Milcząca Ofiara

Emma jest kochającą żoną, oddaną matką, która skrywa mroczną tajemnicę. Kilka lat temu zamordowała nauczyciela, który uwiódł ją, gdy była nastolatką. Kobieta mówi o tym swojemu mężowi, gdy okazuje się, że będą musieli sprzedać dom. Emma przyznaje, że nie mogła znaleźć jego ciała. Co się z nim stało?

Ta książka mnie wciągnęła. Czytało się ją szybko. Narracja jest prowadzona kilkutorowo. Poznajemy tę historię z perspektywy kilku bohaterów. Przeszłość przeplata się z teraźniejszością, a czytelnicy po kolei składają fragmenty układanki w całość.

Nic nie jest tutaj oczywiste. Autorka kilka razy mnie zaskoczyła zwrotami akcji. Kiedy już myślałam, że wiem, co się dzieje, okazywało się, że jestem w błędzie i przede mną jeszcze długa droga do odkrycia prawdy.

Emma jednocześnie mnie przerażała, ale też i wzbudzała współczucie. Nie wiedziałam, kim właściwie jest. Intrygowała mnie, a z drugiej strony chciałam czasem zdrowo trzepnąć jej w łeb na opamiętanie. Czasami zachowywała się bardzo irracjonalnie, choć w sumie łatwo mi ją oceniać, bo nie wiem, jak zachowałabym się na jej miejscu. Pokochałam całym sercem Jamiego, synka Alexa i Emmy. To był przeuroczy dzieciak. Jeśli chodzi o Alexa - trudno mi właściwie określić moje uczucia w stosunku do niego.

Jedyne, co trochę mi zazgrzytało w tej powieści, to jej zakończenie. Wolałabym, żeby finał był inny, bo tu nie do końca wszystko mi zagrało. Jednak to jest tylko moje zdanie i podejrzewam, że pozostali czytelnicy mogą być nim usatysfakcjonowani. Nie mówię, że było złe, ale poszło nie po mojej myśli. Poza tym nie mam się do czego przyczepić, ponieważ historia wzbudziła we mnie wiele emocji. Zarówno tych dobrych, jak i złych.

Na początku nie mogłam wgryźć się w tę książkę. Czytałam i czytałam, ale nie wzbudzała we nie większego zainteresowania. W pewnym momencie coś zaskoczyło i już zaczęłam się cieszyć, że w końcu mnie wciągnie, lecz moja radość była przedwczesna. Akcja znów zaczęła mnie nużyć i niestety do samego końca nie poczułam tego, na co bardzo liczyłam sięgając po tę powieść.

Główna bohaterka, na pewno nie została moją ulubienicą, a niektóre jej zachowania były wręcz absurdalne, do tego nic lepszego nie mogę powiedzieć o jej mężu. Ten z kolei był mega bezpłciowy...

Tym razem autorce nie udało mnie się w żaden sposób zaskoczyć, bo w zasadzie od początku nie poczułam, aby kryła się tu jakaś wielka tajemnica, po której ujawnieniu opadnie mi szczęka. Raczej możemy się domyślić, co tu będzie na rzeczy.

I choć mamy tu, aż trzech narratorów, a akcja toczy się dwutorowo nic tu nie szokuje, ani nie sprawia, że poczujemy przyśpieszone bicie serca.

Szkoda, bo opis książki jest bardzo obiecujący, a niestety całość już taka super nie jest.

"Milczącą ofiarę" zaliczam do tych średnich thrillerów, nie wyróżniających się niczym szczególnym. Jeżeli macie ochotę przekonajcie się sami.

Początek zapowiadał wiele, niesety książka całościowo była dla mnie rozczarowaniem. Zakończenie także mizerne. Wielka szkoda