Gabriela Borejko bynajmniej nie jest efemeryczną pięknością jak jej młodsza siostra Ida, nie buja w obłokach jak jej tata Ignacy, i raczej nie widzi w sobie materiału na matkę stulecia.
Kocha sport, jest energiczna i bezwarunkowo wierzy w moc uśmiechu. Kiedy świat Borejków nagle się wali i z powodu choroby mamy jej obowiązki spadają na Gabrysię, poukładane i zaplanowane życie dziewczyny wymaga pilnego remontu, w czym może liczyć na pomoc swoich przyjaciół, znanych z Kłamczuchy Danki, Anieli i Robrojka.
Kwiat kalafiora w 1982 roku został wpisany na Listę Honorową IBBY.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii obyczajowa lub z serii Jeżycjada
Czy "Kwiat kalafiora" można czytać bez znajomości poprzednich tomów cyklu Jeżycjada?
Tak, powieść stanowi zamkniętą historię, choć znajomość poprzednich części ułatwia zrozumienie relacji między niektórymi bohaterami. Akcja skupia się na nowej protagonistce, Gabrieli Borejko, która musi przejąć domowe obowiązki podczas nagłej choroby matki. W tekście pojawiają się postacie znane z wcześniejszej książki "Kłamczucha", co tworzy spójny świat, ale fabuła jest w pełni zrozumiała dla nowych czytelników. To doskonały punkt wejścia w sagę rodu Borejków dla osób szukających ciepłych i mądrych opowieści obyczajowych.
Jaki jest główny motyw i klimat tej powieści?
Książka koncentruje się na tematyce odpowiedzialności, więzi rodzinnych oraz niezłomnego optymizmu w obliczu codziennych trudności. Historia utrzymana jest w pogodnym, pełnym inteligentnego humoru tonie, mimo poruszania poważnych kwestii związanych z prowadzeniem domu przez nastolatkę. Autorka kładzie duży nacisk na siłę przyjaźni i bezinteresowną pomoc, którą główna bohaterka otrzymuje od grupy swoich rówieśników. Lektura promuje pozytywne postawy społeczne oraz wiarę w moc uśmiechu jako skutecznego narzędzia w rozwiązywaniu konfliktów.
W jakich realiach czasowych i miejscowych osadzona jest akcja książki?
Wydarzenia rozgrywają się w Poznaniu, a konkretnie w dzielnicy Jeżyce, co stanowi znak rozpoznawczy całej twórczości Małgorzaty Musierowicz. Czytelnik odnajdzie tu wiernie oddany klimat polskich realiów przełomu lat 70. i 80. XX wieku, ukazany przez pryzmat codzienności wielodzietnej rodziny. Poznańska topografia oraz specyficzna atmosfera kamienic przy ulicy Roosevelta stanowią istotne tło dla wszystkich perypetii bohaterów. Autentyczność miejsca akcji sprawia, że opowieść zyskuje wymiar niemal dokumentalny dla tamtego okresu historycznego.
Dla jakiego typu czytelnika ta książka może okazać się nieodpowiednia?
Powieść nie jest polecana osobom poszukującym dynamicznej akcji, elementów fantastycznych czy mrocznych wątków kryminalnych. Jest to klasyczna literatura obyczajowa skupiona na psychologii postaci i prozie życia, co może nużyć zwolenników literatury sensacyjnej lub przygodowej. Specyficzny, nieco idealistyczny język oraz realia historyczne PRL bywają również trudne w odbiorze dla najmłodszych dzieci przyzwyczajonych do współczesnych realiów technologicznych. Książka wymaga od odbiorcy skupienia na niuansach relacji międzyludzkich oraz akceptacji spokojnego tempa narracji.
Co wyróżnia tę konkretną część serii na tle innych powieści młodzieżowych?
"Kwiat kalafiora" wyróżnia się prestiżowym wpisem na Listę Honorową IBBY, co potwierdza jego wyjątkową wartość literacką i artystyczną. Książka rezygnuje z typowych dla literatury młodzieżowej schematów buntu na rzecz budowania trwałych mostów porozumienia między pokoleniami. Postać Gabrieli Borejko przełamuje stereotypy dziewczęcej delikatności, stawiając na energię, sportową pasję i duży pragmatyzm w działaniu. To lektura, która od dekad uczy empatii oraz zaradności życiowej w sposób nienachalny, błyskotliwy i ponadczasowy.
