Miłość z krwi i kości

❤️ "Miłość z krwi i kości" spod pióra Anny Rybakiewicz, to przepiękna choć bolesna historia, która porusza serce i oddaje cześć ofiarom Nazistów.

❤️ 1939-1943 rok

Romek od lat jest zakochany w Basi, z którą od dziecka się przyjaźni, jednak dla dziewczyny jest tylko przyjacielem.

Gdy wybucha wojna oboje postanawiają dołączyć do partyzantów.

Basia zakochana w Leszku ukrywa swoje uczucia do nigo przed Romkiem, gdyż nie chce go zranić.

Jedno wydarzenie zmienia losy trojga młodych ludzi, a ich życie nigdy już nie będzie takie samo.

2019 rok.

Po latach poszukiwań antropolog Ula odkrywa w lesie szczątki dwóch małżeństw, i przypuszcza, że jedne z nich mogą należeć do jej pradziadków. Kobieta postanawia dowiedzieć się prawdy na temat wydarzeń z przeszłości, ale czuje, że babcia nie mówi jej wszystkiego.

Co tak naprawdę wydarzyło się w lesie?

Czy odkryte szczątki należą do pradziadków Uli?

❤️ Odkąd przeczytałam pierwszą książkę pani Anny pod tytułem "Lekarka Nazistów" to zostałam wielką fanką jej twórczości.

Na każdą jej książkę czekam z wielką niecierpliwością, i jeszcze na żadnej się nie zawiodłam. Z tą książką jest podobnie i już na wstępie muszę Wam powiedzieć, że jest naprawdę świetna. Choć jest to historia fikcyjna, to nawiązuje do prawdziwych wydarzeń rozstrzelania dwóch Polskich małżeństw przez Niemców w 1943 roku.

Autorka zrobiła drobiazgowe rozeznanie w tym temacie, i na tej podstawie stworzyła niesamowitą powieść, którą czyta się jednym tchem. Wyraziści bohaterowie i wciągająca fabuła sprawiają, że nie sposób oderwać się od lektury.

Od zawsze interesowały mnie historie wojenne, gdyż jako dziecko często słyszałam opowieści babci o tym jak szukała swojego brata, który wyjechał na roboty do Niemiec i już z nich nie wrócił. Choć babcia szukała go latami, to nigdy nie odkryła co tak naprawdę się z nim stało, a strata brata bardzo wpłynęła na całe jej życie.

Uważam, że takie książki są bardzo potrzebne, aby pamięć o ofiarach Nazistów nigdy nie umarła, i aby nigdy nie zapomnieć o tych, którzy stracili życie w walce o ojczyznę.

Jego zielone oczy mnie przyciągały. Zupełnie jakbyśmy znali się od zawsze. Był moim oddechem, biciem mojego serca.

Rok 2019

Pani antropolog Urszula Sarnacka od zawsze uchodziła za osobę co najmniej ekscentryczną , a jej miłością były kości i czaszki wszelkiej maści. Jej znajomi od zawsze dawali jej w prezencie rzeczy z tym właśnie motywem .

Ona sama zaś twierdziła uparcie ,że woli obcować z umarłymi niż z tymi, którzy nadal zamieszkują ten ziemski padół.

Niegdyś młoda kobieta była zakochana po uszy, zaś jej wybrankiem został chłopak zza miedzy- Piotr.

Był on wnukiem Alozjego Matejkowskiego- zaprzysięgłęgo wroga jej babci - Barbary Bagińskiej , którą mężczyzna obwinia o śmierć rodziców i brata - Romka

Teraz prawie osiemdziesiąt lat po śmierci bliskich dwójka seniorów ma szansę dowiedzieć się co tak naprawdę wydarzyło się jedenastego sierpnia 1943 roku bowiem w pobliskim lesie ekipa pod wodzą kolegi Uli Marcina odkryła ciała czwórki ludzi .

Czy istnieje możliwość, że są oni przodkami Sarnackiej i Matejkowskiego?

Czy zwaśnione rodziny wreszcie się pogodzą a młoda kobieta da drugą szansę miłości?

Rok 1939

Młodziutka Basia Bagińska od zawsze przyjaźniła się z Romkiem Matejkowskim , a wojna jawiła się jako abstrakcja, coś co rozgrywa się w dużych miastach z dala od jej rodzinnych Przestrzel.

A jednak wydarzenia, które ma zawsze odmieniły bieg wydarzeń dotarły również do małej wioski położonej w pobliżu Jedwabnego, gdy Niemcy zarządzają obowiązkowy pobór.

Stawić się mają wszyscy zdrowi mężczyźni powyżej osiemnastego roku życia, w tym Feliks i Wiesław -ojcowie dwójki nastolatków.

