Mała wielka wojna Tomka

,,Ty przecież walczysz, ucząc się języka polskiego, historii, geografii, biologii, matematyki. Walczysz, czytając książki i pamiętając, że Polska to twoja ojczyzna. Walczysz, pamiętając słowa polskiego hymnu. Dla jedenastolatka to wystarczająca walka, nikt więcej od ciebie nie oczekuje. W przyszłości Polska będzie się opierała na takich ludziach jak ty, Tomaszu Kowalczyku."

Dzisiaj przychodzę do was z recenzją książki nie tylko dla dzieci. To historia o jedenastoletnim chłopcu i jego punkcie widzenia odnośnie wojny. To też czas dorastania, więc, kiedy spodobała mu się pewna dziewczynka, to bardzo chciał iść na wojnę, by jej zaimponować. To, co on mówi bywa logiczne, ale właśnie z punktu widzenia jego wieku. Wydaje mu się bowiem, że kiedy zabije wroga, to w końcu jego rodzina stanie się wolna. Mama będzie mogła przynosić mu więcej cukierków. W sklepie może w końcu nie braknie do nich towaru i nie będą musieli słuchać rozkazu innych ludzi. Może w końcu jego mama odzyska pracę polonistki i będzie mogła nauczyć ich historii. Czyli dokładnie tego, czego obecnie im się zabrania. Pomimo młodego wieku on zauważa potrzeby ludzi i to, że zostali podzieleni. Dziewczynki muszą się bawić w damskie gry, a chłopcy tylko w męskiem. Wojna widziana oczami chłopca, słyszana podczas szeptów rodziców i zmartwień wypowiadanych jednym słowem przy pustym stole. Do tego piękne kaligrafie rysunkowe, które mają klimat smutku w swojej szarości. Wydana dużym drukiem z krótkimi rozdziałami poruszającymi różne tematy, lecz zamknięte w kręgu rodziny i kolegów. Oraz z tą jedną dziewczynką, która wciąż tak mu się podoba... Jego wszystkie plany prostuje mu tata. Opowiada w delikatniejszy sposób jak to wygląda, jak nie może skrzywdzić wroga, gdyż za jednego wybiją cały ogrom Polaków. Te słowa go trochę przytaczają, ale i pokazują, jak kolejne plany kiełkują w jego młodej jeszcze główce. Ja ogólnie nie przepadam za tematami historii, ale wiedziałam, że ta jest wyjątkowa.

Przepiękna historia, bardzo wam polecam:-)

Wojna nie omija nikogo. Niestety nawet dzieci, a ich świat znacząco się zmienia. Tomek wraz z kolegami próbują normalnie żyć, jak wcześniej, kiedy wojny nie było. Jednak pewnego dnia zmieniają zdanie. Postanawiają zrobić coś bardzo niebezpiecznego. Narażają nie tylko samych siebie, ale również swoich bliskich. Co takiego się stanie? Na jaki pomysł wpadną? Jak skończy się cała historia.

Od czasu kiedy w naszym kraju trwała wojna minęło już sporo lat, jednak jest wiele miejsc na świecie, w których trwa ona dzisiaj. Moim zdaniem jest to temat, który warto poruszać z dziećmi, szczególnie tymi starszymi, które więcej zrozumieją. Historia, jaką znajdziemy w książce, będzie doskonałym początkiem takiej rozmowy.

Książka napisany w sposób ciekawy, a to sprawia, że wciągnie młodego czytelnika. Tekst zrozumiały dla dziecka.

Ilustracje czarnobiałe, klimatyczne. Zdecydowanie przyciągają wzrok i zachęcają do poznania treści.

„Mała wielka wojna Tomka” to wartościowa pozycja dla młodego czytelnika. Ze swojej strony polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

„Nawet w świecie wywróconym do góry nogami, w świecie wojny i szaleństwa, ludzie wieszają swoje ubrania, składają spodnie, ścielą łóżka.

To chyba jedyny sposób, by przetrwać”.

Lauren Oliver

Ciśnie mi się na język, aby zacząć słowami, Co Tu się stało??? To była pozycja dla dzieci, podczas której emocje sięgały zenitu, nie ze względu na treść o tym później, ale ze względu na wydanie. Ach, co za tragedia… Aż mnie ściska w żołądku.

Wiecie, kocham Kamińskiego, Jego Kamienie na Szaniec, to moim zdaniem najważniejsze dzieło polskie o II wojnie światowej dla młodzieży. Szukam czegoś podobnego, dla dzieci i w końcu jest. Ukazuje się pozycja moim zdaniem treściowo wielka, taka, którą trzeba poznać i trzeba moim zdaniem mieć, mianowicie książka Pana Grzegorza KozeryMała wielka wojna Tomka. 151 stron, a ja myślę kurcze Autor, jest genialny.

Nasz Tomek, główny bohater powieści to jedenastolatek, który żyje w realiach II wojny światowej. Ten tragiczny czas przedstawiony oczami dziecka, co najważniejsze polskiego dziecka, a nie ciągle żydowskich pokrzywdzonych. Opowieść, w której nasi synowie, córki ci z tej młodszej grupy próbują funkcjonować normalnie, mając dookoła siebie ludzi, którzy z miłości do ojczyzny poświęcili wiele, a nawet zginęli. Tomek wraz z przyjaciółmi, stara się spędzać czas, jak normalne dziecko. Gra w piłkę, czyta książki, tak jak wszyscy czekając na zakończenie konfliktu. Niestety, to nie wystarcza naszym bohaterom, chcą być jak dorośli konspiratorzy i postanawiają założyć tajną grupę OSA. Jak, to się dla nich skończy koniecznie, ale to koniecznie musicie doczytać sami.

