Martwy ciąg

Nie spodziewałam się, że natknę się na tak inną, oryginalną i po prostu dobrą książkę. Taką, która zaskakuje od pierwszych stron i nie puszcza aż do końca. Okazała się nie tylko mocna, ale też wyjątkowo świeża w swym pomyśle. To jedna z tych historii, które wyróżniają się na tle innych. Czegoś takiego jeszcze nie było…

Trener Staliński wyciąga rękę do czterech młodych chłopaków- Andrzeja, Maksymiliana, Robert, Stefan. Tak jak ktoś , kto rzekomo chce ratować tonących . Obiecuje im dach nad głową, miejsce do spania i posiłki, które ledwo można nazwać jedzeniem. W zamian oczekuje od nich pracy i pomocy przy urządzaniu siłowni, która ma być ich szansą na nowe życie.

Szybko jednak okazuje się, że Staliński nie jest zbawcą, lecz strażnikiem własnego małego imperium, rządzącego się zasadą bezwzględnego posłuszeństwa. Nie daje im wytchnienia. Stawia wymagania. Które rosną z każdym dniem. Terroryzuje ich spojrzeniem, tonem, obecnością. Chłopcy pracują od świtu do nocy, ich ciała odmawiają posłuszeństwa, a żołądki kurczą się z głodu.

Jednak pewnego dnia ciemność zapada wcześniej…

W siłowni dochodzi od śmiertelnego wypadku. Od tego momentu życie chłopaków zmienia się w koszar.

Trafili w sam środek piekła. Piekła, z którego być może nie ma żadnego wyjścia.

Zanurzając się w książkę „Martwy ciąg” ma się wrażenie, jakby wchodziło się do dusznej pozbawionej okien siłowni, gdzie powietrze jest ciężkie a każdy krok odbija się echem w głowie. Atmosfera książki otacza czytelnika tak gęsto, że niemal można ją dotknąć. Poczuć narastający niepokój, który próbuje wślizguje się pod skórę i tam osiąść.

To historia, która potrafi wstrząsnąć i osaczyć. Wytrąca z wygodnego fotela i zmusza do zastanowienia się nad tym, dokąd może zaprowadzić ludzka obsesja, manipulacja, zastraszanie oraz wykorzystywanie innych do własnych celów.

Styl autora naprawdę zachwyca, jest plastyczny, sugestywny, momentami wręcz filmowy.

Tę historie się nie czyta.

Tę historie się widzi.

Czuje.

Oddychasz nią razem z bohaterami, którzy zostali świetnie, z wyczuciem i pomysłem wykreowani. W dość przemyślany i ciekawy sposób. Każdy z nich nosi w sobie ciężar i swoje demony…które potrafią przeistoczyć się w horror.

Powieść porusz ciężkie tematy, wzbudza emocje ale i zostawia czytelnika refleksje nad ludzką naturą i zachowaniem.

A na koniec muszę wspomnieć o wydaniu…Wydawnictwo Mięta, po raz kolejny stanęło na wysokości zadania…Książka została przygotowana a ogromna dbałością, twarda i klimatyczna okładka, barwione brzegi…to wszystko sprawia ,że „Martwy ciąg” zachwyca nie tylko treścią ale i swoim wyglądem.

Bardzo mocno Wam polecam!

Nie spodziewałam się, że trafię na coś takiego. Fit horror to nie jest gatunek, po który sięgam na co dzień, ale muszę przyznać, że to była bardzo mocna i zaskakująca lektura. Od pierwszych stron da się wyczuć ciężką atmosferę, brud, mrok, poczucie niepokoju. To nie tyle horror pełen zjawisk nadprzyrodzonych, ile raczej opowieść o tym, jak potwory mogą tkwić w ludziach i jak łatwo z człowieka może wyjść coś nieludzkiego.

Czytając, miałam mieszane uczucia. Często nie wiedziałam, czy mogę zaufać bohaterom, czy powinnam się ich bać. Każda postać była na swój sposób niepokojąca, a historia skutecznie burzyła poczucie komfortu. I choć momentami odczuwałam silny dyskomfort, czy to przez dosadność opisów, czy przez emocjonalną intensywność, to nie mogłam przestać czytać. Czułam, że muszę dowiedzieć się, jak to wszystko się zakończy.

