Mała księga życia według Kahlila Gibrana

W krótkich, czasem wręcz skondensowanych formach ukryta jest prawda, do której możemy sięgać wiele razy i za każdym razem odkrywać inną prawdę lub kolejny jej aspekt, na który wcześniej nie byliśmy gotowi. W prostych zdaniach zapisał autor przenikanie się natury i duchowości, oddziałujacej naj nas rzeczywistości zewnetrznej i wewnetrznej.

Poszukiwanie sensu życia czasami wydaje się wyjątkowo trudnym zadaniem. Bo czym tak naprawdę jest ten sens i czy to ma oznaczać, że będziemy szczęśliwi? Jeśli patrzeć na to z racjonalnego punktu widzenia to tak, ale w sumie to właśnie ON wydaje się irracjonalny. Próbujemy jako jednostka odnaleźć swoje miejsce w całym społeczeństwie, nawet czymś więcej – w uniwersum. I co dalej, gdy je odnajdziemy? Powinniśmy czuć się spełnieni, bo nasze życie ma bardzo konkretny cel, a my tworzymy coś znacznie większego, coś, co nawet w odniesieniu do naszej wyobraźni jest potęgą. Niemniej i tak nie każdy z nas, kto odnalazł swoje miejsce na Ziemi, czuje się szczęśliwy. A co z wypaleniem? Co z nowymi celami?

Mój wstęp wydaje się być mocno emocjonalny i nacechowany wrogością, niesprawiedliwością i wręcz agresywnością, ale zapewniam Was, że nie tak się czuję. Jestem człowiekiem, który głęboko wierzy w sens życia i mnie nie obchodzi, że to tak naprawdę tylko moja wiara i działania. Póki czuję, że jestem tam, gdzie powinnam, że jestem jednym z trybików kolosalnego mechanizmu, czuję się dobrze. Lecz nic mi nie zabrania zmieniać sens życia albo poszukiwać nowych refleksji na ten temat. Teraz powinnam powiedzieć, że z tego względu postanowiłam przeczytać "Małą Księgę Życia według Kahila Gibrana", ale to byłaby nieprawda. Przyciągnęły mnie zwierzęta na okładce. Po co czytać opisy? Albo zastanawiać się nad tytułem? Choćby po to, żeby wiedzieć, co zaczyna się czytać. Ale nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło, bo ta książka okazała się dla mnie niezmiernie ważną pozycją literacką, która niesie ze sobą wiele cenionych przeze mnie wartości.

"Mała Księga Życia" to zbiór mądrości, krótkich opowiastek i wierszy Kahila Gibrana, czyli libańskiego pisarza. Sam styl, jakim się posługuje, jest mocno poetycki, miejscami wręcz patetyczny, ale posiada też w sobie rodzaj kunsztownej prostoty. Brzmi to trochę jak oksymoron, ale gdy się czyta, większość treści jest zrozumiałych i przejrzystych, choć da się wyczuć właśnie tę poetyckość. Dominuje tu sarkazm, który jest wypowiadany przyjaznym tonem. Ma śmieszyć, ale też skłaniać do refleksji, by się czegoś konkretnego nauczyć. Czuć w tym wszystkim barwność, ale ta barwność wcale nie pochodzi ze środków stylistycznych, a przynajmniej nie w takiej mierze, jakby mogło się wydawać. To odpowiedni dobór słów nadaje piękno i wielowymiarowość całym zdaniom i zwrotom.

Odwołując się już do treści, to muszę rozpocząć od tego, że one mocno do mnie przemawiają – i na poziomie racjonalności, i na poziomie nie do końca uświadomionych emocji. Dotyczą samego życia i tego, co w nim jest najważniejsze. Oczywiście autor w pewnym sensie narzuca swoje własne wartości, ale jest to rodzaj przemawiającej sugestii, gdzie nikt nie musi się obawiać, że jeśli zdecyduje inaczej, to będzie to nieodpowiednie lub błędne. Przez te wiersze przemawia rodzaj niesamowitej duchowości – tej, która wynika z religijności, ale i tej wynikające z duchowych przeżyć. Zazwyczaj odrzucam takie treści, ponieważ wyczuwam w nich zbyt dużą dozę fanatyzmu. Natomiast tutaj dominowała naturalność. To, w co chcemy wierzyć, jest wyłącznie naszym wyborem i to my doprowadzamy do rozwoju swojej duchowej sfery. "Mała Księga Życia" daje możliwość spojrzenia w głąb siebie i dokonania refleksji na temat własnego życia i własnych wyborów.

Nie można też nie zwrócić uwagi na piękne wydanie tej krótkiej książeczki. Takie małe, a daje tyle radości. Zachęca ładnym wyglądem wizualnym, ale też przejrzystością umieszczonych w niej treści. Pojawiają się rozdziały, które kierują czytelnika na odpowiednie tory i pozwalają przygotować się do tego, co przyniesie nadchodząca treść.

