Maska

"Maska" jest niewielką objętościowo książką, która mimo to zawiera w sobie wszystko to, co mieć powinna. Fabuła przesiąknięta jest napiętą mroczną atmosferą, która stopniowo wciąga nas w odmęty wydarzeń. 

Mamy grupę nastolatków, gdzie jedno z nich staje się ofiarą. Reszta próbuje pomóc śledczym w dochodzeniu. W rezultacie sami stają na celowniku mordercy. Kim on jest? Kto i dlaczego zabił Lenę? Czy ma to związek z symboliką dawnych wierzeń i demonów? I jaką rolę odegra tu tytułowa maska?

Podczas lektury nasuwa się wiele pytań i wątpliwości. Jak dobrze znamy swoich bliskich? To pociąga kolejną konkluzję, jak trudno jest ocenić, kto jest wrogiem, a kto przyjacielem. A cena za prawdę może być naprawdę bardzo wysoka. Równie istotną sprawą jest wątek mediów społecznościowych. Dlaczego bezrefleksyjne zamieszczamy w nich informacje z życia prywatnego? Czy naprawdę nie zdajemy sobie sprawy z konsekwencji takiego zachowania? Czy to kwestia samotności, braku prawdziwych relacji międzyludzkich, a może czegoś innego? Autorka świetnie przedstawiła mechanizm działania social mediów oraz tego, jak płynna jest granica między prywatnością a ekshibicjonizmem. 

Przerażające jest to, że przenosimy swoje życie do Internetu. Nie dbamy ani o więzi rodzicielskie, ani małżeńskie. Pozory, kłamstwa, zdrady stają się codziennością. Strach przed ujawnieniem prawdy, może prowadzić do czegoś przerażająco złego. 

Natasza Socha konfrontuje ze sobą ludzi młodych i dorosłych. Stawia ich przed dokonaną zbrodnią. Nie jest to prosta zagadka kryminalna. Istotna okazuje się tu być tytułowa maska. W dodatku maska diabła. Element ten może symbolizować świat, w którym każdy coś ukrywa. Autorka pokazuje, jak w dobie Internetu i presji bycia idealnym funkjconuje dzisiejsza młodzież. Strach przed oceną, hejt, odrzucenie - nastolatki mają setki wirtualnych znajomych, a jak przyjdzie co do czego, nie mają z kim porozmawiać o swoich problemach. Ba! Nie potrafią nawet szukać pomocy. Mają również deficyt emocjonalny.

"Maska" to mroczny thriller młodzieżowy o tajemnicach, manipulacji, social mediach, presji doskonałości, samotności w świecie pozorów, potrzebie akceptacji, lękach, poczuciu winy. To książka, która boleśnie obnaża współczesną rzeczywistość, którą kreują media społecznościowe. To historia, w której powstają niewygodne pytania, a prostych odpowiedzi brak...

„Maska” to odurzająca opowieść, którą z jednej strony chciałoby się delektować jak najdłużej, z drugiej jednak, ciekawość nie pozwala nawet na najkrótszą przerwę w lekturze. Natasza Socha nakreśliła misternie, nieszablonowo skonstruowaną historię młodzieżową, która zaskakuje, ale i potwierdza ogromny talent, gdyż utworzenie tak skomplikowanej sieci powiązań nie jest czymś łatwym. Krocząc po stronnicach tej opowieści, czytelnik może spodziewać się niespodziewanego, nie ma bladego pojęcia, czym zaskoczy go pisarka, dlatego z wypiekami na twarzy chłonie każde kolejne słowa i całkowicie przepada w poznawanej fabule. Co istotne, Natasza Socha już na wstępie rozpoczyna mroczną zabawę w kotka i myszkę, nakierowując naszą podejrzliwość na kolejne tory. Kto tak naprawdę jest tym złym? I do jakiej tragedii mogą dopuścić tajemnice, media społecznościowe, brak należytej uwagi ze strony rodziców i życie pełne pozorów?

Ogromne brawa należą się pisarce za doskonałe kreacje bohaterów. Znajdziemy tu całą plejadę nietuzinkowych postaci. Każda z nich wywoła wiele emocji, żadna nie pozostanie obojętna i jak się okaże, każda wiele wniesie w naszkicowaną starannie fabułę. Podejrzliwość czytającego sięga zenitu, próbuje za wszelką cenę odgadnąć, kto dokonał makabrycznej zbrodni i czy będą kolejne ofiary...

