Mamy siebie, mamy wszystko

Ta książka to moje pierwsze spotkanie z piórem autora. Wcześniej rzuciło mi się w oczy, że Tomasz Kieras to polski Nikolas Sparks, ale nie miałam okazji się przekonać. Kiedy w końcu wpadła mi w ręce jego książka, mogę przyznać z czystym sumieniem, że pięknie pisze o miłości.

Paulina po ciężkich przejściach przeprowadza się wraz z synkiem i chce zacząć życie na nowo, jednak do zawierania znajomości podchodzi z wielkim dystansem. Kiedy życie stawia na jej drodze Dominika jej bariera zaczyna słabnąć.

Dominik również jest samotnym ojcem po przejściach. Wychowuje nastolatkę i każdego dnia uzmysławia sobie, że Gabrysia nie jest już mała dziewczynką i szuka swojej własnej przestrzeni,imo tego, że są ze sobą bardzo zżyci. Gdy mężczyzna spotyka Paulinę przez przypadek najpierw w sklepie, a później w salonie tatuażu i piercingu postanawia poznać ją bliżej. Przez swoje zaangażowanie i determinację powoli wchodzi w życie tajemniczej kobiety. Nie zdaje sobie jednak sprawy jak ta znajomość może wpłynąć na życie zarówno jego jak i Gabrysi.

Już pierwsze słowa książki wzbudziły we mnie bardzo duże zainteresowanie i wiedziałam ,że ta historia nie będzie lekką, miłosną lekturą. Uczucie, które rodzi się w bohaterach jest zarówno piękne jak i bolesne. Na początku trochę mnie irytowali, jakby sami nie wiedzieli czego chcą. Jak dzieci we mgle próbowali, ale nic z tego nie wychodziło. Kiedy z każdym kolejnym rozdziałem poznawałam przeszłość Pauliny i Dominika coraz mocniej im kibicowałam. W połowie pomyślałam sobie "poznali się, zauroczyli i teraz będzie nuda". Nic bardziej mylnego. W tym momencie autor się rozkręca i wprowadza do fabuły odrobinę akcji. Przeszłość dopada Paulinę, a jej bolesne skutki odczuje również Dominik.

"Mamy siebie, mamy wszystko" to historia o potędze prawdziwej miłości, o tym, że rodzice są w stanie zrobić dla swoich dzieci dosłownie wszystko, nie zważając na konsekwencje. Tomasz Kieras wprowadza nas w świat, w którym człowiek podnosi się nawet wtedy kiedy jest na skraju wytrzymałości. Wzruszająca opowieść o wspieraniu siebie, zaufaniu i dążeniu do wspólnego szczęścia.

Polecam każdemu bez wyjątku. Z pewnością będę chciała poznać inne książki autora.

Paulina samotnie wychowuje siedmioletniego Bartka, skupiona jest jedynie na synu i pracy, nie ma zamiaru wpuszczać nikogo do swojego świata. Dominik jest samotnym ojcem nastoletniej Gabrysi, mężczyzna dostrzega, że jego córka dorasta i staje się coraz bardziej samodzielna, dlatego zaczyna myśleć o kimś z kim mógłby dzielić życie. Drogi tych dwojga przecinają się. Jak potoczy się ich relacja? Czy odnajdą w swoich ramionach szczęście?

To moje drugie spotkanie z twórczością autora, poprzednia jego książka bardzo mi się podobała, więc nie wahałam się nawet chwili żeby sięgnąć po najnowszą powieść jaką właśnie jest "Mamy siebie, mamy wszystko". Autor ma niesamowicie przyjemne pióro, co sprawia, że jego książki czyta się naprawdę ekspresowo, to również zaletą fabuły, która została w bardzo ciekawy sposób nakreślona i porusza wiele ważnych i trudnych tematów. Historia ta została przedstawiona z perspektywy tak naprawdę trzech osób - Pauliny, Dominika oraz Emila. Ten podział z pewnością pomaga zdecydowanie lepiej poznać bohaterów, a w szczególności ich myśli, uczucia, problemy i decyzję. To niezwykle realni bohaterowie borykający się z prawdziwymi, życiowymi problemami. Każda z postaci dźwiga na swoich barkach już pewien bagaż doświadczeń, który odcisnął piętno na ich życiu. W szczególności tyczy się to Paulina i jej syna Bartka, nie jestem w stanie nawet wyobrazić sobie jak ciężkie chwile ma za sobą ta kobieta. Jestem z niej ogromnie dumna, ponieważ mimo trudnej przeszłości bardzo się starała, żeby zapewnić wszystko co ważne i najlepsze swojemu synkowi, to jego dobro i bezpieczeństwo stawiała na pierwszym miejscu, zresztą to samo się tyczy Dominika, który również wykazywał się ogromną troską jeśli chodzi o córkę. Bohaterowie będą zmuszeni mierzyć się z wieloma przeciwnościami losu by w końcu zaznać upragnionego spokoju i szczęścia. Książka jest niezwykle emocjonalna i poruszająca, ale również mocno skłania do refleksji nad własnymi wyborami i życiem. Muszę przyznać, że kompletnie nie spodziewałam się takiego zakończenia tej historii, ale po dłuższym zastanowieniu myślę, że było ono wręcz idealne, idealne dla tych właśnie bohaterów. Ja jestem poraz kolejny pod wrażeniem i czekam już na kolejne książki autora! Polecam! Moja ocena to 9/10.

