Miłość na linii

Lucie ma wszystko czego potrzebuje w życiu, pracę w której się spełnia, córkę którą kocha nad życie, przyjaciółkę, przyjaciela w postaci ojca jej dziecka i jego partnera. Brakuje jej natomiast miłości tej romantycznej. Pewnego wieczoru córka Lucie Maya dzwoni do radiowego programu z poradami miłosnymi, ujawniając tym samym problemy ze znalezieniem miłości przez swoją mamę. To z kolei staje się przyczyną do propozycji, aby Lucie prowadziła program Heartstrings z Aidenem Valentine'em, zrzędliwym prezenterem radiowym i aby za sprawą radia udało jej się znaleźć miłość.

Potrafię zrozumieć, dlaczego tak bardzo ta książka przypadła innym czytelniczkom do gustu, że uważają ją za ciepłą i komfortową.

Nie twierdzę, że jest to zła książka, bo zdecydowanie nie jest.

Było tu kilka rzeczy, które mi również się podobały, np. Maya, która z miejsca skradła moje serce, no ale wiadomo że mam słabość do dzieci w książkach, sam pomysł z audycją radiową, szukanie randkowego partnera, to jak pokazana była relacja Lucie z tatą jej córki Mayi, czy nawet sam zawód jaki wykonuje Lucie, no bo nie często w książkach spotyka się kobietę mechanika samochodowego.

Jednak jeśli chodzi o całokształt, to uważam tą książkę tylko za poprawną, nie zatrzęsła moim światem, nie wywróciła mojego serca do góry nogami, nie było tego magicznego efektu wow, który sprawiłby abym czuła motyle w brzuchu, ot po prostu było tylko i aż w porządku.

Największy problem jaki mam z tą powieścią to, że dla mnie było zbyt spokojnie, przez co czytanie jej chwilami mi się dłużyło, a momentami miałam wrażenie, że stoję w miejscu, a slow burn nie ułatwiał mi tego.

Jeśli chodzi o bohaterów, to tak, polubiłam Lucie i Aidena. Jako książkowi bohaterowie od razu zrobili na mnie dobre wrażenie, mieli swoje wady, słabości, rozterki, no normalni ludzie. Natomiast jeśli chodzi o ich relacje, sprawa wygląda inaczej, bo zabrakło mi w niej głębi. Niestety dla mnie w większości ich relacja jest przegadana, zabrakło mi tam jakichś większych emocji, więzi, a to z kolei sprawiało, że mało realne było to coś co się między nimi zadziało.

No nie czułam tego ich zakochania, więc sam wątek romantyczny mnie nie przekonał.

Może nie określiłabym siebie jako rozczarowanej tą historią, ale jednak spodziewałam się czegoś więcej niż to co dostałam. Niemniej jednak jestem ciekawa kolejnego tomu i na pewno będę go czytać, a Was zachęcam do sięgnięcia po "Miłość na linii", bo wiem że znajdzie ona wielu fanów.

📻Książka, która ma coś wspólnego z filmem „Bezsenność w Seattle”? Tak, poproszę! Muszę przyznać, że to właśnie ta informacja przyciągnęła mnie do „Miłości na linii” najbardziej. Nie fabuła, nie motywy, tylko właśnie obietnica podobnego klimatu do tego, jaki jest w filmie, do którego mam niesamowity sentyment.

🎶Bardzo lubię styl autorki, bo jest on niesamowicie przyjemny, a jej książki zawsze czyta mi się szybko. Nie ma tu zbędnych opisów czy innych zapychaczy. Potrafi wciągnąć czytelnika w przedstawioną opowieść już od pierwszej strony i idealnie uderza w czułe struny czytelnika. Nie zliczę, ile razy w moich oczach pojawiały się łzy przez to, co spotykało główne postacie.

😍Same postacie także polubiłam. Lucie to chodzący promień słońca - ciepła i kochana osóbka, której po prostu nie da się nie kochać. Skradła moje serce od pierwszej sceny i kibicowałam jej, żeby w końcu odnalazła swoje szczęście. Aiden natomiast czasami mnie denerwował, ale wszystkie jego nieciekawe zachowania potrafiłam sobie wytłumaczyć jego trudną przeszłością. Wiele musiał w życiu przejść, przez co ciężko było mu dopuszczać do siebie innych i podobał mi się sposób, w jaki autorka to cały ten wątek nam ostatecznie wyjaśniła.

