Listy Świętego Mikołaja

Jestem zdania, że czasami, w bardzo niewielu przypadkach, to nie czytelnik wybiera książkę a książka wybiera czytającego. Przynajmniej tak było w moim przypadku, kiedy moje dłonie trafiły na "Listy Świętego Mikołaja".

To wyjątkowa publikacja, którą trudno opisać w samych słowach. Emocje jakie towarzyszyły mi podczas czytania były niezastąpione i wydaje się, że jedyne w swoim rodzaju. Decydując się na świąteczną propozycję od Tolkiena zupełnie nie spodziewałam się zmiany frontu z jego strony. Jego wcześniejsze książki pisane były dla masy, dla ogółu a powyższa lektura to zupełnie inna kategoria. Tym razem w dłonie czytelnika trafia egzemplarz opowieści, która oryginalnie kierowana była do dzieci autora czyli mierzymy się z zupełnie inną dawką uczuć, bardzo silnych i przez to zdecydowanie wartych w poznania.

Monotonna treść ustępuje miejsca listom pisanym przez Tolkiena, opowieściom wymyślanym na potrzeby chwili, dokładnie jak każdy rodzic robi, gdy jego niesforne dziecko nie może zasnąć. Celem autora było przekazanie swoim pociechom całej kwintesencji i magii świąt co zdecydowanie mu się udało. Nawet dorosły czytelnik, ten który ma już na koncie swoje lata i niekoniecznie odczuwać święta Bożego Narodzenia dokładnie tak jak małe dziecko, potrafi w tej historii odnaleźć wiele magicznych chwil oraz zrozumieć, że ten wyjątkowy czas w grudniu ma swoje konkretne uzasadnienie. I to nie tylko czas na zastanowienie się nad swoimi wyborami, ale przede wszystkim moment, by zwrócić się ku swoim najbliższym i razem z nimi cieszyć się urokiem chwili. Właśnie to ma na celu ta książka, przekazanie jak ważny jest ulotny czas zatrzymania się, zrozumienia, dostrzeżenia tego czego nie dostrzegamy na co dzień, mimo że jest obok nas.

Styl autora jest jedyny w swoim rodzaju, płynny, bardzo dynamiczny, bajkowy a miejscami nawet niezwykle obrazowy. W głowie czytelnika odgrywa się wyjątkowy spektakl, ponieważ przerzucając każdą kolejną stronę odkrywamy to co zamknięte na kartach powieści. Opowieści na pierwszy rzut oka są banalne, czytamy o niedźwiedziu polarnym, który dał się poznać od niekoniecznie dobrej strony, o człowieku z Księżyca czy nawet niesfornych elfach, ale to wszystko ma swoje konkretne uzasadnienie. Autor przemyca ponadczasowe wartości, nie tylko cieszy samą treścią, ale i uczy, skłania do myślenia oraz dogłębnej analizy. Tym samym to lektura dedykowana czytelnikom w każdym wieku.

Listy, rysunki, słowa warte zapamiętania zamknięte są w tej książce, ponieważ w jednej publikacji zostały zgromadzone lata przekazywania ojcowskiej miłości. "Listy Świętego Mikołaja" to coś, co trudno opisać słowami, wyjątkowy hołd rodzicielstwa a także chwile prawdziwego wzruszenia, ponieważ jest tutaj pewien bardzo wartościowy list, który koniecznie sami musicie odnaleźć. Otworzył się magiczny świat Świąt Bożego Narodzenia i zaprezentował lekcję dla dorosłego czytelnika, by pamiętać o tym co liczy się najbardziej. Książka, która zdecydowanie połączy pokolenia!

Edith i John Tolkienowie mieli czworo dzieci. Pierwsze z nich urodziło się w listopadzie 1917 roku i już po trzech latach, w okolicach Świąt Bożego Narodzenia, po raz pierwszy otrzymało list z Bieguna Północnego. Był to niezwykły list, napisany trzęsącą się z zimna ręką, która na mrozie kreśliła ciepłą opowieść do małego, trzyletniego urwisa. Była to poczta od samego Świętego Mikołaja! Od tamtej pory, co roku, zapracowany brodaty jegomość wysyłał listy do wszystkich młodych Tolkienów.