Niezwykle subtelna, ale zarazem o ekstremalnie emocjonalnym wydźwięku powieść z wyrazistymi bohaterami przełamującymi jej łagodny charakter. „Mamy siebie, mamy wszystko” to historia powoli rodzącej się miłości, niewątpliwie dojrzałej, ale z pewnością również odrobinę szalonej, budująca swoją trwałość na niepewności i ostrożności, które momentami przyćmiewa nieustanne przyciąganie nie tylko ciał, ale przede wszystkim dusz. Autor splótł powieść obyczajową z nutą intrygującej tajemnicy, której wyjaśnienie osadzone na kartach książki, rozdział po rozdziale, tłumaczy zastanawiające uczucia bohaterów, które stają się bezsprzecznie zrozumiałe. To nie jest banalna opowieść o miłości bez wyrazu, osnuto ją bowiem na realiach codzienności samotnego rodzica, tym samym akcentując zarówno obawy, jak i lęki z tym związane, ale też w piękny sposób nakreślone więzi pomiędzy dwoma, tak ważnymi dla siebie światami. Książka stanowi obraz zranionych uczuć, które skutkują strachem i obawą przed kolejnym zaufaniem, który namalowano za pomocą pędzla ze słów przy użyciu skrajnych, wykluczających się wzajemnie emocji. Emocji jednak całkowicie naturalnych w odniesieniu do doświadczeń z przeszłości, które doszczętnie zraniły serce i pozostawiły wciąż wyczuwalne pod palcami blizny. Czy da się znów wskoczyć do oceanu, który mami spokojną tonią i bezpiecznym porywem fal, skoro wcześniej odczuwało się bezsilność i niepokój podczas nagłego tonięcia? Nietuzinkowe, zaskakujące i permanentnie trzymające w uścisku nasączonym napięciem zakończenie odzwierciedla odpowiedzi na napływające w myślach odbiorcy pytania. „Mamy siebie, mamy wszystko” to historia o zaangażowaniu otulona mądrością, którą przyrównać można do portretu róży pokrytej kolcami – pod wpływem troski rozkwita, staje się silna i odporna na przeciwności losu. Po wielu tytułach obyczajowych spod kobiecego pióra z przyjemnością zatraciłam się w uczuciach wykreowanych z perspektywy mężczyzny – było na wskroś wzruszająco, czule i autentycznie. Pierwsze spotkanie z twórczością Pana Tomasza Kieresa było absolutnie udane!

Nie ukrywam, że zachwycam się twórczością Tomasza Kieresa. Często sięgam po powieści obyczajowe. Zdecydowana większość to książki autorek. Tomasz Kieres jest dla mnie męskim przedstawicielem tego gatunku. Dodam więcej, jest numerem jeden. I nie bez powodu, tak chętnie wybieram książki jego autorstwa. To bardzo ciekawe, mądre spojrzenie na miłość oczami mężczyzny.

„Mamy siebie, mamy wszystko” to najnowsza powieść autora, który zaprasza nas do poznania historii Dominika i Pauliny. Historii, która uświadamia nam, że warto walczyć o miłość. Mimo przeciwności losu można znaleźć w sobie pokłady siły. Dominik jest ojcem nastoletniej Gabrysi. Mężczyzna chcąc załatać pustkę wynikająca z samotności, pragnie poznać kobietę, która mogłaby sprawić, że jego życie nabierze barw. Paulina samotnie wychowuje siedmioletniego Bartka. Kobieta skupiona na swoim synu zamknęła się na miłość. Na możliwość poznania mężczyzny i wprowadzenia do swojego życia miłosnych promieni radości.

Pewnego dnia los sprawia, że ich drogi się spotykają. Mężczyzna jest gotów zrobić wszystko, aby zdobyć serce Pauliny. Kobieta początkowo odrzuca starania. Jednak zabiegi mężczyzny powoli kruszą blokady ze strony Pauliny. Niestety jej przeszłość nie pozwala w pełni cieszyć się uczuciem i czerpać radość z bycia razem. Czy jednak przeszłość zniszczy nadzieję na lepsze jutro? A może siła miłości zwalczy to niebezpieczeństwo? Jaki będzie finał tej historii? Czy zakończy się happy endem? Nie trzymajcie się dłużej w niepewności, lecz koniecznie sięgnijcie po najnowszą powieść Tomasza Kieresa.

„Mamy siebie, mamy wszystko” to bardzo ciekawe spojrzenie na miłość. Spojrzenie oczami mężczyzny – jak podaje biogram na skrzydełku książki „idealisty i niepoprawnego romantyka”. Historia Pauliny i Dominika jest poruszająca. Jest również czymś więcej – siłą, z której warto czerpać dla miłości - miłością, która daje siłę w trudnych chwilach. Tomasz Kieres tą powieścią ponownie pokazał, że potrafi poruszać nasze najczulsze struny emocji. Potrafi również tworzyć życiowe, miłosne historie, z których warto czerpać pełnymi garściami. Zatem weźcie w dłonie tę powieść. Niech historia zapisana na kartach „Mamy siebie, mamy wszystko” sprawi, że wszystko wokół nabierze lepszych barw. Głęboko wierzę, że tak właśnie będzie.

Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa Filia