżeńskiej.

Jednak jej rodzina i znajomi, nie wierzą, że mogłaby ona zniknąć bez słowa, porzucając córkę.

Początkowo policja nie bardzo przejmuje się zaginięciem kobiety. Jej mąż, policjant, wie jak przedstawić sprawę, aby ta nie była priorytetowa.

Co naprawdę spotkało Annę Garską?

Żmudne poszukiwania nie przyniosły rezultatów. Jednak policja i prokuratura, krok po kroku odkrywa kolejne poszlaki i po kilku latach stawia zarzut morderstwa. Komu?

Jeżeli śledziliście tą sprawę w mediach to na pewno wiecie.

Nie ma tu spektakularnych zwrotów akcji i zaskoczeń. Akcja toczy się powoli w swoim tempie.

"Mocna więź" to przejmująca, wzruszającą, pełna bólu i rozpaczy historia miłości matki do córki.

Opowieść toczy się dwutorowo. Poznajemy życie Anny od jej narodzin, dowiadujemy się jakim była dzieckiem, nastolatką i kobietą. I historię jej najbliższych po jej zaginięciu.

Rodzice kobiety poruszyli niebo i ziemię, aby ją odnaleźć. Cały czas mając nadzieję, że ich córka znajdzie się cała i zdrowa.

Jednak kolejne miesiące bez wieści powoli tą nadzieję zabijały.

Myślę, że ta nie pewność, nie wiedza jest tu najgorsza. Bo jak rozpocząć żałobę, kiedy nie ma ciała, nie ma miejsca, gdzie można zapalić świeczkę. I mimo, że sprawca został skazany, to pewnie cały czas gdzieś tam tli się iskierka nadziei.

Autorka wykazała się tu dużą empatią i zrozumieniem. Historia jest napisana z wyczuciem. Myślę, że nie każdy podołał by temu zadaniu.

Dawno nie czytałam tak przejmującej książki, która zrobiłaby na mnie tak ogromne wrażenie. Fabuła w powieści oparta jest na prawdziwych zdarzeniach, które miały miejsce dość niedawno. Wiele słyszałam o tej historii wcześniej, ale dzięki ciężkiej pracy autorki, udało mi się poznać więcej szczegółów, o których nie miałam wcześniej pojęcia. Powieść wywołała we mnie wiele emocji, skrajnych emocji. Były we mnie łzy, był żal, była złość. To naprawdę trudna książka, którą czytało mi się bardzo ciężko. Jednak uważam, że warto zapoznać się z tym tematem, przeczytać tę lekturę i wyrobić sobie własne zdanie na temat sprawy.

"Mocna więź" to książka, którą powinien przeczytać każdy! To opowieść oparta na faktach - w lipcu 2021 roku zaginęła córka policjanta. Powiem szczerze, że nigdy wcześniej w żadnej książce nie odnalazłem takiego stylu pisania, jak u Majcher. Bohaterka robi wszystko, żeby odnaleźć swoją córkę, która zaginęła w niewyjaśnionych okolicznościach. Nie może pogodzić się z tym, że według opinii publicznej dziewczynka po prostu wyszła z domu, zapewne uciekła. Powieść wzbudziła we mnie uczucie lęku, gniewu, kilka razy zdarzyło mi się nawet płakać. Jest pełna emocji. Na długo zostanie w mojej pamięci, ale nie wiem czy odważę się po nią sięgnąć raz jeszcze.