Miłość i koloratka

Czy macie ochotę na książkę, która poruszy Was do głębi? Która wywoła w Was prawdziwy emocjonalny huragan? Taką, przy której nie da się przejść obojętnie, bo zmusza do wewnętrznej walki z własnymi uczuciami i przekonaniami? Bo ja właśnie taką książkę przeczytałam. To opowieść, która stawia przed nami pytania bez jednoznacznych odpowiedzi. Po której stronie stanąć? Czy w ogóle jest jakaś dobra albo zła strona? Gdzie kończy się granica miłości, a gdzie zaczyna coś, czego "nie wolno"? Czy miłość może być zakazana? Czy może istnieć uczucie, które nie ma prawa zaistnieć, a jednak się pojawia?

Ta historia wstrząsnęła mną, poruszyła coś głęboko wewnątrz, zostawiła mnie z tysiącem myśli i jeszcze większą ilością emocji. Jeśli szukacie książki, która zostanie z Wami na długo, to pozwólcie, że opowiem Wam o "Miłości i koloratce" Wiolety Klimkiewicz…

To moim zdaniem bardzo udany debiut Wiolety Klimkiewicz. Autorka podjęła się tematu, który dla wielu może być kontrowersyjny, trudny, ale właśnie przez to tak wciągający i intrygujący. Już sam tytuł mnie zainteresował, a do tego piękna, przyciągająca wzrok okładka, to wszystko zagrało idealnie.

Ta książka wywołała we mnie wiele emocji. Naprawdę wiele. Od wzruszeń, przez wewnętrzne dylematy, aż po kontrowersyjne refleksje. To emocje z życia wzięte, szczere, prawdziwe, bliskie. Czytając tę historię, miałam wrażenie, że to wydarzyło się naprawdę. Że to opowieść, którą ktoś gdzieś kiedyś naprawdę przeżył. I wiem, że dla jednych będzie to historia trudna do zaakceptowania, dla innych poruszająca, a jeszcze dla innych może po prostu neutralna. Wszystko zależy od tego, jak patrzymy na religię, na duchowość, na księży, na związki i przede wszystkim na samą miłość.

Autorka pokazała wielką wewnętrzną walkę, jaką toczą bohaterowie. Ona – Małgorzata jest żoną, matką, osobą wierzącą, oddaną rodzinie i Kościołowi. On – ksiądz Dawid oddał swoje życie Bogu, ale… pokochał ją. Oboje się zakochują i to nie jest lekka historia. To jest walka o każdą myśl, każdy dotyk, każde spotkanie. To nie romans, który przelatuje przez strony, tylko dramat pełen napięcia, pełen dylematów i ogromnej siły emocji.

Najbardziej poruszyło mnie jedno pytanie, które padło w tej książce i które nie daje mi spokoju: czy można kochać dwóch mężczyzn jednocześnie? To pytanie otwiera całą burzę w sercu i umyśle. Każdy będzie miał na nie inną odpowiedź. Każdy z nas przeżywa miłość inaczej, każdy z nas ma inne doświadczenia. I właśnie to pytanie sprawia, że ta historia zostaje w człowieku na długo.

Zakończenie? Zaskakujące. Nie wiem, czy dobre, czy złe, bo tego nie da się jednoznacznie ocenić. To zakończenie, które trzeba samemu przeżyć i przemyśleć. Każdy zobaczy je inaczej.

„Miłość i koloratka” to książka pełna uczuć, pełna duszy, pełna walki o siebie. Jestem bardzo zadowolona, że po nią sięgnęłam. Jestem zachwycona i chcę Wam o niej opowiedzieć. Chcę, żebyście poznali ten debiut i dali mu szansę, bo naprawdę warto.

To nie jest książka, którą się tylko czyta. To książka, którą się czuje.

Z całego serca polecam!

Ta recenzja to moje słowa. To moje przeżycia. I bardzo chciałabym, żebyście również je poczuli.

Dajcie tej historii szansę. Pozwólcie sobie na chwilę refleksji, na poruszenie serca, na zmierzenie się z pytaniami, które nie dają prostych odpowiedzi.

Ta książka zostaje w myślach na długo i gwarantuję, że nie przejdziecie obok niej obojętnie.

POWOŁANIE KONTRA UCZUCIE, KTÓRE NIE ZNA GRANIC WIARY

MIŁOŚĆ I KOLORATKA to debiutancka książka Wiolety Klimkiewicz. Autorka swoją pierwszą powieść zdecydowała się oprzeć na motywie zakazanego uczucia. Myślę, że czytelniczki chętnie sięgają po historie w których rodzi się miłość, ale zakochani muszą mierzyć się z wieloma trudnościami i pokonywać bariery, często jest to różnica wieku, różnice społeczne, materialne, zawodowe. Tym razem jednak bohaterem jest… ksiądz. Z jednej strony może budzić to zaciekawienie, a z drugiej trochę kontrowersje. Sama zainteresowałam się tą powieścią już po samym tytule i przeczytaniu opisu. Czy to był udany debiut? Czy miłość może być silniejsza niż wszystko? Czy można kochać dwóch mężczyzn jednocześnie?

