Czym tak naprawdę jest samotność? Czy jest ona jedynie brakiem obecności drugiego człowieka obok nas, czy też uczuciem o wiele głębszym, które może odnaleźć nas wszędzie, także w mieście tak wielkim jak Nowy Jork? Odpowiedzi na to pytanie dostarczy lektura niniejszej książki - autorka oferuje dogłębny wgląd w ludzką psychikę, poparty nie tylko własnymi doświadczeniami, ale i doznaniami światowych sław, które zamieszkały w Nowym Jorku, mieście samotności.
We współczesnym świecie karmi się nas przekonaniem, że z samotnością można łatwo sobie poradzić. Nie jest to niestety takie proste, o czym przekona czytelników niniejszej pozycji Olivia Laing.
Autorka w dosłowny, acz jednocześnie pełen empatii sposób przedstawia problemy, z jakimi mierzy się zaskakująco wiele osób. Przedstawiając życiorysy znanych, nowojorskich artystów, zwraca uwagę na problem nieśmiałości i samotności, który dotyka coraz większą liczbę ludzi, nawet w wielkomiejskich skupiskach. W bardzo empatyczny i wyrozumiały sposób podchodzi do opisywanego przez siebie zagadnienia, podejmując niezwykle ważny z punktu widzenia społecznego temat i zachęca do przełamania tabu. To niezwykła lektura, która pozostaje z czytelnikiem na długo.
Opinie o książce
Stolica sztuki nieprzypadkowo znajduje się w Nowym Jorku, który jest królestwem samotności. Laing podąża tropem jego książąt i księżniczek, artystów i artystek, którzy na ulicach tego wspaniałego, strasznego miasta toczyli bitwy z samotnością - na śmierć i życie. Sztuka nie jest ucieczką od samotności, ale pozwala stawić jej czoła - podobnie jak ta hipnotyzująca książka pełna melancholii i nadziei.
Stach Szabłowski
Przemyślana, przekonująca, sugestywna i przenikliwa książka [...]. Wkraczamy w niej do świata, który jest zarazem mroczny i rozświetlony i w którym samotność jawi się nie tylko jako odwieczna klęska, ale jako jeden ze skarbów składających się na pełnię krótkiej ludzkiej egzystencji.
Matthew Adams, „The National“
„Miasto zwane samotnością“ to zachwycający hołd dla skrajnej samotności, która może otworzyć nas na odmienność innych ludzi, na ryzyko i nowatorstwo sztuki i artystów. Laing napisała ważną książkę, która będzie cieszyć się uznaniem przez wiele lat.
Deborah Levy
Wyjątkowy talent Laing jako krytyczki polega na ogromnej wyobraźni i czułości, z jaką podchodzi do opisywanych postaci. Dzięki temu sens dzieła i życia każdego z artystów pozostaje z nami, nawet gdy już zamkniemy książkę.
„Elle“
Ogromny sukces [...]. Laing śmiało podejmuje fundamentalne pytania dotyczące życia i sztuki.
„Telegraph“
Niezwykle mądra, pełna zaangażowania i empatii [...] książka, którą koniecznie trzeba przeczytać.
Helen McDonald
Nawiązywanie kontaktów staje się mniej onieśmielające, jeśli znika lęk przed porażką. Ta śmiała książka to krok w tym kierunku.
„Economist“
Książka Olivii Laing to po części wspomnienia, po części opowieść o sztuce i i geografii. Autorka przygląda się samotności oraz temu, jak przestrzenie publiczne, a zwłaszcza sztuka, mogą uleczyć albo uśmierzyć tę bardzo współczesną dolegliwość.
„Red“
Ta książka nie tylko przypomina o tym, jak to jest być samotnym, ale też jest czułą afirmacją łączących nas więzi.
„Boston Globe“
Połączenie osobistych zapisków, reportażu, opowieści o historii i wyjątkowo odkrywczej krytyki kultury [...] książka pełna empatii i przenikliwości.
„San Francisco Chronicle“
Zarazem osobiste wspomnienia, esej i zbiorowa biografia, podejmująca trudny, niemal zakazany temat i w błyskotliwy sposób ukazująca go od zupełnie nowej strony.
