Miasto jutra. Czas wyboru

🌿 „𝓜𝓲𝓪𝓼𝓽𝓸 𝓳𝓾𝓽𝓻𝓪. 𝓒𝔃𝓪𝓼 𝔀𝔂𝓫𝓸𝓻𝓾” 𝓜𝓸𝓷𝓲𝓴𝓪 𝓟𝓻𝔃𝔂𝓫𝔂ł𝓪🌿

 Świat się nie skończył. On po prostu przestał należeć do nas. 

▪𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪

Wyobraźcie sobie świat, w którym rządzi sztuczna inteligencja. Roboty, które mówią nam jak mamy żyć i kontrolują każdy nasz krok… „Miasto jutra. Czas wyboru” to historia z gatunku science fiction i fantasy opowiadająca o przyszłości, w której prawie doszło do zagłady ludzkości. W ostatniej chwili sztuczna inteligencja uchroniła ich od katastrofy.

Siedemdziesiąt lat później zaglądamy do świata, w którym najwyższą władzę sprawują Humanoidy – byty stworzone przez sztuczną inteligencję. Ludzie funkcjonują obok nich, często w harmonii i wzajemnej zależności… lecz nie wszyscy akceptują taki porządek. W cieniu pozornej stabilności istnieją buntownicy, a rządzący próbują ich uciszyć za wszelką cenę. Jedną z nich jest Wiśnia. Od najmłodszych lat była przygotowywana do roli obrończyni Humanoidów. Wyszkolona jak elitarny żołnierz, potrafi walczyć bez wahania i wykonywać rozkazy bez sprzeciwu. Jest lojalna, skuteczna i dumna z tego, że jako dziecko została wybrana do tej elitarnej służby. Jej świat jest uporządkowany, aż do chwili, gdy na jej drodze staje buntownik o imieniu Mino. Wbrew wszelkim zasadom oboje darują sobie życie. To spotkanie nie pozostaje jednorazowe ich ścieżki przecinają się ponownie, a każde kolejne starcie podważa fundamenty, na których Wiśnia budowała swoją tożsamość. W jej umyśle rodzą się pytania, na które Matka, najwyższy autorytet nie chce udzielić odpowiedzi. Dziewczyna zaczyna dostrzegać pęknięcia w systemie, któremu bezgranicznie ufała…

Autorce wielokrotnie udało się sprawić mi bardzo miłą niespodziankę w postaci dosyć nieprzewidywalnych wydarzeń, po których nie mogłam się otrząsnąć. Jestem pod dużym wrażeniem tego, jaki obrót w pewnym momencie przybiera akcja i naprawdę cieszy mnie to, że ta historia okazała się być daleka od tak typowej, przewidywalnej powieści z gatunku fantastyki. Autorka umiejętnie balansuje emocjami czytelnika i sprawia, że odłożenie książki choćby na chwilę jest niemożliwe.

Bardzo przypadła mi do gustu charakterystyka bohaterów. Wiśnia nie jest ani bezduszną maszyną do wykonywania rozkazów, ani naiwną idealistką marzącą o zmianie świata. To postać wielowymiarowa przeszła bezlitosne szkolenie, nauczono ją dyscypliny i skuteczności, ale pod twardą powłoką kryje się strach, potrzeba akceptacji i głębokie pragnienie, by ktoś dostrzegł jej wartość. Chłopak postawiony na jej drodze - Mino, buntownik, na pierwszy rzut oka wydaje się chłodny i nieprzystępny. Sprawia wrażenie kogoś, kto dawno przestał ufać światu. Z czasem jednak zza surowej postawy zaczynają przebijać się rysy: wahanie, zmęczenie, wrażliwość, którą skrzętnie ukrywa. Relacja między nimi nie wybucha nagłym uczuciem ani nie zmienia się w natychmiastowy sojusz. Rodzi się powoli, w napięciu i nieufności, w krótkich rozmowach i spojrzeniach, które znaczą więcej niż słowa. To więź trudna do nazwania, niejednoznaczna, krucha, a przez to tak autentyczna.

Niesamowicie urzekł mnie styl pisania autorki, który jest lekki i po prostu dobrze się czyta książki pani Moniki. I nigdy bym nie powiedziała, że ta książka to debiut. Z zapartym tchem śledziłam losy bohaterów i wraz z nimi przeżywałam wszystkie ich poczynania. Dlatego jeśli też szukacie historii z nietuzinkową atmosferą, dosyć mrocznym klimatem i przede wszystkim fenomenalnie wykreowanymi, wielowarstwowymi bohaterami to zdecydowanie zachęcam Was do sięgnięcia po „Miasto jutra” 🔥 To historia pełna trudnych wyborów, walki o człowieczeństwo i wolność. Autorka poprzez tę historię dobitnie uświadamia jak łatwo można oddać władzę sztucznym tworom, byle tylko być bezpiecznym.