☎Romans nie jest tutaj nachalny. Aiden i Lucie powoli krążą wokół siebie i budują zaufanie. Cieszę się niesamowicie, że nie uderzały mnie tutaj z każdej strony sceny łóżkowe, bo mam wrażenie, że ta para właśnie takiego delikatnego, stopniowego budowania relacji potrzebowała. Jest miło i uroczo, ale nie myślcie, że to historia wyjątkowo przesłodzona, bo namiętne sceny także się tutaj pojawiają.

🎶Ja wiem, że to książka i nie wszystko musi być realistycznie przedstawione, ale jedyną rzeczą, która mi nie zagrała w tej historii, jest to, że postacie bardzo… lekko podchodziły do swoich obowiązków. Zaczynali audycję za późno, kończyli przed czasem, przenosili na słuchaczy swoje problemy. Niby nic takiego, a jednak czułam przez to lekki zgrzyt. Nie zapominajmy, że to było zajęcie Aidena na pełen etat, a momentami miałam wrażenie, że nie traktuje tego poważnie. No cóż, sama nie wiem, czy jako słuchacz chciałabym śledzić taką audycję, więc dobrze, że to tylko wymyślona komedia romantyczna.

😍Czy jest to wybitnie dobra i oryginalna historia? Nie. Na przestrzeni ostatnich lat pojawiło się wiele podobnych książek i na ich tle nie wyróżnia się ona niczym szczególnym. To taki romans do przeczytania na raz, dla relaksu, poprawy humoru po ciężkim dniu, ale raczej wątpię, żeby zapadł mi w pamięć na długo. Zabrakło mi tutaj jakiegoś elementu, który sprawiłby, że moje serce zabiłoby szybciej, a ręce zadrżały. Tutaj wszystko było proste, łatwe i przyjemne. Ale przecież takie historie także są nam potrzebne, prawda?

☎To turbo przyjemna i komfortowa książka, przy której można się pośmiać i popłakać. Muszę przyznać, że bardzo miło spędziłam z nią czas i aż żałuję, że tak szybko ją przeczytałam, bo przywiązałam się do bohaterów i ich polubiłam. Teraz niesamowicie czekam na kolejny tom, bo jestem ciekawa, czym jeszcze autorka nas zaskoczy.

Twoje dziecko postanawia znaleźć Ci miłość na antenie radia. Dasz temu szansę?

✨✨✨✨

Brzmi jak kiepski żart, prawda?

Właśnie taki numer wykręciła Maya, dwunastoletnia córka Lucie. Lucie jest samotną matką i pracuje w warsztacie samochodowym. Od zawsze marzy o pięknym, romantycznym uczuciu i wierzy, że nie jest to nic wygórowanego.

Chcąc pomóc mamie, Maya dzwoni do Aidena, prowadzącego program radiowy z poradami sercowymi „Heartstrings”.

Sam Aiden od dawna nie wierzy w prawdziwą miłość, co czyni tę sytuację jeszcze bardziej ironiczną. To jedno połączenie odmienia ich życia.

Jakie to było dobre! 🙂 Czytałam tę książkę z ogromną przyjemnością, z uśmiechem na ustach i w pełnym relaksie. To bardzo ciepły romans, utrzymany w klimacie klasycznych komedii romantycznych, przy których chce się jednocześnie śmiać i wzdychać.

To jedno połączenie odmieniło wszystko. Czas, który Lucie i Aiden spędzili razem w studiu, udowodnił, że ich dusze i serca desperacko do siebie lgną.

Znajdziecie tutaj kilka popularnych motywów, takich jak slow burn oraz grumpy and sunshine. Autorka porusza również temat samotnego macierzyństwa i silnej potrzeby, jaką odczuwa matka, potrzeby miłości, wsparcia i prawdziwego partnerstwa.

Miłość Aidena i Lucie rozwija się powoli. Początkowo jest niewinna i dopiero raczkuje, by stopniowo przeobrazić się w głęboką potrzebę i namiętność. Jest przy tym urocza i czysta, mimo że bohaterowie mają zupełnie odmienne spojrzenie na miłość. Nie zabrakło też pikantniejszych momentów.