Każdy list był kolorowym i oryginalnym prezentem dla pociechy mistrza. Obdarzony niebywałym talentem pisarskim Tolkien, opisywał w tych listach to, o czym opowiadały mu jego dzieci, ale potrafił to otoczyć tak niezwykłymi przygodami, że dzieci czytały to z zapartym tchem i jak najlepsze opowieści.

Trzeba przyznać, że każdy list pisany był z rozmachem i pieczołowitością, pięknie zilustrowany kolorowymi kredkami, zdobiony czerwonym tuszem, lub elfickimi znakami. Zewsząd wylewały się historie najróżniejsze, które cieszyły dziecięce oczy. Listy były dla dzieci mistrza tak cenne i bogate we wskazówki, że po śmierci ojca, po wielu latach, zdecydowały się pokazać je światu po to, by przyniosły radość i otuchę nie tylko dzieciom, ale i rodzicom, którzy najmłodszym czytają do snu.

To absolutnie urocza i przepięknie zilustrowana książka, pełna cudownych listów ojca do dzieci. Pełna miłości, radości i więzi, która łączyła ich wszystkich aż do śmierci autora. Polecam co roku.

Listy Świętego Mikołaja, jak sama nazwa wskazuje, zawierają listy, jakie Tolkien, wcielając się w Świętego Mikołaja, pisał do swoich dzieci od 1920 roku aż do 1943. Jednego roku są to jedynie krótkie życzenia, a następnego kilka stron, z całą rozbudowaną fabułą i licznymi przygodami Świętego Mikołaja i jego pomocników, głównie dotyczące przygotowywania prezentów. Ma to często za zadanie wytłumaczenie, dlaczego nie dzieci w danym roku nie dostaną wszystkich wymarzonych zabawek. W książce znajdziemy nie tylko treść kolejnych listów, ale również zdjęcia oryginalnych listów i rysunków. Zasługuje to na wspomnienie, ponieważ Tolkien bardzo starał się, żeby listy wyglądały jak najbardziej autentycznie i były po prostu pięknie napisane. Ja jestem nimi zachwycony!

Listy są napisane prostym językiem, w końcu miały je zrozumieć małe dzieci, jak również opisane w nich historie i przygody nie są zbyt skomplikowane. Nie zmienia to jednak faktu, że autentycznie dałem się porwać ich magii i z wielką przyjemnością je czytałem, w dodatku w dość szczególnych dla mnie okolicznościach, bo na głos, żeby mój synek mógł je usłyszeć przez brzuch mamy. Myślę, że odczytywanie Listów Świętego Mikołaja w grudniu, a może nawet pisanie samemu takich listów, stanie się moją tradycją Bożonarodzeniowa.

Listy Świętego Mikołaja to wspaniały zbiór listów, które napisał J.R.R. Tolkien do swoich dzieci, wcielając się w rolę Świętego Mikołaja. Pokazują jak wiele serce autor Władcy Pierścieni wkładał w ich pisanie, żeby dzieci poczuły magię świąt, a przy tym wyglądały jak najbardziej autentycznie. Polecam!

TOLKIENOWSKA MAGIA ŚWIĄT

Tolkiena nikomu przedstawiać nie trzeba. Samo nazwisko to marka i tyle w temacie. I każdy chyba kojarzy co facet mniej więcej pisał – że fantasy, że elfy, krasnoludy, hobbici i Śródziemie, pierścień o wielkiej mocy i równie wielkie, epickie bitwy i podróże. No ale chyba mało kto wie, że ten sam Tolkien napisał opowieść o Świętym Mikołaju. A jednak. I właśnie to dzieło pojawiło się na polskim rynku – i to po niemal pół wieku od premiery (a jeszcze więcej od powstania tych opowieści). ale jest, mamy, pięknie wydane i po prostu jest się czym cieszyć. Niezależnie od wieku.

Jeśli chodzi o treść to mamy tu różne przygody Mikołaja zapisane w formie listów skierowanych do dzieci. A w jego życiu dzieje się dużo – jego pomocników też to dotyczy – a z tych wydarzeń wiele się można dowiedzieć. Ot choćby o pochodzeniu zorzy polarnej. Przynajmniej takim w baśniowym ujęciu.