Zapewniam was, że nie pożałujecie lektury tej książki 💚

Wyobraźcie sobie świat w którym prawo stanowią Humanoidy, czyli istoty stworzone ze sztucznej inteligencji. A ludzie, żyją z nimi w symbiozie... Jednak oczywiście nie wszyscy... Bo wśród ludzi dobrych, władza ma też "buntowników" i stara się ich zgładzić... Czemu są osoby, które się buntują? Tylko dlatego, że sztuczna inteligencja ma władzę? Czy wiedzą coś więcej? A może to wystarczający powód do buntu?

Wiśnia, to kobieta która była szkolona do obrony Humanoidów, i jak prawdziwy żołnierz, umie walczyć i zabijać. Jest skuteczna, posłuszna i oddana sprawie. Kobieta jest też wdzięczna, że została przyjęta do tego grona, jako dziecko... Wszystko się układa dopóki na jej drodze nie pojawia się buntownik Mino. Wbrew wszystkim rozkazom obydwoje oszczędzają życie tego drugiego, a ich losy kilkukrotnie się splatają. W głowie Wiśni pojawiają się pytania, na które Matka nie chce odpowiedzieć... A dziewczyna zaczyna jakby więcej dostrzegać... Czy może ślepo ufać temu w co wierzy? Kto jest prawdziwym przyjacielem?

Słuchajcie, to będzie debiut który będzie absolutnie w topce debiutów tego roku. Mam wrażenie, że autorzy science-fiction mają trudne zadanie. Tworzą zaś inne światy, prawda? Tutaj też tak było, czytamy o przyszłości. O sztucznej inteligencji.. i tu zaskoczenie, bo czyta się to z prawdziwą przyjemnością i zaangażowaniem. Autorka ma niezwykle przyjemny styl, ponadto nie wprowadza dziwnych udziwnień, dzięki temu przekaz jest prosty. Czytelnik nie traci wątku, tylko płynie przez tą historię.

Uwielbiam zarówno Wiśnię jak i Mino. Ona żywioł, wszędzie jej pełno, a on? Lekko z tyłu, cichu... A jednak z zaangażowaniem 🥹 i tym błyskiem w oku!

Czy ta książka ma minus? Ma! Oczywiście, że ma! A mianowicie wątek romantyczny jest tutaj zbyt wolny!!!! Jezu, przecież chemia między bohaterami jest namacalna .. no i to zakończenie 😭 ja tak bardzo chcę przeczytać dalszy ciąg! 🫶

Ta historia jest przede wszystkim dopracowana. Nie ma tutaj przypadków, czy błędów logicznych. Widać, że Monika pracowała nad nią długo i ogromnie to doceniam. Jeśli boicie się też tej tematyki sztucznej inteligencji to absolutnie nie macie czego tutaj nie poczujecie się nią przytłoczeni.

Ode mnie ogromna polecajka 🫶

Do książki @miastojutra_official miałam wielkie oczekiwania, wręcz olbrzymie! Zawsze powtarzam sobie, żeby tego nie robić, ale kiedy widzę, że osoby, których polecenia książkowe biorę w ciemno, są zachwycone, wiem doskonale, że czeka mnie interesująca lektura 😎

Monika Przybyła, na stronach tej pozycji, kreśli nam wizję świata po Ostatniej Wojnie Światowej, w którym władzę nad kontynentem przejęły Humanoidy, czyli nic innego jak istoty syntetyczne, wyposażone w samorozwijającą się sztuczną inteligencję. No powiedzcie sami, czy to nie brzmi genialnie? Plus temat mocno na czasie, w końcu sztuczna inteligencja powoli podbija nasz świat. Tak jak u nas, tak samo w książce, niekoniecznie każdemu podoba się taka kolej rzeczy. Niestety, mieć swoje zdanie to głupota i zabójstwo. Tacy osobnicy są zwyczajnie eliminowani przez Dwunastki, wyszkolone jednostki specjalne. Jedną z takich Dwunastek jest nasza główna bohaterka Wiśnia. Niestety, lub stety dla niej, wszystko się zmienia w momencie, kiedy sama trafia w ręce osób, które buntują się.