Niezmiernie cieszę się, że doszło do tej małej pomyłki z mojej strony. Chciałam opowieść o zwierzętach, otrzymałam opowieść o życiu, ludziach i... też trochę o zwierzętach. Już dawno nie udało mi się poczuć w sobie tyle emocji i dać się ponieść głębokim refleksjom, które realnie zmieniły małe części mojego życia.

Dzień dobry moliki w południe. Przychodze dzis do was z recenzja książki ktora jak na to, ze jest malutka i grubością nie grzeszy jest bardzo interesująca i mozna sie odwiedziec z niej ciekawych rzeczy a przede wszystkim kryje w sobie bardzo wazny przekaz.

Książka autora to zbiór wierszy,aforyzmy i przypowieści w których znajdziemy mnóstwo ciekawych metafor. Jest to lektura ktora nie czyta sie na "gwałt" tylko sie nia trzeba delektowac. Rzadko mam szanse czytac literature piękna i tak nie dokonca jest to książka dla mnie ale staralam sie dac jej szanse i dałam i sie nie rozczarowalam. Z racji z tego ze sa to krótkie formy literackie czyta sie ja na prawdę bardzo dobrze a przede wszystkim szybko. Autor z pewnością chcial nam przekazać ze to my decydujemy tak na prawdę nad sensem swojego życia. Otwiera nam przede wszystkim oczy na swiat jaki moze i znaliśmy ale nie widzieliśmy z naszej perspektywy. Zdaje sobie sprawę ze książka jest nie dla wszystkich. Mnie rowniez ona nie zachwycila. Nie siegam po taka literature ake dalam jej szanse. Mysle ze osoby które odrazu sie zniechęca po sięgnięcie po nia to nie róbcie tego dajcie jej szanse. Wiem też ze jest to książka bardzo trudna i wiem po sobie ze jak ja czytalam to po kazdym zdaniu musialam sobie ulozyc w głowie co i jak. Przemyśleć pare kwestii. Zapomnialam o najważniejszym ze ta lekture mozna nosić śmiało w torebce. Jest mała i nie będzie zajmowala duzo miejsca. Smialo mogę ja polecić na prezent jak ktoś kicha literature piękna.

Rzadko który pisarz tak pięknie opisuje duchowość i bliskość z naturą jak Kahlila Gibran. Dawno nie czytałem książki, w której byłoby tak wiele mądrości dotyczących najprostszych spraw życiowych. Dzięki niej chce się na nowo odkrywać przyrodę i odejść od materialnego życia pełnego stresu. Książka ma mocno medytacyjny charakter, dzięki czemu pomaga się wyciszyć i uspokoić. Składają się na nią różne przypowieści, opowiadania czy wiersze. Pozwalają one odkryć nową drogą duchową i spojrzeć na nią z zupełnie innej perspektywy. Dzięki niej zainteresowałem się szerzej medytacją i różnymi innymi metodami relaksacyjnymi.

"Mają mnie za szaleńca,

bo nie sprzedam swych dni za złoto.

Ja ich mam za szaleńców,

bo sądzą, że moje dni mają cenę. [...]"

Czy kiedykolwiek poczuliście, że książka Was przyciąga? Że macie wręcz potrzebę, aby odkryć co jest w środku?

To nie ja wybrałam "Małą księgę życia", to ona wybrała mnie. I wiecie co? To był wybór doskonały.

Czerpałam z niej tak wiele, chłonęłam całą sobą. I było to dla mnie zjawisko tak dziwne, a zarazem fascynujące. Z tej niepozornej książki płynie tak wielka mądrość. A została ona przedstawiona w postaci wielu wierszy, aforyzmów i pięknych przypowieści.

Kahlil Gibran to libański poeta, pisarz, a także malarz. Jego zdaniem życie to energia, to witalność. I ta wizja życia oraz nowe spojrzenie na nią, tworzą ten ponadczasowy zbiór. Bo są to strofy, opowieści, a czasami nawet jedno zdanie, które odpowiada idealnie temu, co już było. Pasuje do "tu i teraz". I będzie mówiło też o tym, co dopiero ma nadejść.

"Żyjemy tylko po to, aby odkrywać piękno.

Wszystko inne to forma czekania".

Chciałabym móc podzielić się z Wami każdym wierszem, czy właśnie choćby zdaniem, które wwiercało się w moją głowę. Jednak musiałabym wtedy przytoczyć pewnie połowę tej książki. Tak wiele zapisków poczyniłam.

Z pewnością jest to tytuł, do którego chętnie wrócę. Chociaż na krótką chwilę, przeczytać jakiś wybrany (może losowo?) fragment. Myślę, że ona tak działa. Że ma się ochotę wrócić. Ja to zrobię, wiem.

Miłość, szacunek, tolerancja, piękno, życie.

Powiem Wam, że jak sama nazwa wskazuje, ta książka naprawdę jest niewielka. Została opatrzona w piękną, twardą oprawę. Proste rozwiązanie, a jakże urzekające.

Pragnę dodać, że jest to pierwsza książka z tej serii. Pojawią się kolejne. A ja, już nie mogę się doczekać.

Jestem zachwycona!