Miłość w czasach zarazy

Od pierwszej strony czuje się noblistę. Nie powinno to jednak odstraszać czytelnika, ponieważ nie znajdziemy tu ani na moment nic, co przypomina moralizatorstwo doświadczonego człowieka, który posiada jedną i słuszną wiedzę. Przeciwnie, wszystko, co napisał i sposób, w jaki to uczynił jest świeże, niebanalne i dowcipne.

Zwykle wolę pisarstwo kobiet, ale ten pisarz jest na prawdę wyjątkowy i powinien spodobać się nawet lubiącym lekkie historie miłosne "kucharkom".

Oprócz wszystkich zalet pisarstwa wspaniałego autora, znaleźć tu można atmosferę miejsc bardzo oddalonych od Europy a także wydarzeń sprzed 100 lat - np. pierwsza podróż balonem.

Romans wszechczasów, ale jeśli ktoś po tym stwierdzeniu zniechęci się do lektury, bo ma dosyć tandetnych i tanich historyjek miłosnych, to nie ma racji! To wspaniała i niebanalna historia miłości na przestrzeni 70 lat, pełna uroczego humoru Nie można oderwać się od lektury .Polecam

Ta książka zachwyciła mnie niemal wszystkim, co w sobie miała, od języka zaczynając, na głębi przesłania kończąc.

Zobaczyłam istotę małżeństwa z zupełnie innej perspektywy. Dostrzegłam, jakim błogosławieństwem jest zestarzeć się razem. I zrozumiałam, że życie singla jest z góry skazane na zgrzytanie zębów.

Przede wszystkim ta książka nie jest banalną historią z komedii romantycznej. Przekracza razem z Kopciuszkiem

Gdy na lekcjach języka polskiego zetknęłam się z pojęciem realizmu magicznego nic mi to nie mówiło. Kolejne puste hasło dobre dla jajogłowych literaturoznawców. Bardzo się pomyliłam, a klapki z oczu zdjął mi kolumbijski noblista Gabriel Garcia Marquez wraz z powieścią „Miłość w czasach zarazy”. Narracja tekstu jest niezwykła za względu na ogromny liryzm języka, nietypowość metafor i jednoczesną łatwość odbioru utworu. Autor nadaje szarej rzeczywistości nuty niezwykłości , a bohaterów przyprawia o cechy bajkowe. Jednak to nie język sprawił, że zakochałam się w tej powieści. Przesłanie tekstu polemizuje z opinią, iż w podeszłym wieku pewne zachowania nie przystają. Nie chcąc zdradzać fabuły ani finału powieści, powiem tylko iż Marquez dał mi wiele powodów do wzruszeń, a ostatnie strony książki czytałam z szerokim uśmiechem. „Miłość w czasach zarazy” pokazuje, iż w każdym wieku możemy zmienić nasze życie a prawdziwa miłość opiera się na cierpliwości i zrozumieniu.

Miłość w czasach zarazy - Gabriel Garcia Marquez - recenzja

Gabriel Garcia Marquez to niedawno zmarły kolumbijski pisarz - noblista. Jest autorem m.in. "Stu lat samotności", "Szarańczy", "Dwunastu opowiadań tułaczych" i "Miłości w czasach zarazy", którą ostatnio przeczytałam.

Akcja książki rozpoczyna się pod koniec wspólnego życia dwojga staruszków - Ferminy Dazy i doktora Juvenala Urbino, najlepiej wówczas wykształconego lekarza na Karaibach. W pewnych okolicznościach pojawia się nowa postać, Florentino Ariza - dawna miłość Ferminy, który staje się jednym z głównych bohaterów powieści. Czytając tę książkę poznajemy prawie całe kilkudziesięcioletnie życie Florentina, jego kochanki, przyjaciół i karierę w Karaibskim Towarzystwie Rzecznym, a także małżeństwo Urbino z ponad trzydziestoletnim stażem.

Powieść nazwana przez Jerzego Plicha "romansem wszechczasów" rzeczywiście zasługuje na to miano. Autor prowadzi nas do głębi serc bohaterów tak doskonale, że wydaje nam się, jakbyśmy to my brali udział w opisanych wydarzeniach.

Cenię Marqueza za to, że jego książki są tak ciekawe i wciągające, że nie można się od nich oderwać mimo później godziny i ogromnego zmęczenia.

"Miłość w czasach zarazy" polecam każdemu, nie tylko dziewczętom lubiącym książki o miłości.

Nowhere Man, lat 16

źródło:[Adres usunięty]