Miłość ma Twoje imię

,, (...) zamiast ciągłego analizowania tego, co było i tego, co może być, warto wziąć życie w swoje ręce, brać z niego to, co najlepsze i nie przejmować się tym, co będzie za dzień, za tydzień, za rok''.

Miłość ma ogromną moc. Dla niej jesteśmy w stanie poświęcić wszystko, zrobić coś głupiego, zawalczyć o coś niemożliwego, poruszyć niebo i ziemię, oddać za kogoś życie. Jest piękna, a zarazem okropna. Przez nią możemy cierpieć, podejmować złe decyzje, które ciągną się za nami przez wiele lat. Ale gdyby tej miłości nie było, zawsze bylibyśmy nieszczęśliwi i zgorzkniali.

,,Co nam przynoszą ludzie, których spotykamy? Odpowiedź może być bardzo różna. Jedni pojawiają się, by namieszać w naszym życiu, przynieść złe wiadomości, odebrać ostatnią nadzieję, sprowadzić na nas problemy. Albo przeciwnie. Pojawiają się, by ocalić nas od złej przeszłości, potrząsnąć nami, dać nadzieję, postawić wymagania, wywołać na naszej twarzy uśmiech i nam zaufać.''

Anna- po stracie ukochanej osoby i rozpadzie rodziny ucieka do Warszawy, by zacząć życie od nowa. Niestety nie jest to takie proste, gdy przeszłość daje wciąż o sobie znać, niezasklepione blizny mimo biegu lat są dalej świeże. Nigdy nie idzie na żywioł, musi mieć wszystko pod kontrolą, nie lubi zmian, gdyż czuje się wtedy źle i niekomfortowo. Boi się własnego cienia, tego co nieuniknione, tego czego nie da się przewidzieć ani nawet zaplanować.

Michał - uwielbia intensywne życie, na krawędzi. Niczym się nie przejmuje, nikogo nie słucha, ma gdzieś wszystkich i wszystko. Dla niego liczą się tylko imprezy, narkotyki, picie, panienki i wydawanie pieniędzy.

Pewnego dnia drogi tych dwojga zostaną połączone. Nie będzie jednak łatwo. Na ich drodze czyha wiele przeciwności losu.

,,Nawet największe zaufanie, najgorętsze przysięgi i wreszcie największa miłość zostają wystawione na wiele prób''.

Książki Ilony są takim miodem na moje serce. Przy nich bardzo dobrze się czuje, odprężam, na długo zatracam w opowiadanej historii. Momentami mam wrażenie, jakbym rozmawiała z dawno niewidzianą przyjaciółką przy gorącej kawie i zaśmiewała się do łez przy przeróżnych perypetiach. Ale nie myślcie sobie, że w powieściach autorki będzie tylko kolorowo, wesoło. Będą poruszane ważne tematy samotności, zaufania, żalu do bliskich osób, życia na krawędzi i jakie niesie to ze sobą skutki. A także znajdziemy w nich traumatyczne wydarzenia, które pozostawiają blizny na sercu, brak akceptacji, niewiara we własne możliwości, przeszłość rzucająca się cieniem na teraźniejszość, próby radzenia sobie z przeciwnościami losu, poszukiwanie siebie i wiele innych.

,,Żeby spokojnie żyć w teraźniejszości, trzeba rozliczyć się do końca z przeszłością''.

Z każdą kolejną książką pióro Ilony jest coraz lepsze, bogatsze, jej powieści są bardziej emocjonalne, głębokie, prawdziwe, życiowe. Potrafią trzymać w napięciu, co wydarzy się dalej. Z bohaterami łatwo się utożsamić. Wraz z nimi przeżywamy rozmaite wydarzenia, kibicuje się im z całego serca, by w końcu w ich życiu ułożyło się jak najlepiej. Przedstawiają swoje życie, czym się kierują, o czym myślą, co czują, co przeżywają. Są barwni, wyraziści, charakterni i tacy prawdziwi. Wydaje się jakby żyli wśród z nas, tuż za ścianą. Bardzo zżyłam się z Anną. Momentami czułam się jakbym nią była. Z ogromną mocą przeżywałam to, co działo się w historii. Od samego początku zostajemy wciągnięci w wykreowany świat i do samego końca nie potrafimy się od niego oderwać.