Postać, którą my znamy jako Święty Mikołaj, ma wiele wcieleń, których w naszym języku nie rozróżnia się w samym tylko nazewnictwie. Bo przecież jest Święty Mikołaj, czyli Mikołaj z Miry, autentyczny święty, jest ten, którego nazywa się Santa Claus, czyli już stricte popkulturowy, skomercjalizowany przez Coca Colę i popkulturę i jest cała masa innych, pogańskich nawet (jak chociażby Wodan). No i jest jeszcze ten pochodzący z szesnastego wieku, tradycyjny dla Anglików Father Christmas – i to właśnie o tej wersji „Mikołaja” traktuje niniejsza książeczka.

No i tak docieramy do tego, jak to wszystko powstało. A powstało, bo Tolkien wpadł na pomysł, by robić takie listy niby od Mikołaja dla swoich dzieci. Był rok 1920, jego syn Christopher miał wówczas trzy lata. I tak zrodziła się prawdziwa rodzinna tradycja, bo Tolkien pisał te historie co roku przez dwie dekady, aż do roku 1943 (wtedy już robił to dla swojej córki) projektując nawet stempel z Bieguna Północnego i dostarczając te ilustrowane przez siebie „listy” dzieciom w kopertach, jako wysłane z odległej krainy. A te w końcu zebrane, zostały wydane po raz pierwszy w 1976 roku, trzy lata po śmierci autora, dzięki wysiłkom Baillie Tolkien, drugiej żony Christophera Tolkiena.

No i w sumie można by jeszcze sporo mówić, dodać coś o zmianie tytułu kolejnych wydań i takich tam, ale to sobie każdy już doczyta, jak zechce. Meritum wszystkiego jest to, że mamy tu do czynienia z naprawdę uroczym, sympatycznym dziełem. Świąteczna magia, lekkość, urok… No zabawnie jest, dramatycznie i gwiazdkowo. Tak, jak powinno być. Świetnie przy tym napisane, znakomicie zilustrowane przez samego Tolkiena i doskonale wydane.

Bierzcie zatem w ciemno, bo warto. A jeśli zastanawiacie się, co to może dać fanom Śródziemia, warto zauważyć, że podejrzewa się, iż Gandalf wyrósł potem na gruncie tutejszego Świętego Mikołaja. A i mówi się o powracających postaciach, jak chociażby gobliny, z którym tu włączy niedźwiedź. I może czasem to nadinterpretacja, ale trzeba przyznać, że nawet bez tego to wczesne dzieło Tolkiena warte jest uwagi i da każdemu, kto kocha Święta – nieważne, ile miałby lat – masę frajdy.

„Listy Świętego Mikołaja” to zbiór listów, które Tolkien pisał do swoich dzieci w okresie Świąt Bożego Narodzenia. Są to reprodukcje nie tylko listów, ale i znaczków, kopert czy cudownych ilustracji, dzięki czemu możemy podziwiać pomysłowość Autora.

Całą korespondencja napisana jest pięknym językiem i widać, że elementy listów zostały bardzo dobrze przemyślane. Tolkien wczuwa się w nich w postać Mikołaja, Niedźwiedzia Polarnego czy Elfa, ale z całości i tak najbardziej czuć ogromną miłość ojca do swoich dzieci. To ile trudu włożył w to, aby jego dzieci mogły poczuć prawdziwą magię świąt i poprowadzić korespondencję z samym Mikołajem, czy jego kompanami jest naprawdę cudowne. Widać, że same dzieciaki były tym faktem niezmiernie uradowane, bo z listów wynika, że same rozpoczynały korespondencję z Mikołajem już przed świętami, aby móc troszeczkę dłużej z nim popisać.

Postacią, którą najbardziej mnie zauroczyła był oczywiście Niedźwiedź Polarny. Śmiało można nazwać go „kozakiem”, a jego wtrącenia i błędy ortograficzne zawierają ogromną dawkę humoru przy czym nie jeden trafny komentarz potrafi rozczulić.

Zaskoczeniem było dla mnie odnajdywanie wśród listów postaci z uniwersum stworzonego przez Tolkiena. Są to pierwsze szkice świata, który miał się pojawić w trylogii Władcy Pierścieni, który obecnie zna chyba każdy z nas. Takich nawiązań do realnego życia Autora było znacznie więcej. Pisał on o wojnie, która miała wtedy miejsce, ale i tak najmocniej było czuć, że trapi go brak czasu dla dzieci. Niejednokrotnie nawiązywał do tego, że Mikołaj jest strasznie zapracowany i ze słów tych bił ogromny smutek oraz żal do samego siebie.

