Milcząca żona

Były czasy w których się wczytywałam w pióro autorki, dlatego tym bardziej chętnie wkroczyłam do jej świata ponownie. To pisarka, która w najdrobniejszych szczegółach potrafi opisać pracę policji, śledczych, patologów jak i sam umysł pewnego psychopaty, który niejednokrotnie potrafił zadziwiać. Spodobał mi się początek książki, który niby zwiastował sceny, które mogłyby się wydarzyć. My czujemy, że ze względu na sytuację z pewnością się nie wydarzą, a jednak i tak byliśmy w błędzie. Ot cała autorka, która potrafi zagrać nam na nosach. Następnie przenosimy się do więzienia, gdzie wybuchają zamieszki. Czy sytuacja była wywołana specjalnie, czy może doszło tutaj do zbiegu okoliczności? Jeden ze śledczych biegnie na złamanie karku, by jak najszybciej przekazać ważne wiadomości. Wychodzi na to, że jeden z osadzonych jest niewinny postawionych mu czynów. Niby każdy z więźniów tak uważa, jednak tutaj sprawa wydaje się być bardziej skomplikowana. Will nie spocznie, póki nie dowie się prawdy. Nawet kosztem własnej przeszłości do której wraca niechętnie. Tu nadmienię, że ja bardzo chętnie powróciłam do tych dawniejszych wątków. Każdy z nas chyba pamięta jak wspaniałą parą był Will z Sarą Linton, więc opowieść smutna dla niego, była radością dla nas. Będzie to się działo naprzemiennie, by nie stracić obecnego wątku, czyli poszukiwania mordercy młodej kobiety z początku książki. Cokolwiek nie postanowią, czy do czegokolwiek nie dojdą, to nas sumiennie o tym poinformują. Postacie bardzo dużo ze sobą rozmawiają, więc niekiedy widzimy kto nam tu mówi prawdę, a kto nie. Jakby nie spojrzeć, dla większości liczą się tylko korzyści, własne wybielenie i dobre kontakty. Sprawca jest osoba bardzo tajemniczą, przez bardzo długi czas niewiele o nim wiemy. Z pewnością nie śpi, wierzcie mi. Niby rozgrywają się tutaj konkretne watki, jednak nie idą lotem błyskawicy ze względu na dużo opisów. W końcu autorka jest perfekcjonistka i idealistką. To rasowy kryminał medyczny, gdyż i tą wiedze tutaj znajdziemy. Ja ze swojej strony bardzo ją polecam!

To moje drugie spotkanie z twórczością autorki, poprzednio czytałam książkę "Fałszywy świadek", która przypadła mi do gustu, dlatego zdecydowałam się ponownie sięgnąć po powieść pisarki. "Milcząca żona" jest dziesiątym tomem z cyklu #willtrent opowiadającej o losach i sprawach prowadzonych przez owego śledczego. Książkę można czytać bez znajomości poprzednich części. Styl i język jakim posługuje się autorka jest bardzo przyjemny w odbiorze, co sprawia, że książkę czyta niezwykle szybko i z dużym zainteresowaniem oraz zaangażowaniem. Ja nie odłożyłam "Milczącej żony" póki nie poznałam zakończenia tej historii! Fabuła została świetnie nakreślona, przemyślana i równie dobrze poprowadzona, sprawa kryminalna również bardzo intrygująca i wciągająca, a bohaterowie naprawdę autentycznie i ciekawie wykreowani. Historia ta przedstawiona jest z perspektywy kilkorga bohaterów, co pozwoliło mi lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą oraz lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Myślę, że w tym przypadku był to świetny zabieg, ponieważ tym sposobem każda z postaci odegrała tutaj istotną rolę, dostarczając tym samym wielu emocji. Muszę przyznać, że to co się tutaj momentami działo, sprawiało, że zaczynałam mieć spory mętlik w głowie, autorka tak umiejętnie wprowadzała zamieszanie, myliła tropy i tym samym budowała napięcie, że w pewnej chwili miałam już kilkoro podejrzanych. Tutaj nic nie jest takim jakim wydawało się na początku! Świetnie spędziłam czas z tą historią i jej bohaterami! Mam na półce kolejną książkę autorki - "Zapomniana dziewczyna" i mam zamiar niedługo się za nią zabrać! Idealna lektura dla fanów kryminałów! Polecam! Moja ocena 8/10.