To właśnie po pożegnaniu z tatą życie Basi ratuje Leszek - młody żołnierz, który został na świecie zupełnie sam.

To właśnie w jego obecności młoda kobieta zaczyna czuć coś czego nigdy wcześniej nie doświadczyła...

Na dodatek musi ukrywać swoje uczucia względem młodzieńca z uwagi na to, że Romek również darzy ją uczuciem..

Jakie sekrety ukrywają mężczyźni?

I czy w tak trudnym czasie miłość ma szansę przetrwać?

To była książka niezwykła- trudna , bolesna , poruszająca najczulsze struny duszy i serca.

Dawno nie wylałam tak wielu łez czytając jakąkolwiek powieść.

Autorka w niezwykle przejmujący i autentyczny sposób przedstawiła walkę Partyzantów o ukochaną ojczyznę , pokazując,że tak naprawdę byli młodymi osobami, których jedynym pragnieniem było kochać i być kochanym.

Zarówno Wichura jak i Niedźwiedź skradli moje serce i zyskali sympatię.

Obaj panowie nie bali się otwarcie mówić o uczuciach i walczą o względy swojej wybranki.

Jak potoczą się ich losy musicie przekonać się sami, jednak zaręczam ,że od "Miłości" nie można się oderwać, a Pani Ania jak zawsze czaruje słowem ❤️

Zdecydowanie mam słabość do twórczości Anny Rybakiewicz. Gdy tylko nachodzi mnie chęć sięgnięcia po poruszającą powieść z historią w tle, to zerkam w kierunku książek autorki i wiem, że się nie zawiodę. Tym razem nie było inaczej. Otrzymałam przepiękną historię traktującą o ogromnej odwadze, wielkiej miłości i wyjątkowej przyjaźni. Opowieść, która wzrusza i pozostawia w sercu zadrę. Ta przepełniona emocjami, bólem, ale także tlącą się nadzieją powieść o przywiązaniu, tęsknocie i patriotyzmie to nie tylko świetnie nakreśleni bohaterowie, dobrze poprowadzona fabuła i zakończenie, które głęboko zakorzenia się w pamięci czytelnika, ale także historia, która w sposób niezwykle obrazowy oddaje realia panujące w okresie wojennym. Autorka wyjątkowo umiejętnie rysuje historyczne tło, ukazuje nam trudy, zmagania i rozterki ludzi, którym przyszło żyć w tych jakże niebezpiecznych, niepewnych i brutalnych czasach. Czytelnik wręcz odczuwa emocje towarzyszące bohaterom, ten wszechogarniający niepokój i lęk, a także niewyobrażalną chęć walki o lepsze jutro. Wraz z tymi młodymi ludźmi podążamy leśnymi ścieżkami prowadząc pełne niepewności i strachu partyzanckie życie doświadczając na własnej skórze ich niepokoju, obaw oraz poczucia zagrożenia.

„Miłość z krwi i kości” to melancholijna i wzruszająca historia uświadamiająca czytelnika jak bardzo przeszłość determinuje naszą przyszłość, w jak ogromnym stopniu doświadczone przeżycia kształtują człowieka i jak ważne jest, by pielęgnować pamięć o osobach nam najbliższych. Ta opowieść to poniekąd także ukłon w stronę historii, bowiem niniejsza powieść, choć fikcyjna, nawiązuje do prawdziwych wydarzeń, które opowiadane przez autorkę poruszają w czytelniku najczulsze struny i chwytają za serce.

Jeśli macie ochote przeczytać przejmującą opowieść o zwaśnionych rodzinach, ogromnym uczuciu i niegasnącej nadzei, to miejcie ten tytuł na uwadze.

Rok 1942 , Basia mając dwadzieścia lat dołącza do partyzantów, nie chce biernie przeczekiwać to co się dzieje, tylko chce być potrzebna. Oczywiście nie jest sama, towarzyszy jej najlepszy przyjaciel Romek, który jest w niej zakochany po uszy, jednak ona uczuciem darzy Leszka, ich wspólnego przyjaciela. Niestety na wojnie bywa różnie.

Jak zakończą się ich losy? Czy Basia będzie z Leszkiem, a moze jednak z Romkiem?

Rok 2019 Ula jest z zawodu antropologiem i właśnie otrzymuje telefon, że w lesie znaleziono szczątki ciał, które mogą należeć do jej pradziadków. Kobieta musi wrócić w rodzinne strony i mieszkać w sąsiedztwie starszego pana, który obwinia jej babcię Barbarę o tragedię sprzed lat, ale również jego wnuka Piotrka, który kiedyś złamał jej serce. Podczas pracy, Ula będzie świadkiem kilku niespotykanych rzeczy, dla których będzie starała się znaleźć jakieś logiczne wytłumaczenie.

