Martwa natura (barwione brzegi)

Dziś przychodzę do Was z przepiękną historią, która została przetłumaczona aż na siedemnaście języków i zdobyła wiele znakomitych wyróżnień, świadczy to o tym, jak bardzo uniwersalna jest jej treść i jak bardzo dotyka problemów i spraw dotyczących nas wszystkich, niezależnie gdzie i w jakich ramach czasowych się znajdujemy...

Ulysses Temper jest brytyjskim żołnierzem, oczekującym wraz ze swoim oddziałem na wejście do Florencji, zupełnym przypadkiem na jego drodze staje Evelyn, majestatyczna znawczyni sztuki, która usiłuje chronić wielkie dzieła przed wojenną zawieruchą. Pierwsze i wydaje się, że ostatnie spotkanie tej dwójki robi olbrzymie wrażenie na żołnierzu, któremu spotkanie z kobietą uświadamia, jak ważne jest czerpanie szczęścia nawet z najkrótszych momentów codziennego życia.

Podczas przepustki Ulysses ratuje Włocha, który chce popełnić samobójstwo, nie zdaje on sobie sprawy, jak ten czyn zmieni jego przyszłe życie, a noc spędzona w mieszkaniu Włocha odmieni jego spojrzenie na świat i otaczających go ludzi.

Po wojnie Ulysses wraca do Londynu, gdzie zostawił żonę i grono przyjaciół. Zatrudnia się w pubie przyjaciela i wydaje się, że życie wskoczyło na przedwojenne tory, jednak los ma przygotowaną dla niego niespodziankę. Ulysses otrzymuje w spadku apartament we Florencji...

Czy spadek sprawił, że mężczyzna zmieni swoje życie? Czy jest ktoś, kto wyruszy z nim w drogę i jak potoczą się jego dalsze losy? Czy los ma coś jeszcze w zanadrzu i czy postawi na jego drodze ponownie znawczynię sztuki sprzed lat? Kim jest Evelyn i jaki ma plan na życie?

Tego już Wam nie zdradzę, ale gwarantuję, że odpowiedzi na te wszystkie pytania znajdziecie w tej książce i jestem pewna, że będą one dla Was sporym zaskoczeniem.

"Martwa natura" to niezwykle refleksyjna opowieść o życiu, trudnej i wymagającej miłości, szczerej, choć szorstkiej przyjaźni oraz wybitnej sztuce. Płynie ona swoim rytmem a atmosfera powieści koi zmysły i otula czytelnika niezwykłym ciepłem, refleksją i melancholią. Na pierwszy "rzut" oka, niewiele się tu dzieje, ale tak naprawdę dzieje się tu wszystko, nie pozwala się odłożyć na bok, ma w sobie "to coś" co trudno określić i nazwać, a wypływa to z każdej kolejnej strony. Wciąga, i nie sposób się od niej oderwać, nie chce się, żeby się skończyła, mogłaby płynąć i płynąć, a i tak nie odczułoby się znużenia tą historią. Genialnie Autorka ułożyła tę fabułę.

Choć nie znajdziecie tu zawrotnej akcji, i niczego co Was naprawdę zszokuje (no, chyba że orientacja jednej z bohaterek będzie dla niektórych szokiem), to zostaniecie obdarzeni wiedzą o zaginionych obrazach, bogatą historią sztuki współczesnej, całą paletą emocji, nietuzinkowym poczuciem humoru i naprawdę wyjątkowymi bohaterami, którzy na każdym kroku pokazują, jak ważna jest przyjaźń i świadomość, że jest gdzieś ktoś, kto zawsze stanie po naszej stronie.

Postaci, jest w tej historii sporo, ale każdy z nich jest tu potrzebny i wiele wnosi do tej historii, bez niego ta powieść byłaby niepełna. Każdy jest inny i doszlifowany w najdrobniejszym szczególe, uwielbiam ich wszystkich, choć nie wszyscy są "krystalicznie czyści", każdy ma coś na sumieniu, ale to właśnie sprawia, że są tak bardzo autentyczni i z każdą sytuacją stają się czytelnikowi bliżsi. Mimo że są tak różni od siebie, to tak naprawdę są bardzo podobni, wszyscy oni pragną tylko szczęścia i pomyślności dla siebie i swoich bliskich. Po przeczytaniu tej książki naprawdę czuję, że poruszyła we mnie wiele ważnych kwestii. Bardzo się cieszę, że mogłam poznać tę powieść. Ponownie mogłam sobie przypomnieć, jak ważna w życiu każdego człowieka jest przyjaźń i bliskość z drugim człowiekiem. Jak ważne jest, by przyjmować to, co daje nam los bez lęku, a z nadzieją i wiarą, że wszystko jest po coś. Piękna uniwersalna opowieść, w której każdy się odnajdzie.

Na uwagę również zasługuje wydanie tej książki. Piękna (twarda), barwna okładka, mocno rezonująca z treścią (tak, ta papuga też jest bardzo ważna w tej historii), barwione brzegi przyciągające wzrok i stanowiące piękną ozdobę każdej biblioteczki.

Czy polecam?