„Evening Standard“
Błyskotliwa i co dziwne, dająca pociechę [...]. Laing podchodzi do tematu samotności na swój własny, oryginalny sposób.
„New York Times Book Review“
Laing z bezkompromisową szczerością opisuje uniwersalne, a jednak często trudne do przekazania doświadczenie.
„Financial Times“
O autorce
Olivia Laing jest brytyjską poetką i krytykiem literackim. Napisała cztery książki zaliczane do gatunku literatury faktu - oprócz "Miasta samotności" są to jeszcze między innymi niedostępne w języku polskim "To the River - a Journey Beneath the Surface" oraz "Everybody".
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii reportaż lub z serii Amerykańska
Czy Miasto zwane samotnością to typowa biografia nowojorskich artystów?
Miasto zwane samotnością nie jest klasyczną biografią, lecz hybrydą eseju, reportażu i osobistych wspomnień autorki. Olivia Laing analizuje w niej zjawisko izolacji społecznej przez pryzmat losów znanych twórców, łącząc rzetelną krytykę sztuki z intymnym zapisem życia w Nowym Jorku. Tekst pozwala zrozumieć, jak doświadczenie osamotnienia wpłynęło na proces twórczy i estetykę najważniejszych ikon kultury XX wieku. To idealna pozycja dla osób szukających głębokiej analizy kulturowej, a nie tylko chronologicznych faktów z życia malarzy czy muzyków.
Jakie konkretne postacie ze świata sztuki pojawiają się w tej książce?
Autorka skupia się na losach takich twórców jak Edward Hopper, Andy Warhol oraz David Wojnarowicz. W treści odnajdziesz również poruszające historie Billie Holiday, Klausa Nomiego oraz Henry'ego Dargera. Każda z tych postaci służy Laing jako punkt wyjścia do rozważań nad innym odcieniem miejskiego i egzystencjalnego osamotnienia. Dzięki temu zyskujesz unikalny wgląd w to, jak skrajna izolacja kształtowała wizję świata najwybitniejszych artystów nowoczesności.
Czy lektura tej książki o samotności ma charakter przygnębiający?
Mimo trudnej tematyki publikacja oferuje poczucie wspólnoty i swoistą formę ukojenia dla czytelnika. Olivia Laing udowadnia, że samotność jest doświadczeniem zbiorowym i może stać się impulsem do wielkiej kreatywności. Lektura pomaga zrozumieć i zaakceptować własne poczucie izolacji poprzez kontakt ze sztuką oraz historiami innych ludzi. To głęboko empatyczna praca, która ostatecznie niesie nadzieję na odnalezienie więzi w wielkomiejskim zgiełku.
Dla kogo ta książka może okazać się zbyt trudna lub nieodpowiednia?
Książka nie będzie odpowiednia dla osób szukających lekkiego, czysto rozrywkowego reportażu o podróżach po Stanach Zjednoczonych. Publikacja wymaga od odbiorcy dużego skupienia, ponieważ zawiera liczne analizy dzieł sztuki oraz pogłębione refleksje filozoficzne i społeczne. Czytelnicy unikający tematów związanych z wykluczeniem, chorobą (np. kryzysem AIDS) czy śmiercią mogą uznać tę lekturę za zbyt obciążającą emocjonalnie. Nie jest to również tradycyjny przewodnik turystyczny, lecz mroczniejsza, psychologiczna mapa Nowego Jorku.
W jaki sposób Olivia Laing łączy własne wspomnienia z historią sztuki?
Autorka wykorzystuje swoje osobiste doświadczenie osamotnienia na Manhattanie jako klucz do interpretacji dzieł wielkich artystów. Przeplata opisy własnych wędrówek po mieście z dogłębną analizą obrazów Hoppera czy filmów Warhola, nadając im bardzo ludzki wymiar. Takie podejście sprawia, że teoretyczne rozważania o kulturze stają się bliskie i zrozumiałe dla każdego, kto kiedykolwiek czuł się wyobcowany. Konstrukcja ta pozwala płynnie przechodzić od subiektywnych odczuć do szerokiego kontekstu historycznego i społecznego.