Gorąco polecam każdemu!

"Miłość na linii" autorstwa B. K. Borison to historia, która rozczuli nawet najtwardszy serce🥰🥰🥰. Ta książka jest słodka i urocza, ale nie tylko.

On - sceptyk jakich mało i maruda przez duże M. Nie wierzy już w miłość, a co jest najzabawniejsze prowadzi transmisję radiową z poradni miłosnymi😅.

Ona - romantyczka pełną gębą. Marzy o magii🥰🥰🥰. Samotność powoli zżera ją, mimo że ma obok siebie kochająca córkę i przyjaciół, brakuje jej czegoś, kogoś, czułości i bliskości.

Połączył ich program radiowy i rezolutna dwunastolatka🥰🥰🥰.

To miło być jak randka w ciemno, ale niestety nie wszystko wychodzi jak by się chciało. Ludzie w realu często są inni niż przez telefon. Ile razy można próbować i kiedy dać sobie spokój??? Czy szczęście może kryć się pod postacią marudera, tylko czy się odważą podążać tą drogą???

Ta historia jest urocza i słodka na maxa🥰🥰🥰. Nie zliczę ile razy mnie rozczuliła🥰🥰🥰.

Aiden taki sceptyk, ale jego zachowanie zupełnie temu przeczy. Drobne gesty, czułe słowa, zainteresowanie, pocieszenie, a nawet bezinteresowność to pierwsze znaki, że powoli przepada dla Luci. Tylko sam wszystko sabotuje. Kiedy czuje, że pojawiają się uczucia wycofuje się. Warczy, marudzi i wprowadza zamęt. Jego największym problemem jest "odcięcie emocjonalne", nie dopuszcza do uczuć by nie cierpieć w przyszłości. Tylko czy tak się da??? Kiedyś wszystkie te skumulowane uczucia muszą dojść do głosu, tylko czy wtedy nie będzie już za późno???

Największym problemem Luci są ludzie i randki, a raczej jej oczekiwania. W sumie się jej nie dziwię, szybko dorosła i pominęła etap randkowania w życiu, więc teraz ciężko jej się odnaleźć. Pragnie magii, połączenia dusz, zrozumienia i wsparcia, tylko czy to da się znaleźć?? Może jej wymagania są za wysokie, ludzie teraz nie wierzą w magię, ale kto powiedział, że samemu nie można nią być. Luci zaraża entuzjazmem wszystkich. Jest jak promyczek słońca w nudnym i monotonnym życiu Aidana. To ona sprawi, że znowu odzyska entuzjazm i od nowa zacznie wierzyć w słowo na M.

Ta historia jest cudowna❤️, toczy się własnym tempem, ale warto czekać i przeżywać z nimi rozterki w drodze do szczęścia. Przeczytałam, pokochałam I gorąco wam polecam❤️❤️❤️

📻💞 Miłość na linii autorstwa B.K. Borison to historia, która brzmi jak ciepła audycja nadawana późnym wieczorem – pełna emocji, szczerości i delikatnego humoru. B.K. Borison tworzy opowieść lekką, ale jednocześnie zaskakująco prawdziwą w swoim spojrzeniu na uczucia. Już od pierwszych stron czytelnik zostaje wciągnięty w świat radiowych rozmów, gdzie słowa mają moc łączenia ludzi, nawet jeśli dzieli ich dystans i życiowe doświadczenia.

📻💞 W centrum tej historii znajduje się Lucie – kobieta, która mimo romantycznej natury od dawna żyje w cieniu rutyny i samotności. B.K. Borison z dużą czułością kreśli jej portret, pokazując zarówno jej siłę, jak i ukryte pragnienia. Jedno niepozorne wydarzenie sprawia, że jej uporządkowany świat zaczyna się zmieniać, a ona sama zostaje wciągnięta w coś, czego zupełnie się nie spodziewała.

📻💞 Aiden, radiowy prowadzący, stanowi dla niej zupełne przeciwieństwo – zdystansowany, sceptyczny, jakby od dawna przestał wierzyć w to, o czym mówi na antenie. B.K. Borison zestawia ich ze sobą w sposób niezwykle naturalny, pozwalając tej relacji rozwijać się powoli, niemal niezauważalnie. Ich rozmowy stają się przestrzenią, w której zaczynają odsłaniać swoje prawdziwe emocje, krok po kroku przełamując własne bariery.

