Miasto duchów

„Miasto duchów” to jeszcze jeden polityczny thriller. Na plus wyróżnia go jednak jedna zasadnicza rzecz- ma bardzo udany klimat. Może i nie jest odkrywczy ale fakt ten sprawia ze naprawdę dobrze się go czyta. W skrócie to po prostu dobra powieść dla miłośników gatunku. Lepsza od wielu jej podobnych i całkiem nieźle wykorzystująca zgrane motywy.

Całkiem interesujący kryminał dziejący się w czasach w których zabójstwo wcale nie było najgorszą rzeczą jakiej człowiek mógł doświadczyć. Absurd goni absurd, a zdrajcy systemu i czystki to chleb powszedni. Koszmarny świat, który na szczęście minął. Wciągająca opowieść, dlatego polecam.

Nigdy nie czytałam książki, której akcja toczyłaby się w Rosji, więc kiedy od Domu Wydawniczego Rebis padła możliwość przeczytania takiej książki stwierdziła, że będzie to idealną decyzją. Co prawda nie mam za dużo do opowiedzenia o fabule gdyż nie jest ona skomplikowana i mocno rozbudowana. Traktuje ona o mężczyźnie, który odniósł porażkę jako początkujący skrzypek zamienia instrument na broń i staje się policjantem z prawdziwego zdarzenia. Zostaje ON wezwany do jednej z najgorszych zbrodni. Na torach znaleziono pięć starannie wypielęgnowanych i starannie ułożonych ciał. Aby rozwikłać kryminalną zagadkę niedoszły skrzypek musi zagłębić się w mroczne dzieje przyszłości, która może w złym stopniu działać na teraźniejszość. Czy policjant wygra z dawnymi demonami? Czy w uda się odkryć kto popełnił tak straszną zbrodnię?

Nie ukrywam, że nie planowałam czytać tej książki. Po pierwszym przeczytaniu opisu nie byłam do niej przyjemnie nastawiona lecz po przeczytaniu kilku opinii na Lubimy Czytać stwierdziłam, że ta książka wcale nie musi być taka zła jak mi się wydaje.

Rzadko czytam książki, których akcja toczy się w zimę, nie przepadam za takim klimatem w książkach. Oczywiście rozumiem, że wiele z zagadek kryminalnych mogą kojarzyć się z wieloma zbrodniami oraz różnymi ludźmi spod czarnej gwiazdy w ciemnych uliczkach kamienic. Spodobał mi się motyw tego, że główny bohater kompletnie zmienia swoje życie przez to, że decyduje się porzucić swoją pasję i wejść w zupełnie inny świat. Z serdecznością polecam Wam tą powieść, uważam, że jest to idealna na zaczytane wieczory, w których stawiamy na dobrą i mocną literaturę, głównie tą kryminalną. Zdecydowanie nie jest to lekka książka lecz mimo to jest tak uderzająca, że powodu zamęt w głowie czytelnika, który na niego przyjemnie działa. Musicie zapoznać się z tą książką.

Polecam.

Świetna książka, którą się dosłownie połyka. Genialny obraz przede wszystkim społeczeństwa, ale i jednostek tkwiących w osaczeniu chorego systemu komunistycznego, tkwiących w matni leku, wręcz chorobliwego strachu.

Bohaterowie boją się wszystkiego. W niektórych momentach miałam wrażenie, że boją się nawet własnych myśli. Zresztą w okresie gdy rozgrywa się akcja książki, w latach 50. XX wieku, w okresie panowania Stalina, 2 lata przed jego śmiercią, należało się bać. Wtedy można było zostać zesłanym na wiele lat katorgi, albo zabitym dosłownie za wszystko, także za złe zdaniem wodza myśli.

W takich realiach, w mroczną, zimową noc rozpoczyna się akcja książki i śledztwo w sprawie okrutnych zabójstw, które miały miejsce niedaleko Leningradu. Zbrodnie te są tak okrutne, tak wynaturzone, że zaskakują nawet przyzwyczajonych do stalinowskich tortur świadków i oprawców.

Śledztwo prowadzi Rewol Rossel niegdyś świetnie zapowiadający się skrzypek, przed którym otwierała się wielka kariera, a któremu przydarzyły się hmm..złe myśli, złe spojrzenie, zły czyn. Dochodzenie musi być prowadzone rzetelnie, ale zgodnie z zamysłem i linią jedynej słusznej partii.