Kocham takie pozycje, uwielbiam kiedy autor pokazuje, że jego wyobraźnia działa na najwyższych obrotach i tak właśnie było w przypadku tej książki. Czytając ją, czułam się jakbym oglądała dobry film science fiction, połączony z fantastyką ale także z przygodówką w którym wszystko jest możliwe, a akcja goni akcję. Tutaj absolutnie nie przeszkadzała mi ilość stron, a jest ich ponad 500! Lekturę przeczytałam w moment i bawiłam się przy niej wyśmienicie, nie mając ochoty odłożyć jej nawet na moment, no może tylko na początku, bo czułam się nim lekko znużona, jednak szybko wpadłam na dobrą drogę i cieszyłam się tekstem.

Autorka zadbała o to, aby czytelnik został wciągnięty w wiry wydarzeń. Ogromnym plusem jest wartka akcja, która nie chce wypuścić odbiorcy ze swoich macek. Co za emocje, co za napięcie! Musicie koniecznie poznać ten tytuł!

"Świat się nie skończył.

On po prostu przestał należeć do nas."

Ten cytat to ostrzeżenie.

Siedemdziesiąt lat po Ostatniej Wojnie Światowej.

Ludzie nie zajmują dominującej pozycji na ziemi.

Aktualnie władzę przejmują Humanoidy.

"Humanoid Matka był jedną z najbardziej zaawansowanych platform, posiadający najlepiej rozwiniętą sztuczną inteligencję (...) postawą i kształtami przypominał wysokiego na ponad dwa metry człowieka, jednak jego powłokę stanowił lśniący, syntetyczny materiał wzorowany na obrazie nocnego nieba."

Czy wyobrażacie sobie życie, gdzie maszyny przejmują kontrolę nad ludzkością?

...

Główna bohaterka, Wiśnia, należy do elitarnej jednostki "Dwunastka" - jednostki, w której dzieci są wychowywane w pełnym rygorze, posłuszeństwo, milczenie i nie tylko należą do ich obowiązków... uczone są także zabijania.

Wiśnia jednak zawsze miała dobre zdanie o systemie w którym została wychowana, nigdy nie miała żadnego ale, aż do teraz. Trafiając w ręce buntowników, tych, którzy nie popierają działań "Dwunastki", ma pewien dylemat, staje przed najtrudniejszym dla niej wyborem.

Czy zostać na swoim miejscu, w swojej elicie, która zapewniała jej przetrwanie, bezpieczeństwo, czy jednak wybrać wolność, z nadzieją na lepszą przyszłość?

Jak potoczą się losy Wiśni?

Jakiego dokona wyboru?

"Nie bała się śmierci. Bała się, że wybierze źle."

Serdecznie zachęcam do lektury. "Miasto jutra" to bardzo wartościowa, skłaniająca do refleksji książka, która ukazuje nam jak może wyglądać świat... kiedy? Za kilka/kilkanaście/kilkadziesiąt lat? Tego nie wie nikt, lecz nie idzie to w dobrą stronę.

Jeszcze trochę to ludzie nie będą mieli nic do powiedzenia.

Już teraz teraz sztuczna inteligencja pełni rolę opiekuna życia społecznego. A co będzie później?

A no właśnie.

Bardzo ciekawy pomysł na fabułę, pomimo, że początek trochę mi się dłużył, z każdą kolejną stroną było lepiej i bawiłam się doskonale.

Opis jak i okładka sprawiły, że po tę książkę musiałam sięgnąć, lecz gdy zanurzyłam się w lekturze, nie byłam już pewna, czy aby na pewno przede mną historia, od której prędko się nie oderwę, czy to moje klimaty...? No i wystarczyło przebrnąć przez początek, by wkręcić się na maksa. 🤫

Powieść science-fiction, po którą powinien sięgnąć każdy interesujący się tematem Sztucznej Inteligencji, nowych technologii - niekoniecznie trzeba być miłośnikiem tego gatunku literackiego, aby dać się wciągnąć w tę historię.

Wiśnia, bohaterka z krwi i kości, świetnie wykreowana, która stoi przed najbardziej wyobrażalnym dla niej wyborem, lecz jaką drogę wybierze, musicie przekonać się sami.

Zwłaszcza, jeżeli macie chęć poznać historię o świecie po Apokalipsie.

Czytajcie! A mi pozostaje czekać na kontynuację. 💚

Siedemdziesiąt lat po Ostatniej Wojnie Światowej, ludzkość jest pod kontrolą Humanoidów. Ci zaś posiadają samoistnie rozwijającą się sztuczną inteligencję, ustanawiają zasady, prowadzą tajemnicze projekty, ale przede wszystkim kontrolują wszystko i wszystkich. W mieście, w którym rządzą roboty, ludzie zostają naznaczeni specjalnym znakiem, który ma świadczyć o tym, że posiadają oni obywatelstwo. Każdy ma przydzielone mieszkanie oraz pracę, aby nie siedzieć bezczynnie. Nad wszystkim króluje Matka, kawał żelastwa, któremu każdy musi się podporządkowywać.

