Martwe dusze

Kilka miesięcy temu ukazał się pierwszy tom serii Katarzyny Misiołek, skrywającej się pod pseudonimem Daria Orlicz. Teraz przyszedł czas na jego kontynuację.

Kobieta niekoniecznie może musi spotykać się tylko z jednym mężczyzną, jednak nie powinna być tak rozwiązła, jak pewna 36-latka. Bohaterka miała prawie każdego, co niestety miało się dla niej źle skończyć. Gdy syn zgłosił, że matki nie ma w domu, nikt nie przypuszczał jeszcze najgorszego.

Pierwszy tom był porywający, dlatego postanowiłam zapoznać się z jego kontynuacją. Pojawiają się tutaj postaci znane nam z poprzedniej części. Sprawa jest całkowicie oddzielna, jednak i tak lepiej przeczytać otwierający serię tom, by lepiej orientować się w życiu głównych bohaterów.

Kryminał nie jest może zbyt obszerny, a dodatkowo łączy w sobie na dość późnym etapie dwie, pozornie niezwiązane ze sobą sprawy. Nie jest to może powieść od której trudno się oderwać, jednak nie ukrywam, że całkiem przyjemnie spędziłam z nią czas.

,,Martwe dusze" to dość wciągająca publikacja, z którą bez przeszkód zapoznacie się w kilka godzin. Zakończenie jest naprawdę zaskakujące. Na pewno zapoznam się z kolejnym tomem.

Na Darię Orlicz zwracałam Waszą uwagę już jakiś czas temu. Właśnie ukazała się kolejna jej książka i przekonałam się, że naprawdę jest jednym z najlepszych odkryć 2018 roku.

Krzysztof Bugaj musi sprostać kolejnym zawirowaniom w swoim rewirze. Mimo problemów rodzinnych, do których dołączył bunt syna, prowadzi skomplikowane dochodzenie tajemniczej śmierci miejscowej pielęgniarki. Wielu osobom przeszkadzał fakt, że po rozstaniu z mężem prowadziła bardzo luźne relacje z mężczyznami, często wdając się w jednorazowe przygody. W międzyczasie dochodzi do kolejnego zabójstwa. Czy za morderstwem obu kobiet stoi ten sam morderca czy może jest to tylko okrutny zbieg okoliczności?

Krzysztof Bugaj to z pewnością nie jest bohater, który jest godny naśladowania, jednakże mimo swoim wad potrafi stanąć na wysokości zadania. Nie jest z pewnością policjantem idealnym, ale myślę, że obraz idealnych policjantów po prostu nam się przejadł. Brakowało w polskich kryminałach i thrillerach właśnie takiego kontrowersyjnego bohatera. Daria Orlicz zrobiła niesamowitą pracę wchodząc w atmosferę i klimat dzisiejszej policji.

Książkę czyta się łatwo i z pewnością należy do grupy książek "jeszcze tylko jeden rozdział i..." :) Nie sposób się od niej oderwać. Jedno jest pewne, że końcówka jest bardzo intrygująca i jestem niezwykle ciekawa czy będą kolejne tomy serii o Krzysztofie Bugaju.

Polecam wam ten thriller. Jest to idealna powieść na zimowy wieczór, ale także do czytania na plaży latem. Nie będziecie się przy niej nudzić!

Leniwe i spokojne, posezonowe miasteczko budzi się do życia w momencie śmierci znanej wszystkim miejscowej pielęgniarki, Aleksandry. Jej życie osobiste było tematem plotek, więc kobieta miała wielu wrogów, ale czy ktoś życzyłby jej śmierci? Dochodzenie w jej sprawie prowadzi Krzysztof Bugaj, nieco rozchwiany życiowo młodszy aspirant, który stara się za wszelką cenę ustalić co spotkało pielęgniarkę.

Mimo że książka Martwe dusze to drugi tom serii, to bez obaw można czytać ją bez znajomości pierwszego. Zrobiłam tak głównie ze względu na to, że o przynależności do serii zorientowałam się dopiero po przeczytaniu, ale nie brakowało mi za specjalnie wątków, więc spokojnie można czytać w ten sposób. Jeśli chodzi o samą autorkę, to było to nasze pierwsze pisarskie spotkanie, jednak wciąż się zastanawiam czy będzie ono kontynuowane.

Czytałam tę książkę stosunkowo krótko, ponieważ Daria Orlicz posługuje się prostym i przyjemnym w odbiorze językiem i oczywiście trzeba zwrócić uwagę na niewielki rozmiar historii - jeden wieczór i książka "z głowy". Nie zmienia to jednak faktu, że nie mogłam się tak do końca odnaleźć w tej historii. Nie była zła, ale minusem tym razem są bohaterowie. Postacie były bardzo zróżnicowane i niezupełnie dokładnie określone, przez co wydawały się rozchwiane i ciężko było się z nimi utożsamić lub też spróbować złapać jakąkolwiek nić porozumienia.