Los od dawna nie oszczędza Rossela. Autor niezwykle plastycznie prezentuje to z czym musi się borykać milicjant. Mieszkanie w niewielkim mieszkanku z sześcioma innymi osobami, przedzieranie się przez mrożne dni i równie mrożne umysły i lodowatą atmosferę dnia codziennego. Do tego uważanie na każde słowo, gest, spojrzenie. I wszechobecny lek, który zdaje się cuchnąc na każdym kroku. Nie jest łatwo. Do tego ludzie uwikłani w chore rozgrywki towarzysko-polityczne.

Creed genialnie zobrazował egzystencję i próbę życia w takim czymś, w takim koszmarnym ustroju, wśród zmrożonego miasta i zamrożonych umysłów ludzkich. Kreślone obrazy są naprawdę niezwykle wyraziste, aż mrożą czytelnika do szpiku kości.

Innym świetnym posunięciem jest mistrzowskie ukazanie sylwetki i umysłu psychopatycznego zabójcy. Mordujący, chory, wynaturzony umysł w stalinowskiej Rosji, to dużo na jednego śledczego,w którym zostały jeszcze okruchy normalności i przyzwoitości. Jak Rossel poradzi sobie z tym wszystkim

Tego dowiecie się z lektury tej nadzwyczajnie napisanej książki, jednej z lepszych jakie w ostatnich miesiącach miałam okazję przeczytać.

Sam Rewol Rossel także zasługuje na uwagę. Świetna, nakreślona bardzo wyrażnie, wzbudzająca sympatię, współczucie postać. Do tego pełna mrocznych sekretów i tajemnic. Do tego to człowiek prawy, na tyle na ile to było możliwe i bardzo zdeterminowany żeby działać i odkryć prawdę.

Gorąco zachęcam do lektury. Świetna, porywająca książka.

Ta powieść wypada niesamowicie na tle współczesnych kryminałów, od początku ujmuje świetnie oddanym klimatem Rosji. Zarówno realiami politycznymi jak i opisami mroźnej zimy. Przeczytałam w swoim życiu sporo książek i śmiało mogę stwierdzić, że „Miasto duchów” wnosi coś nowego i świeżego do gatunku powieści kryminalnej. Jest w tej historii coś niezwykłego, to nie tylko dobry kryminał, ale to ogólnie dobra książka.

Leningrad 1951 roku, kiedy to cień wojny wciąż ciąży na mieście. Revol Rossel świetnie zapowiadający się skrzypek, obecnie jest zwykłym milicjantem śledczym. Kiedy zostaje wezwany do makabrycznej zbrodni, zdaje sobie sprawę, że stanął w obliczu najbardziej zagadkowego i najniebezpieczniejszego przypadku w swojej karierze? Po drodze Rossel musi uporać się z ingerencją MGB i pomocnika Stalina Berii. Często myślami wraca do przeszłości, kiedy jako młody muzyk został aresztowany i był torturowany. Przez okrucieństwo swych oprawców, którzy okaleczyli mu dłonie, nie potrafi już grać na skrzypcach, teraz swoją muzyczną wiedzę musi wykorzystać, by wykryć mordercę.

Tropy dochodzenia prowadzą z Leningradu aż do Moskwy i sięgają wysoko postawionych urzędników. W miarę rozwoju akcji czuć coraz większy chłód mroźnej rosyjskiej zimy oraz coraz narastający i namacalny strach ludzi żyjących pod rządami paranoicznego Stalina, w tle wspomnienia Wielkiej Wojny Ojczyźnianej z przerażającymi warunkami oblężenia Leningradu, wciąż żywych w umysłach ludzi.

Od samego początku w książce przewija się poczucie historycznej autentyczności. Para autorów, nie próbuje eksperymentować, nie udziwnia historii, wszystko jest takie, jakie było w rzeczywistości. Creed kreśli niesamowicie przekonujący obraz społeczeństwa i miasta, które wciąż noszą rany drugiej wojny światowej. Powszechna korupcja, skrajna bieda, która jest silnie widoczna, a w dużej mierze ignorowana przez wyższe szczeble władzy. Ponura i wciągająca lektura.

Mrok w otoczeniu, mrok w duszach bohaterów. Rewol Rossel walczy o prawdę i przyzwoitość, ale jest w tej walce samotnym wilkiem. Rewol to artysta, oczytany, inteligentny, bystry i wciąż wrażliwy, mimo przeżyć i wykonywanej pracy. Wzbudza w czytelniku niekłamaną sympatię. U jego boku, autorzy stawiają kobietę niezłomną, która nie lęka się śmierci, podobnie jak on. Wspólnie próbują odkryć tajemnicę makabrycznej zbrodni i ująć sprawcę.

