Między wierszami

Nie żałuje że ją kupiłam. Naprawdę jest to książka napisana o młodej dziewczynie która zmaga się z problemami z rówieśnikami/ w domu/ z rodziną. Naprawdę daje nam znać nad tym że ktoś kto jest uśmiechnięty może kryć w sobie tyle emocji i problemów(tutaj juz nie nawiązuje do książki a raczej do życia codziennego z naszej perspektywy). Kocham takiego typu książki które są tajemnicze oraz dają nam do myślenia.

🎼 Między Wierszami jest chyba najsmutniejszą książką, jaką było mi dane przeczytać do tej pory. Treść tej lektury jest niesamowicie bolesna, więc dla wrażliwych czytelników może być to trudna pozycja.

🎼 Kocham książki Izy całym serduchem, ale chyba Między wierszami stała się moją ulubioną. Książkę pokochałam od pierwszych stron. Zaczęłam ją czytać i nie mogłam się od niej odciągnąć. Historia Suzanne jest bardzo wrażliwą i przepełnioną bólem historią. Jej ojciec jest okropny i z całego serca go nie nawidzę. Ta lektura sprawi, że wasze serca się połamią na drobne kawałeczki i trudno będzie się wam pozbierać.

🎼 Szczerze, ta książka jest dla mnie jedną z moich ulubionych w tym momencie i napewno o niej nie zapomnę. Tak bardzo mi się spodobała, że zamówiłam drugi egzemplarz… Obsesja? Zdecydowanie tak.

🎼Książka porusza bardzo trudne tematy i praktycznie na każdej stronie można wybuchnąć płaczem. Więc jeżeli nie lubicie smutnych książek to cóż… Tutaj nie macie gdzie szukać dużej ilości radosnych i słodkich tekstów. Właśnie, ta lektura nie ma za bardzo wątku romantycznego. Oczywiście znajduję się tam pewien Christopher Lawson, lecz głównym motywem są problemy z jakimi zmaga się Suzanne.

🎼 Ojciec zmusza główną bohaterkę do gry na pianinie, czego Suzanne nie nawidzi. Musi grać codziennie godzinami, aż jej dłonie są pełne ran przez ciągłe stukanie w klawisze. Dlatego nosi czarne rękawiczki, aby nie straszyć ludzi swoimi „obrzydliwymi” ranami.

🎼 W książce pojawia się również pewna dziewczyna- Dina. Jest ona pacjentką ojca Suzanne, który jest lekarzem i leczy dzieci z depresją i różnymi innymi chorobami. No właśnie. Ojciec głównej bohaterki pomaga innym dzieciom, a sam krzywdzi swoją jedyną córkę.

🎼 Matka Suzanne odeszła, a dziewczyna strasznie za nią tęski. Jej ojciec wytyka jej, że przez nią jej matka zginęła i dlatego z jakiejś strony nienawidzi swojej córki. Za bardzo przypomina mu swoją ukochaną żonę.

🎼 Podsumowując. Ta historia złapała mnie za serce i jestem pewna, że będę do niej wracać i długo o niej nie zapomnę.

Z twórczością Izabelli Nowaczyk spotkałam się po raz pierwszy. Sięgnęłam po tę książkę z czystej, ludzkiej ciekawości. Powiało mi to klimatem Westwood Academy i dałam szansę tej książce. Od razu jak skończyłam czytać nasunęło mi się sporo pytań, moja głowa wręcz paruje i muszę to wszystko „przenieść na papier”.

Jeśli miałabym oceniać tę książkę w kryterium skali trudności danego tematu dla społeczeństwa, to zdecydowanie byłoby to 8/10. Motyw i temat zawarty w tej opowieści jest wciąż bardzo unikany przez ludzi na całym świecie, nie chce wchodzić w spojlery, ale ta książka jest dla osób o mocnych nerwach. Ja osobiście traktuje siebie jako osobę, która jest w miarę o mocnych nerwach, ale ta książka doprowadziła mnie do łez kilkanaście razy.

Izabella w pewien sposób uświadomiła mi, że takie coś jest realne i nie dzieje się to tylko w filmach. Osobiście zakończenia się nie spodziewałam, byłam w szoku jak doszłam do tego momentu, ale czekam na spin off jeśli jest szansa (i chęci autorki).

Czuję, że ta książka na długo zapadnie mi w pamięć i zdecydowanie zasługuje na swoją ocenę.

Świetna książka. Kupiłam z polecenia znajomej i niczego nie żałuję! Treść mówiąca o młodej dziewczynie zmagającej się z problemami w domu jest bardzo aktualna i daje dużo do myślenia. Osobiście uwielbiam tego typu książki. Nieco tajemnicze, przedstawiające problemy, ale także wspaniałe chwile z życia codziennego.