,,Jak będziesz uciekać przed miłością, to w końcu ją przegapisz. Kiedy miłość puka do drzwi to się jej otwiera, a nie barykaduje przed nią''.

,,Miłość ma twoje imię'' to przepiękna historia, bardzo klimatyczna, ciekawa, pełna emocji, wzruszająca, zawiera w sobie wiele życiowych mądrości. To nie jest płytka opowieść o miłości, jest utkana z wielu wartościowych treści, które tworzą spójną całość. Warto się w niej zatracić. Gorąco polecam.

Okładka książki jest tak podobna do pozostałych, w sensie utrzymana w tym samym stylu, że ustawiając ją grzbietem pasuje idealnie ze wszystkimi. Tym bardziej że wydane są w jednym wydawnictwie. Ma skrzydełka, które stanowią dodatkową ochronę przed uszkodzeniami mechanicznymi. Kremowe strony, wystarczająca dla oka czcionka, odstępy między wersami i marginesy zostały zachowane. Niestety pojawiło się kilka błędów typowo korektorskich (po składzie) lub redaktorskich, ale przymknęłam na to oko.

Kolejne spotkanie z piórem autorki i przyznaję bez bicia, że pierwszy raz zauważyłam, że to jedna z pierwszych pozycji autorki. Chyba. Styl jest trochę inny niż obecnie, chwilami są dziwne, proste zdania, tak mało barwne jak zazwyczaj dostaję od autorki. Ale ja wiem, że każdy się uczy. Każdy szuka swojej drogi. Autorka ją znalazła i zdecydowanie sięgam po nią w ciemno. Jedno, co się nie zmieniło, to tematyka. Czytało się lekko i przyjemnie, myślę, że i Wam ta pozycja może przypaść do gustu.

Poznajemy tu Anię i Michała. Janowska to dziewczyna, która sporo przeszła i była bardzo samotna. Nikt nie zasługuje na takie wydarzenia w życiu, a jednak ona musiała przejść przez to sama. Zajęta wieloma rzeczami, jest kobietą poszukującą miłości, stabilności, prawdziwego szczęścia. Michał to z kolei hulaj dusza, piekła nie ma. Drażniła mnie jego ignorancja, upór, zachowanie, które wzorem nigdy byśmy nie nazwali. Bardzo się pogubił i potrzebował kogoś, kto nim raz, a porządnie potrząśnie. Ogólnie postacie wykreowane są dobrze, jednych polubicie bardziej, drugich mniej. Każdy jest inny i różni się od siebie, więc nie są stworzeni na jedno kopyto.

Po raz kolejny autorka skupia się na prawdziwych, życiowych problemach, które mogłyby spotkać i nas. Nie zmieniło się to i bardzo cenię sobie właśnie tą normalność. Mimo że mamy te same problemy, to podczas lektury żyjemy tym, co dzieje się na kartach książki a nie tym, co w naszym życiu. Zawsze sięgając po książki Ilony uciekam od swoich problemów. Tak było tym razem.

Uważam, że autorka napisała dobrą powieść, która jest życiowa. Znajdziemy tu nie tylko wątek przyjaźni, miłości, żałoby, samotności, uzależnienia, ale i wielu innych, które równie dobrze mógłby spotkać i nas. Polecam, ale miejcie na uwadze, że została wydana dawno temu i widać różnicę w stylu autorki. Sens jest ten sam, tylko warsztat nieco słabszy.

Anna Janowska, główna bohaterka "Miłość ma twoje imię", nie miała łatwego życia. Odkąd w skutek tragicznego wypadku w jej życiu zabrakło matki jej rodzina się rozpadła i w zasadzie została w stolicy sama.

"Śmierć to jedyna pewna rzecz, która nas wszystkich w życiu spotka. Przychodzi nagle, nieproszona, sieje zamęt i zbiera żniwo. Zabiera tych, którzy byli dla nas całym światem. Pozostaje tylko głucha cisza i myśl, że przepadło nam tyle szans... "

To sprawiło, że bez reszty poświęciła się pracy i muzyce. Chłopaki z zespołu, a zwłaszcza Daniel, stanowili dla niej namiastkę rodziny, za którą tak bardzo tęskniła. Pewnego dnia za sprawą Zosi, znajomej z fundacji, trafia do domu bogatego małżeństwa. Ania nie ma pojęcia, że państwo Gebertowie, u których odtąd ma zamieszkać mają syna Michała, który już wkrótce wywróci jej świat do góry nogami.

Wiem, wiem. Po takim opisie można w gruncie rzeczy pomyśleć tylko jedno : następna opowieść o wielkiej miłości, która pokona wszystkie przeciwności losu. Bleee! Wiecie co? Gdybym nie znała możliwości autorki pewnie też bym tak pomyślała. Ale ja wiedziałam, że tu ukryte jest coś więcej. Że to nie jest taka zwykła opowieść o rodzącej się miłości między ambitną i pracowitą dziewczyną, a chłopakiem dla którego liczą się tylko imprezy, narkotyki i... panienki. Nie myliłam się!

Ta powieści naprawdę utkana jest z emocji, niczym pajęcza sieć. Malutkie elementy składają się na solidną całość. Na życie, które czasami obchodzi się z człowiekiem wyjątkowo brutalnie. Ale i na jego drugą twarz, niosącą nadzieję.

Mówi się, że w życiu nic nie dzieje się bez przyczyny i Bóg, czy jak kto woli po prostu los, nie zsyła na nas więcej nieszczęść niż jesteśmy w stanie unieść. Tylko czy tak jest naprawdę? Czy musimy przejść tak wiele prób, tak wiele przeszkód pokonać, tyle przeciwności ominąć, aby wreszcie być szczęśliwym?

Ile jeszcze przyjdzie nam poświęcić? Ile łez wyleją zakochani zanim będą mogli być razem? Ile nieprzespanych nocy czeka matkę, której serce pęka na samą myśl o tym, co może spotkać jej krnąbrne, ale ukochane dziecko? Ile cierpienia i bólu może znieść malutkie, niewinne serduszko? Czy musimy się z tym zgodzić? Czy mamy tak bezczynnie stać i patrzeć na ludzkie cierpienie?

Powieść Ilony Gołębiewskiej pokazuje, że odpowiednim rozwiązaniem jest wzięcie spraw w swoje ręce. Tak, to prawda - nie jesteśmy w stanie zbawić świata, nie jesteśmy w stanie wszystkich ochronić i uratować, ale jeżeli nie zrobimy nic, możemy żałować, że nie spróbowaliśmy. Przecież może by się udało!

Czy Ani uda się wyciągnąć Michała ze szpon nałogu? Czy jego rodzice wreszcie odetchną z ulgą? A może Michał wcale nie da sobie pomóc? A może tą osobą, która najbardziej potrzebuje pomocy jest... Ania?

Chyba nie muszę Wam mówić, gdzie znajdziecie odpowiedzi na te pytania?

„Miłość ma Twoje imię” to najnowsza powieść Ilony Gołębiewskiej, która premierę miała 6 czerwca 2018 r. Wcześniejsza trylogia o starym domu ujęła mnie ciepłem i ogromną dawką afirmacji życia. Co zatem czeka czytelnika tym razem? Czy nowa książka Ilony Gołębiewskiej przynosi ukojenie czy też może zupełnie coś innego?

„Miłość ma Twoje imię” to powieść, przez którą nie przelatujemy lotem ptaka po przestworzach stronic, idziemy przez nią żwawym, acz odpowiednio wolnym krokiem, na tyle wolnym, aby wchłonąć całe jej przesłanie w siebie.

To powieść o poszukiwaniu...skarbu, jakim jest miłość, przebaczenie, spokój ducha. Skarbu, który może okazać się filarem życia.

To opowieść o definiowaniu szczęścia, co jest o tyle trudne, gdyż nigdy nie wiadomo pod jaką postacią się kryje.

To historia o ludzkich smutkach i cierpieniu, które towarzyszą każdemu, bez wyjątków, czasem w mniejszym lub w większym stopniu, ale zawsze. Autorka pokazuje, że tylko od nas samych zależy w jaki sposób przeżyjemy własne życie. Czy znajdziemy swoją własną ścieżkę, ku spełnieniu? Czy też będziemy błądzić po omacku, jak dzieci we mgle?