„Miasto duchów” to świat pełen okrucieństwa i pięknej muzyki. Perfekcyjnie ukazuje świat, w którym wszyscy powinni być szczęśliwi, ale nikt nie jest. Społeczeństwo targane strachem i podejrzliwością, w którym jedno przejęzyczenie może doprowadzić do długiego pobytu w syberyjskim gułagu lub natychmiastowego wyroku śmierci. Ten lęk i nieufność czuje się także w dialogach między bohaterami, każdy zdaje sobie sprawę, że nikomu nie można ufać w relacjach, zarówno zawodowych, jak i osobistych. Nikt nie jest taki, jaki się wydaje, co powoduje jeszcze większy mrok i poczucie zagrożenia. Poza świetnie oddanym tłem społecznym i historycznym Creed funduje czytelnikowi podróż w umysł sprytnego i pokręconego zabójcy, który wydaje się być nieuchwytny.

Zachwyciło mnie także głębokie bogactwo kulturowe tej książki. Część akcji obraca się wokół świata muzyki klasycznej, z intrygującymi wskazówkami wplecionymi w fabułę powieści. Cechą charakterystyczną i wyróżniającą tę powieść jest bogactwo szczegółów historycznych i społecznych, które nie zakłócają jednak naturalnego przebiegu samej fabuły. Fascynujący i sprytny thriller, przesiąknięty atmosferą epoki i złowrogą atmosferą strachu i ciemności w totalitarnym państwie. Moim zdaniem dodatek muzyczny w tej historii jest po prostu genialny, ponieważ sprawia, że cała książka jest bardziej interesująca i oryginalna. Jestem pod ogromnym wrażeniem tego mrożącego krew w żyłach i niepokojącego thrillera.

"Miasto duchów" to jedna z tych książek, które wpadają mi w oko już w momencie kiedy przeglądam sobie zapowiedzi wydawnicze. Do tego, jak się okazało, Ben Creed to autor, którego książki dopiero będą się ukazywać na naszym polskim rynku wydawniczym i to też gdzieś tam mnie mocno kusiło. Dlaczego? Ano, przekonałam się, że warto złapać za powieść, której autora w ogóle nie znam, nie kojarzę, bo często zdarza się tak, że przepadam i wyczekuję każdej kolejnej jego książki. Czy tym razem również tak właśnie się stało?

Ale najpierw opowiem co znajdziecie za tą świetną, ale jakże tajemniczą okładką. Powojenna Rosja, zimno tak okrutnie, że ciężko funkcjonować i pośród tej scenerii pojawiają się trupy. No dzień dobry, kryminał, prawda? ;) Mamy aż pięć ciał ułożonych idealnie na torowisku i powiązania z muzyką, bo śledczy, któremu przyszło poprowadzić najtrudniejszą sprawę w jego życiu miał być skrzypkiem i właśnie dochodzenie prowadzi go w te rejony, tak mu bliskie i jednocześnie dalekie. Świetnie wykreowany bohater, który dosłownie trzęsie się ze strachu i mrozu, a myślę, że tak właśnie to wyglądało za naszą wschodnią granicą w przeszłości i dzięki tym opisom i postaciom dosłownie możemy poczuć igiełki mrozu na kręgosłupie. Sprawa się komplikuje, bo poszlaki prowadzą aż na Kreml, a tam jak wiadomo... władza. Czy uda się rozwiązać zagadkę morderstwa pięciu osób?

I teraz wpadam ja. Dlaczego? Nie przepadam za literaturą rosyjską ani tak naprawdę za powieściami, a nawet ekranizacjami, które mają akcję umieszczoną za naszymi wschodnimi granicami. Czemu więc skusiłam się na tę powieść? Ze względu na opis i na to, że warto czasem przełamać pewne schematy i sprawdzić, czy aby na pewno nie pomija nas coś genialnego.

Myślę, że dla mnie to było spotkanie ze świetnym kryminałem, ale wiele osób znajdzie w środku ogrom sympatii do Rosji i będzie czytać z ogromną przyjemnością podziwiając oczami wyobraźni to, co autor chciał przekazać. Natomiast sama zagadka jest zakręcona i ciężko przewidzieć jej rozwiązanie, co jest oczywiście ogromną zaletą.

Czy zatem jest jakaś wada w tej powieści? Obiektywnie patrząc: nie. Subiektywnie: no nie, nie przekonałam się do historii, które dzieją się właśnie w Rosji. Cóż, to nie jest moja bajka, ale jako kryminał "Miasto duchów" jest niesamowicie wciągające i tak po prostu dobre!

Wydawnictwu Rebis bardzo dziękuję za egzemplarz!