Muszę przyznać, że w świecie kryminałów oraz thrillerów Karin Slaughter odnalazła się idealnie. Każda jej powieść to wielkie czytelnicze wyzwanie oraz niezapomniana przygoda do której chce się wracać. Autorkę wyróżnia dobry styl oraz wprawne przedstawianie bohaterów a każda z jej książek pochwalić się może niepowtarzalnym klimatem.

W najnowszym tomie serii z śledczym Willem Trentem na pierwszym planie ponownie wkraczamy w sam środek trudnej do rozwiązania zagadki. Nieustannie zostają nam podrzucane dowody, które często okazują się ślepymi zaułkami a fabularne zwroty dodają powieści pazura i zabarwiają ją lawiną skrajnych emocji. Trudno więc odłożyć książkę choćby na chwilę, gdy ma się ochotę jak najszybciej dowiedzieć co wydarzy się za rogiem. A w przypadku prozy Slaughter - wszystko jest możliwe.

Już na pierwszych stronach akcja nabiera rozpędu i mamy wrażenie, że zło czai się na każdym kroku. Autorka z przytupem wkracza na scenę, w której króluje wątek psychologiczny i pokazuje jak doskonale potrafi manipulować naszą wyobraźnią. W więzieniu stanowym doszło do zamieszek, ale to nie one stanowiły tło wydarzeń. Okazało się bowiem, że jeden ze skazanych utrzymuje, że został wrobiony przez skorumpowanych przedstawicieli organów ścigania i nie tylko odsiaduje niepotrzebny wyrok, ale i pozwala, by seryjny morderca cieszył się wolnością. Tylko czy każdy ze skazanych nie mówiłby tak samo? Coś w jego słowach budzi zastanowienie Willa Trenta, który podejmuje się poprowadzenia śledztwa a to co spotka na swojej drodze okaże się dla niego śmiertelnym zagrożeniem.

Giną kobiety, morderca jest na wolności a ten, który siedzi w więzieniu uważa się za niewinnego. Jednak w tym wszystkim chodzi przede wszystkim o grę. Pozorów, emocji, manipulacji. Trzeba być uważnym na każdym kroku i mieć otwarty umysł, ponieważ autorka kryje między wierszami to co najistotniejsze do rozwiązania zagadki. Nowe dowody w śledztwie i ludzie, którzy uparcie milczą wskazują, że to dopiero początek zaskakujących wydarzeń co idealnie wpływa na dynamiczną, pełną wrażeń fabułę, która trzymała mnie w swoich objęciach do ostatniej strony.

Uwielbiam prozę Karin Slaughter i uważam, że autorka nie ma sobie równych. Jest bystra oraz inteligentna co pięknie widać w jej książkach a styl jakim się posługuje - obrazowy, plastyczny, emocjonalny - sprawia, że fabuły nabierają pełnego kształtu. "Milcząca żona" porywa nas zatem w wir wielkiej, niebezpiecznej przygody poddającej w wątpliwość nasze racjonalne myślenie a sama książka pozostaje w naszej głowie na długo po rozwiązaniu zagadki. Jeśli szukacie ekscytującego kryminału na późne jesienne popołudnie: oto idealna propozycja!

Niejednokrotnie słyszy się o tym, że dany człowiek odsiaduje karę za niewinność, ponieważ sprawca cały czas przebywa na wolności. Czasem jest to próba wykpienia się od odbywania wyroku, jednak bywają też przypadki, w których prawda wychodzi na jaw po latach. Gdy policja usłyszała od jednego z osadzonych, że to nie on odpowiada za zbrodnie nie do końca śledczy mieli powody by mu wierzyć. W końcu mógł zrobić wszystko by umniejszyć swój wyrok, zmienić więzienie na to o lżejszym rygorze, czy po prostu mieć jeszcze inne powody. Śledztwo rozpoczęło się od nowa.

Kilka lat temu zapoznałam się chyba z jedną z książek autorki, która niesamowicie przypadła mi wtedy do gustu. Mimo tego, że ,,Milcząca żona" jest częścią serii bez przeszkód można ją czytać jako oddzielną całość. Ilość bohaterów nie przytłacza, można bardzo szybko zorientować się w ich prywatnych stosunkach. Sprawa jest o tyle ciekawa, że tak naprawdę nie wiadomo, czy osadzony faktycznie dopuścił się zbrodni, czy też został skazany niesłusznie.