Zdecydowanie tak. To wyjątkowa opowieść niosąca w sobie uniwersalne wartości, ale pokazująca jak łatwo możemy niekiedy o nich zapomnieć. Powieść o zwyczajnym życiu, ze wszystkimi jego wzlotami i upadkami, otulana nietuzinkową historią współczesnej sztuki.

Mądra książka, którą czyta się powoli, smakując, poznając, rozmyślając. Historia o miłości, przyjaźni, ale też o sztuce, ludzkiej naturze, o pięknie i mroku życia.

Włochy rozdarte wojną, pełne ruin, ale nadal piękne, pełne dzieł sztuki, które trzeba ocalić. Wśród gruzów spotykają się Evelyn Skinner, historyczka sztuki i Ulysses Temper, młody brytyjski żołnierz. Spotkanie, które odmieni ich życie i wiele ich nauczy.

Książka została przetłumaczona na siedemnaście języków i była wielokrotnie nagradzana. To świadczy o tym, jak bardzo uniwersalna jest jej treść, jak bardzo dotyka problemów i spraw ważnych dla nas wszystkich.

Sięgnęłam po nią, bo przeczytałam w jednej z notatek, że opowiada o ratowaniu dział sztuki w czasach wojennych i powojennych. I to prawda, ale powierzchowna, bo to powieść sięgająca dużo głębiej do naszej wrażliwości.

Pokazuje, żeby nie oceniać ludzi po pierwszym spojrzeniu, żeby sięgać głębiej, bo zawsze można znaleźć coś wartościowego. Nawet w najgorszych czasach można znaleźć tych dobrych, których warto obdarzyć miłością i przyjaźnią.

Autorka jest świetną obserwatorką, która zauważa nawet najdrobniejsze niuanse zachowań bohaterów. Świetnie zarysowane bardzo wyraziste charaktery. Dzięki temu znamy bohaterów, lubimy ich, albo nie, ale nie są nam obojętni.

Tytuł powieści „Martwa natura” odnosi zarówno do dzieł sztuki, na których nieruchomość przedmiotów symbolizuje zarazem trwałość jak i przemijanie, ich piękno i zatrzymanie ulotnej chwili. Dokładnie tak jak z bohaterami. Sztuka zmienia ich życie, nadając mu sens.

Ciepła, pogodna książka, z której można nauczyć się, że radość życia można czerpać nawet w najtrudniejszych momentach, a rodzina i przyjaciele są najważniejszą wartością. Pomogą też w każdej sytuacji, nawet takiej, która wydaje się być bez wyjścia. To z ich płynie nasza siła, to oni sprawiają, że odczuwamy emocje.

Książka przypomina życie we Włoszech, które toczy się powolnym rytmem, bez wielkich zwrotów akcji, gdzie jest czas na wszystko, gdzie przemijanie jest naturalną rzeczą, ale jednocześnie kultywowanie pamięci o ludziach, sprawia, że pozostają na zawsze uwiecznieni we wspomnieniach, jak martwa natura na obrazach. Zatrzymane piękne chwile.

Do takiej powieści wraca się wielokrotnie, przynajmniej ja będę, bo tak jak w sztuce po każdym spojrzeniu na dzieło odkrywa się kolejne symbole, szczegóły, znaki, tak i w tej książce trzeba czytać warstwa po warstwie.

Zapraszamy Was na recenzję książki, której mamy zaszczyt być patronem medialnym.

„Martwa Natura” Sarah Winman, to piękna powieść, przez którą płyniemy wraz z kolejnymi latami życia głównych bohaterów, dla których najważniejszymi wartościami w życiu jest przyjaźń i miłość. Silne więzi bohaterów, zaufanie i pomoc w każdej sytuacji Ulysses’a, Evelyn, Peg’a, Col’a Cressa’a Pete’a, a także ich wiernego przyjaciela – papugi, to podstawa ich zażyłej relacji. Codzienne wsparcie, wspólne wspomnienia zarówno te przyjemne jak i trudne doświadczenia, ukazują jak bliskość drugiego człowieka potrafi zmienić życie na lepsze i odnaleźć swoje miejsce. Ułamki z życia bohaterów koncentrują się na latach powojennych, głównie w pięknej włoskiej Florencji.

Powieść jest niesamowicie subtelna, co również można zawdzięczać występowaniu w dialogach zwrotów w języku włoskim (co bardzo mnie ucieszyło, ponieważ znam ten język!). Należy przyznać, że dzięki temu zabiegowi Autorka wzbogaciła tekst kulturowo. Na uwagę zasługuje również przeplatający się cały czas główny motyw – w historii bohaterów bardzo duże znaczenie ma szerokorozumiana sztuka. Niejednokrotnie spotkamy się z cytatami Shakespare’a bądź Dantego Alighieri, a także ze znanymi malowidłami, rzeźbiarzami, malarzami, interpretacjami obrazów oraz włoskich rzeźb. Florenckie zakątki, kościoły, a także główne place są opisane w taki sposób, jakbyśmy tam byli i obserwowali poczynania bohaterów z perspektywy sąsiadów!

„Martwa Natura” to pozycja z zakresu literatury pięknej, wypełniona sztuką, miłością oraz przypomnieniem, że nie jesteśmy sami, nawet gdy czujemy się zagubieni. „Martwa natura” to powieść, która zostanie z pewnością w pamięci na długo po jej przeczytaniu!