Marvel Fresh Thor. Tom 1

POPKulturowy Kociołek:

Album Thor tom 1 przedstawia późniejsze wydarzenia, niż to co fani Marvela mogą znać z serii autorstwa Jasona Aarona. W komiksie wydanym w ramach serii Marvel Fresh na czytelnika czeka materiał zebrany z czternastu pierwszych albumów serii autorstwa Catesa (dwa zbiorcze tomy zatytułowane Król Pożeracz i Ofiara). W bardzo dużym uproszczeniu jest to 324 mocnej piorunującej akcji, gdzie na każdej stronie dzieła coś się dzieje.

Thor po objęciu tronu Asgardu niezbyt długo mógł cieszyć się beztroskim spokojem. Zresztą duża władza to również duża odpowiedzialność, która potrafi być wielkim ciężarem. Jakby tego było mało, to pewnego dnia z nieba spada Pożeracz Światów Galactus, który pragnie prosić nowego władcę o pomoc. Nadchodzi bowiem kosmiczna plaga zdolna niszczyć całe wszechświaty zwana Czarną Zimą. Tylko gromowładny bohater jest w stanie się przeciwstawić tej sile. Musi być on jednak gotowy do walki nie tylko z wrogami, ale również bliskimi sobie przyjaciółmi.

Sam zarys scenariusza brzmi interesująco, ale przede wszystkim mocno efektownie. Większość prac Donny’ego Catesa ma bowiem zdolność niwelowania nudy u czytelnika i zapewnienia mu dużej dawki widowiskowej rozrywki. Tak też jest w przypadku tego dzieła, gdzie dosłownie na każdej stronie komiksu coś się dzieje. Niestety nie jest już tak różowo, jeśli oczekujemy od historii czegoś więcej niż tylko superbohaterskiej akcji.

Centralny punkt samej narracji zajmuje tu oczywiście tytułowy Thor. Nie byłoby w tym nic złego, bo jego postać jest naprawdę dobrze napisana z kilkoma naprawdę dobrymi momentami. Twórca całkiem nieźle pokazuje jak „władza” potrafi być przytłaczająca i wpływać na perspektywę oceny niektórych wydarzeń. Niestety gromowładny bohater tak bardzo błyszczy w historii, że przyćmiewa całkowicie pozostałe postacie drugoplanowe. Momentami można wręcz odnieść wrażenie, że w całej tej historii jest on całkiem sam. Kolejnym zauważalnym problemem jest jego skrajnie przesadzona moc. Thor ma taką siłę, że kompletnie nikt i nic nie jest mu się wstanie przeciwstawić, a przez co kolejne potyczki stają się przewidywalne. Pewne zastrzeżenia można mieć również do niektórych fabularnych pomysłów Catesa, które w toku lektury zaczynają się za bardzo rozmywać, tak jakby autorowi skończyły się pomysły na rozwój niektórych wątków, albo zwyczajnie nie chciało mu się tego robić....

WINTER IS COMING

Nie wszystko złoto, co Cates pisze, wiadomo. Ogólnie to w sumie ta jego twórczość to żadne złoto (no chyba, że jego” Silver Surfer”), ale rozrywka okazywała się dobra i na poziomie za każdym niemal razem. A że to gość, który pisze dosłownie wszystko i we wszystko wczuć się potrafi… No i właśnie się okazało, że jednak nie wszystko i nie we wszystko, bo „Thor” w jego wydaniu to co najwyżej rzecz poprawnie napisana, bez większego polotu niestety. Nie mówię, że zła, nadal spoko się to czyta, ale mogło być zdecydowanie lepiej.

Thor dał radę. Pokonał wrogie, zasiadł na asgardzkim tronie, a w podległych mu królestwach zapanował pokój. Niestety taki stan rzeczy nie trwa długo. Okazuje się bowiem, że nadchodzi Czarna Zima, kosmiczna plaga, która ma wielką, niszczycielką moc. I tego zagrożenia Thor może nie przetrwać! Jak sobie z nim prowadzi? I czy poradzi?

Cates biorąc się za „Thor” wpadał chyba na pomysł, by zrobić tu coś w stylu „Gry o tron”. No ale nie wziął tego, czym tamte dzieła stały – czyli całych tych politycznych przetasowań i rozgrywek, a na akcji. Wiadomo, superhero, tak być musiało. I początkowo całkiem fajnie jest, ale im dalej, tym bardziej widać, że jednak Catesowi tym razem się nie chciało. Albo nie poczuł tego tak do końca. Wyszła prosta komiksowa robota środka, coś typowego dla Marvel Fresh, które z tym tytułowym Fresh za wiele nie ma wspólnego, bo większość komiksów oparta jest na zgranych schematach i motywach. I tak to sobie leci.

No i tak leci sobie ten „Thor”. Plus, że Cates fajnie wykorzystuje to, co zostawili po sobie poprzednicy i że chce zarówno dać bogu gromów nowy start, jak i spójność fabularną z tym, co było. I że stawia na dużo wydarzeń, dużo akcji, lekkość i sporo takich epickich rzeczy, żeby było co poczytać i na co popatrzeć. I chociaż nie wszystko wychodzi mu tak, jak powinno i brakuje tej siły, jaką miały niektóre jego komiksy, nadal spoko się to czyta. I pewnie znajdzie niejednego fana. Ja miłośnikiem Thora nie jestem, niewiele jest komiksów z nim, które tak naprawdę sobie cenię – takich naprawdę świetnych to może z dziesięć zeszytów bym znalazł – więc to, jak fanom podejdzie ten tom, sami ocenią najlepiej. Ale nie jest źle, lepiej niż w kilku ostatnich tomach od Aarona. Choć nie jest też aż tak dobrze, jakby być mogło.

A graficznie? Tu jest spoko, czasem może te barwy za mocno prześwietlone, ale ogólnie ma klimat i fajnie to wygląda. Więc nawet, jeśli większego pomysłu i inwencji na serię nieco zabrakło, sięgnąć można. Nie, że koniecznie trzeba, ale to też nic, co bym jakoś szczególnie odradzał, bo rozrywkowo jest całkiem przyzwoicie. No o tyle w temacie ode mnie.