Mile High. Windy City. Tom 1

"– Od­sło­nię­cie się i bycie au­ten­tycz­nym po­tra­fi być strasz­ne, stary, wręcz prze­ra­ża­ją­ce. Ale lu­dzie, któ­rzy się dla cie­bie liczą, któ­rym po­ka­za­łeś praw­dzi­we­go sie­bie, nie widzą tego pro­ble­mu. Ko­cha­ją cię bez­wa­run­ko­wo. Dla­cze­go nie mógł­byś po­zwo­lić innym, by rów­nież cię tak ko­cha­li? Przy­naj­mniej daj im na to szan­sę".

Lubicie romanse z motywem sportu oraz z motywem związanym z lotnictwem? My po prostu ubóstwiamy! dlatego byłyśmy piekielnie ciekawe co otrzymamy łącząc je oba ze sobą 😍 i wiecie co? "Mile High" to pierwsza książka autorki, którą przeczytałyśmy dosłownie na raz i w której totalnie się zakochałyśmy ❤️ to taka nasza miłość od pierwszej linijki 🥰

Stevie i Evan to para bohaterów, która gwarantuje wyśmienitą zabawę 🥰 on zarozumiały, arogancki, przemądrzały, wredny i cholernie pewny siebie hokeista z wybujałym ego. Ona natomiast jest bohaterką nie idealną, mającą więcej ciała tu i ówdzie, wbrew pozorom niskie poczucie własnej wartości i kompleksy przez co utożsamiać się z nią może każda zwyczajna kobieta z niedoskonałościami 😉 nie będziemy ukrywać, że ogromne serce i mnóstwo empatii jakie ma ta postać przeważyło o tym, że trafiła ona do naszej topki ulubionych bohaterek z charakterem. Dzięki swojej zadziorności i pyskatości potrafiła nawet super przystojniaka ustawić do pionu, który był szczerze zdziwiony gdy jego urok na ten egzemplarz nie działa 😁 Starcia tych dwojga zdecydowanie za każdym razem obserwowałyśmy z dużym zainteresowaniem, gdyż najzwyczajniej w świecie pozwalały nam się pośmiać 🤣

Akcja rozgrywać się będzie w różnych miejscach jak [Adres usunięty] pokład samolotu, schronisko czy mieszkania bohaterów dzięki czemu pokażą się Wam z różnych stron w różnych sytuacjach. Nie zawsze jednak będzie to pozytywna odsłona ich oblicza a decyzje, które podejmą zapewniamy, że czasami wywołają w Was chęć wyciągnięcia ich z książki i przemówienia dobitnie do rozumu... 🫣 Pomimo to i tak ich pokochałyśmy! 😍 a ta chemia jaka się pomiędzy nimi stworzyła... to było coś pięknego i niezwykle pociągającego 🔥

"Mile High" to nie tylko książka, która będzie Was niezwykle kusić i bawić momentami niemalże do łez. To także książka, która opowiadać będzie historię o ludzkich obawach, daniu szansy, potrzebie akceptacji a także czymś z czym mierzy się ogromna część społeczeństwa a konkretnie mamy tu na myśli niedowartościowanie. Niestety jest to coś co może rzutować na nasze szczęście, dobre samopoczucie a także kontakty z innymi ludźmi.

Jeżeli zatem chcecie się dobrze bawić i przeczytać książkę, która Was totalnie wciągnie, zapewni świetną rozrywkę ale i również da do myślenia to powyższy tytuł będzie lekturą idealną 🩷 #musthave #mustread

Już od jakiegoś czasu chodziła za mną jakaś książka z hokejem w tle. Co chwila gdzieś mi się przewijały pozycje o tej tematyce, ale jakoś nie mogłam się zdecydować. Nie będę ukrywać, że do tej konkretnej skusiła mnie okładka (samolot ✈💛) i opis o stewardesie i hokeiście. Troszkę przerażała mnie grubość, bo ponad 600 stron, a zwykle, jeśli chodzi o romanse to zdecydowanie wolę te po 300-400 stron maks. Doszłam tylko do jednego wniosku: przy tych cieńszych narzekam, że chciałabym więcej, przy grubaskach, że za bardzo rozwleczone. Reasumując ciężko mnie zadowolić i dogodzić 😅 A chcę sięgnąć po serię Knockmeout od Lucy Scoore i trochę się obawiam, bo to też takie grubaski… No ale zobaczymy 😉

