Loteria życiowych szans. Stajnia w Pieńkach. Tom 4

"Loteria życiowych szans" to już czwarty tom cyklu "Stajnia w Pieńkach", który przeczytałam z dużą przyjemnością. Nie ukrywam, że zżyłam się z Magdą, główną bohaterką i stadniną, która jest tłem dla wszystkich wydarzeń, a także - ze stylem pisarskim Izabelli Frączyk, bowiem jest to kolejna pełna optymizmu książka jej autorstwa, która idealnie sprawdziła się jako moja rozrywka po długim dniu. W tym tomie bardzo mi się podobał podział na dwa główne wątki, bo opowieść dotycząca Wandy stanowiła pewien powiew świeżości i inności, a przy okazji pomogła utrzymać w powieści odpowiednie tempo. Czytając "Loterię życiowych szans" nie można się bowiem nudzić - dynamizm mamy tu zarówno w narracji, jak i dialogach. Książka ta pozostaje jednak głównie dobrym przykładem literatury obyczajowej, która niesie ciepło i spokój. Idealna na długie wieczory z lekturą.

Izabella Frączyk pisze piękne książki. Są one klimatyczne, pełne optymizmu, zabawne i takie na rozgrzanie serca po ciężkim dniu. Tym razem zabiera nas, już po raz czwarty, do stajni w Pieńkach, do Magdy i jej przyjaciół.

W tej części Magda musi chyba zmierzyć się z najtrudniejszymi przeżyciami. Dała sobie radę z rozwodem, okropną teściową, odbudową stajnii, a nawet z niepoczytalną morderczynią. Jednak teraz jej mąż, Adam, zostaje aresztowany rzekomo za przestępstwa podatkowe. Jego rodzice również. Magda stara się jak może, żeby ogarnąć stadninę oraz hotel męża, co nie jest łatwe, gdy nie ma się dostępu do firmowego konta. Wynajmuje też adwokata, który ma się wszystkiego dowiedzieć i sama też prowadzi swoje śledztwo. Nie jest to łatwe, ale z pomocą pracowników hotelu powoli idzie do przodu. Jest też drugi wątek. Wanda, miejscowa weterynarz, poznaje Ukraińca, Wlada. Ma ON dla niej dosyć nietypową propozycję. W zamian za ślub proponuje jej sporo pieniędzy. Początkowo dziewczyna nie chce się zgodzić. Jednak zadłużenie kliniki przymusza ją do przystania na warunki mężczyzny.

Świetnie czytało się, powiedzmy, te dwie opowieści. Raz czytamy o tym co dzieje się u Magdy, a za chwilę przenosimy się do Wandy. To nie jest nic nowego w książkach. Jednak wątek Wandy bardzo odświeżył całą serię. Wprowadził powiew nowości. Na nowo byłam zainteresowana tym co dzieje się w stadninie.

Poza tym książkę czyta się równie dobrze, szybko i przyjemnie jak pozostałe części. To naprawdę przyjemnie spędzony czas. Tempo jest bardzo dobre. Ciągle coś się dzieje. Książki takie jak „Loteria życiowych szans” są jak dobre komedie romantyczne, aż szkoda że nie są przenoszone na ekran. Ja na pewno obejrzałabym je z przyjemnością. Co tu dużo mówić Izabella Frączyk jest autorką, po której książki sięgam w ciemno. Jak tylko widzę nowość do niej, to wiem że będzie mi się to dobrze czytało.

Mam nadzieję, że „Loteria życiowych szans” mimo tego że czwarta, nie będzie ostatnim tomem z tej serii. Ja już czuję niedosyt i chcę więcej.

"Loteria życiowych szans" z pozoru wydaje się kolejnym romansidłem, czytanym dla zabicia czasu. Mimo, że nie byłem przekonany do tej książki, dałem jej szansę. Okazało się, że warto! Oprócz wątków miłosnych, powieść ta jest po prostu ciekawą historią, którą czyta się z zainteresowaniem. Wciąga niesamowicie.