Styl autora zrobił na mnie duże wrażenie. To moje pierwsze spotkanie z jego twórczością i od razu poczułam, że jest to głos bardzo świadomy, potrafiący budować klimat. Tytuł Martwy ciąg idealnie oddaje sens opowieści, pasuje do niej nie tylko dosłownie, ale też metaforycznie. Przez większość książki nie było mi łatwo, ale zakończenie, świetnie poprowadzone i wyważone, zrekompensowało wszystko.

To nie jest książka dla każdego. Jest mocna, brutalna, pełna trudnych tematów i bardzo obrazowych scen. Ale jeśli ktoś szuka czegoś, co zostanie z nim na długo, to Martwy ciąg zdecydowanie spełnia to kryterium. I chociaż często pokazywała, jak potworni potrafią być ludzie, dała mi też jeden promień nadziei – postać, dzięki której nie straciłam całkowicie wiary w ludzkość.

Andrzej to chłopak zafascynowany siłownią, ciężkimi treningami i pracą nad własną kondycją. Pewnego dnia chłopak uciekł z domu, w którym doszło do tragedii, by znaleźć schronienie u trenera Stalińskiego. Andrzej, wraz z kilkoma innymi młodymi chłopakami rozpoczyna "pracę" dla trenera obiecującego im pracę w roli trenera personalnego w siłowni, która właśnie powstaje. Pewnego dnia w siłowni dochodzi do wypadku, w wyniku którego ginie człowiek. Trener Staliński najpierw bagatelizuje problem, a następnie przerzuca winę na chłopaków. Zatarta zbrodnia, niedożywienie, brak snu i ciężka praca przy powstającej siłowni powodują, że zarówno fizyczna, jak i psychiczna kondycja chłopaków zaczyna mocno się chwiać. Okazuje się, że szukający pomocy młodzi sportowcy trafiają wprost do piekła, z którego nie ma wyjścia.

"Martwy ciąg" to pierwszy fit horror, który miałem przyjemność czytać. Szczerze mówiąc po tej książce spodziewałem się czegoś zupełnie innego, niż finalnie przedstawił autor. Spodziewałem się brutalnego i krwawego horroru, a okazało się, że zarówno krwi, jak i trupów za wiele tutaj nie padnie. Grozy w przypadku "Martwego ciągu" należy bowiem doszukiwać się zupełnie gdzieś indziej.

Mamy przed sobą grupkę młodych chłopaków, którzy uciekli z domu, by uniknąć piekła, jakie czekało na nich w miejscu, które miało gwarantować im spokój i bezpieczeństwo. Młodzi zapaleńcy sportowi trafiają pod skrzydła trenera Stalińskiego. Facet roztacza przed nimi perspektywę życie, o którym młodzi mogą tylko pomarzyć. Muszą tylko pomóc w tworzeniu nowej siłowni i całkowicie podporządkować się woli trenera! Przecież nikt inny nie wie lepiej, niż trener Staliński, jak trenować młodych fanów siłowni i jak ich żywić. Nikt inny nie wyciągnie ich z domowego piekła i nie zaproponuje pracy na stanowisku trenera personalnego w nowoczesnej siłowni. Brzy jak bajka, prawda? Nic bardziej mylnego! Szybko okazuje się, że chłopcy trafiają pod "opiekę" tyrana, który mamiąc ich piękną przyszłością, sprowadzi ich do roli niewolnika. Ciągła praca, brak odpowiedniego wyżywienia, bród, brak snu. To codzienność naszych bohaterów. Grupka chłopaków zastraszona i zdominowana przez silną postać trenera, podporządkowuje się jego woli bezapelacyjnie. Do pewnego momentu powieść bardzo przypominała mi historię, jakiej moglibyśmy doszukiwać się w legendarnym "Dekalogu" Krzysztofa Kieślowskiego.

