Lista sędziego

Pozycja niezwykle przeciętna jak na Grishama. Autor przyzwyczaił nas do niespodziewanych zwrotów akcji, używanych z niesamowitą precyzją prawniczych sztuczek. Tutaj nie do końca na to wszystko możemy liczyć. Oczywiście czyta się bardzo przyjemnie ale to nie Grisham jakiego znam.

Nie jestem jakąś wielką zwolenniczką thrillerów, ale muszę przyznać, że ta książka bardzo mnie wciągnęła. Fabuła jest dosyć ciekawa i z każdą przecztaną stroną uświadomiłam sobie, że warto było sięgnąć po tę książkę. Z pewnością mogłabym polecić ten kryminał. 

Drugi tom z cyklu "Lacy Stoltz" jest tak samo świetny jak poprzedni! Grisham mistrzowsko ukazuje prawnicze realia i trzyma czytelnika w napięciu do samego końca. Serdecznie polecam ten cykl, jak i całą twórczość Johna Grishama - nie zawiedziecie się!

Ciekawa książka, przyjemnie się ją czytało, można rzec - klasyczny Grisham, w starym stylu. Nie jestem wiernym czytelnikiem tego autora, ale przeczytałem kilkanaście jego książek i mogę stwierdzić, że "Lista sędziego" jest lepsza niż kilka poprzednich propozycji Grishama. Podobały mi się zwroty akcji.

Zaraz po przeczytaniu "Demaskatora" sięgnęłam po kolejną książkę z cyklu i to był strzał w dziesiątkę. Akcja w szybkim i równym tempie gna do przodu, a cała fabuła wciąga, pomimo silnych związków całej opowieści z tematyką prawa. Nie zrażajcie się tym aspektem - to rewelacyjny kryminał, pomimo swojego prawniczego zakotwiczenia.

Wcześniejszymi książkami Grishama były thrillery prawnicze, tym razem pokazuje mam świat sędziów od kulis. Intryguje od samego początku, gdyż głównym podejrzanym jest właśnie sędzia, czyli ktoś kto powinien stać na straży prawa, a nie go łamać. Spodoba się fanom thrillerów i kryminałów.

John Grisham to jeden z moich ulubionych pisarzy. Nie przypominam sobie, żebym kiedykolwiek zawiodła się na jego twórczości, dlatego też po każdy kolejny tytuł jego autorstwa sięgam w ciemno. Nie inaczej było zatem z nową książką pisarza. Prowadzona olbrzymią ciekawością i przekonaniem o gwarantowanej satysfakcji zabrałam się za lekturę „Listy sędziego”.

Uwielbiam postacie seryjnych zabójców. Ze względu na wyobraźnię oraz inteligencję idealnie wpisują się w mocne i niepokojące oblicze książek kryminalnych. Jedną z takich postaci niewątpliwie jest sędzia Bannick. Powszechnie znany i szanowany, od 10 lat zajmujący ten niezwykle ważny urząd. Pod maską uprzejmego, grzecznego i dobrze wychowanego kulturalnego mężczyzny kryje się jednak ktoś zupełnie inny. Sędzia Bannick bowiem w wolnym czasie rozlicza się z przeszłością, a raczej z ludźmi, którzy z różnych powodów zasługują według niego na śmierć.

Postępowanie sędziego, jego motywy, sposoby działania, element zaskoczenia- wprost nie mogłam się oprzeć historii zbudowanej wokół tej postaci. Niemniej interesująca od sędziego Bannicka okazała się Lacy Stolz działająca w komisji badającej etykę sędziów. Silne, odważne, bystre i zdecydowane kobiety wspaniale sprawdzają się w przypadku często zdominowanych przez męskich bohaterów książek kryminalnych i thrillerów. W tym przypadku Grisham stawia naprzeciw siebie sędziego mordercę oraz ceniącą etykę i moralność prawniczkę. Czyż nie brzmi to ekscytująco?

Fabuła powieści zaintrygowała mnie już od pierwszych rozdziałów. Z wielkim zainteresowaniem śledziłam rozwój akcji pragnąc czym prędzej przekonać się, co zaplanował dla swoich czytelników Grisham. Ten pościg za mordercą nacechowany został wspaniałymi, typowo kryminalnymi elementami. W książce nie brakuje napięcia i zaskoczenia. Klimat przeładowany jest od niepokojących emocji. Czytelnicy mogą liczyć na niespodzianki i zwroty akcji. A bohaterzy nie tylko świetnie wpisują się w całość, ale także są niezwykle interesujący sami w sobie.

„Lista sędziego” dostarczyła mi wspaniałej rozrywki. Podczas lektury, w czasie której towarzyszyła mi ulubiona herbata i ciepły koc, przypominałam sobie, za co tak mocno cenię książki. Nowa powieść Grishama nie tylko podziałała na moją wyobraźnię i skłoniła do myślenia, ale też dostarczyła prostej przyjemności płynącej z czytania i spędzania czasu nad słowem pisanym. Ta książka nie byłaby jednak aż tak dobra, gdyby nie lekkość pióra autora i umiejętność przelewania myśli na papier.

Jak już wspomniałam na początku tekstu, Grisham nigdy mnie nie rozczarował. I nie wydaje mi się, by było to w ogóle możliwe. „Lista sędziego” to kolejny znakomity tytuł w kolekcji tego autora. Wspaniały kryminał, ale też niezła gratka dla osób choć trochę zainteresowanych tematyką prawniczą. Moim zdaniem każdy może znaleźć tutaj coś dla siebie. Serdecznie polecam.

Grisham przyzwyczaił nas do thrillerów prawniczych, wielokrotnie pokazywał świat prawników, często od kuchni, od tej strony mało nam znanej. Tym razem jednak konwencja powieści jest trochę inna, zarówno sam przewód procesowy, jak i prawnicze sztuczki nas ominą, ale nadal pozostaniemy w kręgu prawników, tym razem sędziów.

Do Lacy Stoltz zgłasza się Jeri Crosby, dla której Lacy jest ostatnią deską ratunku. Lacy zajmuje się etyką sędziów, już w przeszłości dzięki jej ciężkiej i wytrwałej pracy, było prowadzone śledztwo przeciwko sędzi za wielomilionowe łapówki. Wiele lat temu został zamordowany ojciec Jeri, emerytowany profesor prawa. Policja, z uwagi na niewykrycie sprawcy, umorzyła postępowanie. Po latach prowadzonego prywatnego śledztwa Jeri odkrywa, że zabójcą jej ojca jest sędzia z Florydy, Ross Bannick. To człowiek inteligentny i sprytny, doskonale znający procedury prawne. Pozwala sobie na bardzo wiele, czując się bezkarnym. Po kolei ze swojej listy sędziego eliminuje osoby, które w jakikolwiek sposób mu się naraziły. Mści się na tych ludziach, nie pozwoli, aby to oni mogli być górą, nie zapomina żadnych krzywd ani urazów. Czy lista sędziego ma koniec? Czy ktoś jest w stanie zahamować popędy mściwego sędziego? Czy i tym razem Lacy stanie na wysokości zadania i podejmie się wyzwania?

Lista sędziego to emocjonujący thriller, w którym sprawca jest typowany od początku, tylko brak dowodów i jakichkolwiek śladów, że mordował niewygodne dla siebie osoby. Nigdy się nie pomylił, był nieuchwytny. Jak widmo, pojawiał się, mordował i znikał, znakomicie maskując ślady. Ale wszystko ma swój kres, nawet najbardziej wymyślne zbrodnie. I może dalej działałby, gdyby nie dwie odważne kobiety. Postanowiły położyć kres jego praktykom, tylko czy z pozytywnym skutkiem? Cała fabuła opiera się na udowodnieniu Rossowi, że to on mordował. Skrupulatne i sprytne zachowania i metody działania Lacy i Jeri będą zacieśniać pętlę wokół sędziego, będą coraz bardziej go osaczać, aż Ross popełni błąd … Jeden niewybaczalny błąd …

Ta powieść jest nieodkładalna. Ciekawa i intrygująca, zwłaszcza, że podejrzewanym o zbrodnie jest sędzia, czyli ktoś, kto powinien stać na straży prawa. A tutaj rolę się zamieniły … Fabuła rozkręca się z każdym kolejnym morderstwem, staje się coraz bardziej wymagająca i wielowymiarowa. Musimy być bardzo czujni i uważni, aby coś nam nie umknęło, tak niewiele potrzeba, aby coś przeoczyć. I wtedy emocje się ulatniają … Dlaczego powieści Grishama czyta się z wypiekami? Mają w sobie to coś, co sprawia, że nie można im się oprzeć, a autorowi nie sposób odmówić …

Jeżeli nie chcecie się znaleźć na liście sędziego, to musicie wziąć sprawy w swoje ręce. Odważcie się, zaryzykujcie i walczcie do samego końca ...

Masz tak czasami, że sięgają po książkę danego Autora czy nawet włączając film danego reżysera odrazu w Twojej głowie pojawiają się pewne oczekiwania wobec lektury/filmu?

Ja mam tak bardzo często. W przypadku Grisham’a zawsze liczę na świetnie poprowadzone wątki z sali sądowej, bo nikt tak świetnie o tym nie pisze jak on. Zawsze jest ciekawie i nie ma miejsca na nudę! Jednak „Lista sędziego” to coś zupełnie innego niż to, do czego przyzwyczaił nas Autor.

Sprawa komplikuje się już na samym początku, bowiem „LIsta sędziego” nie jest thrillerem prawniczym, a kryminałem. Kryminałem poprawnym, ale bez efektu woow i elementu zaskoczenia.

Początkowo wszystko zapowiadało się super, ale czym dalej brnie się w fabułę tym jest troszeczkę gorzej. Oczywiście trzeba przyznać, że fabuła jest ciekawie nakreślona i dopracowana. Jednak przychodzą momenty, kiedy Czytelnik odnosi wrażenie jakby niektóre wątki były pisane na siłę. To nie ten Grishman, którego wszyscy znamy.

Na szczęście książkę czyta się dość szybko i całkiem przyjemnie. Chociaż bez uczucia nutki napięcia, czy niepokoju, a to ogromny minus. Zwroty akcji niby są, ale łatwo je przewidzieć. Autor próbuje wodzić nas za nos, ale nie do końca mu to wychodzi. Samo zakończenie jest mocno rozczarowujące.

„LIsta sędziego” to książka, która po prostu mi się podobała, ale nie wywołała we mnie kompletnie żadnych emocji i nie zapadnie na zbyt długo w mojej pamięci. Wydaje mi się, że Grisham sam podniósł sobie wysoko poprzeczkę i teraz ciężko mu ją przebić czym całkiem nowy. Dlatego stwierdzam, że jednak lepiej wrócić na salę sądową, a nie bawić się w rozwiązywanie zagadek kryminalnych ;)