Grupa młodych ludzi należących do Dwunastki to miejski oddział, którego celem jest wyeliminowanie Buntowników. Zostali oni do tego starannie przygotowani, odbywając wcześniej wiele szkoleń. Wpojone im zostało, że Buntownicy, w gruncie rzeczy tacy sami ludzie jak oni, to zło wcielone, które miało czelność przeciwstawić się Matce i jego zasadom. Dwunastka została stworzona z osieroconych dzieci, które nie miały żadnych szans na samodzielne przeżycie w tym nowym świecie. Pozbawieni rodziców, zostali przygarnięci przez Matkę i od małego byli uczeni lojalności wobec niego, milczenia i odbierania życia wrogom.

Tylko czy rzeczywiście wróg jest wrogiem? A może prawdziwym złem jest ten, który uznawany jest dotąd za tego dobrego?

W tym wszystkim jest ona - Wiśnia.

Dziewczyna, którą Matka uratował przed śmiercią. Należąca do Dwunastki, wykonująca sumiennie zadania nałożone z góry. Ślepo wierząca w to, co mówią Humanoidy. Jednak pewnego dnia na jej drodze staje Mino, buntownik, który z całego serca nienawidzi tych, którzy sterują ludźmi w mieście. I ma do tego powody. Teraz pytanie - czy Wiśnia uwierzy w słowa młodego buntownika, czy uparcie będzie trzymała się prawdy, jaką wpajano jej od najmłodszych lat?

„ŚWIAT SIĘ NIE SKOŃCZYŁ.

ON PO PROSTU PRZESTAŁ NALEŻEĆ DO NAS.”

Od czego by tu zacząć… może od tego, że książka nie od razu mnie w sobie rozkochała? Nie ukrywam, że po przeczytaniu pierwszych trzech rozdziałów byłam nieco zmieszana i poczułam w środku coś dziwnego, co sugerowało mi, że ta historia może totalnie mi się nie spodobać, a nawet ostro mnie wymęczyć. Nigdy nie czytałam powieści, w której jedną z głównych ról grały Humanoidy, czyli metalowe postacie przypominające posturą człowieka. To był mój pierwszy raz. Ale…

No właśnie, Ale.

Początek początkiem, ale przejdziemy do meritum. Humanoidy nie grają tu ról pierwszoplanowych. Przed szereg wychodzi Wiśnia, a potem także Mino. Ta dwójka w duecie mnie w sobie po prostu rozkochała. Ich cięta wymiana zdań, ciągłe sprzeczki i specyficzny humor trzeba uznać za jeden z atutów tej historii. Cała ich kreacja wyszła Autorce na ogromny plus. Zresztą pozostali bohaterowie również zostali świetnie przedstawieni. Czy będzie dziwne, jeśli powiem, że moje serce zdobył również Kruk? No nie. I jestem pewna, że każdy, kto przeczyta „Miasto jutra. Czas wyboru” będzie doskonale mnie rozumiał.

Autorka w swojej książce połączyła kilka gatunków. Czytelnik odnajdzie tu motywy przygodowe, science-fiction, trochę fantastyki, a jak się dobrze wczuje to poczuje również kryminalny powiew. Rozdziały nie należą do najkrótszych, zresztą, jak i cała książka, która liczy sobie ponad 500 stron. Ale wiecie co? Dla mnie to i tak za mało. Czytałam tą książkę na kilka podejść, ponieważ nie chciałam jej kończyć. Pomimo tego niezbyt owocnego początku nie chciałam docierać do ostatniej strony. Bardzo polubiłam bohaterów, a szczególnie podobało mi się to napięcie pomiędzy Wiśnią i Mino, i uczucie, które się między nimi rodzi.

W tej historii nie ma miejsca na nudę. Bohaterowie muszą stawić czoła wielu wyzwaniom, czego celem jest polepszenie ich przyszłości. I chociaż nie zawsze wszystko idzie po ich myśli, to ich zawziętość sprawia, że czytelnik powinien brać z nich przykład i nie poddawać się, jeśli coś nie wyjdzie po jego myśli.

Fabuła tej historii jest dynamiczna i bardzo zobrazowana, co pozwala Czytelnikowi odtwarzać w głowie filmowe obrazy. Co tu więcej mówić… jestem zachwycona.

„Miasto jutra: czas wyborów” to książka, która nasuwa wiele przemyśleć. Czy za kilkadziesiąt lat nasz świat będzie właśnie tak wygląda? Czy będzie nim rządziła sztuczna inteligencja? Czy humanoidalne roboty pomieszają nam umysły?