„Listy Świętego Mikołaja” to niezwykła i wzruszająca pozycja nie tylko dla fanów Tolkiena. Nowe wydanie listów jest naprawdę cudowne. Twarda oprawa, ozdobna obwoluta, czerwona tasiemka i to wszystkie misternie wykonane repliki sprawią, że każdy posiadacz książki poczuje się wyjątkowo. Uważam, że to idealny prezent do czytelnika w każdym wieku. 𝗣𝗢𝗟𝗘𝗖𝗔𝗠!

Święta to niezwykły, magiczny i przede wszystkim rodzinny czas, podczas którego najbliżsi celebrują wspólnie spędzone chwile. Dzielą się jedzeniem, radością oraz prezentami - to ostatnie upodobnili sobie szczególnie młodsi członkowie. J. R. R. Tolkien, autor, jakiego nikomu nie trzeba przedstawiać, postanowił stworzyć jeszcze jeden, nietuzinkowy i jakże cudowny, zwyczaj świąteczny. Wcielił się w postać starego, grubego i czerwonego Świętego Mikołaja, by co roku pisać listy do swoich dzieci wprost z Bieguna Północnego.

"Listy Świętego Mikołaja" to zbiór właśnie takich listów oraz rysunków (wszystkie wyszły spod ręki Tolkiena), pisanych w latach 1920-1943. Najpierw są krótkie, kierowane do najstarszego Johna, potem coraz dłuższe i uwzględniające kolejne dzieci: Michaela, Christophera oraz najmłodszą, Priscillę. W listach Tolkien opowiada o śnieżnych przygodach Mikołaja oraz jego najwierniejszego i najbardziej upartego przyjaciela, Niedźwiedzia Polarnego. Opisywane wydarzenia często są bez granic zabawne, zawsze zwariowane, a momentami również smutne i zaskakujące, zawsze mające wpływ na jakość (i ilość) prezentów znajdowanych w skarpetach.

Z każdym kolejnym rokiem w listach pojawiają się nowe postacie, takie jak elfy, gnomy czy gobliny, a akcja zdaje się nabierać tempa.

"Listy Świętego Mikołaja" to naprawdę niezwykła, po części wzruszająca książka, ponieważ z jej stron aż wylewa się miłość ojca do swych dzieci. Co roku oprócz niesamowitej przygody z Bieguna Północnego pojawiał się też albo rysunek dotyczący minionych wydarzeń, albo intrygującą zagadkę w postaci rozszyfrowania pisma wymyślonego przez Niedźwiedzia Polarnego.

Na każdy z wysłanych listów Tolkien dostawał odpowiedzi, w których dzieci naprawdopodobniej dziękowały za prezenty albo życzyły powodzenia w kolejnych, szalonych przeprawach. Niestety, nie zostały one dołączone do zbioru, co uważam za minus, ponieważ chętnie poznałabym reakcję najmłodszych na opisywane przygody Mikołaja.

Najbardziej w całej tej historii urzekło mnie to, jak mocno Tolkien starał się odgrywać rolę bohaterów z Bieguna. Najpierw rzadko, później częściej w listach wcielał się w np. Niedźwiedzia Polarnego albo Ilberetha (elfiego sekretarza Świętego Mikołaja) i uwierzcie, że za każdym razem zmieniał charakter pisma, by jeszcze bardziej urzeczywistnić opowieść. Było to ekscytująco urocze.

"Listy Świętego Mikołaja" to prześlicznie wydana książka, dopracowana pod każdym calem, którą polecę dwóm kategoriom osób. Przede wszystkim dzieciom, ponieważ w listach pojawia się tyle intrygujących, zabawnych i magicznych przygód, że z pewnościom najmłodsi czytelnicy będą zachwyceni. A po drugie fanom twórczości Tolkiena - ten niezwykły dodatek będzie ukoronowaniem całej serii dzieł autora, trzymanych na regałach, a dodatkowo po raz kolejny pozwoli na posłuchanie fantastycznej gawędy. P.S. Książka idealnie sprawdzi się na prezent pod choinką. :)