Mile High to historia hokeisty i stewardesy… On zaczyna kolejny sezon dla swojej drużyny Chicago Raptors, ona będzie pracować na pokładzie samolotu, którym będą latać na wszystkie mecze wyjazdowe… Pewnie myślicie: oklepane, wiadomo co się wydarzy, tytuł książki, bla, bla, bla… No to powiem wam, że nie do końca. Okej, nie będę też wychwalać fabuły, że taka nietuzinkowa, bo nie oszukujmy się, czytając tę książkę, można się szybko domyślić co mniej więcej się wydarzy. Ale też bądźmy szczerzy, sięgając po pozycję z takim opisem chyba każdy wie na co się pisze 😉 Niemniej jednak, czytało mi się ją bardzo dobrze (pomimo grubości), fabuła mnie wciągnęła, a nie raz, nie dwa, zwrot akcji mnie zaskoczył. Taki troszkę sportowy slow burn, ale też nie do końca (tłumaczyć nie będę, bo za dużo wam zdradzę 😜). Enemies to lovers, a jakże 😈 - już od pierwszego lotu Zanders pokazuje, że jest typowym graczem, zakochanym w sobie, a Stevie nie pozostaje mu dłużna - okazuje się, że ta dziewczyna potrafi pokazać pazurki. Szybko usadzi Zandersa na tyłku, ale ten koleś nie daje łatwo za wygraną, a tym razem jego celem jest uprzykrzenie życia tej jednej stewardesie, tak by pod koniec sezonu zrezygnowała z pracy dla jego drużyny. Ale spokojnie, spokojnie… Zee jeszcze nie wie, że to wszystko może obrócić się przeciwko niemu.

Może się wydawać, że ta książka to takie sportowe romansidło, nie niosące większego przekazu. Nic bardziej mylnego. Serio. Po pierwsze, muszę wam powiedzieć, że historia Stevie i Zandersa, sprawiła, że naprawdę głęboko zaczęłam zastanawiać się nad poczuciem własnej wartości i pewności siebie, podejścia do tego jak postrzegają nas inni, co o nas mówią i jak nas traktują. Czy kochamy samych siebie? Czy akceptujemy siebie i nie pozwalamy by inni tą pewność siebie w nas podkopali? Czy potrafimy walczyć o to na czym nam najbardziej zależy? Czy pozwolimy by słowa innych lub ich komentarze pod naszym adresem sprawiły, że zwątpimy w siebie albo zrezygnujemy z pewnych planów? Po drugie, podobało mi się bardzo to jak ukazane jest w książce, że rodzina to nie zawsze więzy krwi. Czasem, te osoby, z którymi jesteśmy związani krwią, nie są dla nas najlepszym towarzystwem czy wsparciem. Czasem ludzie, których sami wybierzemy, zostają naszą rodziną. I bez nich nie jesteśmy w stanie wyobrazić sobie naszego życia. Czasem, osoby z którymi wiąże nas to samo DNA są dla nas bardziej trucizną i lepszym okazuje się odcięcie od tych ludzi. Znajdziemy w tej książce naprawdę sporo ważnych przekazów, które dadzą nam do myślenia. I za to daję dużo plusika 😊

„Mile High” było moim marzeniem. I tak bardzo czekałam na tę książkę, ale równie bardzo się nią stresowałam. Bałam się, że się zawiodę. Ale, nic takiego się nie stało! Jestem absolutnie zakochana w piórze autorki. To takie połączenie Swan, Cherry i Zapaty. Liz Tomforde napisała książkę, która jest niezwykle lekka w czytaniu, pełna zabawnych momentów, z niesamowicie wciągającą fabułą i jest przy tym wzruszająca i pouczająca. Ta cegła wywołała we mnie wiele różnych emocji i rozumiem jej fenomen.

Steve'ie Shay (Vee) rozpoczyna właśnie pracę jako stewardessa Chicagowskiej drużyny hokejowej. I już pierwszego dnia musi zmierzyć się z aroganckim hokeistą Evanem Zanders'em (Zee), który doprowadza ją do szału, nie tylko tego dnia, ale i przy następnych podróżach. Bawi się z nią i nie daje jej zapomnieć, kto tu dla kogo pracuje.

Steve'ie, to bardzo ciekawa bohaterka. Bo z jednej strony jest odważna, stanowcza i wyluzowana, wie, czego chce i wie, co jest dla niej ważne. Z drugiej strony to kobieta pełna kompleksów, która nie uważa się za atrakcyjną z powodu dodatkowych kilogramów.

Zanders jest za to bohaterem, który doskonale wie jak wykorzystać swoją atrakcyjność, od lat gra w grę ze swoimi fanami, pokazując im życie, jakiego nigdy mieć nie będą. Ale za maską pozera, skrywa się zagubiony mężczyzna, marzącym o tym by być kochanym i chcianym. Adopcja Rosi przedstawia nam tego faceta jako kogoś o wielkim sercu.

Chemia między tą dwójką to coś szczerego i gorącego. Uwielbiam tą ich uszczypliwość, przekomarzania, ale to jak ta dwójka się wspiera jak dodaje sobie siły, to jest coś niesamowitego. Zmieniają się w swoim towarzystwie, nabierają pewności siebie i budują swoją siłę, i to, kim chcą być, jak chcą wykorzystać swój czas.

Autorka ma niewyobrażalną moc przekazywania historii, potrafi dobrać tak słowa, sprawić, że nie odczuwa się tego, że czyta się coś, co ma ponad 600 stron. Książka posiada wiele opisów, ale te opisy są ciekawe, wnoszą pewną możliwość poznania otoczenia, ale i myśli naszych bohaterów, to z czym się zmagają i jak sobie radzą. A gdy już mamy dialogi, to dostajemy wymianę zdań, które sprawiają, że chciałoby się aż uczestniczyć w tej rozmowie. Serio, one są prawdziwe, zabawne, szczere i wciągające.

Ta książka nie jest tylko o romansie między stewardessą a hokeistą. Jest o przyjaźni, rodzinie, o wspieraniu drugiego człowieka. Bohaterowie drugoplanowi są niezwykle ważną częścią tej historii. Najlepsi przyjaciele Zee, Madison i Logan to ludzie, którzy wnoszą tak wiele w tę opowieść i aż żałuje, że nie mogę przeczytać ich książki.

„Mile High” jest o akceptacji siebie, akceptacji własnego ciała. Mówi nam głośno, że słowa ranią, że nikt nie ma prawa oceniać i komentować wyglądu drugiego człowieka. Nie chodzi o to by być ślepym na chorobę, ale o to by potrafić być empatycznym i dostosować swoje słowa nie do siebie, a do drugiego człowieka.

Liz pozwoliła nam też wejść na lodowisko, cieszyć się wygranymi i smucić przegranymi meczami. Zbudowała prawdziwych bohaterów, pełnych zwątpień, strachu przed odrzuceniem, takich którzy dbają o tych, których kochają.

Ta książka jest dla każdego, kto, kiedykolwiek oceniał innych tylko ze względu na ich wygląd. Jest dla tych, którzy doświadczyli krytyki, bo podnosi na duchu i daje moc. Jest dla tych, którzy szukają czegoś, przy czym będą mogli się pośmiać. Jest dla tych, którzy lubią wzruszające historię i dla tych, którzy szukają spice momentów. Ja się nie zawiodłam, bawiłam się wyśmienicie i już nie mogę doczekać się książki o bracie Vee Ryanie i jej koleżanki Indy. Mam nadzieję, że wydawnictwo nie będzie długo zwlekać 🙏🏼. A Wy, czym prędzej bierzcie się za czytanie „Mile High”, bo naprawdę WARTO

Lubicie romanse z motywem sportowym?

Ja uwielbiam, więc zawsze chętnie sięgam po wszystkie książki, które zawierają taki wątek. Dlatego też nie mogłam przejść obojętnie obok "Mile High" autorstwa Liz Tomforde. Czy publikacja trafiła w mój literacki gust? Już spieszę z wyjaśnieniem.

Głównymi bohaterami historii są stewardessa — Stevie Shay oraz znany hokeista — Evan Zanders.

Chociaż w swoim życiu Stevie miała już styczność ze sportowcami, nigdy nie trafiła na kogoś podobnego do Zandersa. Nie dość, że mężczyzna uchodzi za playboya, to w dodatku jest strasznie przemądrzały i arogancki. Ich pierwsze spotkanie nie należało do zbyt udanych, bowiem Stevie nie należy do osób, które tolerują takie osoby jak Evan, dlatego już na samym początku pokazuje mu, gdzie jest jego miejsce. Urażony Zanders postanawia zemścić się na dziewczynie i zrobi wszystko, aby panna Shay zrezygnowała z pracy. Czy dopnie swego?

Jedno jest pewne, Stevie nie należy do osób, które łatwo się poddają, dlatego mimo swojej niechęci do hokeisty, wypełnia swoje obowiązki z należytą starannością. Czy zaimponuje tym Zandersowi? Czy ich trudna relacja przerodzi się w coś więcej? Co stanie się, kiedy Stevie pozna prawdziwe oblicze Evana? Po odpowiedzi na te pytania odsyłam Was do lektury.

Muszę przyznać, że sięgając po "Mile High" miałam pewne obawy, ponieważ niejednokrotnie przekonałam się, że książki, które są na daną chwilę bardzo popularne i robią prawdziwą furorę w internecie, mocno mnie rozczarowują, a zupełnie nie chciałam, aby właśnie tak było w tym przypadku. Jako osoba związana ze sportem od lat, zawsze chętnie czytam wszystkie publikacje, w których występuje wątek sportowy. Oczywiście nie raz zdarzyło mi się, że zupełnie nie przypadły mi one do gustu, bo nie dość, że historie okazywały się oklepane, to w dodatku mój ulubiony motyw sprowadzał się jedynie do tego, że wspomniane zostało, iż jeden z bohaterów jest sportowcem. A jak było w przypadku historii Stevie i Evana?

Myślę, że pod tym względem autorka stanęła na wysokości zadania. Nie dość, że w książce pojawiały się krótkie opisy meczów, to czytelnicy mogli również zapoznać się z typową sportową rutyną, czyli indywidualnymi zachowaniami (zarówno przed, jak i po meczach) poszczególnych zawodników, co zdecydowanie wpłynęło na jakoś opisanej historii.

Bardzo podobało mi się również to, że Liz Tomforde nie wykreowała swoich bohaterów, jako tych idealnych w każdym calu. Oczywiście byli oni atrakcyjni fizycznie, bo tak już działa ten literacki świat, ale mieli oni również swoje głęboko zakorzenione problemy, których może nie było widać na pierwszy rzut oka, ale miały dość znaczący wpływ nie tylko na ich zachowanie, ale również na podejmowane przez nich decyzje. Myślę, że na uwagę zasługuje również to, jak główni bohaterowie zmieniali się pod swoim wpływem w miarę rozwoju fabuły.

Jeżeli natomiast chodzi o minusy tej publikacji, uważam, że spokojnie mogła być ona nieco krótsza, ponieważ niektóre wątki były w mojej ocenie nieco rozwleczone. W tłumaczeniu pojawiło się również kilka literówek, szczególnie przy końcu, ale było ich na tyle mało, że nie wpłynęło to na moją ogólną ocenę.

Jeżeli tak, jak ja uwielbiacie książki z motywem sportowym, myślę, że "Mile High" przypadnie Wam do gustu, dlatego serdecznie polecam Wam tę historię. Natomiast ja z niecierpliwością będę wyczekiwać na kolejną odsłonę serii "Windy City", bo coś czuję, że historia Ryana — brata Stevie będzie jeszcze lepsza!

W moje oczy rzucały się naprawdę przeróżne opinie o „Mile High” wiec szczerze mówiąc podeszłam do niej z dystansem i założeniem, że pewnie i mnie się nie spodoba.

Było zdecydowanie na odwrót. Może w końcowym rozrachunku nie trafi do moich ulubionych książek w podsumowaniu rocznym, ale zdecydowanie zaliczy się do tego stosu, na który trafiają te udane pozycje.

Polubiłam to, w jaki sposób Liz Tomforde wykreowała bohaterów. Evana stworzyła na zasadzie kontrastu: dla świata miał być playboyem, zaledwie garstka ludzi znała go naprawdę. On sam przez doświadczenia z przyszłości nie zabiegał o to, by ktokolwiek więcej znał prawdziwe oblicze fenomenalnego hokeisty. Do czasu. Pewna pyskata stewardessa, która nie uległa jego urokowi osobistemu (oficjalnie, bo w myślach zdawała sobie sprawę, ze jest na czym oko zawiesić) regularnie ucierało mu nosa, a on sam czuł się coraz bardziej zaintrygowany jej postacią. Stevie jest cudowna. Choć miała możliwości, by na prawo i lewo szastać wielkimi sumami pieniędzy ona sama była pełna pokory. Chciała pracować, miała złote serce, które w przeszlosci niejednokrotnie zranione dalej potrafiło kochać.

Wątek romantycznym był świetny. Podobało mi się tempo rozwoju relacji głównych bohaterów. Ich przekomarzania, z początku wrogie, powoli przemieniały się w dialogi podszyte sarkazmem i żartem.

Niesamowicie doceniam tą historie za bohaterów drugoplanowych. Nie są to tylko i wyłącznie dobre postacie: znajdą się i tacy, w których stronę nie da się kierować ciepłych uczuć, ale są potrzebni do pełnego obrazu. Z drugiej strony dane będzie poznać brata Shay (kolejna cześć z tej serii jest właśnie o nim i o przyjaciółce Stevie, mam nadzieje, ze się doczekamy). Mamy także świetne kreacje ojców oraz przyjaciół.

Zdecydowanie mogę się zaliczyć do fanów tej historii.

Czekam na więcej!