Jednocześnie bardzo obrazowo pokazuje, że absolutnie każdy ma szansę na poprawę własnego losu, a potrzeba do tego jedynie chęci i czasem odrobiny wsparcia ze strony bliskich osób, które podadzą nam dłoń, kiedy będziemy upadać, które podniosą nam głowę do góry i będą nas pionizować w walce z naszymi słabościami. Bo człowiek jest tylko człowiekiem. Każdy popełnia błędy, potyka się o wystające kamienie, ale ma też prawo do wyciągania wniosków i prawo do tego, by wygrzebać się z otchłani własnych porażek. Samozaparcie i wiara najbliższych są w stanie zdziałać wiele dobrego. Autorka, kilkakrotnie podkreśla, że równie ważne w tym wszystkim jest to, by uczyć się, wyciągać wnioski, nie popełniać znów w kółko tych samych błędów.

„Miłość ma Twoje imię” to również historia o miłości. Ilona Gołębiewska od samego początku pokazuje czytelnikowi, że to jest jedno z najważniejszych w życiu uczuć. Niezbędnych dla każdego człowieka. Nie zawsze dzieje się tak, że spotykamy ją na swej drodze od razu i potem już tylko „żyli długo i szczęśliwie”. Tego doświadczają naprawdę nieliczni wybrańcy losu. Najczęściej jest tak, że wędrujemy, poszukujemy, sprawdzamy i zawsze mamy nadzieję, bowiem „w życiu różnie bywa, także ze związkami. Chcemy być z kimś, bo mamy ogromną nadzieję, że nam się uda i będziemy szczęśliwi, a nie zawsze tak jest.”

No właśnie. Nie zawsze tak jest. Dotykają nas zdrady, kłamstwa a czasem i śmierć. Zostajemy ze zranionym, złamanym sercem i wydaje nam się, że już nic dobrego nas nie czeka. Przez całą powieść autorka na różne sposoby udowadnia czytelnikowi, że jest silny, że da radę, że pokona wszystko. Mimo bólu i pękniętego serca jest w stanie obudzić się, pewnego dnia i stwierdzić „mimo wszystko, jestem szczęśliwy”. Bo jak sama pisze: „Nie można w pięć minut wymazać złej przeszłości, ale można do niej nie wracać i próbować zacząć od nowa.” Ilona Gołębiewska, poprzetykała powieść mnóstwem dobrych słów, które budzą natchnienie i dodają siły. Podnoszą niczym dłoń najbliższego przyjaciela i mówią, „żeby o siebie walczyć, nie stać w miejscu, nie godzić się na kompromisy, nie dać się zranić”. Pilnować się i chronić swojej osobowości, a jednocześnie iść do przodu, robić to, co się kocha, spełniać się i być otwartym na ludzi. Ktoś powie: „jasne, do czasu, aż znów się nie przejedzie na innych” - i będzie miał rację, jak najbardziej. Autorka nie podaje prostego i sprawdzonego przepisu na odnalezienie miłości, przyjaźni czy szczęścia. Nim je odszukamy, czeka nas wiele rozczarowań, wiele łez i smutku. To wszystko prawda. Ale należy pamiętać o tym, że dzięki temu nasze życie nabiera wyrazu, nie jest bezbarwne, jest utkane z wielowymiarowego dotykania otaczającego nas świata. Nie poznając smutku i żalu, nie moglibyśmy doświadczyć w pełni szczęścia i radości. Dlatego należy zawsze być sobą i kierować się w życiu najwyższymi wartościami, a wówczas, mimo porażek i cierpienia, będziemy mogli odnaleźć wszystko to, czego w życiu poszukujemy. Ważne jest też, by otaczać się dobrymi osobami, tym złym przebaczyć, ale nikt nie wymaga od nas, by nadal byli w naszym życiu.

„Miłość ma Twoje imię” pomimo ogromnego ładunku emocjonalnego jaki w sobie zawiera, jest powieścią napisaną lekkim językiem, który trafia w sam środek serca. Autorka nie stosuje udziwnień ani poetyckich wywodów, zdecydowanie stawia na prostotę przekazu. Uświadamia nam delikatnie to, co jest najważniejsze, pokazuje różne scenariusze i ich konsekwencje. Dzięki temu poprzez swoją powieść swobodnie rozmawia z czytelnikiem, jak najbliższy przyjaciel, który daje dobrą radę, udzieli wskazówek, ale życia za nas nie przeżyje. A „żeby spokojnie żyć w teraźniejszości, trzeba rozliczyć się do końca z przeszłością”. I z taką myślą pozostanę w sercu.