,,Milcząca żona" Karin Slaughter to jedna z tych powieści, od których naprawdę trudno się oderwać. Na jej lekturę przygotujcie więc sobie odpowiednią ilość czasu. Narracja prowadzona jest z kilku punktów widzenia i tak naprawdę prawie że do samego końca nie wiadomo, kto zabijał i w określony sposób obchodził się z młodymi kobietami. Autorka bardzo zręcznie myli tropy, rzucając podejrzenia także na innych bohaterów. Kto faktycznie zabija? Tego dowiecie się z lektury ,,Milczącej żony".

Karin Slaughter to amerykańska autorka powieści kryminalnych i thrillerów, która w 2001 roku zadebiutowała powieścią „Zaślepienie”. Książka ta została nominowana do Nagrody Sztyletu przyznawanej przez międzynarodowe Stowarzyszenie Pisarzy Literatury Kryminalnej za literacki debiut. Jej powieści przetłumaczone zostały na 36 języków, a liczbę sprzedanych egzemplarzy szacuje się na 35 milionów.

Przeszło trzy lata temu recenzowałam na blogu książką z cyklu z policjantem Willem Trentem „Ofiara”. To było moje pierwsze spotkanie z twórczością tej autorki. Jesienią ubiegłego roku premierę miała dziewiąta już powieść z tej serii „Ostatnia wdowa”, natomiast w październiku 2020 roku nakładem wydawnictwa Harper Collins Polska wydana została dziesiąta część tego cyklu „Milcząca żona”. Siedmiu pierwszych tomów oczywiście nadal nie nadrobiłam.

W więzieniu stanowym w Phillips dochodzi do morderstwa w wyniku zamieszek. Zgodnie z prawem to Biuro Śledcze Stanu Georgia (GBI) odpowiada za dochodzenia w związku z każdą śmiercią, do jakiej dochodzi w tym więzieniu. Na miejsce zbrodni zostaje wysłany agent GBI Will Trent wraz z partnerką Feith Mitchell. Jeden z osadzonych, Daryl Nesbitt, chce pójść na układ ze śledczymi i podać więcej informacji o zamieszkasz i morderstwie za kratami. Jednocześnie twierdzi, że sam stał się ofiarą spisku przedstawicieli wymiaru sprawiedliwości w Grand County i został skazany na karę więzienia za zbrodnię, której nie popełnił, a prawdziwy seryjny morderca młodych kobiet wciąż przebywa na wolności. Nesbitt w zamian za informacje, które mogą pomóc rozwikłać zagadkę zabójstwa w więzieniu w Phillips, żąda od Willa Trenta wznowienia śledztwa w jego sprawie. Jak się okazuje, zaledwie kilka dni wcześniej w parku narodowym w północnej części Georgii młoda kobieta została brutalnie zamordowana przez nieznanego sprawcę. Czy ta zbrodnia ma coś wspólnego z seryjnym zabójcą, który działał przed laty, czy to zwykły przypadek?

Will Trent, badając okoliczności obu przestępstw, powraca do sprawy sprzed ośmiu lat. Pomaga mu w tym Sara Linton, jego dziewczyna, a zarazem lekarka sądowa, która w tamtym czasie pełniła funkcję koronera i uratowała życie niedoszłej ofierze seryjnego mordercy. Czy Daryl Nesbitt kłamie, próbując oczyścić się z postawionych mu prawie dekadę temu zarzutów? Czy może doszło do zaniedbania miejscowej policji, na której czele stał Jeffrey Tolliver – były mąż Sary, obecnej partnerki Willa?

Bardzo lubię u Karin Slaughter dbałość o szczegóły i fachowe przygotowanie do napisania każdej książki. Autorka umiejętnie wprowadza do swoich powieści zdobytą wiedzę i przekazuje ją swoim czytelnikom. Jest to wiedza nie tylko z zakresu czynności dochodzeniowo-śledczych, ale często też z zakresu medycyny, nie tylko sądowej.

Wątki kryminalne w powieściach autorki przeplatają się z tymi obyczajowymi, w których poznajemy życie prywatne bohaterów. Tym razem na celowniku znalazło się nieudane małżeństwo Sary i Jeffreya, któremu Slaughter poświęciła sporo uwagi. Kolejny raz jednak zachwycę się tutaj Willem. To moja ulubiona postać w tej serii i w poprzednich recenzjach szczegółowo go charakteryzowałam. Uwielbiam tego gamoniowatego faceta, znów miałam ochotę tulić go przez całą lekturę. To chyba nigdy się nie zmieni.

Dalsza część recenzji na: [Adres usunięty]