Luna i pewne kłamstwo

„Luna i pewne kłamstwo” to jednotomowa historia, która skupia się na losach Luny Allen i Lucasa Ripleya. Kocham twórczość Mariany Zapaty i to dzięki jej twórczości zapalałam miłością do książek z motywem slow burn. Bo Mariana Zapata jest mistrzynią jeśli chodzi o slow burny. Uwielbiam to jak płynnie i przyjemnie napisane są jej książki, jak pochłaniam je i nie mogę przestać. Mimo, że każda jej książka to ładne cegiełki to i tak chce więcej i więcej. Tak samo było i w tym przypadku. „Luna i pewne kłamstwo” to historia, która skradła moje serce tak mocno, że gdy teraz o tym myślę to uśmiecham się sama do siebie. Tak jak wyżej wspomniałam jest to slow burn z takim naciskiem na sloow także uprzedzam! Taki urok właśnie mają książki tej autorki i dla mnie jest to jedyne w swoim rodzaju. Fabuła skupia się na historii Luny i Ripa. Mamy tu motywy takie jak: szef x pracownica, age gap, grumpy x sunshine oraz one bed trope. Te motywy, zwłaszcza grumpy x sunshine w wykonaniu Mariany Zapaty to coś co kocham całym sercem. Mamy tu sporo sekretów i momentów ściskających serce. Luna to bohaterka o ogromnym sercu, to taki promyczek całej tej historii. Dziewczyna nie miała łatwego dzieciństwa i okresu dorastania. Cały czas czuła się niepotrzebna, niekochana a jej rodzica zachowywała się wobec niej bardziej niż okropnie. Dlatego też, jeszcze przed ukończeniem pełnoletności – ucieka z domu by zacząć nowe życie. Po czasie zabiera również swoje młodsze siostry byleby tylko nie doświadczyły tego co ona. Już za ten fakt cholernie ją podziwiam, że dała sobie radę. Zaczęła pracować jako lakiernik samochodowy w pewnym warsztacie, którego szefem jest starszy przemiły Pan Cooper. Do czasu aż pewnego dnia udziały w warsztacie wykupuje Lucas Ripley. I od teraz wszystko się zaczyna. Tak jak mówiłam – Luna to prawdziwy promyczek zarażający wszystkich uśmiechem. Wszyscy ją uwielbiają a ona sama wychodzi do wszystkich z sercem na dłoni. Co niestety nie raz i nie dwa odbija się na jej samej, bo ludzie wykorzystują jej dobroć. Lucas natomiast jest całkowitym przeciwieństwem. Starszy, gburowaty szef Luny, który do większości populacji obnosi się z wrogością. Z wyjątkiem Luny, która na każdym kroku chce zaprzyjaźnić się z Ripem. Rip jest świetnie wykreowanym bohaterem, co widać na każdym kroku. Strasznie mnie urzekło to jak dbał o Lunę i jak chciał spędzać z nią czas choć wcale nie było tego po nim widać. Nawet nie wiecie jak cudownie mi się o nich czytało i o ich relacji. Stopniowe uśmieszki pojawiające się na twarzy Ripa gdy Luna próbowała poprawić mu humor. Przypadkowe muśnięcia rąk, bądź obecność Ripa gdy Luna miała gorsze momenty – to wszystko jest tak przepięknie przedstawione i opisane, że możecie sobie tylko wyobrazić mnie piszczącą na każdym takim momencie. Uwielbiam to, jak autorka skupiła się zarówno na relacji bohaterów jak i na przedstawieniu pracy w warsztacie. O tym jak przeszłość zapukała do ich drzwi i jak kłamstwa zaczęły wychodzić na jaw. Relacja tej dwójki jest oparta na przyjaźni i zaufaniu co po prostu jest przepiękne. Mogłabym czytać o nich cały czas i nie znudziłabym się. Mariana Zapata po raz kolejny stworzyła historię, która bezpowrotnie skradła moje serce i stała się moją bezpieczną przystanią. Ogromnie się cieszę, że miałam możliwość objąć ją swoim patronatem medialnym. To wiele dla mnie znaczy! Jeśli znacie twórczość Mariany Zapaty bądź po prostu lubicie książki z motywem slow burn to „Luna i pewne kłamstwo” jest obowiązkową lekturą dla was!💚

"...życie jest darem. Cza­sem takim, który mamy ocho­tę zwró­cić, a kiedy in­dziej takim, który pra­gnie­my za­trzy­mać na za­wsze, ale, tak czy ina­czej, jest to dar. Trawa może wy­da­wać się bar­dziej zie­lo­na u są­sia­da, lecz u nas przy­naj­mniej wciąż rosła. A prze­cież były na świe­cie miej­sca, w któ­rych jej bra­ko­wa­ło".

"Czło­wiek wy­bie­ra, w jaki spo­sób po­ra­dzi sobie z tym czy z tam­tym. Wy­bie­ra­my też, jak za­ła­twi­my daną spra­wę. Można wy­bie­rać mię­dzy tym, czy róża jest pięk­na, czy też jej kolce są tak ostre, że po­ka­le­czy­my sobie nimi palce".