Ciekawym elementem była otoczka małego miasteczka, w którym każdy każdego zna i nic przed nimi się nie ukryje. Sama pochodzę z niezbyt dużego miasta i faktycznie tu praktycznie wszyscy wiedzą coś o wszystkich, więc sposób wykreowania miejsca akcji autorce jak najbardziej się udał. Za plus można też uznać brak idealizowania postaci. Bohaterowie byli nie całkiem zarysowani, ale jeśli już, to autorka nie pokazywała nam wzorów osobowości, a ludzi nie do końca dobrych i niezupełnie złych, nie pojawiły się tu takie charaktery z zupełnie czystymi lub - w opozycji- grzesznymi duszami, co często można zarzucić w książkach. Miasteczko wraz ze swoimi mieszkańcami na koniec okazuje się zupełnie różne od możliwych wyobrażeń, więc choć z tego tytułu warto po tę książkę sięgnąć.

cos-o-[Adres usunięty]

"Martwe dusze" to drugi tom z cyklu Stracone dusze autorstwa Darii Orlicz. W trakcie lektury rozwiązywane będzie śledztwo dotyczące tajemniczego zabójstwa pewnej kobiety. Na szczęście książki z tej serii można czytać osobno, bo nie zorientowałam się w porę, że to już kolejna część.

Krzysztof Bugaj, policjant zajmujący się sprawą umyślnego potrącenia Aleksandry Fabianowicz, to kobieciarz, który nie potrafi zapanować nad własnym życiem, wraz z partnerem Wojtkiem, będą starać się rozwikłać kolejne, pojawiające się w miasteczku zabójstwa. Autorka przedstawia nam również ich życie prywatne, które w żadnym razie nie jest idealne. Bugaj to typ faceta, który nie przepuści żadnej szansy, na poderwanie jakiejkolwiek kobiety. Jego postać, moim zdaniem, została mocno przerysowana. Jak na twardziela, za jakiego się uważa, jest strasznie niezdecydowany, ma dzieci z nie wiadomo jaką liczbą kobiet, bo co rusz, dowiadywałam się o jego kolejnym romansie. To właśnie jego charakter zaważył, w dużej mierze, na moją ocenę tej powieści. Kolejnym aspektem, który lekko mnie irytował, to to, że dzieje się tu wiele, jednak żaden z wątków nie zostaje doprowadzony do końca, a nagłe zwroty akcji, które całkowicie zmieniają sens poprzednich wydarzeń nie sprawiają, że historia ta porywa, zabiera nas w zupełnie inny, emocjonalny i pasjonujący świat. Dużym plusem, co muszę zaznaczyć, jest to, że akcja jest totalnie nieprzewidywalna. Zauważyłam, że autorka bawi się swoimi postaciami, w każdy możliwy sposób, nie ma tu osoby, która by przejawiała się jakąkolwiek normalnością. Nie pozwalając nam przyzwyczaić się, lub polubić kogokolwiek. Mamy tu dosłownie wszystko. Morderstwa, zdrady (ogromna ilość, zbyt duża), byłego księdza, który nadal prowadzi jakieś dziwne obrzędy, przestępstwa popełniane przez nastolatków, egzekucje, problemy hazardowe jednego z bohaterów, wątek homoseksualny - do wyboru, do koloru. Warto pamiętać, że czasem mniej, znaczy więcej. W tym przypadku to powiedzenie się sprawdza w stu procentach. Podsumowując, uważam, że autorka ma duży potencjał na tworzenie świetnych kryminałów, bo styl i klimat tej książki bardzo mi odpowiadał, ale ciągle nie pasowało mi coś właśnie w fabule, która była zbyt chaotyczna, za bardzo rozbudowana i wzbogacona w wątki, które nic nie wnosiły do spraw, a wprowadzały dodatkowe zamieszanie.

Myślę, że w tym przypadku mamy do czynienia z książką, która może sprawić nam przyjemność, jednak po jej skończeniu mamy niedosyt. Mnie ciągle czegoś tu brakuje, pomimo tego, że jest w tej książce wszystko. Paradoks, prawda? Nie zniechęcam się do twórczości Pani Darii, a Wam również polecam samemu przekonać się, czy "Martwe dusze" spełnią Wasze oczekiwania.

,,Martwe dusze" dotychczas kojarzyły mi się tylko z literaturą rosyjską i Gogolem. Tymczasem Katarzyna Misiołek, pisząca tym razem pod pseudonimem, pokazuje ich inne oblicze. Poznajemy 36-letnią Aleksandrę Fabianowicz, która, delikatnie mówiąc, wiedzie dość luźne życie towarzyskie. Co rusz spotyka się z nowym kochankiem, nic nie stoi jej na przeszkodzie, aby romansować ze znacznie młodszymi mężczyznami. Mimo tego niepokój budzi zgłoszenie zaginięcia. Nastoletni syn Maciej nie dowierza, że coś mogło się stać rodzicielce...

Młodszy aspirant Krzysztof Bugaj, którego poznaliśmy już w poprzednim tomie, obecnie jest na etapie rozstania z żoną Anną. Starszy sierżant Wojciech Kiciński zaś zapląta się w intrygę, z której nie tak łatwo będzie mu się wyplątać. Przed policjantami dość skomplikowana sprawa, ponieważ na jaw wychodzą fakty sprzed lat. Jak zwykle, w sprawę włączy się prokurator Nina Morawska.

Muszę przyznać, że byłam ciekawa, co tym razem przygotuje dla nas autorka. To dość interesująco skonstruowany kryminał, którego zakończenie wprawia w oszołomienie. Przecież to niemożliwe! Jednocześnie może to być także udana zapowiedź tomu trzeciego. Będę go wyczekiwać z niecierpliwością. ,,Martwe dusze" Darii Orlicz to już druga część, którą polecam czytać po lekturze ,,Diabelskiego młynu". W innym przypadku niektóre fakty mogą być niejasne.