📻💞 Największym atutem tej powieści jest sposób, w jaki ukazuje ona miłość – nie jako bajkową wizję, lecz jako coś kruchego, wymagającego odwagi i gotowości na rozczarowania. B.K. Borison nie unika trudniejszych tematów, takich jak samotność czy niespełnione oczekiwania, a jednocześnie daje bohaterom przestrzeń do tego, by się rozwijali i uczyli siebie nawzajem. To właśnie ta równowaga sprawia, że historia wydaje się tak autentyczna.

ㅤ

📻💞 Relacja między bohaterami opiera się na drobnych gestach i uważności, które wybrzmiewają mocniej niż wielkie deklaracje. B.K. Borison z wyczuciem pokazuje, jak ważne jest słuchanie drugiej osoby i zapamiętywanie tego, co dla niej istotne. W tej historii nie chodzi o spektakularne zwroty akcji, lecz o budowanie więzi – spokojne, ale pełne emocji, które zostają z czytelnikiem na dłużej.

ㅤ

📻💞 Miłość na linii to powieść, która otula swoją atmosferą i przypomina, że czasem najpiękniejsze historie zaczynają się od jednego, przypadkowego połączenia. B.K. Borison stworzyła opowieść pełną ciepła, nadziei i subtelnego uroku, idealną dla tych, którzy szukają czegoś lekkiego, a jednocześnie poruszającego. To książka, która zostawia po sobie uśmiech i ciche przekonanie, że miłość może pojawić się wtedy, gdy najmniej się jej spodziewamy

Przychodzi wieczór. Wszyscy już śpią. To moment kiedy parzę herbatę, zawijam się pod koc i sięgam po książkę. Raczej nie zarywam nocy, bo wiadomo, że kolejnego dnia czekają obowiązki. Chyba, że sięgnę po taki niepozorny romans jak Miłość na linii i kompletnie przepadnę. Czytałam ją w każdej wolnej chwili i gdy drugiego dnia dotarłam do ostatniej strony, pomyślałam, że gdyby ta książka miała 200 stron więcej, nic złego by się nie wydarzyło.

To totalnie przeurocza i przesłodka (ale nie przesłodzona) powieść. Autorka przeniosła i zinterpretowała po swojemu motyw z Bezsenności w Seattle, kiedy to bohaterowie rozmawiają ze sobą za pomocą audycji radiowej. W książce Borison jest trochę przewrotnie, ponieważ do radia dzwoni mała dziewczynka, która martwi się samotnością swojej mamy. Tak rodzi się znajomość Lucie - niepoprawnej romantyczki i twardo stąpającego po ziemi marudy - Aidena.

Jestem zauroczona i zachwycona. Mogłabym znacznie częściej czytać tak niebanalne romanse. W tej powieści wszystko jest na tak, każdy szczegół został dopracowany do ostatniej kropki i przecinka. Nic więc dziwnego, że tak podoba się czytelnikom. Relacja pomiędzy bohaterami, ich rozterki i problemy to wszystko to, czego i my doświadczamy na codzień. Z rozmów bohaterów wyziera bolączka naszych czasów - samotność wśród tłumu ludzi. Żyjemy w miejscach, w których wszędzie są ludzie, spotykamy się w sklepach i pracach, ale szanse na zbudowanie trwałej i realnej relacji z roku na rok jakby maleją. Mnóstwo pięknych słów na ten temat tutaj padło i mam nadzieję, że niedługo sami je poznacie.

Kolejną i nie mniej ważną zaletą tej powieści jest jej wątek miłosny. Uwielbiam czytać powieści, gdzie od wzajemnego przyciągania bohaterów aż lecą iskry, ale jednak autor nie epatuje pikanterią. Tutaj właśnie tak było. Na okładce możemy przeczytać, że to romans przytulaśny. Wydawnictwo Uniesienia - idealnie dobraliście to hasło, całkowicie się zgadzam i mam nadzieję, że kolejny tom już na horyzoncie.

Przyznam szczerze – do romansów podchodzę z dużą rezerwą i niemałą dozą sceptycyzmu. Można by rzec, że jestem bardzo wymagającym czytelnikiem, a gatunek ten ma w sobie coś, co potrafi mnie rozczarować i zniechęcić znacznie szybciej, niż inne: papierowi bohaterowie bez skazy, którym jedyną głębię nadaje wielopokoleniowa trauma, sceny jakby wyjęte z taniego serialu i fabuła, którą można streścić w trzech zdaniach jeszcze przed otwarciem okładki. Dlatego kiedy sięgnęłam po Miłość na linii B.K. Borison, wcalenie spodziewałam się fajerwerków.

I to był mój błąd!

Punkt wyjścia wydaje się dość klasyczny: Aiden Valentine prowadzący radiowy program o związkach, sam już dawno stracił wiarę w miłość. Kiedy jednak pewnego dnia na antenę dzwoni mała dziewczynka, by poprosić o radę dla swojej mamy - Lucie Stone - nikt nie spodziewa się, że ta jedna rozmowa wywoła lawinę. Odcinek staje się hitem, a stacja, wyczuwając złoto, proponuje Lucie stały udział w audycji. Cały Baltimore zaczyna śledzić jej sercowe rozterki, słuchacze kibicują, komentują i - co nieuniknione - zaczynają wyczuwać, że między Aidenem a Lucie iskrzy znacznie mocniej niż wynikałoby to z zawodowej relacji.

Brzmi znajomo? Autorka sama nie ukrywa inspiracji - na okładce widnieje dumne porównanie do Bezsenności w Seattle - klasyki romantycznego kina. I trzeba przyznać, że to odwołanie nie jest na wyrost. Borison czerpie ze sprawdzonych schematów, ale robi z nimi coś, czego wielu autorów romansu nie potrafi: tchnie w nie życie.

To jest właśnie to, co wyróżnia tę książkę spośród morza podobnych tytułów. Lucie i Aiden to postacie, które mogłabym spotkać pewnego wtorkowego poranka w kolejce po kawę i nie zdziwiłabym się ani trochę. Nie są idealni - a właściwie, są nieidеalni w bardzo przekonujący, ludzki sposób. Ich wpadki nie są sceniczne ani obliczone na efekt komediowy, lecz sprawiają wrażenie autentycznych potknięć normalnych ludzi w normalnym życiu.

Lucie jako niepoprawna romantyczka mogłaby łatwo spaść w stronę karykatury - naiwnej, nieco irytującej optymistki, której trudno kibicować. Borison jednak daje jej zarówno ciepło, jak i kręgosłup. Lucie wie, czego chce i będzie walczyć o swoje, nawet jeśli droga do tego celu wiedzie przez spory dyskomfort. Z kolei Aiden - marudny sceptyk z pozornie zimnym sercem - to postać, przy której autorka wykazała się szczególną zręcznością. Jego cynizm wobec miłości nie jest narysowany grubą kreską, lecz wynika z czegoś, co czytelnik stopniowo odkrywa razem z nim.

A także wątek córeczki Lucie jako „amora” to uroczy pomysł fabularny, który mógł łatwo zamienić się w manipulacyjną pułapkę na wzruszenia – jednak i tu autorka znowu wychodzi obronną ręką, zachowując umiar i naturalność.

Największą siłą Miłości na linii jest chyba tempo budowania uczucia między bohaterami. Obserwowanie, jak Aiden i Lucie powoli zbliżają się do siebie, jak zmieniają się dynamiki ich rozmów, jak napięcie narasta w przestrzeni radiowej anteny i poza nią - to sprawiało mi autentyczną przyjemność z czytania, której w romansach szukam najczęściej na próżno. Nie ma tu skrótów, nie ma miłości od pierwszego wejrzenia. Jest za to coś znacznie cenniejszego: rozwój.

Pomysł na tło fabularne - program radiowy, słuchacze prawie jak chór grecki komentujący romans na żywo, całe miasto kibicujące parze - to świeże i dobrze zrealizowane ramy narracyjne. Dodają historii lekkości i humoru bez odbierania jej emocjonalnej wagi.

Obiektywnie rzecz ujmując, Miłość na linii nie jest lekturą, która wywróci czytelnikowi świat do góry nogami. Pewne elementy fabuły są przewidywalne, a poszczególne zwroty akcji nie będą zaskoczeniem. Finałowy konflikt, który ma rozdzielić bohaterów tuż przed szczęśliwym zakończeniem, jest nieco schematyczny i skrojony trochę za ciasno w porównaniu do reszty, która oddychała znacznie swobodniej. Można też odnieść wrażenie, że niektóre wątki poboczne zasługiwały na więcej miejsca i uwagi.