Groza jaką zafundował nam autor kryje się w atmosferze, w której dominuje strach o jutro. Tutaj prawdziwy horror rozgrywa się w samych głowach i niepewnej codzienności naszych bohaterów. Wyzysk, poniżenie, ukryta zbrodnia i brak perspektyw na jakąkolwiek ucieczkę od coraz bardziej pogarszającej się sytuacji to prawdziwa groza "Martwego ciągu". Oczywiście w powieści nie zabraknie typowo horrorowych zagrywek, wydostających się z ciemności przerażających dłoni, sennych majaków lub obecności duchów. W pewnej chwili autor przytacza również historię miejsca, klubu medytacyjnego, który znajdował się w budynku właśnie adaptowanym na nowoczesną siłownię. Historia "Tai fightera" mogłaby pociągnąć całą powieść w nieco innym kierunku i szczerze mówiąc trochę żałuję, że autor tak szybko uciął ten wątek.

Na uznanie zasługuje również świetnie wydanie samej powieści! Wydawnictwo Mięta, jak zawsze stanęło na wysokości zadania i oddało w nasze ręce rewelacyjnie przygotowaną książkę! Twarda i klimatyczna okładka, barwione brzegi, nadająca realizmy ulotka to jedynie część walorów tego wydania.

Czy "Martwy ciąg" zawierał jakiekolwiek elementy, do których jednak mógłbym się przyczepić? Tak, już na samym starcie rzucił mi się w oczy jeden taki twór i nie odpuszczał aż do samego końca powieści. Postać trenera Stalińskiego może nas drażnić i denerwować. I dobrze! Tak zdecydowanie miało być! Postać i zachowanie trenera miało wzbudzać w nas negatywne emocje. Jednak jego wypowiedzi co chwilę dodatkowo budziły moją irytację. Jego wtrącenia po angielsku, hiszpańsku czy jeszcze Bóg tylko wie jakiemu irytowały mnie niesamowicie! Tego autor mógł nam darować. Jednak nawet mimo irytacji warto zacisnąć zęby i czytać dalej!

"Martwy ciąg" to horror, który potrafi kupić czytelnika już od samego początku. Liczyłem na książkę bardziej brutalną i krwawą, jednak otrzymałem horror, który straszy nie epatowaniem śmiercią i krwią, ale poczuciem patowej sytuacji bez wyjścia, mrokiem i bezsilnością naszych bohaterów. Z chęcią poznam pozostałe książki tego autora i sprawdzę w jakie rejony grozy mnie w nich zaprowadzi.

„Martwy ciąg" Tomasz Kozioł

Chodzicie na siłownię? Wiecie co to martwy ciąg?

A może macie ochotę na fit horror?

Zacznę od odczuć "organoleptycznych". Książka jest wydana perfekcyjnie - twarda oprawa, okładka ociekająca grozą, malowane brzegi i przystępna wielkość czcionki. Jak tylko ją zobaczyłam od razu chciałam przeczytać. Zaciekawił mnie też gatunek - fit horror. Dla mnie to całkowita nowość.

Miejsce akcji to "nawiedzona siłownia". Nie jestem bywalczynią takich przybytków, dlatego czasami nie rozumiałam tych wszystkich "siłkowych" niuansów, a miejsce to było dla mnie jedynie ciekawym tłem.

Co do gatunku to w moim odczuciu był to bardziej thriller psychologiczny z elementami horroru, a groza nie wynikała z nadprzyrodzonych zjawisk, a z czysto ludzkiej brutalności, manipulacji i zniewolenia. Były momenty, gdzie już myślałam że jakaś siła nadprzyrodzona tu zamiesza, ale urywało się i czar pryskał.

Ogólnie klimat był duszny, atmosfera mroczna i pełno psychologicznego napięcia. Ciemna piwnica, powstająca siłownia, totalny reżim ze strony "trenera" i obietnice bez pokrycia. Bardzo współczułam głównemu bohaterowi i jednocześnie kibicowałam, żeby wyrwał się z opresyjnego środowiska. Jego przemiana bardzo mnie zainteresowała i w końcówce byłam usatysfakcjonowana.

Dużo tu było bólu i tego fizycznego i psychicznego. Autor opisał surową rzeczywistość bez zbędnego upiększania, prostym, chwilami brutalnym językiem. Było ok, ale bez efektu wow.

I jeszcze ciekawostka - na początku każdego rozdziału autor umieścił fragmenty tekstów rockowych kawałków, przypuszczam że jego ulubionych. Fajne urozmaicenie.