Czy w dzisiejszych czasach jeszcze wierzymy w moc Szeptuchy? Czy Ula potwierdzi, iż są to szczątki jej przedziałków? Oraz jak do tego doszło, że ich ciała były zakopane w lesie?

Uwielbiam książki Anny Rybakiewicz, wiem że sięgając po jej książki się nie zawiodę.

Ta historia wzbudziła we mnie naprawdę ogrom emocji.

Po raz kolejny autorka wprowadza nas czas II Wojny Światowej. Jak zawsze każda postać stworzona przez Annę Rybakiewicz jest dopracowana w najdrobniejszym szczególe. Bardzo polubiłam postać Basi, jako młoda dziewczyna wstąpiła do partyzantki by móc działać, by móc jakoś pomóc, by móc być blisko swoich dwóch przyjaciół. Nie wyobrażała sobie życia bez nich i temu też zwlekała z powiedzeniem Romkowi o swojej miłość do Leszka.

Bardzo podobała mi się ich relacja, mimo że wiedzieli, iż Basia nie darzy ich obu takim samym uczuciem, to jednak nadal się przyjaźnili i widać było, że ta ich przyjaźń zacieśniała się z każdym dniem coraz bardziej. Dodatkowo wydaje mi się, że to właśnie ta ich relacja dodawała im sił do działania.

Raczej nie trzeba nikomu przypominać jak okrutny to był czas, czas II Wojny Światowej. Każdy dzień, to była walka o przetrwanie, oczywiście główna bohaterka mogła usunąć się w cień i biernie czekać na to, co przyniesie i los. Jednak ona wolała wziąć sprawy w swoje ręce.

Co do Urszuli to bardzo mi przypominała Basię, dążyła do celu by odnaleźć szczątki swoich pradziadków. Mimo iż wychowywała ją babcia, która również była antropologiem i nie poświęcała jej zbyt dużo uwagi, to jednak wie, co w życiu jest ważne. Postawiła sobie za cel by dla babci, bo to właśnie jej najbardziej zależało, odnaleźć szczątki swoich krewnych. Jednak była też dosyć uparta i i ciężko jej było zapomnieć. to co wydarzyło się kilka lat temu. Jest też typową Zosią samosią i ciężko jest jej prosić o pomoc.

Historie dosłownie się pochłania i ciężko się oderwać. Ja jak już zaczęłam czytać, to nie mogłam przestać, chciałam więcej i więcej.

Gorąco wam polecam tę książkę, ale też i pozostałe książki napisane przez autorkę.

Książki o tematyce wojennej wywołują we mnie zawsze wiele emocji. Uwielbiam czytać o tym, jakimi bohaterami byli wtedy ludzie, ale jednocześnie taką lektura wyrywa mi serce z piersi.

Książki @annarybakiewicz znam i ogromnie cenię. Autorka zawsze potrafi mnie zaciekawić i wywołać ciarki na ciele. Tym razem znów to zrobiła, zabrała mnie w swój fikcyjny świat, który bolał, a jednocześnie dawał nadzieję na lepsze jutro.

Wojna. Już to słowo sprawia, że mam ochotę płakać. Pierwsza płaszczyzna czasowa rozgrywa się właśnie w tym okresie. Poznajemy Basie, zakochanego w niej przyjaciela Romka, a także Lesława. Autorka w piękny sposób opisuje przyjaźń, miłość, a także pomoc, jaką ludzie byli w stanie sobie zaoferować, to jak potrafili się jednoczyć w chwili zagrożenia. Nie wydaje mi się, że dzisiaj mógłby dojść do tego samego, patrząc na zawiść i kopanie dołków pod innymi. Ten okres, który przedstawia nam @annarybakiewicz, jak możecie się domyślić, nie był kolorowy. Zaprowadził nas on jednak do roku 2019, w którym możemy poznać Ulę, wnuczkę Basi, która jest antropolożką i szuka grobu swoich przodków. Czy jej się uda? Sprawdźcie sami.

Ta książka zmusza do refleksji. Nie da się bezmyślnie przez nią przepłynąć, zamknąć i zapomnieć. To jedna z tych pozycji, które rozrywają dusze, poruszają serce, aby na koniec dać ukojenie. @anna_szczesna_autorka pięknie opisuje miłość, jak i przyjaźń, a także pokazuje realia tamtych czasów, które były ciężkie. Dodatkowo małym smaczkiem jest praca antropologa. Możemy dowiedzieć się wielu ciekawych rzeczy.

Koniecznie sprawdźcie, czy Basia i Alojzy, którzy ponad 70 lat czekali na to, żeby zaznać spokój ducha, doczekali się tego. Ich historia jest warta poznania. Ale nie tylko oni są tu ważnymi postaciami, jest ich o wiele więcej.

Czytajcie.