Język autorki jest nienaganny, cechuje go lekkość, przystępność oraz wyjątkowa sugestywność, dzięki czemu kartki same przelatują przez palce, a czytelnik z zapartym tchem śledzi nakreśloną historię. Z opowieści bije ogromny autentyzm, w skutek czego lektura dotyka niemal samej duszy, wywołuje lawinę skrajnych emocji, wprawia czytającego w silny trans, z którego wyrwie go jedynie dotarcie do finału.

„Maska” to oszałamiająca, mistrzowsko nakreślona, dopieszczona klaustrofobicznym, przeszywającym klimatem opowieść, która pochłonie Was już od pierwszej strony. Fenomenalnie naszkicowane portrety psychologiczne, stale rosnące napięcie, odurzające, skrajne emocje i genialnie zacierająca się granica między prawdą a wypracowaną iluzją, a wszystko to dopieszczone skomplikowanymi relacjami rodzinnymi! Polecam!🔥

Nie spodziewałam się, że taka niepozorna książka może wywołać we mnie falę wielu doznań, począwszy od zdenerwowania aż po strach i niedowierzanie. Nie od dzisiaj wiadomo, że im bardziej dociekamy pewnych sekretów, tym gorzej się dla nas sprawa kończy. Młoda dziewczyna z książki miała ich dużo i za nic nie chciała się nimi dzielić. Dostawała nawet ostrzeżenia, by nie drążyć tam gdzie to robi. Dziwną anomalią do tego były jej dosyć częste koszmary, które potrafiły ją paraliżować. Znajomi z jej wieku próbowali się dowiedzieć co takiego ukrywa, choć ona sama nie chciała się zdradzać dla ich dobra. O koszmarach informowała nawet rodziców, lecz nikt nie wziął jej na poważnie. I tutaj przyszły mi myśli, by zawsze dokładnie wysłuchiwać swoich pociech, nawet jeśli opowiadają tylko ,,wytwory swojej wyobraźni". Wiemy, że dwie przyjaciółki szykowały się na imprezę, lecz później jedna z nich nie żyła. Jej ciało ustawiono pod dziwnym kontem wyrażającym jakiś rytuał. Po sekcji wyszły na jaw zadziwiające informacje, a po nich akcja znacznie przyspieszyła. Koniec zwyczajnie szokuje, lepiej jeśli sami do niego dojdziecie:-)

Cała pozycja jest dosyć pouczająca, gdyż tak naprawdę może dotyczyć i rodziców i młodych osób, oraz życia na ciekawskim poziomie. Większość postaci z książki miała swoje sekrety, przewinienia i serce, które pracowało nie zawsze w dobrą stronę emocji. Czasami z dobroci serca próbujemy komuś pomóc, chcąc za niego coś dokonać i zanim się obejrzymy, wdeptujemy w bagno z którego nie ma odwrotu. Autorka napisała tą książkę w bardzo tajemniczym stylu. Wszelkie podpowiedzi widzimy dopiero na końcu, bo dotychczas rzeczy mniej ważne nie zwracały naszej uwagi. Mamy tutaj nacisk na życie postaci i radzenie sobie ze swoimi problemami. Wszelkie inne opisy są pobieżne, gdyż nie mają odniesienia do wydarzeń. Myślę, że w każdej kategorii wiekowej opowieść zostanie doceniona, gdyż w każdy możliwy sposób dowiemy się, że miejsce sekretów jest tam, gdzie nikt się o nich nie dowie. A ten kto w nich grzebie, sam pisze na siebie wyrok!

To, co rzuca się w oczy na samym początku, to ładna okładka i cienkość książki. Następnie duże litery, co znacznie ułatwia czytanie takim kretom jak ja. Ale! Skoro lektura na 150 stron, to czy jest doba? A i owszem! Nie ma tu zbędnych opisów i zapychaczy. Dostajemy fajny kryminał, bez drastycznych scen, więc spodoba się też osobom, które wolą łagodniejszy klimat. Autorka ciekawie pokazała, że w niektórych sytuacjach nastolatkowie potrafią być bardziej dojrzali niż dorośli, a czasem popełniają dziecinne błędy. Osobiście domyśliłam się, kto stoi za śmiercią Leny, ale i tak fajnie się czytało zakończenie, podsumowując wcześniejsze wątki. To fajna lektura na podróż czy wolny wieczór. Nie męczy, czyta się szybko i nie zajmie wiele miejsca.