Tytuł: Luna i pewne kłamstwo

Autor: Mariana Zapata

Wydawnictwo: NieZwykłe

Premiera: 28.03.2024 r.

"Luna i pewne kłamstwo" czyli największy SLLLLOOOOOWWWWW - z serio ogromnym naciskiem na to słowo - burn jaki spod pióra Mariany Zapaty do tej pory miałyśmy przyjemność przeczytać:)

Jeżeli czytaliście już jakieś książki autorki to z pewnością wiecie, że nie należy ona do gronach tych, którym się gdzieś śpieszy. Mariana Zapata nie bez kozery nazywana jest mistrzynią slow burn romance, gdyż w jej historiach detale otaczającego świata dopracowane są do perfekcji, tak jak i relacje bohaterów, które rozwijają się w naprawdę nieśpiesznym tempie. Ogólnie jeżeli chodzi o nas to uwielbiamy tworzony przez autorkę klimat i to jak możemy poczuć rozkwitające pomiędzy bohaterami uczucia, bez pośpiechu i poczucia, że coś nam gdzieś umknęło..

Jeżeli chodzi zaś konkretnie o książkę "Luna i pewne kłamstwo" to tutaj autorka popłynęła i jak dla nas chyba trochę aż za bardzo. Na niecałe 700 stron przez praktycznie większość nic się w książce nie działo może za wyjątkiem dosłownie paru sytuacji, które możemy policzyć na palcach u jednej ręki a które dotykają naszą tytułową Lunę.

Będąc przy bohaterce należy powiedzieć, że jest to postać, którą będzie się lubić ale która może również irytować. Wykazuje się zarówno dobrocią serca i niezwykłą zaradnością co i momentami zwykłą naiwnością, niepewnością i zagubieniem co wykorzystują inni. Oczywiście częściowo jak najbardziej rozumiemy, że jej zachowanie spowodowane jest niewesołą przeszłością, którą kobieta stara się zostawić za sobą, jednak momentami odnosiłyśmy wrażenie, że było tego aż za dużo. Jeżeli natomiast chodzi o głównego bohatera Lucasa Ripleya to również mamy nieco mieszane uczucia. Był ale tak jakby go prawie nie było, trochę snuł się jak cień po fabule. Oczywiście zapewne miał być przedstawiony jako bohater, który jest raczej gburowaty i małomówny, aczkolwiek w naszej opinii był aż za bardzo...

Ogólnie powyższa książka nie jest złą powieścią natomiast nie będzie ona naszą ulubioną. Brakowało nam tu zdecydowanie dialogów oraz ogólnych interakcji pomiędzy bohaterami. Gdyby było mniej opisów i przemyśleń a więcej działań i do tego nieco więcej Ripa byłoby naprawdę super

Kolejną książka ulubionej autorki za mną i jak zwykle...Mariana nie zawodzi! Poważnie, ilekroć razy próbowałam sobie jakoś wmówić, że może coś jest słabszego w tej książce od jej poprzedniczek...no nie da się 🫣 jestem absolutnie zakochana!

Luna, to główna bohaterka z której perspektywy czytamy całą książkę. Pracuje ona w warsztacie samochodowym, u człowieka, którego kocha jak własnego tatę. Pewnego dnia jednak do ekipy dołącza nowy, młodszy szef- Lucas Ripley. To przystojny, ale gburowaty mężczyzna, z którym ciężko się dogadać. Od samego początku Luna ma z nim problemy, różne potyczki słowne - mężczyzna nie daje za wygraną. Mimo to w pewnym momencie jego skorupa pęka, a pod nią kryje się naprawdę dobry, troskliwy czlowiek- którego okazję ma poznać z tej strony nie kto inny jak Luna ❤ muszę Wam szczerze powiedzieć, że ponownie pokochałam bohaterów książki Zapaty... widziałam różne opinie na ich temat, ale ja naprawd ich polubiłam. Bardzo podobały mi się też relacje troszkę bardziej poboczne, czyli Luna i Pan Cooper. No uwielbiałam ich dwójkę, tą relacje.

Ogółem mam wrażenie, że książki Mariany opierają się na bardzo podobnych podstawach, ale mają inne motywy. Mamy relacje dwóch osób, wolno rozwijającą się, zazwyczaj grumpy x sunshine, często z dodatkowym Age gap...ale jest to inaczej ubrane. Raz jako menadżerka sportowca, w tym wypadku jako pracownicy warsztatu samochodowego. Czy to źle? Absolutnie nie! Nie ma w tym żadnej rutyny, a sama przyjemność ❤

Czasami Rip wydaje się być wkurzający podejmując takie a nie inne decyzje, aleee! Później widząc jego skruchę szybko mu wybaczamy 🫣 na ogół jest turbo przyciągającym facetem 😍