„Miłość ma Twoje imię” otoczy Was ramionami jak najlepszy przyjaciel i okryje ciepłym kocem dobrych myśli, rozgrzeje Was ciężkimi przeżyciami, ale nie wypuści na zewnątrz, bez tętniącego wiarą i siłą serca. Skłoni Was do głębokich refleksji, zastanowienia się nad własnym życiem i zasadami jakimi się w nim kierujecie.

Niektórzy z Was zobaczą w bohaterach tej powieści własne lustrzane odbicia, inni zaś dojdą do wniosków, że może trzeba coś zmienić, aby było lepiej.

To lubię najbardziej w powieściach Ilony Gołębiewskiej!

Opuszczam strony książki, ale moje serce wypełnia ogrom natchnienia, pocieszenia i wiary.

Recenzja na: [Adres usunięty]

Ilona Gołębiewska to bestsellerowa autorka takich książek jak ”Powrót do starego domu”, ”Tajemnice starego domu” oraz „Pamiętnik ze starego domu” dziś zaprasza Was do swojej najnowszej powieści pt. ”Miłość ma twoje imię”.

”To był jeden z tych dni, które zapamiętuje się na zawsze, zwłaszcza że poprzedzał wydarzenia dotkliwie zmieniające życie i pozostawiające w sercu rany, których już nigdy nie da się wyleczyć.

To niesamowite, jak krótka nić dzieli beztroskie życie nastoletniej dziewczyny od chwili, gdy musi z dnia na dzień dorosnąć i samotnie dźwigać skutki złych wyborów innych ludzi. Z takim bagażem będzie pokonywać kolejne lata”.

Rozpoczęłam od fragmentu powieści, aby ukazać Wam ile w tak krótkich słowach mieści się emocji i przeżyć.

Główną bohaterką powieści jest Anna Janowska.

Ma dwadzieścia pięć lat i przepiękne, długie blond włosy.

Jak magnes przyciąga do siebie ludzi. Dlaczego?

Może dlatego, że potrafi ich słuchać.

Pochodzi ze skromnej rodziny. Mama była nauczycielką, tata zaś pracował jako agent ubezpieczeniowy. Ania ma brata Seweryna, który chciał się poczuć samodzielny i wyprowadził się z domu.

Ania pewnego razu dowiaduje się, że jej mama w wyniku wypadku samochodowego straciła życie. Pijany kierowca wjechał w nią.

„Córka bez matki jest jak pudełko bez zapałek”.

Nic nie jest w stanie zastąpić łączącego je uczucia.

Ania przysięgła sobie, że jej życie ma być wielką miłością, jaką doznała od swojej mamy.

Brat Seweryn był przekonany, że mama zginęła przez niego. Ojciec wpadł w depresję, przez miesiąc nie wypowiedział ani słowa. Później wyjechał do Norwegii.

Ani została ciocia Mania. Gdy rodzice cioci rozchorowali się Mania sprzedała dom w Warszawie i wyjechała do Stanów.

Ania myślała, że zostanie piosenkarką, nawet była solistką zespołu Abradon, lecz Ania jest osobą poszukującą.

Czego szuka?

Przede wszystkim klucza do swojej osobowości i zrozumienia własnych uczuć, myśli i obaw. Poza tym szuka swojego miejsca na ziemi oraz szczęścia.

Ania udziela się także w fundacji „Zdrowy Jaś” i pomaga chorym dzieciom.

I oto na jej drodze staje Michał.

Człowiek zagadka, który bardzo ją intryguje. Michał, który miał konflikt z prawem i narkotykami. Michał, który miał pieniędzy w bród i kobiety, których tylko zapragnął.

Czy więc Michał spojrzy na Anię?

Czy zakocha się w takiej szarej myszce?

Czy miłość Księcia i Kopciuszka jest jeszcze możliwa w dzisiejszych czasach?

Czytajcie.

Fantastyczna lektura na wakacyjny czas. Lekka, pełna emocji i uczuć, tak że czyta się ją jednym tchem.

Gratulacje Pani Ilono!

Wspaniała książka i czekamy z niecierpliwością na więcej!.

Zakończę znów fragmentem książki:

”Jak będziesz uciekać przed miłością, to w końcu ją przegapisz. Kiedy miłość puka do drzwi, to się jej otwiera, a nie barykaduje przed nią”.

Zachęcam do lektury i życzę wielu emocji i wrażeń.