Ale - i to jest ważne ale - żaden z tych drobiazgów nie przeszkadzał mi w czytaniu. Książkę pochłaniałam z przyjemnością i żałowałam, kiedy się skończyła. A to, przy mojej skłonności do czepiania się romansu, mówi samo za siebie.

Podsumowując: Miłość na linii to romans, który zrealizował swoje zadanie nie tylko solidnie, ale z klasą i sercem. Borison nie wynalazła koła na nowo, ale udowodniła, że w dobrych rękach nawet sprawdzone schematy mogą być czymś więcej niż tylko przyjemnym zapychaczem czasu. Polecam go szczególnie tym, którym gatunek zdążył się już nieco opatrzyć i szukają czegoś, co przypomni im, dlaczego w ogóle sięgają po romanse.

Ja z pewnością sięgnę również po inne książki tej autorki, Miłość na linii przekonała mnie, by dać romansom drugą szansę!

Za egzemplarz recenzencki dziękuję

Wydawnictwu Uniesienia

#współpracarecenzencka

#współpracabarterowa

#współpracareklamowa

✨️Kto i za co pokocha?

Romansiary. Za przytulność, subtelnie zabawny humor i chemię między bohaterami. Wiedziałam, że kto jak kto, ale B.K. Borison to mnie nie zawiedzie. Uwielbiam serię Lovelight Farms jej autorstwa, a po przeczytaniu “Miłości na linii” czuję, że cykl Heartstrings również może znaleźć się wysoko w moim romansiarskim rankingu.

Ale wracając…pokochasz za pomysł na fabułę, za stopniowe budowanie relacji i rozwój emocji między Aidenem a Lucie. Pokochasz za jej podejście do miłości i to jaką jest romantyczką, ale też za jego ironiczne żarciki, opiekuńczość i spokój. Nie znajdziesz w tej historii dram budowanych na wyrost, nie znajdziesz tu raptownych działań miłosnych. To przyjemny slow burn z motywem grumpy&sunshine, przy czym każde z nich jest trochę grumpy a trochę sunshine.

✨️Czy ja pokochałam?

No jest miłość, nie powiem i to szczera. Przyznam, że boję się książek, w których akcja dzieje się w większości w jednej przestrzeni. W tym przypadku — studio nagraniowe, radio. Moje obawy wynikają z limitu pomysłów, jakie w tej przestrzeni mogą się wydarzyć. Jednak takie numery, to nie tym razem i nie z panią Borison. Zgrabne, błyskotliwe dialogi i emocje, które z nich emitują, są tak angażujące i wciągające, że tę książkę chłonie się w mgnieniu oka.

✨️Czy polecam?

Nawet nie pytaj, bo to jest tak oczywiste, jak to, że moje koty przespały dziś cały dzień. Ale jeśli masz wątpliwości, to jasne, że polecam! To przyjemny, ciepły i jak to określiło wydawnictwo, przytulaśny romans. Ja dodam od siebie, że sama historia jest tak mądrze dojrzała i napisana z dużą dozą empatii oraz nutą romantyzmu, że aż nie chce się jej kończyć. Mogłaby trwać i trwać. Aiden i Lucie nigdy mi się nie znudzą. Uwielbiam tych dwoje.

✨️O czym jest?

__

Aiden Valentine, prowadzący audycję radiową Heartstrings już dawno stracił wiarę w miłość. Wszystko zaczyna zmieniać się pewnego dnia, gdy do stacji dzwoni dziewczynka po miłosną radę dla swojej mamy. Lucie, bo o niej mowa, staje się sensacją Baltimore, po tym, jak odważyła się opowiedzieć o swoim wyobrażeniu prawdziwego związku. Stacja postanawia wykorzystać, że rozmowa stała się viralem i zaprasza Lucie do współprowadzenia audycji z Aidenem. Słuchacze mają pomóc jej znaleźć miłość, a całe Baltimore z zapartym tchem śledzi jej sercowe perypetie. A może miłość jest tuż obok i nie trzeba szukać jej daleko?