Tytułowe "kłamstwa" też tutaj się pojawiają i powoli zostają odkrywane, co bardzo mi się podoba. Motyw slow burn tutaj można powiedzieć, że na różnych płaszczyznach napisany 😂

Kolejny wątek to problemy rodzinne i zle relacje wśród ich członków. Luna jest w ciężkiej sytuacji pod tym względem, co jest na maksa przykre. Przez to jest mocno skryta, nie daje się odkryć, ma zdecydowanie ograniczone zaufanie. Takie problemy często mi dają do zrozumienia, jak bardzo osobiście mam dobrze, że mam naprawdę kochającą rodzinę. Warto to doceniać! 🥺❤

Książka też pokazuje, że warto analizować komu ufamy (nawet jeśli są to dla nas najbliższe osoby!). Luna boleśnie przekonała się, że nawet rodzina może sprawić wielki ból drugiej osobie. Czujesz się kochany, a nagle dostajesz plaskacza od życia.

No i same motywy, czyli w ostatnim czasie moje ukochane age gap, slow burn, grumpy x sunshine. Wiem, że dużo o nich mówię w tym poście, ale czytając mogłabym wręcz powiedzieć, że są one namacalne dla nas 😅 co sama osobiście uwielbiam i doceniam w książkach! 🫶🏻 ale slow burn w tej książce to najprawdziwszy slow burn. Nie żadne 200 stron i jest wielka miłość. To stopniowe i powolne ujawnianie się uczuć, przez drobne gesty, słowa- zdecydowanie dodaje to realności tym książkom :)

Książka ma prawie 700 stron i powiem Wam...przez nie się dosłownie płynie 🫠❤ książki Zapaty mają to do siebie, że nie ważne jak długie są- czyta się je z zapartym tchem! No kocham je za to 🥺

Absolutny majstersztyk, Mariana wie jak pisać genialne i dlugieee książki, przez które płyniemy i ciągle chcemy więcej. To jest właśnie to, czego oczekuje od książek 🤪 Serdecznie polecam, czytajcie!

⭐5/5

❤10/10

🌶1,5/5

✨18+

📖stron: 668

❤seria: ❌

🔡literki: takie jak zawsze u niezwykłego, bardzo przyjemne do czytania

📍gatunek: romanse (slow burn)

Gdybym miała wybrać jedną autorkę, której książki miałabym czytać do końca życia - byłaby to Mariana Zapata. Uwielbiam jej twórczość, napięcie które potrafi zbudować słowami i uczucia, jakie we mnie wywołuje. Nie inaczej było w przypadku tej książki.

Luna jest lakiernikiem samochodowym, od lat pracuje w warsztacie, który jest dla niej drugim domem. Niemal od tak długiego czasu darzy uczuciem swojego gburowatego szefa Ripleya, któremu jednak nie daje tego odczuć. Ta dwójka jest jak ogień i woda, słońce i burzowa chmura. Luna stara się żyć chwilą, pomimo iż życie mocno daje jej w kość. Mężczyzna natomiast jest skryty i tajemniczy, a swoje serce zamknął w żelaznej klatce. Sekrety napędzają fabułę, a wiele z nich światło dzienne ujrzy dopiero na ostatnich stronach książki.

Zapata to mistrzyni slow burn, więc rozwoju akcji nie spodziewajcie się wcześniej niż na 400 stronie. Wielokrotnie miałam ochotę wyrzucić tę książkę przez okno, jednak wspaniały sposób pisania autorki sprawił, że w napięciu przeczytałam ponad 700 stron tej historii. Zbliżenia między bohaterami były bardzo powolne, stopniowe i długo wyczekiwane. Kiedy jednak doszło między nimi do ich wybuchu, czułam go w kościach.

Bardzo podoba mi się praca, jaką wykonuje Luna. Pozornie dedykowana jedynie mężczyznom, jednak dziewczyna odnajduje się pośród nich jak ryba w wodzie, wielokrotnie udowadniając swoją wartość. Ważne są dla niej siostry, dla których to poświęca niemal wszystko, a to czyni jej życie trudnym. Jest zawzięta, a jednocześnie wciąż walczy z demonami przeszłości. Jest jej trudno, ale uśmiecha się przez łzy - myślę, że wiele osób może utożsamić się z Luną.

Rip natomiast jest najbardziej gburowatym mężczyzną świata. Przez kilkaset stron jego interakcje z główną bohaterką opierają się głównie na burknięciach i krzywych spojrzeniach. Szukacie prawdziwego gbura? Już nie musicie!

Historia ta pełna jest bólu, emocji i tajemnic. Znajdziecie tutaj klimat małego miasteczka, motyw grumpy and shunshine oraz wyraźną różnicę wieku. Nie jest to jednak romans dla każdego - jeżeli jesteście niecierpliwi i szukacie akcji, to zdecydowanie nie znajdziecie jej tutaj. W tej książce wszystko dzieje się bardzo powoli, żeby nie powiedzieć mozolnie. Ja jednak uwielbiam tego typu relacje, więc byłam usatysfakcjonowana! :)