Treść książki naprawdę wielki ukłon w stronę Autora, uważam, że powinna to być lektura obowiązkowa w klasie trzeciej szkoły podstawowej. Sięgnął po nią nawet mój siedmiolatek, czytając ze mną na głos. Wielkie zainteresowanie i fascynacja tematem, coś niesamowitego. Oczywiście miałam kilka zastrzeżeń do słownictwa. Publikację tę odbieram, jako kierowaną do młodszego czytelnika tak bym powiedziała osiem plus, nie wiem jednak, czy słowa takie jak hitlerowcy, łapanki, wywózki, konspiracja nie są za trudne nawet dla dziesięcioletniego czytelnika, temat II wojny w szkole podstawowej, jest dopiero pod jej koniec. Mimo to uważam, że nawet sześciolatek, czytając tę pozycję wraz z rodzicem, będzie nią oczarowany. Bardzo bym chciała, aby na końcu pojawił się słowniczek, to by sprawiło, że książka będzie bardziej przystępna.

Jeśli chodzi o treść z mojej strony same ochy i achy naprawdę. Nigdy w tym temacie w pozycjach skierowanych do dzieci nie przeczytałam nic lepszego. A teraz trochę dziegciu.

Nie rozumiem, jak można było dopuścić w tak wspaniałej publikacji ilustracje Pani Lędźwy. Dla mnie to profanacja, co ta Pani zrobiła z tą pozycją. Obrazki są okropne, nic na nich nie widać, są nie na temat książki i nic, ale to nic nie wnoszą do treści, która moim zdaniem zasługuje na wspaniałe, dostępne zdjęcia z archiwów historycznych na temat życia dzieci podczas II wojny światowej. Moje Dzieci nawet te starsze uznały, że te ilustracje są jak z horroru, a okładka w ogóle nie zachęca do zakupu, książki, którą należy szeroko promować. Tragedia! Nie rozumiem, dlaczego Wydawca się na to zgodził. Gdybym wzięła tę publikację do ręki w księgarni, nie kupiłabym jej ze względu na obrazki, które są straszne. Dlatego pytam, co tu się wydarzyło? Chciałabym tę powieść, zobaczyć w nowym wydaniu, twarda okładka z piękną wyklejką z fantastycznymi zdjęciami, do których rodzic będzie mógł się odnieść dodatkowo podczas czytania tej moim zdaniem najlepszej książki dla dzieci tego roku, wraz ze swoją pociechą. Przecież ta treść zasługuje na, to aby młody czytelnik poznał historię swoich rówieśników w latach wojennych, a to może zrobić dodatkowo tylko poprzez faktyczne, prawdziwe zdjęcia dzieci, które walczyły w tych ciężkich czasach, np. przenosząc pocztę.

Tutaj apel do Pisarza, Pana pozycja zasługuje na porządną szatę graficzną, a nie na ten miał węglowy, który stworzyła Pani Lędźwa.

Mam jeszcze jedną uwagę, bardzo szkoda, że publikacja ta urywa się na początku Powstania Warszawskiego. Panie Kozera, czy będzie II tom??? Mała wielka wojna Tomka, to pierwsza książka Autora skierowana do dzieci. Mam wielką nadzieję, że nie ostatnia. Po prostu musicie ją mieć.

[Adres usunięty]

Jak rozmawiać z dziećmi o przeszłości, zwłaszcza gdy interesują je czasy II wojny światowej? Można najpierw podarować im książkę autorstwa Grzegorza Kozery pt. „Mała wielka wojna Tomka” z oferty Wydawnictwa Lemoniada, by mogły przekonać się, jak wyglądała codzienność młodych ludzi w tych niebezpiecznych czasach.

Tomek to 11-letni chłopiec, który uwielbia czytać książki, grać w piłkę i spędzać czas z przyjaciółmi. Ot, zwyczajny nastolatek, tyle, że żyjący w czasie wojny. Jego codzienność to łapanki na ulicach, nauka z mamą zamiast w szkole czy posiłki przygotowywane z zapasów i tego, co akurat udało się kupić. Nasz bohater jednak ani przez chwilę nie narzeka. Co więcej, chce przyłączyć się do walki z okupantem. Tak powstaje OSA, czyli niezwykła drużyna młodych dywersantów, o losach której przeczytamy w tej wspaniałej opowieści.

Książki takie jak „Mała wielka wojna Tomka” nie tylko pomagają rodzicom rozmawiać z dziećmi na temat wojny i życia w wojennej rzeczywistości. Losy Tomka i jego kolegów udowadniają, że dzieci są wyjątkowo wrażliwe na krzywdę i zło a ich naturalna chęć pomocy czasami sprawia, że popadają w kłopoty. To bardzo ważna i pouczająca lektura dla młodych czytelników, którzy mimo upływu lat od tamtej powieściowej wojny, cały czas są bombardowani informacjami o trwających konfliktach zbrojnych, w których często giną także niewinne dzieci.

Na uwagę zasługują też ilustracje stworzone przez Agatę Lędźwę, które swoimi odcieniami szarości doskonale oddają wojenny klimat i znakomicie korespondują z treścią opowieści o losach Naszego odważnego tytułowego bohatera. Ta artystyczna ekspresja w połączeniu z porywającą narracją pióra G. Kozery to, jak widać, doskonała recepta na wartościową powieść dla młodzieży, która ma jedną jedyną wadę - zbyt szybko się kończy. By móc bez żalu rozstać się z tymi młodymi bohaterami, przydałaby się druga część tej opowieści, ukazująca dalsze losy Naszych książkowych ulubieńców.

„Mała wielka wojna Tomka” to lektura idealna dla poszukujących ciekawej i pouczającej historii, osadzonej w realiach II wojny światowej. 👌