Główne bohaterki - Alicja, Magda i Wanda to kobiety, w których każdy z nas znajdzie z pewnością cząstkę siebie. Ich perypetie bawią, smucą, dają nadzieję, czasem podnoszą na duchu. Jest to lekka i przyjemna, ale z pewnością nie banalna powieść. Zaskoczenia i zwroty akcji gwarantowane. Serdecznie polecam.

Życie składa się z wielu niespodzianek. Jedne są dla nas przyjemne, wyczekujemy ich z biciem serca, inne zaś wprawiają nas w konsternację, czasem w pewnego rodzaju marazm, który odbiera nam siłę i energię do walki o lepsze jutro. Jak i nadzieję, bo ileż razy można przyjmować kuksańca od losu? Siłą rzeczy zaczynamy wierzyć w to, że ktoś się na nas uwziął lub też sprawdza nasze moce witalne, trochę w myśl zasady: co cię nie zabije, to cię wzmocni.

Magda po wielu perturbacjach miała w końcu zaznać pełni szczęścia. Z ukochanym mężczyzną u boku, po wyjściu na finansową prostą, snuła dalekosiężne plany rozwoju stadniny. Jej entuzjazm był niemal zaraźliwy. Do czasu, kiedy dość niespodziewanie spadł na nią kolejny cios, który nie tylko postawił jej dotychczasowe życie na głowie, ale także zmusił do odnalezienia w sobie ogromnych pokładów siły i… zaufania. Nie tylko u niej życie serwuje niespodzianki i zmusza do przewrotnej gry z losem. Przyjaciółki również mają nie lada wyzwania przed sobą. Alicja bardzo chce stworzyć nowy związek, który stanie się fundamentem rodziny dla niej i jej synka. Natomiast Wanda… Cóż, ta otrzymuje pewną, wydawać by się mogło, niezwykle intratną propozycję, która stanie się początkiem ciekawych zdarzeń w życiu uporządkowanej pani weterynarz.

Powiem tak – dawno nie napisałam o powieści, że ją połknęłam, mówiąc kolokwialnie. To była świetna przygoda, pełna humoru, jaki lubię, okraszona miłością, którą ewidentnie czuć w powietrzu, a także tym wyjątkowym uczuciem do… zwierząt, które w powieści autorki odgrywa nie mniejszą rolę. „Loteria życiowych szans” to powieść, która zadowoli nie tylko miłośniczki książek obyczajowych, ponieważ autorka wplotła w jej fabułę także wątek kryminalny. Nie zdradzę Wam, czego dotyczył, niemniej odkrycie, kto stoi za intrygą, która przysporzyła bohaterom wielu problemów, było bardzo ciekawym doświadczeniem, a autorce się udało mnie zaskoczyć.

Moim ulubionym bohaterem, a zarazem wątkiem w książce jest ten dotyczący Wlada. Jego działania, poczucie humoru, niejednokrotnie wywoływały na mojej twarzy uśmiech. To taki typ mężczyzny, który jednocześnie irytuje i kokietuje. Czy uda mu się przekonać Wandę, aby przyjęła jego nietypową propozycję i co z tego wyniknie dla nich obojga, tego dowiecie się, sięgając po „Loterię życiowych szans”.

Podsumowując:

Powieść Izabelli Frączyk jest pełna ciepła, ale także życiowej refleksji nad tym, czy zawsze znajdziemy w sobie siłę, aby zacząć wszystko od nowa? Czy będziemy umieć patrzeć optymistycznie w przyszłość, mimo że los kolejny raz sypnie nam piaskiem w oczy? Autorka poruszyła w niej również temat dotyczący manipulacji w sieci i tego, jak bardzo media społecznościowe zawładnęły naszą codziennością. To opowieść o przyjaźni, o ludziach, na których możemy liczyć zawsze, nawet w czasie największej zawieruchy zesłanej przez los. Powieść o miłości, która może wiele przejść, jeśli u jej fundamentów leży zaufanie. Bez niego ona nie ma racji bytu, bo tylko na nim można zbudować silny związek. W nowej książce autorka pokazuje, że nawet w najtrudniejszej loterii życiowych szans każdy ma szansę na główną wygraną. Wystarczy odrobina wiary oraz fakt, że obok są ludzie, którzy będą naszą opoką i w razie potrzeby podadzą pomocną dłoń. Polecam!