W książce poznajmy młodą kobietę. Małgorzata jest żoną Krzysztofa, mamą Martynki i właśnie zaczyna pracę w kancelarii parafialnej. Kobieta ma ułożone życie, dobrego męża, jest atrakcyjna, sumienna i ma dobre serce. W kościele zajmuje się wieloma sprawami księgowymi i współpracuje z księdzem Dawidem. Codzienny kontakt, rozmowy i wzajemne wsparcie bardzo zbliżają Małgorzatę i Dawida. Oboje są bardzo zaskoczeni tym, że ich przyjaźń zaczyna przeradzać się w głębsze uczucie. Ona ma męża i dziecko, a on już na zawsze powierzył swoje życie Bogu. Co wyniknie z tej znajomości? Czy Małgorzata zdecyduje się odejść od męża? Czy Dawid porzuci kapłaństwo, by związać się z kobietą? Jak potoczą się ich losy?

Zaczynając czytać książkę miałam wiele scenariuszy na to jak potoczy się ta historia i wyobrażeń na to jak będzie przebiegać. Myślę, że autorka miała dużo odwagi, by w swojej pierwszej książce zawrzeć taki temat. Chociaż dzisiejszy świat w wielu sprawach stanął na głowie, mało co już nas dziwi i na wiele rzeczy jest już odgórne przyzwolenie to jednak to co związane z kościołem wciąż pozostaje dla większości osób bardziej święte.

Moim zdaniem Wioleta Klimkiewicz ma bardzo fajny styl pisania i z lekkością opisuje emocje wykreowanych postaci. Zdecydowanie w swoich kolejnych książka powinna postawić na romantyczne relacje. Kiedy zbliżaliśmy się już do wielkiego finału nastąpiło wielkie bum, które przyspieszyło akcję i zmieniło bieg wydarzeń. To co się stało, bardzo mnie zaskoczyło i zdecydowanie nie spodziewałam się takiego rozwiązania w fabule. A zwłaszcza tego jak ostatecznie potoczą się losy Małgorzaty i Dawida. Myślę, że jest to udany debiut po który warto sięgnąć.

„Miłość i koloratka” to debiutancka powieść Wiolety Klimkiewicz, która samym tytułem wyraźnie zaznacza, o czym historię będziemy czytać. Uwielbiam poznawać nowych autorów, a debiutanckie powieści są tym bardziej interesujące, gdyż kompletnie nie wiemy, czego możemy się spodziewać.

W tym tytule główna bohaterka jest moją imienniczką, co jeszcze bardziej zachęciło mnie do sięgnięcia po ten tytuł, gdyż nie często trafiam na moje imienniczki w powieściach.

Małgorzata jest kobietą, matką i żoną. Wszystkie swoje trzy funkcje spełnia doskonale, odnajduje się w nich i wiedzie szczęśliwe życie, zawsze angażowała się również w życie społeczne parafii. Teraz przychodzi jej odbyć staż w kancelarii parafialnej. Jeden niewinny gest księdza Dawida, który pobudza wyobraźnie, jak również wywołuje nadzieje i tłumione na dnie serca uczucia. Niewinny gest, a uświadamia obojgu tak wiele.

Każde z nich ma jednak swoje poukładane życie, w którym złożyło już śluby. Małgorzata stworzyła z mężem rodzinę, w której ma poczucie stabilności. Dawid zdecydował się na bycie księdzem, rezygnując tym samym z miłości do kobiet. Niemniej jednak oboje coś do siebie przyciąga, a jakiekolwiek wyjście z tej sytuacji okaże się dla kogoś krzywdzące.

Przyznam szczerze, że opis fabuły niezwykle mnie zaciekawił, dlatego postanowiłam sięgnąć po ten tytuł. Targające głównymi bohaterami dylematy i rozterki są niezwykle realne, myślę, że autorka napisała powieść, która mogłaby wydarzyć się w życiu każdego z nas. Trudne wybory, przed którymi autorka postawiła naszych bohaterów, tak naprawdę nie mają dobrych decyzji. W którąkolwiek ze stron nie zdecydują się podążać nasi bohaterowie, to ktoś niestety będzie cierpiał. Tym bardziej cała historia ciekawi, a dylematy bohaterów zmuszają do przemyśleń, jak sami postąpilibyśmy w takiej sytuacji. Jest to niezwykle przejmująca historia, przepełniona uczuciami, cierpieniem i rozdarciem w poszukiwaniu złotego środka, który pozwoli na szczęście, nie krzywdząc przy tym innych.

Niezwykle smutna i dająca do myślenia historia, którą czytałam z wielkim zainteresowaniem. Zdecydowanie jest to interesująca książka, która daje czytelnikowi do myślenia, ale również zaskakuje. Ja bardzo polecam ten tytuł. Książka z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty].