Matematyczny wzór na istnienie Boga

Matematyka królową nauk jest! I to jest fakt niezaprzeczalny! Dzięki niej możemy wyjaśnić wiele zjawisk. Możemy poznać otaczającą nas rzeczywistość. Wreszcie możemy ogarnąć otaczający nas świat.

Książka Macieja Bieniasa wzbudziła moją ciekawość. Tytuł przykuł moją uwagę, sprawiając, że poczułem chęć poznania „boskiego” wzoru. Czy taki istnieje? A jeśli tak, to jak wygląda? Jak go odkryto? Co z niego wynika?

Pytania dwoją się i troją. I choć nie jestem matematycznym orłem, a przedmiot ten zawsze był (i jest) moją piętą achillesową, postanowiłem poznać „Matematyczny wzór na istnienie Boga”. Sięgając po książkę Macieja Bieniasa obawiałem się, że znajdę w niej wiele skomplikowanych, niewytłumaczalnych dla mnie wzorów. Jednak co przepełniło mnie ogromną radością otrzymałem thriller, który sprawił, że matematyka stała się nieco bliższa memu sercu.

Autor miał świetny pomysł, wręcz niespotykany. Maciej Bienias przemyca wiele ciekawych matematycznych prawidłowości. Jednak nie czyni tego w sposób nurzący, zniechęcający, lecz doskonale przykuwa naszą uwagę. Dzięki temu niczym poszukiwacze dążymy do poznania boskiego wzorca budowy świata.

Autor zaprasza nas do świata Alexa, ambitnego wykładowcy. Mężczyzna pracując na wydziale matematyki, dąży do odkrycia tajemnicy zapisanej w liczbach pierwszych. Alex musi również poradzić sobie z powracającymi lękami o zbliżającej się śmierci. Przybierają one na sile w momencie przybliżania się do odkrycia owej tajemnicy. Czy Alex zdoła potwierdzić hipotezę Riemanna?

A jeśli dodam, że cienie przeszłości z życia mężczyzny dadzą o sobie znać, to tylko podsycę Waszą ciekawość. Jednak Alex nie jest jedynym bohaterem, którego poznajemy na kartach tej książki. Maciej Bienias wprowadził również do tej historii Marka, przyjaciela Alexa oraz postać jasnowidza, hipnotyzera. To sprawiło, że historia ta całościowo zyskała na wartości. Po przeczytaniu tej książki nie będę skrywał, że wywarła ona na mnie ogromnie wrażenie. Zaciekawiła, ukazała thriller z nieco innej strony, bardziej naukowej nie tracąc przy tym na psychologicznej warstwie.

Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Novae Res [Adres usunięty]

[Adres usunięty]

Od dawna zamierzałem sięgnąć po thriller w szczególności zaś z rodzimego gruntu. Moją uwagę przykuł intrygujący tytuł. Podjąłem szybką decyzję. Pomimo że kilkadziesiąt pierwszych stron może w nie szczególny sposób odnosiło się do charakterystycznych cech gatunku, to już wkrótce doceniłem ich znaczenie. W przemyślny sposób nakreśliły bieg wypadków, a rozwój akcji pochłonął mnie bez reszty na kilka godzin które minęły nie wiedzieć kiedy. Lecz może po kolei …......Główny bohater powieści Alex, utytułowany matematyk prowadzi prace nad udowodnieniem hipotezy uznawanej za wyrażony jednym wzorem boski wzorzec budowy wszechświata. Zakończywszy jeden z wykładów spotyka Marka, najlepszego przyjaciela. Ten odradza Alexowi kontynuowanie badań jako mogących zagrozić równowadze psychicznej, czego doświadczyli liczni matematycy włącznie z Johnem Nashem – bohaterem wielokrotnie nagradzanego filmu „Piękny umysł”. Alex ignoruje ostrzeżenia, równocześnie informując przyjaciela o prześladujących go od czasów młodości myślach, jakoby ulec miał przedwczesnej śmierci. Mark przekonuje przyjaciela o związku przeczuć tych z udzielonymi ostrzeżeniami sugerując skorzystanie z opinii lekarza, jasnowidza bądź też psychoanalityka. Alex odwiedzając ich gabinety dowiaduje się na temat swojej przeszłości szeregu zaskakujących i tragicznych za razem faktów. Starając się doszukać przyczyn nieoczekiwanego biegu wypadków odbiera telefon od Marka, ten jednak nie okazuje się najlepszym przyjacielem lecz........czy sugestie podsuwane przez głos w słuchawce okażą się przekonywujące? Odpowiedź na to pytanie odnajdziecie na ostatnich kartach powieści. Dodam że mnie przekonały w zupełności ukazując cały szereg interesujących faktów o współzależnościach zachodzących pomiędzy człowiekiem a jego wyobrażeniami na temat Boga, czy raczej wyobrażeniami Boga na temat swojego wyznawcy. Na tle innych przedstawicieli gatunku thriller ten wyróżnia wątek mistyczny czy może metafizyczny. Autor niewątpliwie za cel nie stawiał sobie tylko zmrozić czytelniczą krew kilkoma przypadkami niespodziewanej śmierci drugoplanowych bohaterów, ale też natchnąć do przemyśleń i rozważań nad jednym z najstarszych elementów ludzkiej natury, zamieszczając wyraźnie przesłanie. Długi czas po przeczytaniu tej lektury pozostawałem pod jej wrażeniem czego i wam życzę.

Z pewnością nie jest to jeden z przedstawicieli gatunku thrillerów gdzie epatowanie przemocą, trup na pierwszych stronach, służą do zawiązania akcji, a w kolejnych rozdziałach zwłoki ścielą się gęsto. Szczerze powiedziawszy sięgając po ten tytuł nie wiedziałam czego się spodziewać. Początek powieści jeszcze bardziej utwierdził mnie w tym przekonaniu. W prawdzie pojawiło się kilka interesujących faktów z historii nauk ścisłych, w prawdzie pojawił się główny bohater a wraz z nim szczegółowy profil jego osobowości, a także drugi z bohaterów tym razem ukazany bardziej oględnie, lecz w czasie gdy pojawiła się trójka kolejnych bohaterów wraz z zależnościami jakie wytworzyły się pomiędzy owymi faktami a nimi wszystkimi,orbity moich oczu rozwarły się szerzej. Natomiast wzrok odpoczął dopiero w momencie gdy dobrnęłam do ostatniej strony. Fabuła okazała się może nie nazbyt rozbudowana lecz spójna, konsekwentna i szczegółowo przemyślana, a cechy gatunku z wydarzeń rozgrywających się na bieżąco, zmieniły się w zaistniałe w przeszłości, na domiar okazały się dla człowieka który ich doświadczył, czyli Alexa – głównego bohatera i za razem szanowanego matematyka, starającego się udowodnić hipotezę Riemanna – boski wzorzec na budowę wszechświata lub innymi słowy matematyczny wzór na istnienie Boga. Odkąd Alex powiedział drugiemu z bohaterów – Markowi najlepszemu z przyjaciół o prześladujących go od wczesnej młodości przeczuciach o przedwczesnej śmierci, rozgrywające się zdarzenia przenoszą się w przeważającej części w psychikę głównego bohatera. Kolejna trójka bohaterów to znaczy jasnowidz, lekarz, psychoanalityk powodują akcją powieści w taki sposób że niepewność, niedowierzanie i ciekawość co do dalszych wypadków wchodzą na najwyższe częstotliwości. Z biegiem zdarzeń do grona bohaterów wkracza najważniejszy z nich czyli Bóg i na odegranej przez niego roli powieść się kończy, czy raczej może ….zaczyna. Według mnie dopiero wówczas się zaczyna, a z pewnością rozważania nad naszymi z nim relacjami. Czy czytelnik podobnie jak główny bohater zdoła uniknąć, czy też nie pomieszania zmysłów dowiedzieć się musi osobiście, przy okazji tej doświadczając fascynującej przygody. Sięgnęłam po ten tytuł i decyzji swojej nie żałuję, książka w zupełności na to zasłużyła.

Aleks to wyjątkowo utalentowany matematyk zbierający najwyższe wyróżnienia. Od dawna nurtuje go klucz ukryty w liczbach pierwszych. Za wszelką cenę pragnie udowodnić hipotezę Riemanna i tym samym wyznaczyć boski wzorzec na stworzenie wszechświata. Nie powstrzymuje go nawet fakt, że wszyscy, którzy podjęli tę próbę popadli w szaleństwo. Jego samego nachodzi przeczucie przedwczesnej śmierci. Czy to oznacza, że balansuje na krawędzi? Wszystko komplikuje się, gdy na jaw wychodzą tajemnice związane z jego stanem zdrowia. Czy przypadkiem odkryje coś, co spotkało go w przeszłości? No i najważniejsze, czy rozwiąże zagadkę milenijną, której poświęcił swoje życie?

'Matematyczny wzór na istnienie Boga' to jedna z tych książek, które docenia się, dopiero gdy przeczyta się całość. Mnie ten tytuł zainteresował matematycznym wątkiem, z którym do tej pory nigdzie się nie spotkałam. Pierwsza połowa książki była dla mnie trudna. Styl pisania okazał się bardzo specyficzny, zawiły, mocno szczegółowy i analityczny. Miałam wrażenie, że tę część historii można było zamknąć w zdecydowanie mniejszej ilości stron. Na szczęście później już zaskoczyło, szczególnie kiedy zaczęły się odkrywać tajemnice związane ze stanem zdrowia Aleksa. Zawsze intrygują mnie motywy medyczne, więc był to miód na moje serce! Nie mogłam już odłożyć książki, dopóki nie dotarłam do ostatniej strony. Co ciekawe, znalazłam plusy wspomnianej szczegółowości. W książce pojawiają się dwie ciekawe profesje, jasnowidz i hipnotyzer. Autor w detalach wchodzi w ich dzieciństwo, krok po kroku pokazuje i analizuje etapy objawiania się ich umiejętności. Momentami było to bardzo niepokojące i myślę, że gdyby nie te drobiazgi, na które zwrócono uwagę, byłby to kolejny pospolity opis postaci. 'Matematyczny wzór na istnienie Boga' to książka, która zdecydowanie wyróżni się na tle innych nie tylko tematyką, ale też stylem. Myślę, że warto rozważyć sięgnięcie po ten tytuł, by na własnej skórze przekonać się, co do zaoferowania ma pan Maciej Bienias. Poza tym, kto nie chciałby poznać wzoru na powstanie wszechświata?